ตอนที่ 4.

ตอนที่ 4.

แม้แจ็กเกอร์รีน ไม่ใช่สาวแท้มาตั้งแต่กำเนิด แม้ว่าเธอเป็นหญิงที่ปรุงแต่งขึ้นมา แต่ความดีงามของแจ็กเกอร์รีนคือสิ่งที่เขาไม่อาจจะละเลยหรือปล่อยเธอไป... โรบินคิดอย่างภูมิใจที่เขาได้พบกับคนดีๆ อย่างแจ็กเกอร์รีน

            “วู้วววว สนุกจังเลยแก เป็นไงฉันบอกแล้วว่ามันสุดๆ”

ในขณะเดียวกันสองสาวก็กำลังเมามันกับเสียงดนตรีจังหวะสนุกสนานอยู่กลางฟลอร์เต้นรำที่มีทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติมากหน้าหลายตาซึ่งต่างก็อยู่ในอารมณ์สนุกเมามันกับเสียงดนตรีเช่นกัน แจ็กเกอร์รีนตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มเร้าใจเมื่อเห็นอังศณาปลดปล่อยได้เต็มที่ไม่เหลือเค้าความเศร้าโศกอีกต่อไป

            “ใช่.. จริงด้วยแก ฉันรู้สึกดีจังเลย วู้ววว... สนุกจังเล้ยยย...”

            อังศณาซึ่งตอนนี้ขยับยักย้ายส่ายสะโพกไปตามจังหวะเสียงเพลงอย่างเมามันไปกับอารมณ์ ตอนนี้เธอต้องการการปลดปล่อยให้ตนเองลืมความทุกข์ ลืมผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเคยคิดว่าเธอรักเขา แต่สุดท้ายมันก็เป็นเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบ หลงไปเองคิดไปเองเท่านั้น... และตอนนี้เธอก็สามารถหลุดพ้นจากความรู้สึกตรงนั้นแล้วด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์และเสียงดนตรีเร้าใจที่ทำให้อังศณาปล่อยใจไปกับเสียงเพลงได้อย่างไม่เคอะเขิน...

“ถ้าอย่างนั้นเต็มที่ไปเลยเพื่อน...” แจ็กเกอร์รีนยิ้มกว้างแล้วขยับกายโยกย้ายเต้นรำอย่างเมามัน  

สองสาวต่างเต้นรำกันอย่างสนุกสนานโดยเฉพาะอังศณานั้นเรียกได้ว่าเธอไม่เคยได้ทำอะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิต ที่สำคัญแอลกอฮอล์ในร่างกายก็ทำให้เธอกล้าแหกกฎทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตที่ผ่านได้โดยไม่เสียเวลาคิด คืนนี้เธอจะเมา คืนนี้เธอจะมัน มันให้ลืมผู้ชายเลวๆ อย่างก้องกรุณ...

            ปฐวิน โรจนานนท์ เจนเซ่น หยุดมองหญิงสาวสองคนซึ่งแต่งกายเย้ายวนโยกย้ายส่ายสะโพกไปกับเสียงเพลงด้วยจังหวะสุดแสนเร้าใจอย่างสนใจ โดยเฉพาะแม่สาวชุดสีน้ำตาลมันวาวนั่น ท่วงท่าที่เธอโยกย้ายไปกับเสียงเพลงช่างยั่วยวนเสียจริงๆ ยิ่งเห็นบรรดาหนุ่มๆ ทั้งไทยและเทศจ้องเธอตาเป็นมันยิ่งทำให้เขารู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างประหลาด ซ้ำยังรู้สึกหวงร่างงามนั้นขึ้นมาจนตัวเขาเองยังแปลกใจว่าทำไมเขาต้องรู้สึกเช่นนั้นด้วย...

ให้ตายเถอะ ตลอดเวลาสามสิบสองปีที่ผ่านมานี้ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขารู้สึกเช่นนี้มาก่อนเลย..

ชายหนุ่มสบถในลำคอเบาๆ อย่างฉุนเฉียวโดยไม่มีเหตุผล ชายหนุ่มพยายามละสายตาจากเจ้าหล่อนคนนั้นแล้วกวาดตามองรอบๆ ผับซึ่งตนก็เป็นหนึ่งในหุ้นส่วนใหญ่คนหนึ่งเช่นกัน

            ผับหรูแห่งนี้อยู่ภายในโรงแรมหรูริมหาดสวยของเขาเอง อีกทั้งช่วงนี้เขาต้องมาดูแลงานในส่วนของห้างสรรพสินค้าที่เปิดขยายสาขามาเปิดกิจการที่นี่แทนมารดาบิดาด้วย ตอนนี้กิจการรวมถึงหุ้นทั้งหมดของโรงแรมและห้างสรรพสินค้าในเครือแกรนด์เจนเซ่นตกอยู่ในความดูแลของเขาทั้งหมด ซึ่งโรงแรมหรูอีกห้าแห่งที่กระจายอยู่ในจังหวัดท่องเที่ยวทั่วภาคตะวันออก ซึ่งในเดือนนี้เขาต้องเดินทางไปดูแลให้ครบทุกแห่งและอีกไม่กี่วันเขาก็ต้องเดินทางไปเกาะต่างๆ เพื่อดูแลตรวจสอบความเรียบร้อยของรีสอร์ตที่กำลังจะเปิดให้บริการนักท่องเที่ยวอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

เมื่อเขาเข้ามารับช่วงงานทั้งหมดต่อจากบิดาทำให้ชายหนุ่มวัยสามสิบสองปีเช่นปฐวินขึ้นแท่นหนุ่มโสดเนื้อหอมที่สาวๆ ใฝ่ฝันหมายปองอยากจะเป็นผู้หญิงของเขาแม้เพียงชั่วคืน กอปรกับรูปร่างสูงสมาร์ตแบบฉบับชายหนุ่มเลือดผสมสามเชื้อชาติทั้งไทย จีน อังกฤษ ทำให้เขาดูโดดเด่นงามสง่า ใบหน้าเรียวยาวขาวคมได้รูปประดับด้วยคิ้วหนาที่พาดยาวคมเข้ม ดวงตาคมใหญ่สีดำดุจนิลเนื้อดีนั้นก็วาววามชวนฝันและดวงตาคู่นี้ก็สะกดดวงใจสาวๆ มานักต่อนัก จมูกโด่งคมสันรับกับเรียวปากหยักสวยสีเรื่อราวอิสตรี ที่ยิ้มแย้มทีไรหัวใจคนมองก็แทบละลายกับรอยยิ้มละลายใจของเขา ซึ่งความเพียบพร้อมทั้งรูปสมบัติที่งามสง่า และทรัพย์สมบัติมหาศาลจึงไม่แปลกที่หญิงสาวมากมายพร้อมทอดกายถวายชีวิตให้เขาเชยชม ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงได้ชื่อว่าเป็นไฮโซหนุ่มเพลย์บอยตัวยงคนหนึ่งที่มีดีกรีความเร่าร้อนเป็นที่กล่าวขวัญเลยทีเดียว

แต่ปฐวินก็ไม่เคยหยุดอยู่ที่หญิงสาวคนไหนนานกว่าสามวันหรือนานที่สุดก็แค่หนึ่งสัปดาห์ ไม่ว่าจะเป็นสาวงามดีกรีนางเอกนางนางแบบหรือนางงาม จะสวยจะเลิศเลอมาจากไหนปฐวินก็ควงพวกเจ้าหล่อนได้นานที่สุดก็แค่สัปดาห์เดียวเท่านั้น และก็ไม่เคยกลับไปคบหาหญิงสาวเหล่านั้นเป็นครั้งที่สอง แต่กระนั้นเหล่าสาวสวยทั้งหลายก็พร้อมจะเป็นคู่ควงของเขาในช่วงระยะเวลาสั้นๆ เพราะมัน คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม

            “นั่นใครน่ะเขม...” ในที่สุดชายหนุ่มก็เอ่ยถาม เขมรินทร์ เพื่อนรักซึ่งเป็นหุ้นส่วนของผับแห่งนี้ร่วมกันกับเขา เมื่อภาพท่าทางเต้นรำเย้ายวนของสาวเจ้ามันเรียกร้องให้เขาต้องกลับมาจ้องมองเธอเหมือนต้องมนต์ ซึ่งมันไม่น่าจะเป็นไปได้ด้วยซ้ำ นั่นล่ะคือสิ่งที่ทำให้เขาหงุดหงิด

            “อ๋อ.. คนที่ใส่เดรสรัดรูปชุดดำน่ะเหรอ คือคุณแจ็กเกอร์รีนลูกค้าประจำที่นี่น่ะ รู้สึกเธอจะมากับแฟนนะ นายสนใจเหรอไงวะ”

เขมรินทร์ตอบเรื่อยๆ เพราะเขากับแจ็กเกอร์รีนก็รู้จักคุ้นเคยกันดีในฐานะลูกค้าประจำ ซึ่งเขมรินทร์เองก็ดูแลกิจการประจำอยู่ที่นี่เพราะครอบครัวของเขาตั้งรกรากและมีกิจการใหญ่โตเป็นที่นับหน้าถือตาอยู่ที่จังหวัดนี้มานานแล้วนั่นเอง

            “เปล่าฉันหมายถึงแม่สาวชุดสีน้ำตาลนั่นต่างหาก นายคิดว่าฉันเปลี่ยนรสนิยมรึไง”

            “แหม่... ฉันก็นึกว่าแกอยากเปลี่ยนรสนิยม แต่ว่าฉันไม่เคยเห็นหน้าเจ้าหล่อนเลยนะ ดูหล่อนเหมือนจะมากับคุณแจ็กเกอร์รีนเลยนะ แกสนใจเหรอ แต่ก็น่าสนว่ะหุ่นน่าหม่ำชะมัด นี่หล่อนไปอยู่ไหนมาวะทำไมฉันเพิ่งเคยเห็น...”

เขมรินทร์ซึ่งก็ขึ้นชื่อว่าเป็นเพลย์บอยผู้เปี่ยมเสน่ห์คนหนึ่งเปรยขึ้น สายตาคมไม่แพ้กันจับจ้องไปที่ร่างสาวชุดสีน้ำตาลสุดเซ็กซี่ที่กำลังวาดลวดลายอยู่กลางฟลอร์อย่างสนใจ