ตอนที่ 5 PK Pub

23 กุมภาพันธ์ 256x ผับ PK

เวลา 21.44 น. ห้อง VIP ชั้น 1

ภายในห้อง VIP บริเวณชั้นหนึ่งของร้านที่คนภายนอกสามารถมองเข้าไปด้านในได้ต่างตกเป็นเป้าสายตาของหญิงสาวและหนุ่มน้อยมากมายที่กำลังส่งสายตาให้หนุ่ม ๆ หน้าตาดีภายในห้อง ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นคืนวันศุกร์ที่ดีที่ได้พบกับสามเสือหนุ่มแห่งภูวรินทร์เมที

ไทเกอร์ จากัวร์ พูม่าตามด้วยคเชนและฟ้าคราม ซึ่งทุกคนนั้นอยู่ในชุดที่เรียกได้ว่ากินกันไม่ลงเลยทีเดียว ต่างนั่งดื่มและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เป็นการนัดสังสรรค์กันก่อนที่จากัวร์จะต้องบินไปทำงานต่อที่ฮ่องกง

"ไง รวมตัวกันทั้งทีเล่นเอาสาวๆ หนุ่มๆ มองมาจนตัวกูจะพรุนแล้วครับ" คเชนเอ่ยเริ่มประเด็น พลางมองออกไปด้านนอกห้องที่มีสายตาจับจ้องมาหลายสิบคู่เหมือนตัวเขาอยู่ในตู้โชว์อะไรสักอย่างอย่างนั้นแหละ

"กูจะโดนฉุดไหมครับเนี่ย" ฟ้าครามพูดหยอกล้อ

"ฉุดไปกระทืบน่ะไม่แน่ วอนโดนตีนนัก" ไทเกอร์หันไปมองหน้าฟ้าคราม

"เฮียไทเกอร์โหดร้าย ไม่เห็นอ่อนโยนเหมือนตอนอยู่กับสาว ๆ ในฮาเร็มเลยนะครับ" คเชนแซว

"กูไม่นิยมกินช้างครับ" ไทเกอร์ยักคิ้วกวน ๆ

"กูบ่ยอม กูบ่ยอม!"

"ปัญญาอ่อนฉิบหายเลยมึง อย่าบอกใครนะว่าเป็นเพื่อนกู"

ฟ้าครามหันไปตบหัวคเชนเมื่อเพื่อนตัวดีทำท่าทางเลียนแบบประโยคยอดฮิตพร้อมกับดัดเสียงให้เล็กลงด้วย เรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อน ๆ ได้อย่างดี

ส่วนเจ้าของผับอย่างพูม่ากำลังหันไปมองด้านนอกที่เต็มไปด้วยลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการค่อนข้างเยอะ เนื่องจากเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ทำให้ทุก ๆ โซนภายในร้านถูกจับจองจนเต็มพื้นที่ บรรยากาศของแสง สี และเสียงเพลงต่างดังกระหึ่ม ผู้คนทุกเพศทุกวัยต่างโยกย้ายส่ายสะโพกเต้นกันอย่างเมามันแบบไม่แคร์สายตาใคร ซึ่งผับ PK นั้นขึ้นชื่อเรื่องเครื่องดื่มเฉพาะตัวของร้านและความปลอดภัยของลูกค้าเป็นหลัก

เจ้าของผับอย่างพูม่าให้ความสำคัญอย่างมากในเรื่องของยาเสพติดทุกชนิด ซึ่งบริเวณทางเข้าจะมีคนคอยตรวจร่างกายและทรัพย์สินอย่างเข้มงวด ถ้าหากมีการลักลอบนำเข้ามาก็จะโดนแบล็กลิสต์แล้วนำตัวส่งตำรวจทันที แต่ถ้าหากมีคนกล้าที่จะมาเข้ามาลองดี เขาก็พร้อมที่จะส่งพวกมันลงนรกเหมือนกัน

"คุณพูม่าครับ หันมาสนใจเพื่อนๆ ก่อน อย่าเพิ่งหิ้วสาวกลับห้องนะครับ"

พูม่าหันมายกนิ้วกลางใส่คเชนหลังจากได้ยินประโยคกวนบาทาจากเพื่อน ก่อนเอ่ยตอบกลับ "กูแค่มองรอบๆ ร้าน มึงเป็นผู้จัดการร้านอย่างไรฮะ กูไล่ออกดีไหม"

"ผมขอโทษครับ คุณพูม่า" คเชนก้มหัวลง

"วันนี้คนอย่างเยอะเลยว่ะ" จากัวร์หันไปมองด้านนอกที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย พลางกระดกเหล้าเข้าปากไปด้วย

"แล้วเรื่องคอลเลกชันใหม่ที่จะออกอีกสองเดือนหน้า เรียบร้อยดีไหม" ไทเกอร์หันไปถามน้องชายคนเล็ก

"เรียบร้อยดี วางแพลนไว้แล้วเหลือไปตรวจเช็กอัญมณีที่จะใช้ผลิตแล้วค่อยกำหนดวันผลิตอีกที" พูม่าตอบ

"มีอะไรให้กูช่วยก็บอก" ไทเกอร์บอกน้องชาย

"อาจจะใช้โรงแรมมึงในการเปิดตัว เอาไว้ทุกอย่างเรียบร้อยดีก่อน เดี๋ยวกูบอกอีกที"

"เออ ๆ มีอะไรก็ติดต่อที่คุณลู่เลย"

"คุณลู่เลขามึงทำงานอย่างหนักเลยครับ ต้องมาคอยจัดการสาวๆ ของเจ้านายอีก" จากัวร์พูดถึงเลขาของพี่ชาย

"กูแค่ให้ความช่วยเหลือเด็กๆ แล้วก็ทุกคนบรรลุนิติภาวะกันหมดแล้วไหมวะ" ไทเกอร์ตอบกลับพลางยักไหล่ อย่างน้อยเขาก็ไม่โดนข้อหาพรากผู้เยาว์แถมเด็กทุกคนก็ยินยอมโดยที่เขาไม่ได้ฝืนใจให้ทำด้วยซ้ำ วินๆ ทั้งสองฝ่าย

"ไอ้เหี้ย เด็กมหาลัยทั้งนั้น" ฟ้าครามเบ้ปากให้เพื่อน

"กูจะแจ้งจับมึง มาจับมันเลยครับคุณตำหนวด" พูม่าทำมือโทรแจ้งตำรวจ

"ไอ้น้องเวร!"

ไทเกอร์หันไปหยิบหมอนอิงปาใส่น้องชายที่กำลังหัวเราะร่าอย่างกวนส้นเท้า ใครบอกคุณพูม่าน่ากลัว เขาอยากจะให้มาเห็นตัวตนจริง ๆ ของมันหน่อย กวนประสาทไม่มีใครเกิน หลังหยอกล้อกันพอหอมปากหอมคอแล้วหนุ่มหล่อทั้งห้าคนยังคงนั่งดื่มกันเรื่อย ๆ โดยมีคเชนเป็นคนชงเหล้าให้เพื่อน ๆ อย่างต่อเนื่องไม่ขาด

"ไอ้เชน มึงจะมอมกูเหรอ ชงมาเข้มฉิบหายเลย" พูม่าบ่นหลังจากรับแก้วจากคเชนกระดกเข้าปาก

"คอแข็งดีนัก กูหมั่นไส้ วันนี้กูจะมอมให้เมาเหมือนหมาเลย"

คเชนหัวเราะอย่างชอบใจพลางมองหน้าพูม่าที่กำลังทำหน้าเหยเกกับรสชาติเหล้าที่เพิ่งกลืนลงคอไป เป็นที่รู้กันว่าพูม่านั้นคอแข็งมาก สมกับเป็นเจ้าของผับซ้ำยังเป็นคนสรรหาดีลเหล้าชั้นดีจากหลากหลายประเทศเข้ามาอีกด้วย นอกจากนี้ยังผลิตเหล้าขวดพิเศษที่มีรสชาติเป็นเอกลักษณ์โดยไม่สามารถหาได้จากผับอื่นนอกจากผับในเครือ PK เนื่องจากเจ้าของผับอย่างพูม่าลงทุนบินไปลงมือผลิตเองทุกขั้นตอนกว่าจะได้รสชาติที่พึงพอใจก็เล่นเขาชิมจนลิ้นชาไปเลย

"พอก่อนไอ้สัตว์ กูมึนหัว ไปล้างหน้าก่อน"

"เออ ๆ รีบมา"

พูม่าวางแก้วในมือลงหลังกระดกหมดแล้วทำเอาเขารู้สึกมึนหัวเล็กน้อยจนต้องหันไปบอกกับคเชนให้หยุดชงมาเสียที ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาให้หายมึนหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปหลายแก้วนั่น

อีกด้านหนึ่งของผับในช่วงเวลาเดียวกัน

"เอาชน ๆ"

แกร๊ง!

เสียงเนื้อแก้วชั้นดีกระทบกันดังขึ้นเบาๆ ในคืนนี้เฌอลินและเพื่อนๆ ต่างอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวความยาวแค่ต้นขา ตรงเอวคอดมีเข็มขัดเล็กรัดไว้เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้ามากขึ้น บนลำคอขาวมีโชกเกอร์สีดำ ยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่ให้กับเธอ ซึ่งไม่ต่างกับเพื่อนเพราะได้นัดหมายกันใส่ธีมเดียวกัน ซึ่งทำให้กลุ่มของเธอนั้นตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆ ภายในผับ

"ส้มโอเบา ๆ หน่อย เดี๋ยวจะเมาเสียก่อน ดื่มอะไรขนาดนั้นน่ะ" อัญชันหันไปมองเพื่อนสาวที่กำลังกระดกเหล้าเข้าไปแล้วสามแก้ว

"เอาน่า ยังได้อีกเยอะ" ส้มโอตบไหล่อัญชัน

"วันนี้คนโคตรเยอะเลย ดีนะที่เราจองทัน ไม่อย่างนั้นคงไม่มีที่นั่งแน่ ๆ" มังกรพูดพลางมองรอบๆ ร้านที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวราตรี

"มังกร ๆ เจ้าของที่นี่คือคุณพูม่าใช่ไหม" เฌอลินสะกิดถามมังกร มือบางยังคงถือแก้วค็อกเทลขึ้นจิบ

"ใช่สิ โชคดีของพวกเราเลยนะ ไม่เชื่อลองมองไปที่ชั้นหนึ่งตรงห้องVIP ตรงนั้นสิ" มังกรชี้นิ้วไปยังบริเวณที่บอก ก่อนจะพูดต่อ "นั่นน่ะ คุณพูม่าใส่เชิ้ตสีแดง กางเกงสีดำ ผมสีน้ำตาล ๆ ส่วนถัดจากซ้ายมือเป็นคุณจากัวร์กับคุณไทเกอร์พี่ชายฝาแฝด ด้านขวาเป็นเพื่อนเขาคุณคเชนกับคุณฟ้าคราม"

เฌอลินไล่สายตามองตามที่มังกรแนะนำทีละคน ก่อนที่สายตาจะมาหยุดที่คุณพูม่าอีกครั้ง ใบหน้าหล่อเหลา สายตาคม จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนาที่กำลังจรดลงบนปากแก้วนั้นช่างเป็นคนที่มีเสน่ห์มาก ๆ เลย

"อึ้งไปเลยใช่ไหม? ส้มโอบอกแล้ว สามเสือคือลูกรักพระเจ้า เบ้าหน้าฟ้าประทานของจริง" ส้มโอมองหน้าเฌอลินพลางพยักหน้าอย่างจริงจัง ซึ่งเธอก็เห็นด้วยกับส้มโอจริงๆ

"สาว ๆ หนุ่ม ๆ มองเพียบเลย" อัญชันว่าพลางมองผู้คนรอบตัวที่กำลังจับจ้องไปยังห้อง VIP แบบไม่ละสายตากันเลยแม้แต่วินาทีเดียว

"ใช่ เพราะนาน ๆ ทีจะลงมานั่งให้มองครบทั้งห้าคน" มังกรเอ่ยสมทบ สายตามองไปยังฟ้าครามก่อนจะหันกลับมากระดกแก้วเหล้าต่อ

เฌอลินยังคงนั่งพูดคุยพลางยกแก้วค็อกเทลสีสวยขึ้นจิบ ซึ่งตอนนี้ส้มโอกับอัญชันออกไปเต้นกันเรียบร้อยแล้ว เหลือเธอกับมังกรที่กำลังนั่งดื่มกันอยู่ สายตาคู่สวยกวาดมองไปรอบร้านจนไปสะดุดตากับใครบางคนที่อยู่อีกมุมหนึ่งของร้าน

ทัพฟ้า?