LOGINทัพฟ้า?
เฌอลินเพ่งสายตามองไปยังชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังนั่งนัวเนียจูบปากกันอย่างดูดดื่มแบบไม่สนใจสายตาของคนรอบข้างเลยสักนิด มือบางกำแน่นก่อนจะหยิบโทรศัพท์กดโทรออกเบอร์ทัพฟ้า ในขณะที่ยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู สายตาหวานยังคงจดจ้องไปยังทั้งคู่อย่างไม่ลดละ
ทางด้านทัพฟ้าที่กำลังจูบกับหญิงสาวบนตัก แรงสั่นสะเทือนจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้นจนเขาต้องผละตัวออกอย่างนึกเสียดายและหงุดหงิดที่มีคนโทรเข้ามา ก่อนจะเอื้อมมือล้วงมันออกมาจากกระเป๋ากางเกง เมื่อเห็นเบอร์ที่กำลังแสดงอยู่บนหน้าจอ ก้านนิ้วเรียวก็กดตัดสายทิ้งทันทีแล้วเก็บมันลงกระเป๋ากางเกงตามเดิมอย่างไม่คิดจะสนใจ ก่อนจะหันไปนัวเนียกับหญิงสาวบนตักต่อ
เฌอลินกำโทรศัพท์แน่นด้วยความรู้สึกโกรธปะปนกับความเสียใจ มือบางคว้าขวดเหล้ามาเทใส่แก้วตัวเองแล้วกระดกดื่มมันไปทีเดียวสามแก้วรวด ก่อนจะยกโทรศัพท์กดถ่ายรูปพร้อมซูมกล้องจนสามารถมองเห็นหน้าของคนที่มันกำลังนัวสาวได้อย่างชัดเจน หนำซ้ำเธอยังถ่ายวิดีโอเอาไว้ด้วย เมื่อได้หลักฐานมัดตัวแน่นจนพอใจแล้วเธอก็กดเข้าห้องแชตของอีกฝ่ายแล้วส่งมันไปทันที
หลังส่งรูปภาพกับวิดีโอไปแล้ว เฌอลินก็ส่งข้อความไปบอกเลิกอีกฝ่ายด้วยก่อนจะทำการกดบล็อกทุกอย่างที่เกี่ยวกับทัพฟ้าจนหมด มือบางวางโทรศัพท์เครื่องสวยลงบนตักอย่างคนหมดแรง พลางก้มหน้าลงปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างเงียบเชียบ จนมังกรที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันหันมามองด้วยความสงสัย
"เฌอเป็นไร ก้มหน้าทำไม เมาเหรอ?" มังกรถามอย่างร้อนรน พลางวางแก้วลงบนโต๊ะอย่างแรง สองมือจับไหล่ของเพื่อนเขย่าเบา ๆ เมื่อไม่ได้คำตอบ จึงถามออกไปอีกครั้ง "เฌอเป็นอะไร?"
"ฮึก...." เสียงสะอื้นดังขึ้นเบา ๆ
"เฌอร้องไห้เหรอ!" มังกรที่ได้ยินเสียงสะอื้นของเพื่อนสาวก็รีบถามทันทีด้วยความตกใจ ก่อนจะขึ้นเสียงใส่เมื่อเพื่อนไม่ยอมตอบ "เงยหน้ามองเรา! เฌอลิน!"
สิ้นเสียงของมังกร เฌอลินก็ยอมเงยหน้าขึ้นมามองด้วยใบหน้าเปื้อนน้ำตา เมื่อมังกรเห็นแบบนั้นก็ตกใจแต่ยังไม่ทันได้ถามอะไรออกไป เฌอลินก็โผตัวเข้ามากอดเขาอย่างแน่นจนเขาต้องลูบแผ่นหลังสั่นเทาของอีกฝ่ายแผ่วเบาเพื่อปลอบโยน จนกระทั่งส้มโอและอัญชันกลับเข้ามานั่งที่โต๊ะแล้วมองอย่างสงสัย มังกรจึงได้แต่ส่ายหน้าบอกเพื่อนไปเพราะเขาก็ไม่รู้สาเหตุที่เฌอลินร้องไห้หนักอย่างนี้
"เฌอโอเคขึ้นยัง? เป็นอะไรบอกพวกเราสิ" ส้มโอเอ่ยถามทันทีที่เฌอลินผละออกจากมังกร โดยมีอัญชันยื่นทิชชูมาให้เช็ดน้ำตา
"ทุกคนลองมองไปตรงมุมร้านฝั่งนู้นที ว่านั่นใช่พี่ทัพฟ้าหรือเปล่า" เฌอลินชี้นิ้วไปยังบริเวณที่ทัพฟ้านั่งนัวสาวอยู่ ทั้งสามจึงหันไปมองตาม
"ไอ้เหี้ยเอ๊ย อย่าอยู่เลยมึง!" มังกรลุกขึ้นยืนด้วยอารมณ์โมโหซึ่งไม่ต่างไปจากเพื่อนสาวอีกคนสองที่กำลังโกรธเหมือนกัน
"มังกรนั่งลงก่อน" เฌอลินคว้าแขนมังกรก่อนที่เจ้าตัวจะเดินออกไป
"แล้วเฌอจะเอาอย่างไรต่อ นี่มันทั้งนอกใจแล้วก็นอกกายเลยนะ”อัญชันหันถามเฌอลิน เธอไม่อยากให้เพื่อนต้องคบหากับคนแบบนี้อีก
"เฌอบอกเลิกไปแล้ว บล็อกทุกอย่างแล้วด้วย"
"จริงนะ?" ส้มโอกอดอกมองหน้าเพื่อน
"จริง ๆ" เฌอลินส่งมือถือให้ส้มโอดู "ที่เฌอร้องไห้เมื่อกี้ เฌอแค่เจ็บใจแล้วก็โกรธที่ตัวเองโง่"
"เฌอไม่ได้โง่ ไอ้เหี้ยนั่นมันเลวต่างหากเล่า!" อัญชันเอ่ยด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง
"เฌอไม่ต้องกลับไปยุ่งกับมันเลยนะ" มังกรเอ่ยกำชับเพื่อนด้วยความเป็นห่วง "แต่ถ้ามันมายุ่งวุ่นวายกับเฌออีกให้มาบอกเราได้เลย เดี๋ยวเราจะไปต่อยหน้าแม่งให้!"
"เข้าใจแล้ว ๆ ขอบใจนะมังกร เฌอไม่ขอยุ่งเกี่ยวกันอีกแล้วละ" เฌอลินบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่นให้เพื่อนๆ มั่นใจ เธอไม่มีทางกลับไปคบกับทัพฟ้าอีกแน่นอน
"พอ ๆ เลิกเศร้า อย่าไปให้ค่ากับคนเหี้ยแบบนั้นเลย" ส้มโอตบมือเรียกสติทุกคน "ถ้าอย่างนั้นคืนนี้มาดื่มฉลองให้กับความโสดของเฌอดีกว่า เฮ้!"
"ดีๆ อยู่โสดๆ เป็นเพื่อนกันให้คนเสียดายเล่น" อัญชันยกแก้วขึ้นพร้อมชนกับเพื่อนๆ
"ไม่เมาไม่กลับ เฮ้!"
"ขอบคุณทุกคนนะ" เฌอลินเอ่ยบอกเพื่อน ๆ ก่อนทั้งสี่คนต่างดื่มกันอย่างสนุกสนาน
เอาวะ ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป อย่าไปให้ค่ากับคนที่ไม่เห็นคุณค่าของเราเลย เข้มแข็งเข้าไว้เฌอลิน!!
เวลาล้วงเลยผ่านไปสักพักเฌอลินในตอนนี้เริ่มมึนหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ได้บอกเพื่อนว่าจะขอตัวไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาก่อน โดยมีอัญชันที่อาสาไปเป็นเพื่อนด้วยแต่เธอได้ห้ามเอาไว้ก่อน เธอไม่อยากให้เพื่อนหมดสนุกเลยบอกว่าจะรีบไปรีบกลับ
เรียวขาสวยก้าวเดินไปตามทางเพื่อเข้าห้องน้ำ หลังล้างหน้าล้างตาเสร็จเรียบร้อยจนความรู้สึกมึนหัวดีขึ้น เฌอลินก็เดินออกมาเพื่อจะกลับไปยังโต๊ะที่เพื่อนๆ นั่งรอกันอยู่ แต่ในระหว่างที่กำลังเดินกลับอยู่นั้นก็มีผู้ชายสองคนในสภาพเมาได้ที่เดินมาดักหน้าเสียก่อนจนเธอตกใจผงะถอยหลังหนี
"จะไปไหนคนสวย กลับกับพี่ไหมจ๊ะ" ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาจับข้อมือของเธอเอาไว้พลางออกแรงดึงให้เธอเข้าไปใกล้
"ปล่อยนะ!"
เฌอลินสะบัดมือออกอย่างแรงจนหลุดจากการกอบกุม ก่อนจะรีบสาวเท้าเพื่อจะหนี แต่ก็ไม่ทันเพราะมีผู้ชายอีกคนเดินมาดักหน้าพร้อมคว้าข้อมือเธอไปจับอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันกลับออกแรงลากร่างของเธอให้เดินตามออกไปยังด้านหลังผับ
"อย่าเล่นตัวเลยสาวน้อย ไปกับพี่ดีกว่า" ชายคนที่จับข้อมือพูดขึ้นพลางไล่สายตาหื่นกระหายมองไปทั่วเรือนร่างของหญิงสาว
"ไม่! ปล่อยนะ ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ!"
ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปมากกว่าปกติ แม้ว่าจะล้างหน้าแล้วก็ยังคงมึนหัวอยู่นิดหน่อยทำให้เฌอลินไม่มีแรงมากพอที่จะฝืนแรงของผู้ชายสองคนที่กำลังพยายามลากเธอออกมานอกผับ
ประเทศญี่ปุ่น เมืองโอซากะทริปฮันนีมูนที่แรกของพูม่าและเฌอลินคือประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเหตุผลที่เลือกมาเที่ยวญี่ปุ่นก็เพราะแค่เฌอลินเอ่ยปากบอกออกไปว่าอยากจะแช่ออนเซ็นแล้วก็ดูต้นซากุระ เพียงแค่นี้พูม่าสามีสุดหล่อก็พาขึ้นเครื่องบินมาทันทีในวันถัดมาด้วยเครื่องบินส่วนตัวเมื่อมาถึงประเทศญี่ปุ่นสองสามีภรรยาก็ไม่รอช้า ทั้งคู่พากันเดินเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ตระเวนหาของกินและชอปปิงกันอย่างมีความสุขบ้านพักของทั้งคู่เป็นบ้านสองชั้นสไตล์ญี่ปุ่นร่วมสมัยหลังใหญ่ซึ่งเจ้าของก็คือสามเสือนั่นเอง โดยให้เหตุผลว่าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปจองโรงแรมและยังสามารถมาพักผ่อนได้ทั้งครอบครัวอีกด้วยในช่วงค่ำของวันหลังจากที่ทั้งคู่ไปเที่ยวข้างนอกกันมาอย่างสนุกสนาน ภายในห้องนอนขนาดใหญ่บนเตียงกว้างมีพูม่าที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงดูข่าวสารต่าง ๆ ในไอแพดเครื่องหรู ร่างสูงใส่แค่เสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวเท่านั้นส่วนเฌอลินตอนนี้กำลังอาบน้ำอยู่ด้านในห้องน้ำ ตอนแรกพูม่าเสนอตัวว่าจะถูหลังและนวดเท้าให้ แต่กลับโดนไล่ออกมาเสียก่อนจึงต้องพาร่างสมส่วนของตัวเองไปอาบน้ำที่ห้องน้ำด้านล่างแล้วจึงขึ้นมานอนรอภรรยาคนสวยบนเตียงร่างบอบบางผิวพรรณขาวผ
"ฮ่า ๆ ผมก็ต้องขอบคุณเฌอลินด้วยเหมือนนะครับที่เลี้ยงพูม่าเพื่อนผมมาอย่างดีตลอดสองปี" ฟ้าครามพูดอย่างยิ้มๆ ก่อนจะชนกำปั้นเบา ๆ กับพูม่า "ฝั่งเจ้าบ่าวก็ได้พูดไปแล้ว ถ้าอย่างนั้นเรามาฟังเจ้าสาวพูดกันบ้างดีกว่าครับ"เฌอลินรับไมค์มาถือไว้ด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อยที่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้ให้คนเยอะ ๆ ฟัง เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ให้คลายความตื่นเต้นลงก่อนจะหันไปมองเจ้าบ่าวสุดหล่อของตัวเองที่ส่งยิ้มมาให้"ก่อนอื่นเลยเฌอก็ต้องขอบคุณป๊าพยัคฆ์และแม่เมขลามากนะคะที่ต้อนรับเฌอเป็นลูกสาวอีกคน เฌอเองก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไม่เคยคาดคิดเลยว่าอยู่ ๆ จะได้มายืนอยู่ตรงนี้ข้าง ๆ คุณพูม่า เฌออยากจะขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจตกลงเป็นแฟนกับเฮียพูม่าในวันนั้น ถึงแม้ว่าเราจะเริ่มต้นกันแบบไม่เหมือนคนอื่น แต่สุดท้ายแล้วเราก็ได้มายืนอยู่ข้าง ๆ กันในตอนนี้ เฌอก็อยากจะบอกว่าเฮียพูม่าเองก็เป็นแฟนที่ดีของเฌอเหมือนกันนะคะ เฌอขอบคุณที่เฮียมอบความรักให้เฌออย่างสม่ำเสมอมาตลอด ขอบคุณที่วันนั้นเฮียเลือกเฌอให้เดินร่วมทางด้วยกัน" เฌอลินหันไปยิ้มหวานให้เจ้าบ่าวด้วยความรัก โดยมีฝ่ามือหนายกมาประคองใบหน้าของเธอพร้อมนิ้วเรียวที่เกลี่ย
2 ปีต่อมา 256xโรงแรมในเครือ PM Group สาขากรุงเทพฯงานฉลองมงคลสมรสของทายาทภูวรินทร์เมทีคนสุดท้องอย่าง พูม่า พยัคฆา ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมในเครือ PM Group ซึ่งผู้บริหารสูงสุดไม่ใช่ใครนอกเสียจากพี่ชายฝาแฝดคนโตของเจ้าบ่าวนั่นเองบรรยากาศภายในถูกตกแต่งอย่างอลังการสมกับเป็นงานแต่งงานของทายาทคนดังที่ทั้งร่ำรวยและมีอิทธิพลมากมายอันดับหนึ่งของประเทศแขกที่ได้รับเชิญเข้าร่วมงานในครั้งนี้ล้วนเป็นพันธมิตรกับตระกูลภูวรินทร์เมทีทั้งนั้นและเนื่องจากเป็นงานที่รวบรวมผู้คนที่ต่างมีอิทธิพลล้นหลามทำให้ภายในงานไม่มีนักข่าวเลยสักคนและบริเวณรอบนอกต่างเต็มไปด้วยบอดีการ์ดเกือบร้อยคนที่ทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยให้แขกในงานซึ่งเมื่ออาทิตย์ก่อนทั้งพูม่าและเฌอลินได้จัดงานแต่งงานกันที่บ้านพ่อแม่ของเจ้าสาวก็คือที่จังหวัดอยุธยา ในงานครั้งนั้นค่อนข้างเป็นส่วนตัวมีแค่คนสนิทเท่านั้นที่ได้เข้าร่วมด้วยในส่วนของสินสอดที่คุณพยัคฆ์บดินทร์และคุณเมขลามอบให้ฝั่งเจ้าสาวนั้นไม่สามารถประมาณค่าได้ไม่ว่าจะเป็นหุ้นโรงแรมในเครือ PM Group 10%หุ้นบริษัท PM Jewelry 10%หุ้นผับ PK สาขากรุงเทพฯและพัทยา สาขาละ 10%ชุดเครื่องเพชรและอัญมณีมู
แต่ก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ สัมผัสเย็นที่ปลายนิ้วข้างซ้ายก็เรียกสติของเฌอลินให้กลับมา กำปั้นเล็ก ๆ ทุบลงบนอกอย่างไม่แรงนักเพื่อให้ร่างสูงนั้นผละออกพูม่าถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง เส้นน้ำลายสีใสยืดออกก่อนจะขาดลงจากกัน ปลายนิ้วเกลี่ยคราบน้ำลายตามมุมปากบางออกให้อย่างไม่นึกรังเกียจ กดมือลงบดคลึงปากบวมเจ่อ สายตาทอดมองด้วยความรักใคร่เฌอลินหอบเอาอากาศเข้าปอดก่อนจะยกมือข้างซ้ายของตนขึ้นมาดู ก็พบกับแหวนเพชรวงสวยที่นิ้วนางข้างซ้าย แสงไฟตกกระทบเพชรจนมันสะท้อนแสงระยิบระยับสวยงาม"อะ อะไรคะเนี่ย?!"หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างแรงจนกระทบแผ่นอกดังตึกตักท่ามกลางความเงียบ ใบหน้าหวานเห่อร้อนไปทั่วหน้าจนแก้มขึ้นสีแดง ดวงตาหวานสั่นระริกเงยขึ้นสบสายตาคมที่จ้องมองอยู่"เราหมั้นกันไว้ก่อน เอาไว้ถ้าเราพร้อมเมื่อไหร่ค่อยแต่งงานกันนะครับ""...""เฌอจะยอมเป็นคู่หมั้นของเฮียได้หรือเปล่าคะ"น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างนุ่มนวลพร้อมกับคำลงท้ายที่เปลี่ยนจาก 'ครับ' เป็น 'คะ' ยิ่งส่งผลให้หัวใจของเฌอลินเต้นเร็วและแรงขึ้นพูม่าแนบฝ่ามือบนแก้มนิ่มพลางลูบไล้ไปมา เจ้าของใบหน้าคมส่งสายตาหวานซึ้งให้อย่างไม่ปิดบัง ริมฝีปากปาก
ห้องนอนของพูม่า"เป็นอย่างไรบ้างครับ ยังกลัวอยู่หรือเปล่า""ไม่แล้วค่ะ ป๊ากับแม่ของเฮียท่านน่ารักกับเฌอมาก ๆ เลย"หลังจากมื้อเย็นจบลง เมขลาก็ได้พาลูกสะใภ้ขึ้นไปบนห้อง พูดคุยทำความรู้จักกันมากขึ้นตามประสาสาว ๆ และยังนำอัลบั้มรูปภาพของทั้งสามเสือตอนเด็ก ๆ ออกมาให้เธอดูด้วยส่วนด้านหนุ่ม ๆ นั้นต่างนั่งดื่มกันอยู่ที่สวนหลังบ้านที่ประจำของเจ้าเสือทั้งสี่ จวบจนฟ้ามืดเลยได้แยกย้ายกันมาพักผ่อนภายในห้องนอนของพูม่า บนเตียงขนาดใหญ่สีดำล้วนมีร่างของทั้งสองที่กำลังนอนกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่เฌอลินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จแล้วโดยเธอได้เปลี่ยนไปใส่ชุดนอนของเมขลาที่เอามาให้เมื่อสักครู่ ชุดนอนผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้มพร้อมกางเกงขาสั้นสีเดียวกัน กำลังนอนซบจนแก้มนุ่มนิ่มบดเบียดอกแกร่งของพูม่า แขนเรียววางพาดเอวสอบเอาไว้หลวม ๆ เช่นเดียวกับท่อนแขนแกร่งโอบรัดเอวบางของเธอ"เอาไว้เดี๋ยวเฌอจะพาเฮียไปหาพ่อแม่เฌอด้วยนะคะ""พ่อแม่เฌอจะยอมรับเฮียได้หรือเปล่าครับ ท่านคงจะรู้ว่าตระกูลภูวรินทร์เมทีไม่ได้ทำธุรกิจที่ขาวสะอาดอย่างเดียว เรียกได้ว่าครอบครัวเฮียค่อนไปทางสีเทาไม่ก็ดำเลยนะ""พ่อแม่เฌอทราบอยู่แล้วค่ะ ท่านต้องยอมรับ
พูม่ายืนกอดอกมองคุณแม่คนสวยและเฌอลินที่ต่างช่วยกันเตรียมอาหาร บรรยากาศรอบตัวดีขึ้นเมื่อเฌอลินเริ่มรู้สึกผ่อนคลายลง ไม่ได้ตึงเครียดหรือเกร็งเท่าก่อนหน้านี้ ก่อนที่เขาจะเดินขึ้นไปด้านบนเพื่อพบผู้เป็นพ่อและพี่ชายฝาแฝดมื้อเย็นในวันนี้ประกอบด้วยอาหารมากมายเต็มโต๊ะไม่ว่าจะเป็นต้มยำกุ้ง ปลาสามรส กุ้งผัดบรอกโคลี กะเพราหมูสับ ปลานึ่งมะนาว ผัดผักบุ้ง ไข่ตุ๋น ปูผัดผงกะหรี่ ซึ่งทั้งหมดต่างเป็นเมนูโปรดของสมาชิกในครอบครัวทั้งนั้นสมาชิกในครอบครัวต่างจับจองประจำที่นั่งของตัวเอง อาจจะต่างออกไปสักนิดเมื่อเมลขาให้เฌอลินมานั่งข้างเธอแทนที่พูม่าที่ขยับออกไปอีกตัวหนึ่ง หัวโต๊ะก็ยังเป็นพยัคฆ์บดินทร์หัวหน้าครอบครัวเหมือนเดิม"น่าทานทั้งนั้นเลยครับ" จากัวร์พูดพลางมองอาหารที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะ เจ้าตัวเพิ่งมาถึงไทยได้ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้"มาเฟียฮ่องกงนี่มันหิวโหยมาจากไหน ลูกน้องเลี้ยงมึงไม่ดีเหรอ" ไทเกอร์แซวน้องชายที่กำลังตักอาหารใส่จานตัวเองด้วยความหิวโหย"ที่นู้นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" เสียงทุ้มเข้มของหัวหน้าครอบครัวดังขึ้นเจือด้วยน้ำเสียงห่วงใย"ก็แค่พวกปลายแถวที่มักใหญ่ใฝ่สูงอยากขึ้นมาเป็นผู้นำคนใหม่ครั
มือหนาของพูม่าจับรวบผมยาวสวยของเฌอลินเอาไว้ด้านหลังเพื่อไม่ให้บดบังภาพสุดแสนจะลามกของร่างบางที่กำลังครอบครองท่อนเอ็นเข้าปาก สะโพกสอบเด้งสวนปากเล็กจนเฌอลินต้องเอามือยันหน้าขาของเขาเอาไว้"อื้ม.. ดูดแรง ๆ แบบนั้นครับ ดีมากตัวเล็ก"เฌอลินที่ตั้งหน้าตั้งตาดูดกลืนท่อนเอ็นจนเรียกเสียงครางจากพูม่าได้ กลิ่
"อื้ออ ...ไม่เอาไม่หยุดนะ"ดวงหน้าสวยแสดงสีหน้าออดอ้อนจนพูม่าห้ามใจไม่อยู่ ก้มลงมอบจูบแสนหวานให้อีกครั้ง พลางขบเม้มริมฝีปากบางสลับหนักเบาก่อนส่งลิ้นร้อนชื้นเข้าโพรงปากหวาน ควานหาและดูดดึงลิ้นเล็กสลับไปมาจนเกิดเสียงดังน่าอายขึ้นสองร่างต่างช่วยกันปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่ขวางกั้นออกจนตอนนี้ทั้งสองต่างเป
สองวันผ่านไป15 มีนาคม 256xร้าน CherAn Cafe' เวลา 10.15 น."เฌอ วันนี้จะเข้าบริษัทฯ ไปหาคุณพูม่าใช่ไหม?""อือ คุณฟ้าครามนัดเอาไว้ตอน 11 โมง เฌอว่าจะออกไปก่อนเวลานิดหน่อยน่าจะดี กลัวรถติดด้วย""โอเค ๆ ไปก่อนเวลาก็ดีนะจะได้ไม่ต้องให้เขารอ ไม่อย่างนั้นคงดูเสียมารยาทแย่เลย""อือ เดี๋ยวจะรีบคุยแล้วรีบก
คอนโดในเครือ PMเวลา 23.11 น. ห้องหรูในชั้นบนสุดปึง!เสียงปิดประตูดังขึ้นเมื่อขายาวๆ ของเจ้าของห้องถีบปิดด้วยฝ่าเท้าตัวเอง ร่างสูงไม่รอให้อีกฝ่ายได้พูดสิ่งใดออกมา ริมฝีปากหนาประกบลงบนริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ว เฌอลินแม้จะตกใจอยู่เล็กน้อยแต่ก็หลับตาลงอย่างเต็มใจในเมื่อตัดสินใจแล้วก็ต้องยอมรับผลของมัน







