Part : กูจะไปมาเก๊า!

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : กูจะไปมาเก๊า!

--------------------------------------------------------------------------

บาร์เหล้าชั้นล่าง...

“อยู่ ๆ มาทำแบบนี้กับฉันเหรอ ไอ้พี่วอม อ๊าย!”

จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่สามารถติดต่อเขาได้ และนั่นก็ยิ่งทำให้เธอร้อนใจและโมโหมากขึ้น เพราะนอกจากที่เขาจะหายไปทั้งวันจนทำคนที่รอท้อใจแล้ว ยังได้ยินเสียงผู้หญิงครางดังมาจากปลายสายของเขาอีกด้วย แถมเวลานี้ก็ติดต่อไม่ได้

“เป็นบ้าอะไรเนี่ย! ทำไมไม่รับสายวะ!”

ตอนนี้ฉันคิดไปต่าง ๆ นา ๆ แล้วว่าวันนั้นที่เขาทำเรื่องแบบนั้น อาจจะแค่อยากได้ฉันเฉย ๆ แต่ไม่ได้อยากคบกับฉันจริงจัง ทั้งคำพูดหวานหู การกระทำแสนดีนั่น เขาคงจะทำไปเพราะต้องการหลอกให้ฉันตายใจ แล้วยกร่างกายให้เขาอย่างเต็มใจแน่ ๆ

“มึงจะมาหลอกเอากูเหรอ”

พอยิ่งดึกเธอก็ยิ่งเมา อารมณ์ก็ยิ่งร้อนขึ้นตามปริมาณแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป

“ถ้าสายนี้ยังไม่รับ มึงเจอกูแน่!”

ตึด ตึด

เธอนั่งนับหนึ่งถึงสิบในใจ เพื่อรอให้เขากดรับสายสุดท้ายนี้ ก่อนที่เธอจะหมดความอดทน

“แปด เก้า สะ...สะ สิบ อ๊าย! มึงไม่รับสายกูใช่ไหม”

เพล้ง!

สาวสวยปาแก้วเหล้าที่เธอดื่มจนหมดลงพื้นเพื่อระบายความโกรธ และความร้อนใจของเธอ

ห้องนอนเจเค...

เหมือนว่าเมื่อกี้ผมจะได้ยินเสียงใครกรี๊ด แต่นี่มันก็เกือบจะตีหนึ่งแล้วดึกขนาดนี้แล้ว คงไม่มีใครมาแหกปากกรี๊ด ๆ หรอก คุณหนูก็น่าจะหลับไปแล้วด้วย คงจะเป็นเสียงในหูฟังผมซะมากกว่า เสียงนั่นคงดังมาจากในเกมส์ที่ผมเล่นอยู่ตอนนี้

“มาๆ เล่นต่ออีกตาเดี๋ยวกูจะไปนอนแล้ว” เขาเอ่ยปากบอกรุ่นน้องที่กำลังเล่นเกมส์อยู่ด้วยกัน

ก๊อก ๆ!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นรัว ๆ และเสียงนั้นก็ดังลอดเข้าหูฟังเกมส์มิ่งของเจเค จนทำเขาตกใจ และมันก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเมื่อเขาถอดหูฟังออก

เสียงเคาะประตูรัว ๆ แบบนี้พร้อมกับเสียงเรียกที่รู้ได้ทันทีว่าคนที่อยู่ด้านหน้าประตูห้องผมเธอคือใคร แต่ผมแปลกใจตรงที่เธอมาเคาะห้องผมทำไมดึกดื่นป่านนี้แล้ว

แก๊ก!

พอเปิดประตูออกกลิ่นละมุดก็ตีเข้าจมูกทันที เหมือนว่าคุณหนูของผมจะเมาแล้วเกิดคลั่งขึ้นมา

“มีอะไรครับ?”

“พาไปมาเก๊าหน่อย”

“เมาแล้วก็ไปนอนครับคุณหนู”

ตอนแรกคิดว่าเธอจะมีธุระอะไรสำคัญ แต่พอได้ยินสิ่งที่เธอพูดแล้วผมก็คิดว่าเธอคงจะเมาแล้วเป็นบ้าไม่น่ามีอะไร แต่พอผมจะดันประตูปิดเธอกลับเอาตัวเข้ามาขวางไม่ให้ผมปิดประตู

“กูบอกให้พาไปมาเก๊าหน่อย!” เธอตะโกนใส่หน้าเจเคด้วยความหงุดหงิด เพราะเธอไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้วนอกจากตะโกนมันออกมา

“ไม่ไปครับ มันดึกแล้ว”

ผมปฏิเสธคำขอของเธอทันทีแบบไม่ต้องคิดเลย ผมไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ เธอถึงอยากจะไปมาเก๊าเอาตอนตีหนึ่ง ซึ่งเธอก็น่าจะรู้ว่าการโวยวายของเธอมันใช้กับผมไม่ได้ผลเหมือนไอวอม เพราะผมไม่คิดจะตามใจเธออยู่แล้ว....

ผมผลักเธอออกจากห้องก่อนจะดันปิดประตูอีกครั้งแต่เธอก็ผลักประตูและวิ่งสวนเข้ามาในห้องของผม

“กูจะไปมาเก๊า! ตอนนี้เดี๋ยวนี้!”

“จะไปทำไมครับ ถ้าคุณหนูมีเหตุผลที่ฟังแล้วพอเข้าใจได้ ผมจะพาคุณหนูไป บอกมาครับ”

เขาพยายามใจเย็นเพื่อพูดถามเหตุผลจากคนเมา ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าไม่ควรถาม

“พี่วอมไม่รับสาย...”

“เฮ้อ กลับห้องไปนอนเถอะครับคุณหนู” พอได้ยินเหตุผลของคุณหนูผมก็แทบอยากจะกระโดดถีบเธอออกจากห้องไปเลย ไม่รู้ว่าจะคลั่งไอวอมอะไรขนาดนั้น พลานมาวุ่นวายกับชีวิตผมไปอีก

“กูบอกว่าให้พากูไปมาเก๊าไง!”

“มาเก๊านะครับ ไม่ใช่หน้าปากซอย อยากไปก็ไปเอง ผมจะเล่นเกมส์” พอพูดจบเขาก็เดินกลับไปที่โต๊ะคอม และหยิบหูฟังมาใส่ ปล่อยให้คุณหนูยืนโวยวายอยู่แบบนั้น

“เออกูมาแล้ว” ผมบอกรุ่นน้องที่กำลังบ่นอยู่ หลังจากที่ผมหายไปเกมส์ก็แพ้

“อ๊าย!” พอเธอเห็นว่าเจเคเมินใส่เธอ คนตัวเล็กก็ยืนกรี๊ดๆ อยู่ที่ข้างโต๊ะคอมแบบนั้น เพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขา

“เสียงใครกรี๊ดอ่ะพี่ คุณหนูพี่เป็นบ้าอีกแล้วเหรอ”

“เออ”

“อ๊าย แค่ก ๆ!” เธอยืนกรี๊ดๆ อยู่แบบนั้นจนคอแห้ง “มึงจะไม่สนใจกูจริง ๆ ใช่ไหม”

เปรี๊ยะ!

ตอนแรกที่เห็นว่าคุณหนูเงียบไปผมก็คิดว่าเธอจะถอดใจยอมแพ้แล้ว แต่ที่ไหนได้จู่ ๆ เธอเกิดลั่นไกลหัวผมซะงั้น คุณหนู เป็นบ้าอะไรเนี่ย!!”

เขาหันไปตะคอกใส่เธอด้วยความโมโห ก่อนจะกระชากเธอลงมานั่งที่ตักและบีบข้อแขนของเธอเต็มแรงด้วยความโมโห แต่ไม่นานก็ต้องเบาแรงลงเมื่อจู่ ๆ เธอเกิดสะอึกสะอื้นราวกับจะร้องไห้

“ฮึก พาฉันไปหาพี่วอมหน่อยนะ นะ” ฉันลองพูดขอมันดี ๆ ดูสักครั้ง

“เมาแล้วก็ไปนอนครับ ผมจะเล่นเกมส์” ผมพูดบอกเธอ พร้อมกับใช้สายตาชี้ให้เธอลุกออกจากตักของผม และไสหัวกลับห้องตัวเองไปซะ

เธอยังคงนั่งนิ่งอยู่บนตักของอีกคนแบบนั้น และมองเขาอย่างอ้อนวอน เพราะรู้ว่าการงี่เง่าใส่เขามันใช้ไม่ได้ผลเหมือนกับวอม

และแล้วคุณหนูก็ลุกขึ้นจากตักของผม แต่ทว่าเธอไม่ได้ลุกเดินกลับห้อง แต่เพียงแค่ลุกเพื่อจะเปลี่ยนท่านั่งก็เท่านั้น “ทำอะไรครับ?”

เขาเอ่ยถามถึงการกระทำของเธอที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนท่ามานั่งคร่อมตักของเขา สายตาที่มองเขาเวลานี้ก็ดูเปลี่ยนไป ราวกับมีแผนจะทำบางอย่าง

“พี่ช่วยหน่อยดิ จะตายอยู่แล้ว!!”

เสียงรุ่นน้องของเจเค ตะโกนบอกให้เขาช่วยชีวิตในเกมส์ และเขาก็รีบเลื่อนเก้าอี้เข้าหาโต๊ะคอม ก่อนที่จะสอดแขนสองข้างลอดระหว่างเอวบางของสาวสวยไปจับเม้าส์และคีย์บอร์ด เพื่อสานต่อเกมส์ให้จบตา

“มาแล้ว ๆ”

กึก กึก กึก กึก!!

เมินฉันนักใช่ไหม ฉันจะทำให้มันเปลี่ยนใจพาฉันไปมาเก๊าให้ได้เลย...

จู่ ๆ คุณหนูก็เริ่มบดตักของผมก่อนจะพรมจูบลงที่ต้นคอ จนทำผมขนลุกไปหมดทั้งตัว “ทำอะไรเนี่ยคุณหนู?”

“พาไปมาเก๊าหน่อย~” เธอพูดขอเขาเสียงอ่อย เพราะหวังให้เขาเปลี่ยนใจ

“ไม่ครับ”

“ถ้าให้เอาจะพาไปไหม?”

“คุณหนู พูดอะไรเนี่ย ผมเปิดไมอยู่นะ” ผมรีบหักไมออกให้ห่างจากปากของคุณหนูทันที เพราะกลัวว่ารุ่นน้องของผมจะได้ยินสิ่งที่เธอพูด

แล้วเหมือนว่าตอนนี้ ร่างกายของผมมันกำลังตอบสนองกับแรงบดของเธอมากกว่าเกมส์ซะอีก

(เวรเอ๊ย แข็งจนได้)

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~