Part : ไม่เลือกใคร

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ไม่เลือกใคร

--------------------------------------------------------------------------

พอเห็นพี่วอมตะโกนเรียกไอเจเคแบบนั้น ฉันก็รู้ได้ทันทีว่าเขาต้องเห็นฉันกับมันจูบกันเมื่อกี้แน่

“มึง!”

วอมเดินเข้าไปต่อยเจเคด้วยความแค้นใจกับภาพที่เขาเห็น และดูเหมือนว่าเจเคเองก็จะเตรียมตัวรอรับมืออยู่แล้ว

ผัวะ! ปุก! ตุบ! ผัวะ! ผัวะ! ปุก!

“พี่วอมอย่า!” ฉันพยามตะโกนห้ามไม่ให้สองคนต่อยกัน เพราะตอนนี้ไม่มีใครยอมใคร และไอ้เจเคมันก็สู้พี่วอมกลับด้วยเหมือนกัน

“ไอ้เจเคหยุด!”

“มึงมายุ่งกับคุณหนูของกูทำไม ไอ้สัต!” ผมคร่อมอยู่บนตัวของไอเจเค ก่อนที่จะเอ่ยปากถาม และซัดหน้ามันเมื่อจบคำถาม ผัวะ!

เจเคผลักวอมนอนลงกับพื้น ก่อนจะย้ายขึ้นมาคร่อมอยู่บนร่างของเขาแทน และบอกเล่าเรื่องราวที่วอมไม่เคยรับรู้ “กูเป็นผัวคุณหนู ก่อนที่มึงจะได้กับคุณหนูอีก ไอ้ควาย!” ผัวะ!

ซ่า!

ฉันสาดน้ำใส่หมาสองตัวที่กำลังกัดกันอยู่ ให้หยุดก่อนจะขว้างปากะละมังที่ถืออยู่ในมือลงพื้นด้วยความโมโห

พอเห็นว่าสองคนหยุดนิ่งไป ฉันก็เดินไปดึงตัวไอ้เจเคออกจากบนตัวของพี่วอม เพื่อไม่ให้ทั้งคู่ลงมืออีกรอบ

“นี่ใช่ไหมครับ เหตุผลที่ทำให้คุณหนูสับสน เพราะไอเจเคใช่ไหมครับ” ผมลุกยืนขึ้นก่อนจะเอ่ยปากถามเธออย่างสับสน

“ใช่ ถ้ารู้แบบนี้แล้วยังจะรักหนูอยู่หรือเปล่า...เราพอกันแค่นี้เถอะนะ จบกันแค่นี้แหละ” ฉันอยากจบเรื่องวุ่นวายทั้งหมดนี้ลง และมันคงมีทางเดียวที่ทำได้ คือหยุดความสำพันธ์ของเราทั้งสามคนลงไปพร้อมกัน

“ไม่นะครับคุณหนู” วอมวิ่งเข้าไปกอดรั้งเธอไว้จากทางด้านหลัง เพราะเขาไม่อาจเสียเธอไป ถึงรู้ว่าเธอทำกับเขาแบบนี้ “ไม่ทำแบบนี้นะครับ”

“แล้วพี่ยังจะรักหนูอยู่เหรอ ฮึกๆ รู้แบบนี้แล้วเนี่ยนะ!” พอพูดจบเธอก็พยามสะบัดตัวออกจากวอม แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย ยิ่งเธอดิ้นก็เหมือนว่าเขาจะยิ่งกอดรัดเธอแน่นขึ้น

“คุณหนูก็เลือกมาสิครับ” เจเคพูดคำนั้นเพื่อให้เธอตัดสินใจเลือกใครสักคน

“ก็เพราะเลือกไม่ได้ไง ถึงได้เป็นแบบนี้!”

ฉันทั้งรู้สึกผิด ทั้งสับสน จนตอนนี้ฉันไม่อยากที่จะไปต่อกับใครแล้ว ฉันอยากพอแค่นี้แล้วจริง ๆ ฉันไม่สามารถที่จะเลือกใครได้ เพราะยังไงสองคนนี้ก็เป็นลูกน้องของพ่อฉัน ต่อให้ฉันเลือกคนใดคนนึง ฉันก็ยังต้องเจอหน้าอีกคนที่ฉันไม่ได้เลือกอยู่ดี แถมมันยิ่งอึดอัดใจก็ตรงที่ฉันมีอะไรกันกับทั้งสองคนแล้วนี่แหละ

“แต่ผมรักคุณหนูนะครับ ผมไม่สนใจว่าคุณหนูกับไอเจเคจะได้กันเมื่อไหร่ตอนไหน แต่คุณหนูไม่ทำแบบนี้ได้ไหมครับ อย่าทิ้งผมไปแบบนี้นะ”

ผมชอบเธอมาก แล้วก็ชอบเธอมาตั้งนานแล้วด้วย ถึงจะเพิ่งบอกความรู้สึกนั้นกับเธอออกไป แต่ความรู้สึกของผมมันก็ชัดเจนมาตั้งแต่แรกแล้วว่าผมชอบเธอ และตอนนี้ผมก็ทำให้เธอชอบผมกลับได้แล้ว ผมไม่อยากที่จะเสียเธอไปจริง ๆ

“เราลืมเรื่องนี้ไป แล้วมาเริ่มต้นกันใหม่นะครับคุณหนู”

“ถ้าคุณหนูกลัวว่าจะอึดอัดถ้าต้องเลือกใครจริงๆ ผมจะลาออกให้ครับถ้าคุณหนูเลือกมัน” เจเคยื่นทางเลือกให้กับโบอา เพื่อให้เธอตัดสินใจง่ายขึ้น

ถึงเปอร์เซ็นต์ที่เธอจะเลือกผมมันมีน้อยมาก แต่ผมก็อยากจะลองเสี่ยงดูผมไม่อยากให้เรื่องมันค้างคาอยู่แบบนี้ ถ้าเธอไม่เลือกผม ผมก็จะยอมถอยให้ไอวอม และออกไปจากชีวิตของเธอกับมัน

“กูไม่เลือกใครทั้งนั้น อย่ามายุ่งกับกู ปล่อย!” ฉันพยามสลัดคนสองคนออกจากตัวของฉันก่อนจะเดินหนีเข้าห้องไป

“มึงเลิกยุ่งกับคุณหนูดิ๊!”

“ทำไมกูต้องยอมอ่ะ” เจเคตอบกลับคำสั่งของวอม

เราสองคนไม่มีทางยอมกันง่าย ๆ แน่ แล้วยิ่งเรื่องยังค้างคาอยู่แบบนี้แล้วด้วย ยังไงก็ต้องหาทางออกกับเรื่องนี้ให้จบคืนนี้ให้ได้...

ทั้งคู่เริ่มรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดจะทำอะไรอยู่ในเวลานี้ ทั้งวอมและเจเค วิ่งตามไปที่ห้องของสาวสวย เพื่อไปทำให้เธอเปลี่ยนใจ

ผลัก! ปึก!

“โอ๊ย! เข้ามาทำไม ออกไป!” เธอตวาดเสียงใส่สองหนุ่มที่วิ่งดันประตูเข้ามาในห้องของเธอ จนทำเธอเสียหลักล้มตึงกับพื้นก้นจ้ำเบ้า

“คุณหนู เจ็บไหมครับ” วอมเอ่ยถาม พร้อมกับประคองเธอลุกขึ้น

“เจ็บสิ!”

“ผมขอโทษครับ”

“ออกไปค่ะ”

ฉันพูดโดยที่ไม่ได้เงยหน้าไปมองหน้าของพี่วอม เพราะไม่อยากที่จะเห็นแผลบนใบหน้าของเขาที่ไปฟัดกับไอเจเคมา กลัวว่าตัวเองจะเกิดใจอ่อนสงสารเขาขึ้นมา

“'มึงออกไปดิ คุณหนูเขาไล่มึงแล้วอ่ะ” เจเคเนียนพูดไล่วอมออกจากห้อง

“มึงก็ด้วย! ออกไปทั้งคู่นั่นแหละ!” เธอเอ็ดเสียงไล่สองคนอีกครั้ง แต่ทว่าคนหน้ามึนกลับไม่ฟังเดินขึ้นไปนอนบนเตียงของเธอหน้าตาเฉย

“ผมไม่ออก ผมจะนอนกับคุณหนู...” คุณหนูกับไอวอมทั้งสองคนรู้ดีว่าผมเป็นคนไม่ยอมอะไรใครง่ายๆ อยู่แล้ว หากเรื่องนี้ยังเคลียร์ไม่จบ ก็นอนมันอยู่ในห้องแบบนี้แหละ

“งั้นเราไปนอนห้องผมกันครับ...” ผมเอ่ยปากชวนคุณหนูไปนอนที่ห้องผม แล้วคิดว่าจะปล่อยให้ไอเจเคมันนอนที่นี่อยู่คนเดียว เพราะผมรู้ว่ายังไงมันไม่ยอมออกไปง่ายๆ แน่

“โอ๊ย! อะไรกันนักเนี่ย!”

เหมือนว่าตอนนี้หัวของฉันมันเคลียดจนจะระเบิดแล้ว เพราะปวดหัวกับเรื่องพวกนี้สุด ๆ ไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่มีใครยอมถอยเลย ทั้ง ๆ ที่ฉันก็ชัดเจนแล้วว่าจะไม่เอาใคร แต่สองคนนี้ก็ยังจะให้ฉันเลือกอยู่ได้ ก็บอกว่าไม่เลือกไง มันเลือกไม่ได้!

“ออกไปเถอะนะขอร้องล่ะ” เธอพยายามสงบสติอารมณ์ และพูดขอทั้งสองคนอีกครั้งท่าทางใจเย็น

“ถ้าคุณหนูเลือกไม่ได้...ก็อยู่แบบนี้แหละครับ อยู่จนกว่าคุณหนูจะยอมเลือก”

พอผมพูดจบก็เดินไปล็อคกลอนประตู ก่อนจะเดินจูงคุณหนูขึ้นเตียงไปนอน รอให้เธอตัดสินใจใหม่อีกครั้ง

“พี่วอมจะทำอะไรเนี่ยปล่อยนะ ก็หนูบอกว่าหนูไม่เลือกไง ปล่อย...”

ผมนอนมองไอวอมมันเดินจูงลากคุณหนูขึ้นเตียง และเหมือนว่ามันจะมานอนตรงกลางใกล้ ๆ ผม แถมมันยังดึงตัวคุณหนูไปซุกกอดไว้แน่นอีกด้วย

ไอเวรนี่ร้ายจริง ๆ กะจะนอนกอดคุณหนูคนเดียวหรือไงวะ...

จู่ๆ ผมก็รู้สึกว่าไอเจเคมันดันตัวขึ้นไปยืนอยู่ข้างเตียง ตอนแรกผมก็คิดว่ามันจะถอยทับยอมแพ้

“ออกไปแล้วล็อคประตูให้ด้วย...”

หลังผมพูดจบก็ขยับตัวให้คุณหนูเข้ามานอนได้สบายกว่าเดิม แต่สิ่งที่ผมเห็นคือไอเจเคมันเดินอ้อมเตียงไปอีกฝั่งเพื่อจะไปนอนข้างคุณหนูของผม

“ใครบอกว่ากูจะออก...” ผมกระโดดขึ้นเตียงก่อนจะสอดมือไปกอดเอวบางของคุณหนู จากทางด้านหลังของเธอ

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~