Masukช่วงค่ำเวลา 19.45 น. ในวันเดียวกัน
ภายในร้านขนมของเฌอลินยังคงมีลูกค้าประปรายที่ยังนั่งทำงานอยู่ในร้านจนถึงเวลาปิดร้าน โชคดีที่วันนี้ไม่ได้ยุ่งมากมายสักเท่าไหร่ เฌอลินทำการเช็กวัตถุดิบสำหรับทำขนมในวันพรุ่งนี้ ส่วนอัญชันก็กำลังเคลียร์บัญชีของร้าน น้องๆ พนักงานต่างทำความสะอาดเตรียมตัวกันปิดร้าน
"พี่เฌอครับ พวกเราทำความสะอาดเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ" เต้ น้องผู้ชายหนึ่งในพนักงานของร้านเอ่ยบอก
"เด็ก ๆ มาเอาขนมกลับไปกันด้วยนะ" เฌอลินเดินเอาขนมที่เตรียมไว้ให้เด็ก ๆ ออกมาจากด้านใน
"ขอบคุณค่ะพี่เฌอ"
"หนูยอมอ้วนเลย ขนมพี่เฌออร่อยมาก" ดาวและน้ำยกมือไหว้ขอบคุณเธอ ก่อนจะรับถุงขนมกันคนละถุง
"จริงครับ อร่อยอย่างนี้เลย" ปกยกนิ้วโป้งเอ่ยชม
"วันหลังได้กลิ้งเข้าร้านกันแน่พวกเราน่ะ" อัญชันแซวเสียงใสเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ
๐๐๐๐๐๐
เวลา 20.51 น. ร้านหมูกระทะ
หลังจากปิดร้านเรียบร้อยแล้วเฌอลินมีนัดกับเพื่อน ๆ ไปกินหมูกระทะกันที่ร้านประจำของกลุ่มตั้งแต่ตอนที่ยังเรียนมหาลัย พลางพูดคุยกันเรื่องทั่ว ๆ ไปในแต่ละวันของแต่ละคน
"วันนี้นึกว่าตัวเองจะตายคาห้องประชุมแล้ว คุณพูม่ามาเข้าประชุมด้วย" มังกรเอ่ยเริ่มประเด็น พลางเริ่มย่างหมูไปด้วย
"ขนาดนั้นเลย?" เฌอลินถามขึ้นอย่างสงสัย "คุณพูม่าน่ากลัวมากเลยเหรอ ทำไมทั้งสองคนถึงกลัวขนาดนี้"
"น่ากลัวสิ แค่ชื่อก็น่ากลัวแล้ว งานนี่ต้องเนี้ยบสุด เวลาเข้าห้องประชุมนี่นึกว่าอยู่ขั้วโลกเหนือ ห้องโคตรเย็นเลย" ส้มโอพลางลูบแขนตัวเอง "แต่ก็โคตรหล่อ เบ้าหน้าฟ้าประทานมาก ส้มโอให้อภัยได้"
"เพราะต้องคุมคนหลายคนก็เข้าใจได้ ต้องน่าเกรงขามหน่อย" อัญชันเอ่ยสมทบ
"เห็นพูดถึงบ่อยยังไม่เคยเห็นตัวจริงเลยนะ" เฌอลินเอ่ยขึ้นพลางตักเนื้อหมูที่ย่างเรียบร้อยแล้วเข้าปาก
"วัน ๆ เฌอเอาแต่ทำขนม คิดสูตรขนมไม่สนใจอะไรเลย เอาไว้ส้มโอจะแอบถ่ายรูปมาให้ดู แล้วเฌอจะรู้ว่าโคตรหล่อ หน้าตาเป็นแบบไหน" ส้มโอพยักหน้าให้เฌอลินอย่างแน่วแน่ "แต่วันไหนว่าง ๆ ลองค้นหาดูในอินเทอร์เน็ตสิ น่าจะมีประวัตินะ"
"โอเค ๆ เอาไว้จะลองหาดูนะ" เฌอลินยิ้มๆ ตอบเพื่อน
"หล่อกว่าไอ้พี่ทัพแฟนเฌอแน่" มังกรสนับสนุนอีกแรง ก่อนจะเอ่ยถามเพื่อน "เมื่อไหร่จะเลิกกับมันเนี่ยฮะเฌอ"
"ถามคำถามนี้กันอีกแล้ว" เฌอลินถอนหายใจออกอย่างเบื่อๆ
"แล้วจะทนเพื่อ?" อัญชันเอียงคอถาม พลางตักย่างหมูไปด้วย
"ส้มโอว่านะเฌอน่ะ หมดรักมันแล้วแน่ แต่ที่ยังอยู่ด้วยกันตอนนี้เหมือนแค่ผูกพันป้ะ?" ส้มโอออกความเห็น
"เออ เราก็เห็นด้วยกับส้มโอมันนะ" มังกรพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง "เราว่าเฌอรีบตัดสินใจเหอะ เสียใจซ้ำ ๆ บ่อย ๆ กับคนเดิมมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกนะ มีแต่เฌอที่แย่ลง"
"โสด ๆ สวย ๆ ให้ผู้ชายเสียดายเล่นดีกว่า เชื่อส้มโอสิ" ส้มโอสะบัดปอยผมประกอบเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนๆ ได้ดี
"เอาละพรุ่งนี้วันศุกร์ วันปล่อยผี เราขอนัดทุกคนไว้เลย" มังกรพูดขึ้น "สามทุ่มที่ผับ PK ตกลงนะ?"
"ดีลจ้ะ / ดีล / ดีล" ทั้งสามคนที่เหลือตอบกลับอย่างพร้อมเพียงกัน
ทั้งสี่คนยังคงพูดคุยกันอย่างสนุกสนานจนเมื่อถึงเวลาที่จะต้องแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน เฌอลินกลับมาถึงที่พักของตัวเอง เป็นคอนโดราคากลางๆ พื้นที่ใช้สอยพอประมาณไม่เล็กหรือกว้างจนเกินไป เธอซื้อคอนโดห้องนี้หลังจากเรียนจบ ค่อย ๆ ผ่อนไปเรื่อย ๆ จนตอนนี้ก็ใกล้จะผ่อนจนครบหมดแล้ว
ร่างบางอาบน้ำแต่งตัวเตรียมตัวเข้านอน ในหัวพลางขบคิดเรื่องทัพฟ้าไปด้วย ตอนนี้เราคบกันด้วยความรักหรือเปล่านะ? ความรู้สึกของเธอมันเริ่มชินชาลงไปเรื่อย ๆ จากการกระทำของทัพฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนไป จนเหมือนบางครั้งเธอก็รู้สึกว่าพวกเราทั้งสองไม่เหมือนแฟนกันเลย
ประเทศญี่ปุ่น เมืองโอซากะทริปฮันนีมูนที่แรกของพูม่าและเฌอลินคือประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเหตุผลที่เลือกมาเที่ยวญี่ปุ่นก็เพราะแค่เฌอลินเอ่ยปากบอกออกไปว่าอยากจะแช่ออนเซ็นแล้วก็ดูต้นซากุระ เพียงแค่นี้พูม่าสามีสุดหล่อก็พาขึ้นเครื่องบินมาทันทีในวันถัดมาด้วยเครื่องบินส่วนตัวเมื่อมาถึงประเทศญี่ปุ่นสองสามีภรรยาก็ไม่รอช้า ทั้งคู่พากันเดินเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ตระเวนหาของกินและชอปปิงกันอย่างมีความสุขบ้านพักของทั้งคู่เป็นบ้านสองชั้นสไตล์ญี่ปุ่นร่วมสมัยหลังใหญ่ซึ่งเจ้าของก็คือสามเสือนั่นเอง โดยให้เหตุผลว่าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปจองโรงแรมและยังสามารถมาพักผ่อนได้ทั้งครอบครัวอีกด้วยในช่วงค่ำของวันหลังจากที่ทั้งคู่ไปเที่ยวข้างนอกกันมาอย่างสนุกสนาน ภายในห้องนอนขนาดใหญ่บนเตียงกว้างมีพูม่าที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงดูข่าวสารต่าง ๆ ในไอแพดเครื่องหรู ร่างสูงใส่แค่เสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวเท่านั้นส่วนเฌอลินตอนนี้กำลังอาบน้ำอยู่ด้านในห้องน้ำ ตอนแรกพูม่าเสนอตัวว่าจะถูหลังและนวดเท้าให้ แต่กลับโดนไล่ออกมาเสียก่อนจึงต้องพาร่างสมส่วนของตัวเองไปอาบน้ำที่ห้องน้ำด้านล่างแล้วจึงขึ้นมานอนรอภรรยาคนสวยบนเตียงร่างบอบบางผิวพรรณขาวผ
"ฮ่า ๆ ผมก็ต้องขอบคุณเฌอลินด้วยเหมือนนะครับที่เลี้ยงพูม่าเพื่อนผมมาอย่างดีตลอดสองปี" ฟ้าครามพูดอย่างยิ้มๆ ก่อนจะชนกำปั้นเบา ๆ กับพูม่า "ฝั่งเจ้าบ่าวก็ได้พูดไปแล้ว ถ้าอย่างนั้นเรามาฟังเจ้าสาวพูดกันบ้างดีกว่าครับ"เฌอลินรับไมค์มาถือไว้ด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อยที่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้ให้คนเยอะ ๆ ฟัง เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ให้คลายความตื่นเต้นลงก่อนจะหันไปมองเจ้าบ่าวสุดหล่อของตัวเองที่ส่งยิ้มมาให้"ก่อนอื่นเลยเฌอก็ต้องขอบคุณป๊าพยัคฆ์และแม่เมขลามากนะคะที่ต้อนรับเฌอเป็นลูกสาวอีกคน เฌอเองก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไม่เคยคาดคิดเลยว่าอยู่ ๆ จะได้มายืนอยู่ตรงนี้ข้าง ๆ คุณพูม่า เฌออยากจะขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจตกลงเป็นแฟนกับเฮียพูม่าในวันนั้น ถึงแม้ว่าเราจะเริ่มต้นกันแบบไม่เหมือนคนอื่น แต่สุดท้ายแล้วเราก็ได้มายืนอยู่ข้าง ๆ กันในตอนนี้ เฌอก็อยากจะบอกว่าเฮียพูม่าเองก็เป็นแฟนที่ดีของเฌอเหมือนกันนะคะ เฌอขอบคุณที่เฮียมอบความรักให้เฌออย่างสม่ำเสมอมาตลอด ขอบคุณที่วันนั้นเฮียเลือกเฌอให้เดินร่วมทางด้วยกัน" เฌอลินหันไปยิ้มหวานให้เจ้าบ่าวด้วยความรัก โดยมีฝ่ามือหนายกมาประคองใบหน้าของเธอพร้อมนิ้วเรียวที่เกลี่ย
2 ปีต่อมา 256xโรงแรมในเครือ PM Group สาขากรุงเทพฯงานฉลองมงคลสมรสของทายาทภูวรินทร์เมทีคนสุดท้องอย่าง พูม่า พยัคฆา ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมในเครือ PM Group ซึ่งผู้บริหารสูงสุดไม่ใช่ใครนอกเสียจากพี่ชายฝาแฝดคนโตของเจ้าบ่าวนั่นเองบรรยากาศภายในถูกตกแต่งอย่างอลังการสมกับเป็นงานแต่งงานของทายาทคนดังที่ทั้งร่ำรวยและมีอิทธิพลมากมายอันดับหนึ่งของประเทศแขกที่ได้รับเชิญเข้าร่วมงานในครั้งนี้ล้วนเป็นพันธมิตรกับตระกูลภูวรินทร์เมทีทั้งนั้นและเนื่องจากเป็นงานที่รวบรวมผู้คนที่ต่างมีอิทธิพลล้นหลามทำให้ภายในงานไม่มีนักข่าวเลยสักคนและบริเวณรอบนอกต่างเต็มไปด้วยบอดีการ์ดเกือบร้อยคนที่ทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยให้แขกในงานซึ่งเมื่ออาทิตย์ก่อนทั้งพูม่าและเฌอลินได้จัดงานแต่งงานกันที่บ้านพ่อแม่ของเจ้าสาวก็คือที่จังหวัดอยุธยา ในงานครั้งนั้นค่อนข้างเป็นส่วนตัวมีแค่คนสนิทเท่านั้นที่ได้เข้าร่วมด้วยในส่วนของสินสอดที่คุณพยัคฆ์บดินทร์และคุณเมขลามอบให้ฝั่งเจ้าสาวนั้นไม่สามารถประมาณค่าได้ไม่ว่าจะเป็นหุ้นโรงแรมในเครือ PM Group 10%หุ้นบริษัท PM Jewelry 10%หุ้นผับ PK สาขากรุงเทพฯและพัทยา สาขาละ 10%ชุดเครื่องเพชรและอัญมณีมู
แต่ก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ สัมผัสเย็นที่ปลายนิ้วข้างซ้ายก็เรียกสติของเฌอลินให้กลับมา กำปั้นเล็ก ๆ ทุบลงบนอกอย่างไม่แรงนักเพื่อให้ร่างสูงนั้นผละออกพูม่าถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง เส้นน้ำลายสีใสยืดออกก่อนจะขาดลงจากกัน ปลายนิ้วเกลี่ยคราบน้ำลายตามมุมปากบางออกให้อย่างไม่นึกรังเกียจ กดมือลงบดคลึงปากบวมเจ่อ สายตาทอดมองด้วยความรักใคร่เฌอลินหอบเอาอากาศเข้าปอดก่อนจะยกมือข้างซ้ายของตนขึ้นมาดู ก็พบกับแหวนเพชรวงสวยที่นิ้วนางข้างซ้าย แสงไฟตกกระทบเพชรจนมันสะท้อนแสงระยิบระยับสวยงาม"อะ อะไรคะเนี่ย?!"หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างแรงจนกระทบแผ่นอกดังตึกตักท่ามกลางความเงียบ ใบหน้าหวานเห่อร้อนไปทั่วหน้าจนแก้มขึ้นสีแดง ดวงตาหวานสั่นระริกเงยขึ้นสบสายตาคมที่จ้องมองอยู่"เราหมั้นกันไว้ก่อน เอาไว้ถ้าเราพร้อมเมื่อไหร่ค่อยแต่งงานกันนะครับ""...""เฌอจะยอมเป็นคู่หมั้นของเฮียได้หรือเปล่าคะ"น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างนุ่มนวลพร้อมกับคำลงท้ายที่เปลี่ยนจาก 'ครับ' เป็น 'คะ' ยิ่งส่งผลให้หัวใจของเฌอลินเต้นเร็วและแรงขึ้นพูม่าแนบฝ่ามือบนแก้มนิ่มพลางลูบไล้ไปมา เจ้าของใบหน้าคมส่งสายตาหวานซึ้งให้อย่างไม่ปิดบัง ริมฝีปากปาก
ห้องนอนของพูม่า"เป็นอย่างไรบ้างครับ ยังกลัวอยู่หรือเปล่า""ไม่แล้วค่ะ ป๊ากับแม่ของเฮียท่านน่ารักกับเฌอมาก ๆ เลย"หลังจากมื้อเย็นจบลง เมขลาก็ได้พาลูกสะใภ้ขึ้นไปบนห้อง พูดคุยทำความรู้จักกันมากขึ้นตามประสาสาว ๆ และยังนำอัลบั้มรูปภาพของทั้งสามเสือตอนเด็ก ๆ ออกมาให้เธอดูด้วยส่วนด้านหนุ่ม ๆ นั้นต่างนั่งดื่มกันอยู่ที่สวนหลังบ้านที่ประจำของเจ้าเสือทั้งสี่ จวบจนฟ้ามืดเลยได้แยกย้ายกันมาพักผ่อนภายในห้องนอนของพูม่า บนเตียงขนาดใหญ่สีดำล้วนมีร่างของทั้งสองที่กำลังนอนกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่เฌอลินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จแล้วโดยเธอได้เปลี่ยนไปใส่ชุดนอนของเมขลาที่เอามาให้เมื่อสักครู่ ชุดนอนผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้มพร้อมกางเกงขาสั้นสีเดียวกัน กำลังนอนซบจนแก้มนุ่มนิ่มบดเบียดอกแกร่งของพูม่า แขนเรียววางพาดเอวสอบเอาไว้หลวม ๆ เช่นเดียวกับท่อนแขนแกร่งโอบรัดเอวบางของเธอ"เอาไว้เดี๋ยวเฌอจะพาเฮียไปหาพ่อแม่เฌอด้วยนะคะ""พ่อแม่เฌอจะยอมรับเฮียได้หรือเปล่าครับ ท่านคงจะรู้ว่าตระกูลภูวรินทร์เมทีไม่ได้ทำธุรกิจที่ขาวสะอาดอย่างเดียว เรียกได้ว่าครอบครัวเฮียค่อนไปทางสีเทาไม่ก็ดำเลยนะ""พ่อแม่เฌอทราบอยู่แล้วค่ะ ท่านต้องยอมรับ
พูม่ายืนกอดอกมองคุณแม่คนสวยและเฌอลินที่ต่างช่วยกันเตรียมอาหาร บรรยากาศรอบตัวดีขึ้นเมื่อเฌอลินเริ่มรู้สึกผ่อนคลายลง ไม่ได้ตึงเครียดหรือเกร็งเท่าก่อนหน้านี้ ก่อนที่เขาจะเดินขึ้นไปด้านบนเพื่อพบผู้เป็นพ่อและพี่ชายฝาแฝดมื้อเย็นในวันนี้ประกอบด้วยอาหารมากมายเต็มโต๊ะไม่ว่าจะเป็นต้มยำกุ้ง ปลาสามรส กุ้งผัดบรอกโคลี กะเพราหมูสับ ปลานึ่งมะนาว ผัดผักบุ้ง ไข่ตุ๋น ปูผัดผงกะหรี่ ซึ่งทั้งหมดต่างเป็นเมนูโปรดของสมาชิกในครอบครัวทั้งนั้นสมาชิกในครอบครัวต่างจับจองประจำที่นั่งของตัวเอง อาจจะต่างออกไปสักนิดเมื่อเมลขาให้เฌอลินมานั่งข้างเธอแทนที่พูม่าที่ขยับออกไปอีกตัวหนึ่ง หัวโต๊ะก็ยังเป็นพยัคฆ์บดินทร์หัวหน้าครอบครัวเหมือนเดิม"น่าทานทั้งนั้นเลยครับ" จากัวร์พูดพลางมองอาหารที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะ เจ้าตัวเพิ่งมาถึงไทยได้ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้"มาเฟียฮ่องกงนี่มันหิวโหยมาจากไหน ลูกน้องเลี้ยงมึงไม่ดีเหรอ" ไทเกอร์แซวน้องชายที่กำลังตักอาหารใส่จานตัวเองด้วยความหิวโหย"ที่นู้นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" เสียงทุ้มเข้มของหัวหน้าครอบครัวดังขึ้นเจือด้วยน้ำเสียงห่วงใย"ก็แค่พวกปลายแถวที่มักใหญ่ใฝ่สูงอยากขึ้นมาเป็นผู้นำคนใหม่ครั
ช่วงเย็นของวันรถยนต์คันหรูขับแล่นเข้ามาในหมู่บ้านจัดสรรของเครือ PM พูม่าขับเข้ามาเรื่อย ๆ อย่างไม่เร่งรีบมากนัก ภายในรถมีเพียงเสียงเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ เฌอลินนั่งกุมมือเล็กประสานไว้บนตัก นิ้วมือขยับไปมา ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเมื่อรถเคลื่อนเข้าใกล้บ้านของพูม่า ใบหน้าหวานก็ยิ่งฉายแววกังวลระคนประหม่าออ
ครืดดโทรศัพท์เครื่องหรูของพูม่าที่วางบนโต๊ะส่งเสียงเรียกให้เจ้าของสนใจมัน พูม่าจึงวางกล่องข้าวในมือลงก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม มือหนาคว้าโทรศัพท์มาดูเมื่อเห็นว่าปลายสายเป็นใครเขาก็กดรับทันที"สวัสดีครับคนสวย" น้ำเสียงทุ้มพูดขึ้นทันทีที่กดรับสาย ก่อนจะเอ่ยถามปลายสาย "ว่าแต่คนสวยโทรมาหาผมมีอะไรรึเปล่า
เวลาล่วงเลยผ่านมาหลายสัปดาห์แล้วนับตั้งแต่วันที่พวกเขาไปฉลองกันที่ผับสาขาพัทยาของพูม่าและได้เจอกับโรสแฟนเก่าของเขา ในเช้าวันรุ่งขึ้นเฌอลินก็ต้องตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวและปวดเมื่อยไปทั่วทั้งร่างโดยเฉพาะบริเวณสะโพกกับกลางกายสาวที่บวมแดงเล็กน้อย เราทั้งคู่ต่างพูดคุยกัน ซึ่งพูม่าเองก็เล่าเรื่องเกี่ยว
มือหนาของพูม่าจับรวบผมยาวสวยของเฌอลินเอาไว้ด้านหลังเพื่อไม่ให้บดบังภาพสุดแสนจะลามกของร่างบางที่กำลังครอบครองท่อนเอ็นเข้าปาก สะโพกสอบเด้งสวนปากเล็กจนเฌอลินต้องเอามือยันหน้าขาของเขาเอาไว้"อื้ม.. ดูดแรง ๆ แบบนั้นครับ ดีมากตัวเล็ก"เฌอลินที่ตั้งหน้าตั้งตาดูดกลืนท่อนเอ็นจนเรียกเสียงครางจากพูม่าได้ กลิ่






![[NC30+] โบตั๋นผลิบานกลางใจคุณชายหยวน (ยุค 80s) [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
