Part : ผมรักคุณหนูครับนาย

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ผมรักคุณหนูครับนาย

--------------------------------------------------------------------------

หลังจากที่ผมง้อคุณหนูอยู่ทั้งคืน เธอก็ไม่ยอมหายงอนผม แถมไอเจเคมันยังประจบเอาใจคุณหนูได้หน้าไปเต็มๆ อีกด้วย...

เช้าวันรุ่งขึ้น...

พอแสงสว่างด้านนอกเริ่มลอดเข้าผ่านหน้าต่างระเบียงห้อง เข้ามาด้านใน ก็ทำให้พวกผมรู้ทันที ว่าคงต้องปล่อยให้คุณหนูได้พักผ่อน และออกไปทำหน้าที่บอดี้การ์ดของนายเหมือนกับทุกวัน

“ไอ้เจเค ลุกได้แล้วไอ้สัต” ผมใช้ตีนเขี่ยเรียกให้ไอเจเคลุกไปทำงาน เพราะหากนายไม่เห็นหัวพวกเราสองคน คงเป็นเรื่องแน่

“แต่คุณหนูหลับอยู่นะเว้ย”

“แล้วมึงจะรอให้นายมาปลุกหรือไง” ถ้านายมาเห็นพวกเราอยู่ในสภาพนี้ มีหวังผมกับไอเจเคโดนฝังทั้งเป็นแน่

“เออ ลุกก็ได้ว่ะ” พอได้ยินชื่อนาย ผมก็ตาสว่างขึ้นทันที

ผมค่อยๆ วางหัวของคุณหนูลงบนหมอนอย่างเบามือ กลัวว่าจะทำเธอตื่นขึ้น แต่ดูแล้วเธอหน้าจะเพลียมาก ๆ จากการที่พวกผมทารุณร่างเล็กของเธอเมื่อคืนแบบนั้น

ฟอด~

เปรี๊ยะ!

ผมใช้มือตบกะโหลกไอเจเคเพื่อเรียกสติมันที่กำลังลีลาหอมฟัดคุณหนูอยู่บนเตียง

“เร็ว ๆ ไอ้สัต!”

“เออ ไอ้เหี้ยรู้แล้ว”

พอโดนตบกะโหลกไปที ผมก็รีบดันตัวขึ้นจากที่นอนไปใส่เสื้อผ้า และวิ่งกลับห้องกันทันที โชคดีที่ยังไม่มีใครตื่นมาเห็นพวกเราเดินออกจากห้องคุณหนู ไม่งั้นเป็นเรื่องเป็นราว เป็นข่าวหน้าหนึ่งแน่

สนามกอล์ฟ...

พวกผมสองคนเราแทบจะไม่ได้นอนกันทั้งคู่ พอวิ่งกลับเข้าห้องได้ก็ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวออกมาหานายที่สนามกอล์ฟ ไม่รู้ว่านายเฮี้ยนอะไรออกมาตีกอล์ฟแต่เช้าแบบนี้

วันนี้ผมอยากจะหยุดอยู่บ้านกับลูกสาวอีกวัน เพราะเหมือนว่าเมื่อวานลูกผมจะสนุกกับการตีกอล์ฟเอามาก ๆ จนผมได้แต่มองตาม วันนี้ก็เลยตื่นมาซ้อมมือรอเธอตั้งแต่เช้า

“ไอสองตัวมาหรือยัง...” ผมเอ่ยปากถามลูกน้องบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ โดยที่สายตาก็ยังจ้องมองไปที่ลูกกอล์ฟเพื่อจะจัดการฟาดมันลงหลุม

“มาแล้วครับนาย”

นายอิทธิหันไปมองลูกน้องมือซ้ายและมือขวาของตน ที่เดินมาด้วยสภาพอิดโรยราวกับคนอดหลับอดนอนมาทั้งคืน หนำซ้ำรอยแผลบนใบหน้าของทั้งคู่ ที่ดูเหมือนไปออกรบกันมานั้น ก็ยังทำให้เขาแปลกใจ

“พวกมึงไปกัดกับหมาที่ไหนมาเนี่ย ทำไมหน้าตาเป็นแบบนั้น”

“เอ่อ...” ผมรีบยกมือขึ้นมาจับที่ปากของตัวเอง ก่อนจะเหลือบตาไปมองหน้าไอวอม ว่ามันจะตอบคำถามของนายว่าอะไร

“เราสองคนออกไปเที่ยวผับกันมาน่ะครับ แล้วมีเรื่องชกต่อยกับโต๊ะข้าง ๆ” โชคดีที่ผมเป็นคนหัวไว ไม่โง่เหมือนไอเจเค

“พวกมึงนี่มันห้าวจริง ๆ เลยนะ” ไอสองตัวนี้มันเลือดร้อนจริง ๆ ไม่เสียดายที่ผมเลือกให้มันมาเป็นมือขวากับมือซ้ายของผม “แล้วมึงไปตีกันเรื่องอะไร”

“'เรื่องผู้หญิงน่ะครับ นายก็รู้ว่าพวกผมไม่ยอมใครเรื่องนี้อยู่แล้ว” ผมพูดตอบนายในทันที ก่อนจะหัวเราะกลบเกลื่อนให้นายเลิกถาม เลิกสงสัย

ไอเจเคมันยกเรื่องผู้หญิงมาอ้าง ซึ่งเมื่อคืนเราก็ทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงจริง ๆ นั่นแหละ ซึ่งผู้หญิงคนที่ว่า ก็คือลูกสาวนายนั่นแหละครับ...

ภายในบ้าน...

หลังจากที่ฉันตื่นมา ก็ไม่เห็นว่ามีใครอยู่ในบ้านแล้ว ไม่รู้ว่าหายไปไหนกันหมด พอเดินออกไปดูที่สวนหน้าบ้านก็ไม่เห็น เดินออกไปดูที่สนามกอล์ฟหลังบ้านก็ไม่เห็น

“หรือจะอยู่ที่สวนอังกฤษ...”

โบอาเดินออกไปดูที่สวนอังกฤษสวนเล็กข้างสนามกอล์ฟ ที่ที่พ่อของเธอให้คนจัดไว้ให้สำหรับเธอ

สวนอังกฤษ...

และเมื่อเดินมาถึง ก็เห็นว่ามีคนยืนอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่หน้าซุ้มเจ้าหญิง และสองคนนั้นก็ไม่ใช่ใคร ชายหนุ่มที่ทารุนเธอเมื่อคืน

เราสองคนมายืนเฝ้านายงีบหลับอยู่ในที่พักใกล้ ๆ และหลังจากที่นายหลับ เราก็ย้ายมายืนอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ เพราะผมคิดว่า ผมกับไอวอมมีเรื่องที่จะต้องคุยกันให้ลงตัว

เสียงฝีเท้าคนเดิน เรียกความสนใจของพวกเราให้หันไปมองที่มาของเสียง จึงเห็นว่านั่นคือเธอ คนที่เรากำลังพูดถึงอยู่...

เธอเดินหน้ามุ่ยตรงเข้ามาหาผม และหันไปค้อนตาโกรธใส่ไอวอม ดูท่าว่าเธอจะฝังใจกับเรื่องเมื่อคืนนี้

“ตื่นแล้วเหรอครับ” เจเคเอ่ยทักเธอด้วยน้ำเสียงเอาใจ

“คุณหนูครับ~”

“ไม่ต้องมาเรียก!”

พอเห็นท่าทางของเธอ ที่งอนผมไม่เลิก ผมก็อดรู้สึกผิดกับเธอไม่ได้เลยจริงๆ ที่ทำรุนแรงกับเธอไป นั่นเป็นเพราะเธอดื้อกับผมก่อน แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ต้องง้อเธออยู่ดี

“อย่างอนผมเลยนะครับคุณหนู”

“จะไม่ให้งอนได้ไง! ทำแบบนี้ยังกล้ามาสั่งให้หนูหายงอนอีกเหรอ!”

“เบาเสียงหน่อยครับคุณหนู” เจเคพูดห้ามสาวขี้โมโหไว้

เสียงของเธอดังจนผมกลัวว่าจะทำนายที่งีบหลับอยู่สะดุ้งตื่น เพราะตรงที่เรายืนอยู่ กับตรงที่นายนอน ไม่ได้ไกลกันเลย แถมประตูที่พักก็ไม่ได้ปิดอยู่ด้วย แล้วถ้าขืนคุณหนูยังแหกปากอยู่แบบนี้ มีหวังพวกผมสองคนโดนเชือดแน่

“มึงก็เหมือนกัน!! กระแทกเข้ามาอยู่ได้ งัดจนมดลูกกูจะพังหมดแล้ว!!” เธอหันไปตะคอกใส่เจเค เพราะจู่ ๆ เขาก็พูดห้ามให้เธอของขึ้น

“คุณหนู!” ผมตะโกนขึ้นเบรกคุณหนูที่กำลังตะโกนใส่หน้าไอเจเคด้วยความตกใจ เพราะสิ่งที่เธอพูดออกมาเมื่อครู่

“กล้าดุหนูเหรอ! พี่ก็ยิ่งแล้วใหญ่เลย บังคับให้หนูอมจนแทบจะขาดใจอยู่แล้ว บอกว่าไม่ไหว ๆ ก็ยังไม่หยุดกัน! เอาหนูหลายรอบไม่ว่า ยังเอาแรงอีก ใครมันจะไปทนไหว ฮะ!”

สองหนุ่มหยุดนิ่งไป สีหน้าถอดสี จนคนที่โวยวายอยู่ต้องเงียบเสียงลง และหันไปมองทางด้านหลังของเธอ ว่าคนทั้งคู่หวาดกลัวสิ่งใด

“พะ พ่อ...”

“ไอ้เวร!”

“อย่านะคะพ่อ!” ฉันรีบวิ่งเข้าไปกอดพ่อไว้ เพื่อไม่ให้พ่อนั้นวิ่งเข้ามาทำร้ายสองคนนั้น

“ปล่อยสิลูก เดี๋ยวพ่อจัดการพวกมันเอง” พอได้ยินสิ่งที่ลูกผมระบายออกมา ว่าเมื่อคืนเธอเจอกับอะไรบ้าง คนเป็นพ่ออย่างผมก็ทนฟังไม่ไหว แถมไอสองตัวนี้ยังเป็นลูกน้องที่ผมไว้ใจอีกด้วย

“พ่อจะฆ่ามัน!”

“อย่านะคะ! ห้ามทำพวกเขานะ!”

“ห้ามพ่อทำไมล่ะยัยหนู? ก็ไอสองตัวนี้มันข่มขืนลูกไม่ใช่เหรอ ต้องให้พ่อจัดการมันสิ”

“หนูเต็มใจค่ะ”

ไหน ๆ เรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว และเมื่อคืนก็ดูเหมือนว่าปัญหาทุกอย่างจะลงตัวแล้วด้วย ฉันไม่อยากจะให้มีปัญหาอะไรที่ค้างคาอยู่อีกแล้ว ไหน ๆ พ่อก็รู้เรื่องแล้ว ก็บอกพ่อไปเลยแล้วกัน

“พ่อฆ่าพวกเขาไม่ได้นะคะ” ฉันคุกเข่านั่งลงด้านหน้าของพ่อก่อนจะขอร้องให้พ่อเห็นใจ

“คุณหนูครับ~” พอเห็นว่าเธอกำลังอ้อนวอนขอความเห็นใจจากนาย ผมกับไอเจเคก็ไม่รอเฉย เดินลงไปคุกเข่าอยู่ข้างเธอ

“พ่อจำ สองคนนั้นที่หนูเล่าให้ฟังได้ไหมคะ ที่หนูบอกว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกัน” ฉันถามพ่อไปถึงเรื่องที่พวกเราเคยคุยกัน วันที่เราสองคนพ่อลูกปรับความเข้าใจกันวันนั้น

“ลูกอย่าบอกนะ ว่าไอสองตัวนั้น คือไอสองตัวนี้...”

“หนูชอบเขาทั้งสองคนค่ะ” พูดเสร็จเธอก็เงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่อ และทำหน้าตาขอความเห็นใจจากเขา ให้ไว้ชีวิตชายที่เธอรัก “พ่อห้ามทำอะไรเขานะคะ”

“ผมรักคุณหนูครับนาย รักคุณหนูมาก ๆ ผมรักเธอมานานแล้วด้วย วันนั้นที่ผมบอกนายว่าจะกลับไปหาแม่ทำธุระที่บ้าน ผมก็แอบไปหาเธอมาครับ เพราะผมคิดถึงเธอจนทนไม่ได้ ผมรักเธอจริง ๆ ครับ...”

วอมเงยหน้าพูดบอกนายของตนด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและจริงใจ ก่อนจะดึงมือเล็กของโบอามากุมไว้

ผมก็เข้าใจนะว่าไอวอมกับลูกผมจะรักกันก็ไม่แปลกหรอก เพราะลูกสาวผมติดไอวอมอย่างกับอะไร แต่ที่ผมไม่เข้าใจเลยคือไอเจเคกับลูกสาวผมนี่แหละ...

“ผม...ผมเกลียดคุณหนูครับ เอ่อ...หมายถึงตอนแรกน่ะครับ” เจเคพยายามตั้งสติ และเรียบเรียงคำพูดใหม่ เพราะเหมือนว่าประโยคแรกที่เขาพูดออกไป จะชวนหาเรื่องใส่ตัว

“ผมเคยไม่ชอบเธอมาก ๆ และก็ไม่คิดว่าจะเปลี่ยนความคิดนั้นได้ด้วย แต่ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเริ่มมีใจให้คุณหนูเมื่อไหร่ รู้ตัวอีกที ผมก็ชอบเธอไปแล้วครับ...ชอบจนไม่อยากจะปล่อยเธอให้ใครเลย”

เจเคและโบอาหันมามองหน้ากัน และทั้งคู่ก็ยิ้มให้กันและกัน เพราะสิ่งที่เขาพูดไปนั้น ก็เป็นสิ่งที่เธอเองก็รู้สึก

“พวกมึงอย่าบอกนะ ว่าที่หน้าพวกมึงเป็นแบบนี้ เพราะกัดกันแย่งลูกสาวกูเนี่ย เหอะ! กูอยากจะบ้าตายจริง ๆ”

พอรู้แบบนี้ผมก็เอามือกุมขมับตัวเองทันที ก่อนจะทรุดนั่งลงกับพื้นด้วยความหงุดหงิด ที่เรื่องมันออกมายุ่งยากกว่าที่ผมคิดไว้

“แล้วสรุป ลูกจะไม่เลือกใครเลยเหรอ พ่อว่าเลือกสักคนดีกว่าไหมลูก”

“ก็...พ่อบอกให้หนูคบทั้งสองคนเลยไม่ใช่เหรอคะ พ่อเป็นคนพูดเองนะ”

พ่อเป็นคนแนะนำฉันแบบนั้นเอง ฉันก็เลยคิดว่าหากทำตามที่พ่อแนะนำก็คงจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด จะได้เลิกปวดหัวกับเรื่องบ้า ๆ นี้สักที

“พ่อไม่ได้หมายความแบบนั้นลูก...”

“เอาแบบนี้แหละค่ะ หนูขี้เกียจมานั่งปวดหัวแล้ว” สาวขี้วีนลุกวีนใส่พ่อของเธอ เพราะเธอคิดว่า คงไม่มีทางอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว และความงี่เง่าเท่านั้น ที่จะชนะทุกสิ่ง

“แต่ว่า...”

“เรื่องพ่อกับอีมิลาหนูยังเข้าใจได้เลย แล้วทำไมเรื่องแค่นี้ พ่อเข้าใจหนูไม่ได้คะ!”

เอาแล้วไง วนมาถึงเรื่องกูแล้ว... “เฮ้อ ก็ได้ลูก ก็ได้ ตามใจลูกแล้วกัน พ่อไม่กล้าขัดใจหนูหรอก”

“จริงนะคะพ่อ^^” เธอเปลี่ยนสีหน้าทันทีเมื่อได้ยินว่าคนเป็นพ่อตอบรับคำขอของเธอ

“ถ้าพวกมึงทำลูกกูเสียใจ กูจะ...จะฆ่าพวกมึงทิ้ง!” ผมหันไปยื่นคำขัดกับไอสองตัว หากว่ามันคิดจะทำให้ลูกสาวผมเสียใจล่ะเจอดีแน่

“ครับนาย^^”

“ครับนาย^^”

ผมกับไอเจเคพูดประสานเสียงขึ้นพร้อมกัน ตอนนี้ขอแค่คุณหนูไม่ทิ้งผม และนายยอมรับเรื่องของพวกเรา แค่นั้นก็พอแล้วล่ะ ต่อให้มีไอเจเคเข้ามาป่วนในความสัมพันธ์ ก็ไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยคุณหนูกับผมก็ยังได้รักกัน และอีกอย่าง ความสัมพันธ์ฉันเพื่อนของผมกับไอเจเคก็ยังคงอยู่...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~