FAZER LOGIN23 กุมภาพันธ์ 256x ผับ PK
เวลา 21.44 น. ห้อง VIP ชั้น 1
ภายในห้อง VIP บริเวณชั้นหนึ่งของร้านที่คนภายนอกสามารถมองเข้าไปด้านในได้ต่างตกเป็นเป้าสายตาของหญิงสาวและหนุ่มน้อยมากมายที่กำลังส่งสายตาให้หนุ่ม ๆ หน้าตาดีภายในห้อง ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นคืนวันศุกร์ที่ดีที่ได้พบกับสามเสือหนุ่มแห่งภูวรินทร์เมที
ไทเกอร์ จากัวร์ พูม่าตามด้วยคเชนและฟ้าคราม ซึ่งทุกคนนั้นอยู่ในชุดที่เรียกได้ว่ากินกันไม่ลงเลยทีเดียว ต่างนั่งดื่มและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เป็นการนัดสังสรรค์กันก่อนที่จากัวร์จะต้องบินไปทำงานต่อที่ฮ่องกง
"ไง รวมตัวกันทั้งทีเล่นเอาสาวๆ หนุ่มๆ มองมาจนตัวกูจะพรุนแล้วครับ" คเชนเอ่ยเริ่มประเด็น พลางมองออกไปด้านนอกห้องที่มีสายตาจับจ้องมาหลายสิบคู่เหมือนตัวเขาอยู่ในตู้โชว์อะไรสักอย่างอย่างนั้นแหละ
"กูจะโดนฉุดไหมครับเนี่ย" ฟ้าครามพูดหยอกล้อ
"ฉุดไปกระทืบน่ะไม่แน่ วอนโดนตีนนัก" ไทเกอร์หันไปมองหน้าฟ้าคราม
"เฮียไทเกอร์โหดร้าย ไม่เห็นอ่อนโยนเหมือนตอนอยู่กับสาว ๆ ในฮาเร็มเลยนะครับ" คเชนแซว
"กูไม่นิยมกินช้างครับ" ไทเกอร์ยักคิ้วกวน ๆ
"กูบ่ยอม กูบ่ยอม!"
"ปัญญาอ่อนฉิบหายเลยมึง อย่าบอกใครนะว่าเป็นเพื่อนกู"
ฟ้าครามหันไปตบหัวคเชนเมื่อเพื่อนตัวดีทำท่าทางเลียนแบบประโยคยอดฮิตพร้อมกับดัดเสียงให้เล็กลงด้วย เรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อน ๆ ได้อย่างดี
ส่วนเจ้าของผับอย่างพูม่ากำลังหันไปมองด้านนอกที่เต็มไปด้วยลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการค่อนข้างเยอะ เนื่องจากเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ทำให้ทุก ๆ โซนภายในร้านถูกจับจองจนเต็มพื้นที่ บรรยากาศของแสง สี และเสียงเพลงต่างดังกระหึ่ม ผู้คนทุกเพศทุกวัยต่างโยกย้ายส่ายสะโพกเต้นกันอย่างเมามันแบบไม่แคร์สายตาใคร ซึ่งผับ PK นั้นขึ้นชื่อเรื่องเครื่องดื่มเฉพาะตัวของร้านและความปลอดภัยของลูกค้าเป็นหลัก
เจ้าของผับอย่างพูม่าให้ความสำคัญอย่างมากในเรื่องของยาเสพติดทุกชนิด ซึ่งบริเวณทางเข้าจะมีคนคอยตรวจร่างกายและทรัพย์สินอย่างเข้มงวด ถ้าหากมีการลักลอบนำเข้ามาก็จะโดนแบล็กลิสต์แล้วนำตัวส่งตำรวจทันที แต่ถ้าหากมีคนกล้าที่จะมาเข้ามาลองดี เขาก็พร้อมที่จะส่งพวกมันลงนรกเหมือนกัน
"คุณพูม่าครับ หันมาสนใจเพื่อนๆ ก่อน อย่าเพิ่งหิ้วสาวกลับห้องนะครับ"
พูม่าหันมายกนิ้วกลางใส่คเชนหลังจากได้ยินประโยคกวนบาทาจากเพื่อน ก่อนเอ่ยตอบกลับ "กูแค่มองรอบๆ ร้าน มึงเป็นผู้จัดการร้านอย่างไรฮะ กูไล่ออกดีไหม"
"ผมขอโทษครับ คุณพูม่า" คเชนก้มหัวลง
"วันนี้คนอย่างเยอะเลยว่ะ" จากัวร์หันไปมองด้านนอกที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย พลางกระดกเหล้าเข้าปากไปด้วย
"แล้วเรื่องคอลเลกชันใหม่ที่จะออกอีกสองเดือนหน้า เรียบร้อยดีไหม" ไทเกอร์หันไปถามน้องชายคนเล็ก
"เรียบร้อยดี วางแพลนไว้แล้วเหลือไปตรวจเช็กอัญมณีที่จะใช้ผลิตแล้วค่อยกำหนดวันผลิตอีกที" พูม่าตอบ
"มีอะไรให้กูช่วยก็บอก" ไทเกอร์บอกน้องชาย
"อาจจะใช้โรงแรมมึงในการเปิดตัว เอาไว้ทุกอย่างเรียบร้อยดีก่อน เดี๋ยวกูบอกอีกที"
"เออ ๆ มีอะไรก็ติดต่อที่คุณลู่เลย"
"คุณลู่เลขามึงทำงานอย่างหนักเลยครับ ต้องมาคอยจัดการสาวๆ ของเจ้านายอีก" จากัวร์พูดถึงเลขาของพี่ชาย
"กูแค่ให้ความช่วยเหลือเด็กๆ แล้วก็ทุกคนบรรลุนิติภาวะกันหมดแล้วไหมวะ" ไทเกอร์ตอบกลับพลางยักไหล่ อย่างน้อยเขาก็ไม่โดนข้อหาพรากผู้เยาว์แถมเด็กทุกคนก็ยินยอมโดยที่เขาไม่ได้ฝืนใจให้ทำด้วยซ้ำ วินๆ ทั้งสองฝ่าย
"ไอ้เหี้ย เด็กมหาลัยทั้งนั้น" ฟ้าครามเบ้ปากให้เพื่อน
"กูจะแจ้งจับมึง มาจับมันเลยครับคุณตำหนวด" พูม่าทำมือโทรแจ้งตำรวจ
"ไอ้น้องเวร!"
ไทเกอร์หันไปหยิบหมอนอิงปาใส่น้องชายที่กำลังหัวเราะร่าอย่างกวนส้นเท้า ใครบอกคุณพูม่าน่ากลัว เขาอยากจะให้มาเห็นตัวตนจริง ๆ ของมันหน่อย กวนประสาทไม่มีใครเกิน หลังหยอกล้อกันพอหอมปากหอมคอแล้วหนุ่มหล่อทั้งห้าคนยังคงนั่งดื่มกันเรื่อย ๆ โดยมีคเชนเป็นคนชงเหล้าให้เพื่อน ๆ อย่างต่อเนื่องไม่ขาด
"ไอ้เชน มึงจะมอมกูเหรอ ชงมาเข้มฉิบหายเลย" พูม่าบ่นหลังจากรับแก้วจากคเชนกระดกเข้าปาก
"คอแข็งดีนัก กูหมั่นไส้ วันนี้กูจะมอมให้เมาเหมือนหมาเลย"
คเชนหัวเราะอย่างชอบใจพลางมองหน้าพูม่าที่กำลังทำหน้าเหยเกกับรสชาติเหล้าที่เพิ่งกลืนลงคอไป เป็นที่รู้กันว่าพูม่านั้นคอแข็งมาก สมกับเป็นเจ้าของผับซ้ำยังเป็นคนสรรหาดีลเหล้าชั้นดีจากหลากหลายประเทศเข้ามาอีกด้วย นอกจากนี้ยังผลิตเหล้าขวดพิเศษที่มีรสชาติเป็นเอกลักษณ์โดยไม่สามารถหาได้จากผับอื่นนอกจากผับในเครือ PK เนื่องจากเจ้าของผับอย่างพูม่าลงทุนบินไปลงมือผลิตเองทุกขั้นตอนกว่าจะได้รสชาติที่พึงพอใจก็เล่นเขาชิมจนลิ้นชาไปเลย
"พอก่อนไอ้สัตว์ กูมึนหัว ไปล้างหน้าก่อน"
"เออ ๆ รีบมา"
พูม่าวางแก้วในมือลงหลังกระดกหมดแล้วทำเอาเขารู้สึกมึนหัวเล็กน้อยจนต้องหันไปบอกกับคเชนให้หยุดชงมาเสียที ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาให้หายมึนหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปหลายแก้วนั่น
อีกด้านหนึ่งของผับในช่วงเวลาเดียวกัน
"เอาชน ๆ"
แกร๊ง!
เสียงเนื้อแก้วชั้นดีกระทบกันดังขึ้นเบาๆ ในคืนนี้เฌอลินและเพื่อนๆ ต่างอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวความยาวแค่ต้นขา ตรงเอวคอดมีเข็มขัดเล็กรัดไว้เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้ามากขึ้น บนลำคอขาวมีโชกเกอร์สีดำ ยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่ให้กับเธอ ซึ่งไม่ต่างกับเพื่อนเพราะได้นัดหมายกันใส่ธีมเดียวกัน ซึ่งทำให้กลุ่มของเธอนั้นตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆ ภายในผับ
"ส้มโอเบา ๆ หน่อย เดี๋ยวจะเมาเสียก่อน ดื่มอะไรขนาดนั้นน่ะ" อัญชันหันไปมองเพื่อนสาวที่กำลังกระดกเหล้าเข้าไปแล้วสามแก้ว
"เอาน่า ยังได้อีกเยอะ" ส้มโอตบไหล่อัญชัน
"วันนี้คนโคตรเยอะเลย ดีนะที่เราจองทัน ไม่อย่างนั้นคงไม่มีที่นั่งแน่ ๆ" มังกรพูดพลางมองรอบๆ ร้านที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวราตรี
"มังกร ๆ เจ้าของที่นี่คือคุณพูม่าใช่ไหม" เฌอลินสะกิดถามมังกร มือบางยังคงถือแก้วค็อกเทลขึ้นจิบ
"ใช่สิ โชคดีของพวกเราเลยนะ ไม่เชื่อลองมองไปที่ชั้นหนึ่งตรงห้องVIP ตรงนั้นสิ" มังกรชี้นิ้วไปยังบริเวณที่บอก ก่อนจะพูดต่อ "นั่นน่ะ คุณพูม่าใส่เชิ้ตสีแดง กางเกงสีดำ ผมสีน้ำตาล ๆ ส่วนถัดจากซ้ายมือเป็นคุณจากัวร์กับคุณไทเกอร์พี่ชายฝาแฝด ด้านขวาเป็นเพื่อนเขาคุณคเชนกับคุณฟ้าคราม"
เฌอลินไล่สายตามองตามที่มังกรแนะนำทีละคน ก่อนที่สายตาจะมาหยุดที่คุณพูม่าอีกครั้ง ใบหน้าหล่อเหลา สายตาคม จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนาที่กำลังจรดลงบนปากแก้วนั้นช่างเป็นคนที่มีเสน่ห์มาก ๆ เลย
"อึ้งไปเลยใช่ไหม? ส้มโอบอกแล้ว สามเสือคือลูกรักพระเจ้า เบ้าหน้าฟ้าประทานของจริง" ส้มโอมองหน้าเฌอลินพลางพยักหน้าอย่างจริงจัง ซึ่งเธอก็เห็นด้วยกับส้มโอจริงๆ
"สาว ๆ หนุ่ม ๆ มองเพียบเลย" อัญชันว่าพลางมองผู้คนรอบตัวที่กำลังจับจ้องไปยังห้อง VIP แบบไม่ละสายตากันเลยแม้แต่วินาทีเดียว
"ใช่ เพราะนาน ๆ ทีจะลงมานั่งให้มองครบทั้งห้าคน" มังกรเอ่ยสมทบ สายตามองไปยังฟ้าครามก่อนจะหันกลับมากระดกแก้วเหล้าต่อ
เฌอลินยังคงนั่งพูดคุยพลางยกแก้วค็อกเทลสีสวยขึ้นจิบ ซึ่งตอนนี้ส้มโอกับอัญชันออกไปเต้นกันเรียบร้อยแล้ว เหลือเธอกับมังกรที่กำลังนั่งดื่มกันอยู่ สายตาคู่สวยกวาดมองไปรอบร้านจนไปสะดุดตากับใครบางคนที่อยู่อีกมุมหนึ่งของร้าน
ทัพฟ้า?
ประเทศญี่ปุ่น เมืองโอซากะทริปฮันนีมูนที่แรกของพูม่าและเฌอลินคือประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเหตุผลที่เลือกมาเที่ยวญี่ปุ่นก็เพราะแค่เฌอลินเอ่ยปากบอกออกไปว่าอยากจะแช่ออนเซ็นแล้วก็ดูต้นซากุระ เพียงแค่นี้พูม่าสามีสุดหล่อก็พาขึ้นเครื่องบินมาทันทีในวันถัดมาด้วยเครื่องบินส่วนตัวเมื่อมาถึงประเทศญี่ปุ่นสองสามีภรรยาก็ไม่รอช้า ทั้งคู่พากันเดินเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ตระเวนหาของกินและชอปปิงกันอย่างมีความสุขบ้านพักของทั้งคู่เป็นบ้านสองชั้นสไตล์ญี่ปุ่นร่วมสมัยหลังใหญ่ซึ่งเจ้าของก็คือสามเสือนั่นเอง โดยให้เหตุผลว่าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปจองโรงแรมและยังสามารถมาพักผ่อนได้ทั้งครอบครัวอีกด้วยในช่วงค่ำของวันหลังจากที่ทั้งคู่ไปเที่ยวข้างนอกกันมาอย่างสนุกสนาน ภายในห้องนอนขนาดใหญ่บนเตียงกว้างมีพูม่าที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงดูข่าวสารต่าง ๆ ในไอแพดเครื่องหรู ร่างสูงใส่แค่เสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวเท่านั้นส่วนเฌอลินตอนนี้กำลังอาบน้ำอยู่ด้านในห้องน้ำ ตอนแรกพูม่าเสนอตัวว่าจะถูหลังและนวดเท้าให้ แต่กลับโดนไล่ออกมาเสียก่อนจึงต้องพาร่างสมส่วนของตัวเองไปอาบน้ำที่ห้องน้ำด้านล่างแล้วจึงขึ้นมานอนรอภรรยาคนสวยบนเตียงร่างบอบบางผิวพรรณขาวผ
"ฮ่า ๆ ผมก็ต้องขอบคุณเฌอลินด้วยเหมือนนะครับที่เลี้ยงพูม่าเพื่อนผมมาอย่างดีตลอดสองปี" ฟ้าครามพูดอย่างยิ้มๆ ก่อนจะชนกำปั้นเบา ๆ กับพูม่า "ฝั่งเจ้าบ่าวก็ได้พูดไปแล้ว ถ้าอย่างนั้นเรามาฟังเจ้าสาวพูดกันบ้างดีกว่าครับ"เฌอลินรับไมค์มาถือไว้ด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อยที่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้ให้คนเยอะ ๆ ฟัง เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ให้คลายความตื่นเต้นลงก่อนจะหันไปมองเจ้าบ่าวสุดหล่อของตัวเองที่ส่งยิ้มมาให้"ก่อนอื่นเลยเฌอก็ต้องขอบคุณป๊าพยัคฆ์และแม่เมขลามากนะคะที่ต้อนรับเฌอเป็นลูกสาวอีกคน เฌอเองก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไม่เคยคาดคิดเลยว่าอยู่ ๆ จะได้มายืนอยู่ตรงนี้ข้าง ๆ คุณพูม่า เฌออยากจะขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจตกลงเป็นแฟนกับเฮียพูม่าในวันนั้น ถึงแม้ว่าเราจะเริ่มต้นกันแบบไม่เหมือนคนอื่น แต่สุดท้ายแล้วเราก็ได้มายืนอยู่ข้าง ๆ กันในตอนนี้ เฌอก็อยากจะบอกว่าเฮียพูม่าเองก็เป็นแฟนที่ดีของเฌอเหมือนกันนะคะ เฌอขอบคุณที่เฮียมอบความรักให้เฌออย่างสม่ำเสมอมาตลอด ขอบคุณที่วันนั้นเฮียเลือกเฌอให้เดินร่วมทางด้วยกัน" เฌอลินหันไปยิ้มหวานให้เจ้าบ่าวด้วยความรัก โดยมีฝ่ามือหนายกมาประคองใบหน้าของเธอพร้อมนิ้วเรียวที่เกลี่ย
2 ปีต่อมา 256xโรงแรมในเครือ PM Group สาขากรุงเทพฯงานฉลองมงคลสมรสของทายาทภูวรินทร์เมทีคนสุดท้องอย่าง พูม่า พยัคฆา ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมในเครือ PM Group ซึ่งผู้บริหารสูงสุดไม่ใช่ใครนอกเสียจากพี่ชายฝาแฝดคนโตของเจ้าบ่าวนั่นเองบรรยากาศภายในถูกตกแต่งอย่างอลังการสมกับเป็นงานแต่งงานของทายาทคนดังที่ทั้งร่ำรวยและมีอิทธิพลมากมายอันดับหนึ่งของประเทศแขกที่ได้รับเชิญเข้าร่วมงานในครั้งนี้ล้วนเป็นพันธมิตรกับตระกูลภูวรินทร์เมทีทั้งนั้นและเนื่องจากเป็นงานที่รวบรวมผู้คนที่ต่างมีอิทธิพลล้นหลามทำให้ภายในงานไม่มีนักข่าวเลยสักคนและบริเวณรอบนอกต่างเต็มไปด้วยบอดีการ์ดเกือบร้อยคนที่ทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยให้แขกในงานซึ่งเมื่ออาทิตย์ก่อนทั้งพูม่าและเฌอลินได้จัดงานแต่งงานกันที่บ้านพ่อแม่ของเจ้าสาวก็คือที่จังหวัดอยุธยา ในงานครั้งนั้นค่อนข้างเป็นส่วนตัวมีแค่คนสนิทเท่านั้นที่ได้เข้าร่วมด้วยในส่วนของสินสอดที่คุณพยัคฆ์บดินทร์และคุณเมขลามอบให้ฝั่งเจ้าสาวนั้นไม่สามารถประมาณค่าได้ไม่ว่าจะเป็นหุ้นโรงแรมในเครือ PM Group 10%หุ้นบริษัท PM Jewelry 10%หุ้นผับ PK สาขากรุงเทพฯและพัทยา สาขาละ 10%ชุดเครื่องเพชรและอัญมณีมู
แต่ก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ สัมผัสเย็นที่ปลายนิ้วข้างซ้ายก็เรียกสติของเฌอลินให้กลับมา กำปั้นเล็ก ๆ ทุบลงบนอกอย่างไม่แรงนักเพื่อให้ร่างสูงนั้นผละออกพูม่าถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง เส้นน้ำลายสีใสยืดออกก่อนจะขาดลงจากกัน ปลายนิ้วเกลี่ยคราบน้ำลายตามมุมปากบางออกให้อย่างไม่นึกรังเกียจ กดมือลงบดคลึงปากบวมเจ่อ สายตาทอดมองด้วยความรักใคร่เฌอลินหอบเอาอากาศเข้าปอดก่อนจะยกมือข้างซ้ายของตนขึ้นมาดู ก็พบกับแหวนเพชรวงสวยที่นิ้วนางข้างซ้าย แสงไฟตกกระทบเพชรจนมันสะท้อนแสงระยิบระยับสวยงาม"อะ อะไรคะเนี่ย?!"หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างแรงจนกระทบแผ่นอกดังตึกตักท่ามกลางความเงียบ ใบหน้าหวานเห่อร้อนไปทั่วหน้าจนแก้มขึ้นสีแดง ดวงตาหวานสั่นระริกเงยขึ้นสบสายตาคมที่จ้องมองอยู่"เราหมั้นกันไว้ก่อน เอาไว้ถ้าเราพร้อมเมื่อไหร่ค่อยแต่งงานกันนะครับ""...""เฌอจะยอมเป็นคู่หมั้นของเฮียได้หรือเปล่าคะ"น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างนุ่มนวลพร้อมกับคำลงท้ายที่เปลี่ยนจาก 'ครับ' เป็น 'คะ' ยิ่งส่งผลให้หัวใจของเฌอลินเต้นเร็วและแรงขึ้นพูม่าแนบฝ่ามือบนแก้มนิ่มพลางลูบไล้ไปมา เจ้าของใบหน้าคมส่งสายตาหวานซึ้งให้อย่างไม่ปิดบัง ริมฝีปากปาก
ห้องนอนของพูม่า"เป็นอย่างไรบ้างครับ ยังกลัวอยู่หรือเปล่า""ไม่แล้วค่ะ ป๊ากับแม่ของเฮียท่านน่ารักกับเฌอมาก ๆ เลย"หลังจากมื้อเย็นจบลง เมขลาก็ได้พาลูกสะใภ้ขึ้นไปบนห้อง พูดคุยทำความรู้จักกันมากขึ้นตามประสาสาว ๆ และยังนำอัลบั้มรูปภาพของทั้งสามเสือตอนเด็ก ๆ ออกมาให้เธอดูด้วยส่วนด้านหนุ่ม ๆ นั้นต่างนั่งดื่มกันอยู่ที่สวนหลังบ้านที่ประจำของเจ้าเสือทั้งสี่ จวบจนฟ้ามืดเลยได้แยกย้ายกันมาพักผ่อนภายในห้องนอนของพูม่า บนเตียงขนาดใหญ่สีดำล้วนมีร่างของทั้งสองที่กำลังนอนกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่เฌอลินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จแล้วโดยเธอได้เปลี่ยนไปใส่ชุดนอนของเมขลาที่เอามาให้เมื่อสักครู่ ชุดนอนผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้มพร้อมกางเกงขาสั้นสีเดียวกัน กำลังนอนซบจนแก้มนุ่มนิ่มบดเบียดอกแกร่งของพูม่า แขนเรียววางพาดเอวสอบเอาไว้หลวม ๆ เช่นเดียวกับท่อนแขนแกร่งโอบรัดเอวบางของเธอ"เอาไว้เดี๋ยวเฌอจะพาเฮียไปหาพ่อแม่เฌอด้วยนะคะ""พ่อแม่เฌอจะยอมรับเฮียได้หรือเปล่าครับ ท่านคงจะรู้ว่าตระกูลภูวรินทร์เมทีไม่ได้ทำธุรกิจที่ขาวสะอาดอย่างเดียว เรียกได้ว่าครอบครัวเฮียค่อนไปทางสีเทาไม่ก็ดำเลยนะ""พ่อแม่เฌอทราบอยู่แล้วค่ะ ท่านต้องยอมรับ
พูม่ายืนกอดอกมองคุณแม่คนสวยและเฌอลินที่ต่างช่วยกันเตรียมอาหาร บรรยากาศรอบตัวดีขึ้นเมื่อเฌอลินเริ่มรู้สึกผ่อนคลายลง ไม่ได้ตึงเครียดหรือเกร็งเท่าก่อนหน้านี้ ก่อนที่เขาจะเดินขึ้นไปด้านบนเพื่อพบผู้เป็นพ่อและพี่ชายฝาแฝดมื้อเย็นในวันนี้ประกอบด้วยอาหารมากมายเต็มโต๊ะไม่ว่าจะเป็นต้มยำกุ้ง ปลาสามรส กุ้งผัดบรอกโคลี กะเพราหมูสับ ปลานึ่งมะนาว ผัดผักบุ้ง ไข่ตุ๋น ปูผัดผงกะหรี่ ซึ่งทั้งหมดต่างเป็นเมนูโปรดของสมาชิกในครอบครัวทั้งนั้นสมาชิกในครอบครัวต่างจับจองประจำที่นั่งของตัวเอง อาจจะต่างออกไปสักนิดเมื่อเมลขาให้เฌอลินมานั่งข้างเธอแทนที่พูม่าที่ขยับออกไปอีกตัวหนึ่ง หัวโต๊ะก็ยังเป็นพยัคฆ์บดินทร์หัวหน้าครอบครัวเหมือนเดิม"น่าทานทั้งนั้นเลยครับ" จากัวร์พูดพลางมองอาหารที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะ เจ้าตัวเพิ่งมาถึงไทยได้ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้"มาเฟียฮ่องกงนี่มันหิวโหยมาจากไหน ลูกน้องเลี้ยงมึงไม่ดีเหรอ" ไทเกอร์แซวน้องชายที่กำลังตักอาหารใส่จานตัวเองด้วยความหิวโหย"ที่นู้นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" เสียงทุ้มเข้มของหัวหน้าครอบครัวดังขึ้นเจือด้วยน้ำเสียงห่วงใย"ก็แค่พวกปลายแถวที่มักใหญ่ใฝ่สูงอยากขึ้นมาเป็นผู้นำคนใหม่ครั
ช่วงเย็นของวันรถยนต์คันหรูขับแล่นเข้ามาในหมู่บ้านจัดสรรของเครือ PM พูม่าขับเข้ามาเรื่อย ๆ อย่างไม่เร่งรีบมากนัก ภายในรถมีเพียงเสียงเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ เฌอลินนั่งกุมมือเล็กประสานไว้บนตัก นิ้วมือขยับไปมา ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเมื่อรถเคลื่อนเข้าใกล้บ้านของพูม่า ใบหน้าหวานก็ยิ่งฉายแววกังวลระคนประหม่าออ
ครืดดโทรศัพท์เครื่องหรูของพูม่าที่วางบนโต๊ะส่งเสียงเรียกให้เจ้าของสนใจมัน พูม่าจึงวางกล่องข้าวในมือลงก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม มือหนาคว้าโทรศัพท์มาดูเมื่อเห็นว่าปลายสายเป็นใครเขาก็กดรับทันที"สวัสดีครับคนสวย" น้ำเสียงทุ้มพูดขึ้นทันทีที่กดรับสาย ก่อนจะเอ่ยถามปลายสาย "ว่าแต่คนสวยโทรมาหาผมมีอะไรรึเปล่า
เวลาล่วงเลยผ่านมาหลายสัปดาห์แล้วนับตั้งแต่วันที่พวกเขาไปฉลองกันที่ผับสาขาพัทยาของพูม่าและได้เจอกับโรสแฟนเก่าของเขา ในเช้าวันรุ่งขึ้นเฌอลินก็ต้องตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวและปวดเมื่อยไปทั่วทั้งร่างโดยเฉพาะบริเวณสะโพกกับกลางกายสาวที่บวมแดงเล็กน้อย เราทั้งคู่ต่างพูดคุยกัน ซึ่งพูม่าเองก็เล่าเรื่องเกี่ยว
มือหนาของพูม่าจับรวบผมยาวสวยของเฌอลินเอาไว้ด้านหลังเพื่อไม่ให้บดบังภาพสุดแสนจะลามกของร่างบางที่กำลังครอบครองท่อนเอ็นเข้าปาก สะโพกสอบเด้งสวนปากเล็กจนเฌอลินต้องเอามือยันหน้าขาของเขาเอาไว้"อื้ม.. ดูดแรง ๆ แบบนั้นครับ ดีมากตัวเล็ก"เฌอลินที่ตั้งหน้าตั้งตาดูดกลืนท่อนเอ็นจนเรียกเสียงครางจากพูม่าได้ กลิ่







