ตอนที่ 7 ตัดสินใจ 2/2

"ผู้ชายที่มันชอบใช้กำลังกับผู้หญิง ควรทำอย่างไรดีนะ?" เสียงทุ้มเข้มเอ่ยขึ้นจนเรียกความสนใจของทั้งสามให้หันไปมอง

"แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วย!" ผู้ชายคนหนึ่งก้าวมายืนด้านหน้าอย่างไม่เกรงกลัว

"ถอยไป! อย่าหาว่าพวกกูไม่เตือน!" ผู้ชายอีกคนที่มันกำลังจับข้อมือหญิงสาวอยู่ คว้าเอาขวดเหล้าแถวนั้นขึ้นชี้หน้าชายหนุ่มร่างสูงที่เข้ามาขัดจังหวะ

"ถอยไปสะ...!"

"นี่มึงกล้าทำเพื่อนกูเหรอวะ!"

ชายคนที่อยู่ด้านหน้าหมายจะเดินเข้าไปผลักไหล่ร่างสูง แต่กลับโดนถีบจนหงายหลังก่อนจะพูดจบประโยคด้วยซ้ำ อีกคนเมื่อเห็นเพื่อนถูกถีบจนล้มไปกองกับพื้นก็ฟาดขวดเหล้าที่ตัวเองถืออยู่กับโต๊ะจนแตกเป็นปากฉลามหวังจะเข้าไปแทงคนตรงหน้าให้ได้

เจ้าของร่างสูงกำยำปรายตามองชายที่กำลังจะพุ่งตัวเข้ามาแทงเขาอย่างไร้ความกลัว ขายาว ๆ ตวัดเตะข้อมือที่ถือขวดปากฉลามจนขวดนั่นหล่นพื้น ก่อนที่มือหนาจะหันไปคว้าขวดเหล้าฟาดบนหัวอีกฝ่ายจนเลือดอาบหน้าล้มลงกับพื้น ส่วนอีกคนก็ลุกขึ้นหวังจะต่อย ทว่าก็โดนมือหนาคว้าขวดอีกใบฟาดลงบนหัวสภาพเดียวกับเพื่อนตัวเอง

"จัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อย" น้ำเสียงทุ้มเข้มบอกบอดีการ์ดข้างกาย ก่อนจะหันไปหยิบทิชชูบนโต๊ะใกล้ ๆ มาเช็ดมือแล้วโยนใส่หน้าคนที่กำลังนอนร้องอย่างเจ็บปวดอยู่ที่พื้น

"ครับนาย" บอดีการ์ดข้างกายรับคำสั่งจากเจ้านาย

"ส่วนเธอมานี่"

มือหนาคว้าข้อมือบางของเฌอลินให้เดินตามมาจนเธอเซเล็กน้อยจากแรงกระชากนั่น ขาเรียวที่ดูเหมือนจะวิ่งแทนการเดินพยายามก้าวเท้าให้ทันคนร่างสูงที่พาออกมาจากร้าน ก่อนจะเปิดประตูรถแล้วพาเธอขึ้นมานั่งด้านใน ส่วนเขาก็เดินอ้อมไปขึ้นทางฝั่งคนขับแล้วขับรถออกไปทันที

ภายในรถหรูคันละหลายสิบล้าน มีหญิงสาวนั่งอยู่ที่เบาะด้านข้างคนขับด้วยความมึนงงจากสถานการณ์ก่อนหน้านี้ พลางเหลือบสายตาไปมองใบหน้าคมด้านข้างของคนที่ช่วยเธอและกำลังขับรถพาเธอไปไหนไม่รู้

แล้วเธอก็ขึ้นมานั่งด้วยเนี่ยนะ? บ้าไปแล้วเฌอลิน!

ดวงหน้าสวยหวานส่ายไปมาพยายามเพ่งมองใบหน้าของอีกฝ่ายทว่าด้วยความมึนหัวทำให้เธอมองเห็นได้ไม่ชัดเท่าไหร่

"ถ้ามองหน้าผมจนพอใจแล้ว คุณก็บอกผมมาว่าพักอยู่ที่ไหน ผมจะไปส่ง" น้ำเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นทำลายบรรยากาศเงียบสงัดภายในรถ

"แล้วฉันจะแน่ใจได้อย่างไรว่าคุณจะไม่ทำอันตรายฉันเหมือนสองคนนั้น" ใบหน้าสวยหวานเอียงคอมองอย่างสงสัยพร้อมหรี่ตาลงเพื่อจับผิด

"สาวน้อย ถ้าฉันจะทำตอนนี้เธอคงไปนอนอยู่บนเตียงในห้องของฉันแล้ว ไม่ใช่มานั่งอยู่ในรถแบบนี้หรอกนะ" เขาหันมองเธอก่อนจะหันกลับมามองถนนต่อ

บทสนทนาเงียบลงอีกครั้ง เฌอลินยังคงนั่งเหม่อมองไปยังด้านหน้าที่รถหรูกำลังขับผ่านไปเรื่อย ๆ ชายหนุ่มด้านข้างเธอขับรถพาเธอไปอย่างไม่มีจุดมุ่งหมาย ก่อนที่เธอจะหันไปมองเขาอีกรอบพร้อมถามคำถามที่สงสัยออกไป

"คุณสามารถนอนกับคนอื่นที่ไม่ใช่แฟนได้ไหม?"

"หือ?" ชายหนุ่มขานรับพลางหันหน้ามามองเธอเพียงครู่เดียว ก่อนจะหันกลับไปขับรถต่อ

"ทำไมคนเราถึงชอบนอกใจแฟนไปนอนกับคนอื่น" เธอเริ่มถามคำถามเขา เป็นคำถามที่เธอคิดวนเวียนอยู่ในหัวตั้งแต่ที่เห็นทัพฟ้าอยู่กับคนอื่น

"ก็แค่คนเห็นแก่ตัว ไม่รู้จักพอคนหนึ่ง" เจ้าของน้ำเสียงทุ้มตอบกลับ เขาเข้าใจหญิงสาวแล้วว่าที่นั่งเงียบมาตลอดทางนั้นเพราะอะไร

"แล้วตอนนี้คุณมีแฟนหรือเปล่า?" เสียงหวานยังถามต่อ

"ผมไม่มี"

"ถ้าอย่างนั้น... " เฌอลินเงียบเสียงลงไปชั่วครู่ พลางผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ แล้วพูดออกไปอีกครั้ง

"คืนนี้ฉันไปนอนกับคุณได้ไหม?"

อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือเปล่านะ ที่ทำให้เธอเอ่ยออกมาแบบนี้?

เอี๊ยดด!

สิ้นเสียงคำถามของเฌอลิน รถหรูเกิดเบรกกะทันหันจนไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้หัวของเธอกระแทกกับคอลโซลรถ แม้ว่ามันจะไม่ได้กระแทกแรงมากนัก แต่ก็ทำให้ยิ่งมึนหัวมากขึ้นไม่น้อยเลย มือบางจึงกุมหน้าผากของตัวเอง สะบัดหน้าไปมาให้คลายความมึนงงออกก่อนจะหันกลับไปมองคนข้าง ๆ เช่นเดียวอีกฝ่ายที่กำลังหันมามองเธอเหมือนกันด้วยความตกใจ

"รู้หรือเปล่าว่าตัวเองพูดอะไรออกมา" เสียงทุ้มเข้มขึ้นถามออกมาด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย

"ฉันรู้ค่ะ" เฌอลินหันไปสบตาอีกฝ่ายที่กำลังมองมา ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ถึงจะยังเมาอยู่นิดหน่อย แต่ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร"

"จะไม่เสียใจทีหลังใช่ไหม?"

"ค่ะ"

ร่างสูงเอ่ยถามหลังจากเงียบไปสักพักหนึ่ง และเมื่อได้ยินคำตอบที่ยืนยันอย่างแน่ชัดกับสิ่งที่ตัวเองพูดเมื่อครู่ เขาก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะขับรถต่อ

หลังจากนั้นบทสนทนาของทั้งสองก็จบลงพร้อมกับรถยนต์คันหรูแล่นต่อไปข้างหน้าเมื่อทราบว่าจุดหมายปลายทางคือที่ไหน เฌอลินยังคงนั่งเงียบ ใบหน้าหวานแนบลงกับกระจกด้านข้าง สายตาคู่สวยทอดมองทิวทัศน์ด้านนอกยามค่ำคืน ปล่อยความคิดมากมายให้มันผ่านไปกับสายลมที่กำลังพัดผ่าน รวมถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้านี้ด้วย