Short
ความสิ้นหวังของสาวชาวบ้าน

ความสิ้นหวังของสาวชาวบ้าน

By:  ราชาผักชีCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
9Chapters
2views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หลังจากสามีของฉันเสียชีวิต ฉันก็ปล่อยตัวปล่อยใจมากยิ่งขึ้น ทุกครั้งในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด ฉันอยากจะถูกใครสักคนบดขยี้หัวใจที่รวนเรของฉันอย่างแรง ร่างกายที่รุ่มร้อนทรมานฉันอยู่ตลอดเวลาเหมือนสมัยสาว ๆ ฉันจึงทำได้เพียงต้องไปปรึกษาหมอในคลินิกชนบทเพื่อรักษาอาการที่ยากจะอธิบาย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะ…

View More

Chapter 1

บทที่ 1

อาการร่านของฉันมักจะปะทุขึ้นในทุกค่ำคืนที่เงียบสงัด เหมือนงูจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนเลื้อยอยู่ภายในร่างกาย ฉันรู้สึกคันจนแทบทนไม่ไหว ความกระหายทวีคุณยิ่งกว่าเดิม

หลังจากที่สามีของฉันเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ร่างกายของฉันก็ขาดการปลอบประโลมจากสามี ทำให้ร่านมากยิ่งขึ้น ของใช้ภายในบ้านที่มีขนาดใหญ่ ฉันก็นำมาใช้ทั้งหมดแล้ว

ตอนนี้เหมือนฉันกำลังอยู่ในวัยกำหนัด ความต้องการทางร่างกายรบกวนการใช้ชีวิตประจำวันของฉัน ซึ่งมันทั้งเจ็บปวดและมีความสุข

วันนั้นฉันอยากจะไปเก็บข้าวโพดในไร่กลับบ้านมาสองสามฝัก แต่ทันทีที่เดินเข้าไปในไร่ข้าวโพด ร่างกายของฉันเหมือนต้องมนต์ สายตาพร่าเบลอ ทั้งร่างกายร้อนรุ่ม

ฉันรู้ว่าอาการป่วยที่แปลกประหลาดของฉันมันกำลังกำเริบขึ้นอีกครั้งแล้ว ฉันรีบถอดกางเกงลง ก่อนถูไถร่างกายกับต้นข้าวโพด แต่ต้นข้าวโพดเหล่านั้นมันบางเกินไป

ทว่าตอนนี้ไม่มีสิ่งอื่นที่จะมาทดแทนได้แล้ว ดังนั้นจึงจำเป็นต้องใช้สิ่งนี้

ความรู้สึกคันยุบยิบทำให้ฉันเหมือนกลายเป็นอีกคนหนึ่ง ฉันตกอยู่ในห้วงอารมณ์ลึก เสียงหอบหายใจแหบพร่าของฉันดังก้องไปทั่วไร่ข้าวโพด

ฉันใช้บั้นท้ายเสียดสีไปมาอย่างต่อเนื่อง ความเสียวซ่านแล่นพล่านขึ้นสมอง ฉันรู้สึกเหมือนความปรารถนาด้านกามารมณ์ถูกเติมเต็ม

น้ำตาฉันไหลออกมาด้วยความทรมาน ดวงตาแดงก่ำเล็กน้อย ใจกลางร่างกายดูดกระชับลำข้าวโพดหนานั้นอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางเวลากลางวันแสก ๆ ความตื่นเต้นก่อตัวภายในใจของฉันอย่างลับ ๆ

โลกทั้งใบเหลือฉันแค่คนเดียว ฉันไม่สนใจสิ่งอื่นแล้ว ในที่สุดวันนี้ฉันก็ได้ระบายอารมณ์ที่นี่

ฉันหมดแรงอยู่ในไร่ข้าวโพด ต้นข้าวโพดงอตัวลงเพราะต้องต้านรับน้ำหนักของฉัน

ในตอนนั้นเองฉันเหมือนได้ยินเสียงกลืนน้ำลายของผู้ชายและเสียงรูดซิบลง

ในตอนที่ฉันกำลังดื่มด่ำกับกามารมณ์ ฉันก็สัมผัสได้ถึงสายตาร้อนแรงที่กำลังจ้องมองมาที่ฉัน ตอนนั้นฉันทนไม่ไหวอีกต่อไป ท่ามกลางไร่ข้าวโพดที่โล่งกว้าง ฉันเห็นมือสีขาวเรียวยาวคู่หนึ่งกำลังเขย่าหัวเห็ดของตนเองอย่างต่อเนื่อง

ฉันกลืนน้ำลายลงคอทันที ฉันไม่เคยเห็นเห็ดที่ใหญ่ยักษ์แบบนี้มาก่อนเลย อีกทั้งมันยังใหญ่กว่าของสามีของฉันที่เสียชีวิตไปแล้วด้วย

ฉันยืนมองมันอยู่ในไร่ข้าวโพด หากเห็ดที่ต้นใหญ่ขนาดนั้นแทงเข้ามาในร่างกายฉันมันจะฟินแค่ไหนกันนะ

ในไร่ข้าวโพดนี้มีแค่พวกเราสองคน แล้วเขาน่าจะเห็นพฤติกรรมสำส่อนของฉันเมื่อครู่นี้ไปหมดแล้วสินะ

เมื่อคิดถึงตรงนั้น กลีบดอกที่อยู่ในใจกลางร่างกายของฉันก็เริ่มเปียกชื้นขึ้นมาอีกครั้ง น้ำหวานไหลหยดลงมา รอให้ผู้คนกลับมาเก็บมันไป

ฉันเขินอายขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ คิดไม่ถึงเลยว่าฉันที่อายุมากขนาดนี้ก็ยังสามารถทำให้คนอื่นรู้สึกเงี่ยนขึ้นมาได้

ตอนที่ฉันจะลุกขึ้นยืนเพื่อมองหน้าคนคนนั้นให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ทันใดนั้นเขาก็รีบวิ่งออกไปทันที ฉันรู้สึกเสียดายขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ หากฉันกับเขาได้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง ส่วนรูรักของฉันจะต้องโดนแทงจนเละแน่นอน!

จากนั้นฉันก็เด็ดข้าวโพดกลับมาสองสามฝักอย่างไม่ใส่ใจ ตอนที่กำลังจะเดินจากไปก็เห็นว่าที่พื้นนั้นมีรอยคราบน้ำ ใบหูของฉันจึงแดงก่ำขึ้นอย่างห้ามไม่ได้
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
บทที่ 1
อาการร่านของฉันมักจะปะทุขึ้นในทุกค่ำคืนที่เงียบสงัด เหมือนงูจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนเลื้อยอยู่ภายในร่างกาย ฉันรู้สึกคันจนแทบทนไม่ไหว ความกระหายทวีคุณยิ่งกว่าเดิมหลังจากที่สามีของฉันเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ร่างกายของฉันก็ขาดการปลอบประโลมจากสามี ทำให้ร่านมากยิ่งขึ้น ของใช้ภายในบ้านที่มีขนาดใหญ่ ฉันก็นำมาใช้ทั้งหมดแล้วตอนนี้เหมือนฉันกำลังอยู่ในวัยกำหนัด ความต้องการทางร่างกายรบกวนการใช้ชีวิตประจำวันของฉัน ซึ่งมันทั้งเจ็บปวดและมีความสุข วันนั้นฉันอยากจะไปเก็บข้าวโพดในไร่กลับบ้านมาสองสามฝัก แต่ทันทีที่เดินเข้าไปในไร่ข้าวโพด ร่างกายของฉันเหมือนต้องมนต์ สายตาพร่าเบลอ ทั้งร่างกายร้อนรุ่ม ฉันรู้ว่าอาการป่วยที่แปลกประหลาดของฉันมันกำลังกำเริบขึ้นอีกครั้งแล้ว ฉันรีบถอดกางเกงลง ก่อนถูไถร่างกายกับต้นข้าวโพด แต่ต้นข้าวโพดเหล่านั้นมันบางเกินไปทว่าตอนนี้ไม่มีสิ่งอื่นที่จะมาทดแทนได้แล้ว ดังนั้นจึงจำเป็นต้องใช้สิ่งนี้ความรู้สึกคันยุบยิบทำให้ฉันเหมือนกลายเป็นอีกคนหนึ่ง ฉันตกอยู่ในห้วงอารมณ์ลึก เสียงหอบหายใจแหบพร่าของฉันดังก้องไปทั่วไร่ข้าวโพดฉันใช้บั้นท้ายเสียดสีไปมาอย่างต่อเนื่อง ความเสียวซ่านแล
Read more
บทที่ 2
หลังกลับมาถึงบ้าน ฉันก็ไม่มีแก่ใจที่จะกินข้าว ภายในสมองนึกถึงแต่ดุ้นที่เห็นในไร่ข้าวโพดฉันเอนตัวนอนบนเตียงในบ้าน คอเสื้อหลุดออกจากไหล่เล็กน้อย บนหน้าผากมีเหงื่อไหลซึมเบา ๆ ขาเรียวยาวทั้งสองข้างเกร็งขึ้นอย่างไม่รู้ตัวแม้ฉันจะอายุเข้าเลขสี่แล้ว แต่รูปร่างก็ยังดูดีเหมือนเดิม มีทุกอย่างที่ต้องการ เมื่อมองลงที่หน้าอกอวบอิ่มของตนเอง ร่างกายของฉันก็เหยียดตัวตรงทันทีช่วงนี้เป็นช่วงฤดูร้อน ไม่รู้ว่าทำไมโรคที่แปลกประหลาดกลับทวีคุณความรุนแรงมากยิ่งขึ้นได้ยินมาว่าในหมู่บ้านมีหมอคนใหม่มา ฉันกัดปากตัวเอง ท่าทางหนักใจมาก หรือว่าฉันควรไปหาหมอ หากหลังจากนี้อาการของฉันมันรุนแรงยิ่งกว่าเดิมจะทำอย่างไร?เมื่อคิดถึงตรงนี้ เช้าวันรุ่งขึ้นฉันก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรีบไปที่คลินิกในหมู่บ้านเมื่อฉันเดินทางมาถึงคลินิก คาดไม่ถึงว่าคุณหมอที่อยู่ด้านในจะยังหนุ่มและรูปร่างดีเขาเดินเข้ามาหาฉันพร้อมรอยยิ้ม “ไม่ทราบว่าไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าครับ?”ฉันกะพริบตาปริบ ๆ ใบหน้าเก้อกระดาก ท้ายที่สุดแล้วโรคประหลาดนี้ก็ยากที่จะอธิบาย อีกทั้งเมื่อต้องเล่าให้ชายหนุ่มฟัง มันก็ทำให้ฉันพูดไม่ออกเมื่อเห็นท่าทางลำบากใจและ
Read more
บทที่ 3
ฉันรู้สึกว่าเวลาเพิ่งผ่านไปไม่นาน เขาก็ตรวจเสร็จแล้ว ฉันมองเขาด้วยสายตาตื่นตระหนกพร้อมเสื้อผ้าที่เปียกแฉะตอนที่ฉันก้มหน้าลงมอง ฉันเห็นเป้ากางเกงของเขาตื่นขึ้นจนโป่งนูนเขาดันแว่นตา ก่อนมองฉันด้วยสายตาจริงจัง “หลังจากตรวจดูแล้ว นี่เป็นอาการเสพติดเซ็กส์แน่นอนครับ อีกทั้งยังรุนแรงมากด้วย ผมขอแนะนำให้คุณมาระบายความปรารถนากับผมที่นี่ทุกวัน จนกว่าอาการจะดีขึ้นนะครับ”ฉันลังเลเล็กน้อย แต่เมื่อคิดว่าในอนาคตจะต้องเป็นอย่างนี้ตลอด ฉันก็ตอบตกลงทันทีตอนที่ฉันรายงานตัวกับเขาในคืนแรก ฉันตั้งใจว่าจะกลับไปปลอบประโลมรูรักของตนเองที่บ้านสักรอบในขณะที่ฉันนอนลงบนเตียงที่คุ้นเคยนั้นอีกครั้ง ฉันก็ถอดเสื้อผ้าออกอย่างเขินอาย นิ้วที่หยาบกร้านของเขาถูไถไปที่ส่วนลับของฉัน ด้านบนก็สัมผัสลูบไล้บนปุ่มกระสันอย่างต่อเนื่อง ด้านล่างก็ใช้นิ้วกระตุ้นรูรักขนาดเล็กแววตาของฉันไม่แจ่มใสดังเดิม แต่มันกลับเหมือนมีม่านหมอกปกคลุมอยู่จาง ๆ “เจ็บ…” ฉันพูดออกมาอย่างแทบจะอดกลั้นไว้ไม่ไหวฉันสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่านิ้วที่เรียวยาวของเขากำลังเลื่อนลงมาด้านล่าง และสอดเข้าไปในรูรักของฉันอย่างแผ่วเบาความว่างเปล่าถูกเติมเต็
Read more
บทที่ 4
ปลายลิ้นหยาบสอดแทรกเข้ามาตรงกลางอย่างต่อเนื่อง ทำให้รูรักของฉันฉ่ำไปด้วยน้ำเขาดูท่าทางกระหายมาก พร้อมดูดเลียน้ำรักจนสะอาดหมดจดใบหน้าฉันแดงซ่าน ก่อนจะมองหมอหนุ่มในคลินิกชนบทคนนั้นด้วยสายตาไม่เข้าใจ น้ำรักของฉันมันอร่อยขนาดนั้นเชียวเหรอ?แต่อย่างไรก็ตามฉันก็รู้สึกมีความสุขและตื่นเต้นมากอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนเมื่อมองผ่านเสื้อผ้าที่นูนเด่นออกมา ฉันก็รู้สึกว่าร่างกายของหมอหนุ่มคนนี้ดูท่าจะกำยำเป็นพิเศษหลังจากรักษาเสร็จแล้ว ฉันก็หน้าแดงจนไม่กล้าพูดอะไร ความคันที่มีในร่างกายก็ได้บรรเทาลงมุมปากของคุณหมอยังมีคราบน้ำที่น่าสงสัยเปรอะเปื้อนอยู่ เมื่อคิดถึงตรงนี้ฉันก็… เขาหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดปากอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะนั่งลงแล้วมองหน้าฉัน “จากการรักษาครั้งแรกพบว่าร่างกายของคุณนั้นอ่อนไหวมาก ผมจะสั่งขี้ผึ้งให้นะครับ คุณต้องทามันทุกคืน และคืนพรุ่งนี้กลับมารักษาอีกครั้ง”หลังจากฉันรับยาแล้ว ฉันก็รีบออกจากคลินิกทันที เพียงแค่นึกถึงคลินิกแห่งนั้นร่างกายของฉันก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุคืนพรุ่งนี้ฉันจะต้องกลับมารักษาที่คลินิกอีกครั้ง แม้วิธีการรักษาจะแปลกประหลาดไปเสียหน่อย แต่ม
Read more
บทที่ 5
ฉันรู้สึกเหมือนจะทนไม่ไหวแล้ว และรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกำลังปิดกั้นรูรักของฉันอยู่ เมื่อก้มลงมองก็เห็นมือทั้งสองข้างและเห็ดโคนใหญ่ของคุณหมอความคิดบ้า ๆ บางอย่างแล่นผ่านเข้ามาในสมองของฉัน หรือเขาคือคนที่อยู่ในไร่ข้าวโพดวันนั้น?หัวเห็ดขนาดใหญ่กำลังแทรกตัวผ่านรูรักของฉันอย่างต่อเนื่อง ดวงตาของฉันแดงก่ำขึ้นด้วยความทรมานเมื่อสัมผัสได้ว่าฉันกำลังจะถึงขีดจำกัดแล้ว ฉันก็จับมือของคุณหมอเอาไว้แน่น มือทั้งสองข้างสัมผัสกับหัวเห็ดอุ่นร้อนอย่างแผ่วเบา บรรยากาศอึดอัดยากอธิบายปกคลุมทั่วบริเวณปลายนิ้วของเขาสะกิดที่รูรักฉัน ตามมาด้วยเสียงหอบกระชั้น หัวเห็ดนั้นกำลังแทรกตัวเข้าไปในร่างกายฉันแล้วความรู้สึกเหมือนร่างกายถูกเติมเต็มมันยอดเยี่ยมเหลือเกิน คิดไม่ถึงเลยว่าคุณหมอจะแข็งแรงจนน่าตกใจแบบนี้ เมื่อนึกถึงสามีที่อายุสั้นของฉัน เขาไม่เคยมอบความรู้สึกแบบนั้นให้กับฉันมาก่อนในที่สุดกลีบดอกไม้ก็ได้พบกับก้านที่เหมาะสม เสียงน้ำไหลดังเจ๊าะแจ๊ะคิดไม่ถึงคนหนุ่มจะมีลูกเล่นเยอะแบบนี้ ตอนนั้นฉันรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ รูรักได้รับการทรมานจนพูดอะไรไม่ออกทันใดนั้นคุณหมอก็ถอนตัวออกไป ร่างกายของฉันวูบโ
Read more
บทที่ 6
เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนแนบร่างกายทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายตัว ร่างกายไร้เรี่ยวแรง ตอนที่ปลายเท้าแตะพื้น ตัวของฉันก็เกือบจะสะดุดล้มลงไปหลังจากผ่านไปสักพักชายสองคนก็เดินกอดคอกันเข้ามา ชายคนนั้นถือรีโมทที่คุณหมอเพิ่งควบคุมอยู่เมื่อครู่นี้ เมื่อถูกคนอื่นจับได้แบบนี้ฉันก็รู้สึกอับอายขึ้นมาเล็กน้อย พวกเขาทั้งสองคนเดินมาล้อมตัวฉันไว้ ฉันไม่รู้ว่ากล้องที่อยู่ด้านหลังยังถ่ายเอาไว้อยู่หรือเปล่ากลิ่นฮอร์โมนเพศชายของอีกฝ่ายนั้นอบอวลรุนแรงมาก ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเนยที่อยู่กลางระหว่างขนมปัง ลมหายใจของคุณหมอรดต้นคอฉัน ที่ข้างหูฉันก็มีเสียงทุ้มต่ำน่าฟังดังขึ้น “ไม่ต้องกลัว ทั้งหมดนี้เพื่อการรักษา ถ้ามีสองคนจะรักษาได้เร็วยิ่งขึ้น คุณก็อยากหายเร็ว ๆ ใช่ไหม!” คำพูดของคุณหมอกระแทกใจฉันอย่างแรง ฉันอยากรักษาโรคประหลาดนี้ให้หายไปเร็ว ๆ ดังนั้นฉันต้องพยักหน้าเหมือนถูกผีสิง และให้ความร่วมมือกับพวกเขาทั้งสอง พวกเขาดูแลทุกส่วนของร่างกายฉัน ไม่เพียงเท่านั้นฉันรู้สึกเหมือนว่าฉันจะแยกจากพวกเขาไม่ได้ภายในบ้าน ภายในคลินิก พวกเราทิ้งร่องรอยเอาไว้ทุกที่ และทุกครั้งมักจะมีกล้องจับภาพพวกเราอยู่ด้านหลังเสมอ ซึ่
Read more
บทที่ 7
ฉันค่อย ๆ ขยับตัวออกจากหน้าจอ เมื่อฮุยจื่อเห็นว่าฉันไม่ได้อยู่ในจอแล้ว เขาก็หันไปพูดกับหน้าจอพร้อมรอยยิ้มว่า “นางเอกของพวกเราค่อนข้างขี้อาย ทุกคนอย่าได้ถือสาเลย แต่พวกคุณก็รู้ใช่ไหมว่าฉันหมายถึงอะไร? ในด้านอื่น ๆ นางเอกของพวกเราค่อนข้างเปิดกว้างมาก”หลังจากพูดจบเขาก็ส่งสายตาให้ฉัน ฉันรีบเดินออกไปด้วยความไม่สบายใจทันที ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาทั้งสองคนจะพาฉันมาถึงจุดนี้ พวกเขาให้ฉันเข้าไปด้านในอีกครั้ง ตอนที่ฉันเดินเข้าไป ฉันกลับเห็นคนไม่คุ้นหน้าหลายคนภายใน สายตาร้อนแรงของพวกเขาที่มองมา ทำให้ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยเล็กน้อยพวกเขามองฉันพร้อมรอยยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า “นางเอก ในที่สุดพวกเราก็ได้เจอนางเอกแล้ว” ฉันเองก็ไม่รู้ว่าคำว่านางเอกที่เขาพูดถึงนั้นหมายถึงอะไร ฉันจึงทำได้เพียงยิ้มอย่างเก้อกระดากฮุยจื่อยื่นขวดน้ำมาให้ฉัน ฉันรับมาดื่มทันทีโดยไม่ติดใจสงสัยอะไร ฉันกำลังกระหายพอดี ดังนั้นจึงดื่มหมดขวด หลังจากดื่มน้ำขวดนั้นของฮุยจื่อแล้ว คุณหมอที่อยู่ตรงหน้าฉันก็แยกร่างกลายเป็นหลายคน ฉันมึนและปวดหัวมาก ในขณะที่ชายกลุ่มนั้นกำลังเดินเข้าใกล้ สายตาของฉันก็ดำมืด ตอนที่ฉันได้สติขึ้นมาอีกครั
Read more
บทที่ 8
นิ้วเรียวยาวของคุณหมอจับมือฉัน “พี่สาว อย่าเพิ่งโมโห ตอนนั้นคุณไม่รู้สึกสนุกเหรอ? ร่างกายของคุณมันซื่อตรงกว่าปากอีกนะ ตอนนี้ขอเพียงแค่มีผู้ชายมาสัมผัสร่างกายพี่เบา ๆ ตัวของพี่ก็คงจะอ่อนระทวยไปแล้ว”“ข่าวลือที่อยู่ในหมู่บ้านผมก็รู้ดี คุณคิดว่าถ้าฉันส่งคลิปวิดีโอให้ทุกคนดู คุณก็คงอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้หรอกนะ”พวกเขามันเป็นไอ้สารเลว หากคลิปวีดีโอนั้นถูกเผยแพร่ออกไป ฉันคงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้จริง ๆน้ำขวดนั้นก็มีปัญหาเหมือนกัน ไม่รู้ว่ามีอีกกี่คนที่ทำกับฉันในขณะที่ฉันไม่รู้สึกตัว…ตอนที่ตอบตกลงกับพวกเขาไป ฉันคงถูกผีสิงเข้าจริง ๆ ฉันทำได้เพียงต้องให้ความร่วมมือกับพวกเขา ฉันรู้สึกเหมือนถูกกักขังอยู่ที่นี่ ทุกคืนฉันต้องไลฟ์สดร่วมกับพวกเขาทั้งสองคน ไม่รู้ว่าคุณหมอสั่งยาอะไรให้ฉันกิน ตอนกลางคืนฉันจะรู้สึกเงี่ยนง่านผิดปกติ อีกทั้งความอยากยังทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นฉันเห็นรูรักที่บอบบางของตัวเองบนหน้าจอ ถุงน่องสีดำตัดกับผิวขาวเหมือนหิมะของฉัน คนที่เข้ามาดูไลฟ์สดมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ฉันรู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวเองมากยิ่งขึ้น ฉันกลายเป็นหุ่นยนต์ที่รู้จักแต่เสร็จสมคนภายในห้องเปลี่ยนหน้าค่า
Read more
บทที่ 9
พวกเขาจัดงานเลี้ยงต้อนรับให้ฉันด้วยซ้ำ ในงานเลี้ยงนี้ฉันเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว และเป็นอาหารหนึ่งเดียวบนโต๊ะของพวกเขา ในขณะที่กำลังสนุกสนาน ฉันกัดหัวเห็ดของเถ้าแก่คนหนึ่ง เสียงโหยหวนดังก้องไปทั่วคฤหาสน์ ฉันหัวเราะออกมาอย่างยินดี มุมปากยกยิ้มขึ้นแต่จุดจบคือฉันโดนขังเอาไว้ ชายทั้งสองคนก้มหัวขอโทษ “เถ้าแก่ พวกเราขอโทษด้วยนะครับ เมื่อกลับไปแล้วพวกเราจะเพิ่มปริมาณยา จะไม่มีทางให้เกิดเรื่องแบบนี้ซ้ำสอง สินค้าใหม่ของพวกเรายังมีอีกหลายคน พวกคุณลองชิมดูได้”เมื่อพูดจบเขาก็ตบหน้าฉันอย่างแรง ความรู้สึกแสบร้อนปรากฏขึ้นบนใบหน้า พวกเขาทั้งสองเหมือนหมาที่เอาแต่ขอโทษคนเหล่านั้นอย่างต่อเนื่อง ฉันถูกพวกเขาพาขึ้นรถและนำตัวกลับไปที่หมู่บ้านเพื่อลงโทษที่ทำความผิดร้ายแรงคุณหมอทดลองยาตัวใหม่ที่เพิ่งวิจัยได้กับร่างกายของฉัน ร่างกายของฉันอ่อนยวบทรุดตัวลงนั่งที่พื้น ตอนนั้นเหมือนมีมดนับพันตัวกำลังกัดกินร่างกายของฉัน ฮุยจื่อถ่มน้ำลายออกมา “ผู้หญิงคนนี้ไม่มีค่าอะไรแล้ว ไม่รู้ว่าหัวหน้าหมู่บ้านไปเจอคนใหม่จากที่ไหน ฉันคิดว่าน่าจะทำเงินได้เยอะ ถ้ากลับไปแล้วก็ประมูลเธอซะ ถือว่าเป็นการทำเงินครั้งสุดท้าย”ก
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status