تسجيل الدخولمشاركة
7.ฮันนีมูนก่อนแต่ง (2)
تاريخ النشر:
2025-02-27 16:53:58จะยังไงก็ยอมรับแหละ ขอให้ได้เอาคืนนายคนเถื่อนนี่บ้างก็พอ แต่กลับไม่เป็นอย่างที่เธอคิดเพราะเขากลับไม่พูดเรื่องกาแฟ
“เล่ามาได้เลย”
“คือ...ฉันอยากให้เพิ่มคอลัมน์ประมาณเที่ยวไร่ดิฐวัฒน์น่ะค่ะ”
เธอจำต้องเข้าเรื่องงานตาม และชายหนุ่มก็ยกกาแฟจิบซ้ำแล้วดูไม่ชอบใจนัก หากก็เอนหลังพิงเก้าอี้กอดอกมองรอฟังด้วยสีหน้าจริงจัง
“ตอนนี้ยังคิดชื่อแบบน่าสนใจ หรือเรียกแขกไม่ออก แต่ฉันจะคิดให้ทันก่อนคนเขียนเว็บจะเพิ่มช่องด้านหน้า แล้วก็หน้าที่กดเข้าไปอ่านแน่นอนค่ะ”
“แล้วเธอคิดว่าควรอยู่ตรงไหน”
เขาถามพร้อมดันแมกบุ๊กมาให้ นิชาดาจึงเอื้อมมือไปจับเมาส์ชี้บอก
“คิดว่าน่าจะเป็นส่วนแรก หรือส่วนที่สอง แล้วก็กว้างเท่ากับคัฟเวอร์เว็บค่ะ อาจแบ่งเป็นภาพหัวข้อกับคลิปส่วนละครึ่ง หรือคลิปข้างบนภาพสวยๆ ประกอบข้างล่างเลื่อนไปสักสามถึงห้าภาพก็น่าจะดีค่ะ”
“อืม ได้”
“เอ่อ...”
นิดาชาแปลกใจที่นายของไร่คุยและตัดสินใจโดยไม่มีทีท่าว่าจะรอโปรแกรมเมอร์
“เห็นคุณวัชบอกว่าบ่ายนี้ฉันต้องคุยกับโปรแกรมเมอร์ เราไม่ต้องรอเขาเหรอคะ”
“ก็คุยอยู่นี่ไง”
หญิงสาวเผยอปากค้างอย่างไม่ทันตั้งตัวกับคำตอบง่ายๆ ก่อนชายหนุ่มจะยกกาแฟดื่มจนหมดแก้วด้วยท่าทางไม่ชอบนักแล้วลุกขึ้นยืน
“เดี๋ยวฉันจะเขียนให้ดูเลยคร่าวๆ ก่อนแล้วกัน ไปเอามาใหม่อีกแก้ว คราวนี้ไม่ต้องใส่อะไรแล้วนะ ฉันจะไปเอาคอมพ์ในรถมานั่งทำเลย”
สั่งจบก็เดินออกไปทันที ปล่อยให้นิชาดามึนงงที่เขาไม่ดุหรือต่อว่าเธอสักคำเรื่องกาแฟ แถมยังดื่มจนหมด แต่สั่งแก้วใหม่เพิ่มแทน สงสัยคาเฟอีนเจือจางเกินไป
การทำงานกับนายหนุ่มของไร่ไม่ได้แย่นัก เขาทำงานเร็วและค่อนข้างจริงจัง นิชาดารู้ว่าธีรดนย์ไม่ได้มีเวลามากนักจึงรีบเคลียร์งานให้เธอบางส่วนก่อน เพราะวันต่อมาชายหนุ่มก็เงียบหายจนกระทั่งวันศุกร์ช่วงเย็นก็ไร้วี่แวว
หญิงสาววางแผนถ่ายคลิปแรกและเขียนสตอรี่บอร์ดรอเสนอในการประชุมครั้งต่อไปวันจันทร์หน้า หากผ่านก็จะเริ่มทันที ตอนนี้คิดว่าจะใช้มือถือของตนไปก่อนเพราะเธอก็ใช้ทำทุกงานของตนออกมาได้อย่างดี
เก็บกระเป๋าออกมากัญญาก็พร้อมแล้วเช่นกัน ทว่าเมื่อสองสาวไปยังมอเตอร์ไซค์ที่จอดอยู่ด้านหลังสำนักงานกลับสตาร์ตไม่ติด
“มีอะไรเหรอสองสาว”
ผู้จัดการหนุ่มที่เพิ่งจอดรถเพราะแวะมาเอาของก่อนกลับบ้านพักเอ่ยถาม
“รถอยู่ๆ ก็สตาร์ตไม่ติดน่ะค่ะ”
กัญญาเป็นคนตอบ
“งั้นไปกับผมแล้วกัน เดี๋ยวผมจะโทรบอกเต้ยให้เรียกช่างมาเอารถไปดูให้”
กัญญารับคำและขอบคุณโดยง่าย นิชาดาจึงทำตาม วัชพลเอาของไม่นานก็ออกมา เพื่อนสาวพยักพเยิดให้เธอขึ้นรถด้านหน้า ส่วนตนเปิดประตูด้านหลังกระบะ เธอจึงนั่งคู่กับผู้จัดการหนุ่มอย่างไม่เรื่องมาก
รถของวัชพลมาจอดหน้าบ้านพักของสองสาวแล้วเคลื่อนออกไปยังไม่ทันพ้นด้วยซ้ำ รถคันโตของนายหนุ่มของไร่ก็มาจอดพรืดอย่างแรงตรงหน้า เพราะทั้งนิชาดาและกัญญายังไม่มีใครขยับ พนักงานต้อนรับสาวยกมือไหว้อีกฝ่ายเพราะเพิ่งพบชายหนุ่มเมื่อกระจกลดลงแต่เขาแทบไม่ปรายตามอง
“ขึ้นรถ”
ดวงตาคมเข้มจ้องคนร่างอรชรที่กำลังจะยกมือไหว้เขาเหมือนเพื่อนพลางสั่ง
“เดี๋ยวนี้”
เสียงเข้มดุขึ้น นิชาดาได้แต่ฮึดฮัดในใจแต่ก็จำต้องเดินไปขึ้นรถคันโตอย่างปฏิเสธไม่ได้ แล้วรถก็ออกตัวอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงกัญญาที่มองตามท้ายรถด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่านายหนุ่มไปอารมณ์ขุ่นมาจากไหน
“ทำไมไอ้วัชมาส่ง”
ไม่เพียงกัญญาที่งง นิชาดาก็มึนไม่ต่างกัน บรรยากาศภายในรถคุกรุ่นทีเดียว ทั้งธีรดนย์ยังขับรถเร็วจนเธอแอบจับสายคาดเข็มขัดนิรภัย
“มอเตอร์ไซค์กุ๊กสตาร์ตไม่ติดน่ะค่ะ”
“ทำไมเธอต้องนั่งคู่กับมัน”
“แล้วทำไมจะนั่งไม่ได้ล่ะ”
“ฉันไม่ชอบ”
ชายหนุ่มสวนขึ้นทันที
“ฉันไม่ชอบให้เมียฉันไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถของใคร”
นิชาดาเม้มริมฝีปาก แสลงหูกับคำพูดอีกฝ่ายนัก คำก็เมียสองคำก็เมีย เธอยังไม่ได้เป็นเสียหน่อย ขี้ตู่จริงๆ
ทว่าพอคิดถึงตรงนี้ก็รู้ตัวว่าตนพลาดไปแล้ว เธอขึ้นรถตามคำสั่งเขามาอย่างง่ายดาย และวันนี้ก็เป็นวันศุกร์
“ต่อไปจะรถใครก็ห้ามนั่งอีกเด็ดขาด”
“นี่คุณจะพาฉันไป...”
เธอพูดไม่ออกขณะรู้สึกหนาวเยือกไปทั้งตัว เพราะดวงตาคู่คมปลาบเหลือบมองมาพร้อมแววน่าขนลุกแวบหนึ่ง
“ฮันนีมูนก่อนแต่ง”
แล้วไม่ต้องรอนานอีกฝ่ายก็ให้คำตอบที่เธอไม่อยากรู้เลยแม้แต่น้อย
“แต่ว่า...”
เสียงหวานเอ่ยเบาหวิวหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เพราะในหัวเธอว่างเปล่าไปแล้วตอนนี้
“แต่อะไร ฉันให้เวลาเธอพอแล้ว เพราะจริงๆ แล้วงานหลักของเธอก็คือทำหน้าที่เมียฉัน เธอควรทำมันตั้งแต่ก้าวเข้ามาในไร่ด้วยซ้ำ”
ยิ่งฟังคนพูดเอาแต่ได้นิชาดาก็ยิ่งโมโห ทว่าความคิดความรู้สึกเวลานี้ตกประหวั่นเกินกว่าจะปรี๊ดใส่อีกฝ่าย มือบางเย็นเฉียบ ใจเต้นระรัวขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้
เธอกำลังจะตกเป็นของเจ้าหนี้หนุ่มอย่างหมดหนทางรอดจริงๆ แล้วใช่ไหม หากเป็นไปได้ก็อยากให้ยายของเขามาขวางเช่นครั้งก่อน แอบภาวนาให้ท่านคิดขัดขวางไม่ให้เธอแต่งกับหลานชายท่านด้วยซ้ำ
นิชาดารู้สึกกลัวจนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยทีเดียว
======
ตอนหน้าจะเป็นยังไง มาตามเอาใจช่วยหมอกกันค่า ^-^"
أحدث فصل
ดุจกรงเถื่อน 34.คุณสามีอ้อนรัก (ตอนพิเศษ) (3)
ปลายนิ้วแกร่งไล้แผ่วผิวตรงข้างเอวสูงขึ้นมาวนเวียนปลายยอดอกแล้วขยำเบาๆ ทำเอานิชาดาสะดุ้งเฮือกลืมตาขึ้นกลางดึก พร้อมกับที่ริมฝีปากอุ่นพรมไต่จากต้นแขนมายังไหล่มน ซอกคอจนถึงใบหูก่อนกระซิบ“หมอกจ๋า รักกันนะจ๊ะ”“คุณดนย์ นี่บ้านใหญ่นะคะ ลูกก็อยู่ด้วย”เธองัวเงียห้ามเสียงเบาเพราะเกรงจะทำให้ลูกชายตื่นและตนเองก็พึ่งหลับไปไม่นานหลังจากป้อนนมหนูน้อยจึงยังเพลียอยู่ ทั้งนอนไม่ค่อยเต็มอิ่มนักอยู่แล้ว ยังดีที่เวลากลางวันมีคุณนายแสงหล้ากับเหมยช่วยดูลูกพอให้ได้งีบบ้าง“น่านะ รับรองเบ๊าเบา ลูกไม่ตื่นแน่”สามียังกระซิบเสียงทุ้มนุ่ม มือก็เคล้าคลึงทรวงอกที่อวบอัดขึ้นของตนทำเอานิชาดาอกใจสั่นไหวไม่น้อย จะว่าไปตนก็คิดถึงสัมผัสจากชายหนุ่มอยู่เหมือนกัน หากก็ยังกังวล“ได้ด้วยเหรอคะ”“เดี๋ยวทำให้ดู”พร้อมพูดชายหนุ่มก็เชยคางให้เธอหันกลับไปรับจูบนุ่มนวลก่อนจะค่อยเพิ่มแรงจูบเม้มและกัดกลีบปากอิ่มด้านล่างให้เธอเผยอรับลิ้นร้อน นิชาดาขยับตัวพลิกมาโอบรอบลำคอหนาตอบรับจูบลึกซึ้งอย่างไม่ยอมน้อยหน้าร่างสองสองขยับเสียดสีเบาๆ ในสัดส่วนที่แตกต่างหากสอดรับกันอย่างลงตัว ลูกชายตัวน้อยนั้นนอนในเปลสี่เหลี่ยมไม่ต้องเกรงว่าแรงเคลื่อ
ดุจกรงเถื่อน 34.คุณสามีอ้อนรัก (ตอนพิเศษ) (2)
“คุณดนย์คะ”กลางดึกคืนหนึ่งหลังจากมาพักโรงแรมได้สองวันนิชาดาก็รู้สึกปวดท้องแล้วเหมือนมีบางอย่างไหลออกมา หญิงสาวพึมพำเรียก ชายหนุ่ม เพียงแตะแขนอีกฝ่ายก็รู้สึกตัวแล้วขยับนั่งเปิดโคมไฟทันที“เจ็บท้องเหรอหมอก”“ค่ะ...น่าจะน้ำเดินแล้ว”เธอพูดจนแทบไม่มีเสียงเพราะเจ็บ“งั้นหมอกอยู่นิ่งๆ ก่อนนะ แป๊บเดียว”ร่างสูงใหญ่รีบลุกขึ้นใส่เสื้อโดยเร็วแล้วคว้ากระเป๋าที่เตรียมเอาไว้ก่อนมาประคองร่างที่อุ้ยอ้ายขึ้นของภรรยา“เดินพอไหวไหม”“ค่ะ”นิชาดายังพอไหวจึงกัดฟันค่อยๆ เดินไปพร้อมกับที่ชายหนุ่มพยุง ธีรดนย์ตั้งใจเลือกห้องพักใกล้ลิฟต์จึงไม่ต้องเดินไกลมากหญิงสาวนอนรอเพื่อให้ปากมดลูกเปิดและปวดท้องมากขึ้นเรื่อยๆ โดยมีสามีอยู่ข้างๆ เป็นทั้งคนปลอบใจให้กำลังใจและที่ระบายของตนเพราะบ่อยครั้งที่เธอมักจะจิกเล็บลงบนหลังมือหนาที่กุมมือตนไว้“อื้อ เจ็บจังค่ะ”ยิ่งเห็นดวงหน้าสวยซีดเผือด เหงื่อผุดพราย ทรมานด้วยความเจ็บปวดชายหนุ่มก็ทุรนทุรายตาม เพราะหญิงสาวนอนอยู่แบบนี้มาสามชั่วโมงแล้ว ก้มลงไปจูบหน้าผากมนเช็ดเหงื่อให้ก่อนจะกระซิบ“ฉันจะตามพยาบาลอีกรอบนะ”นิชาดาปล่อยให้ชายหนุ่มไปโดยไม่แย้ง เธอรู้สึกทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ไม่น
ดุจกรงเถื่อน 34.คุณสามีอ้อนรัก (ตอนพิเศษ) (1)
ไร่ชาดิฐวัฒน์ได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยวที่ต้องการสัมผัสอากาศบริสุทธิ์แห่งขุนเขา นอนในบ้านท่ามกลางไร่ชาเขียวชอุ่ม มองเห็นเมฆลอยต่ำปกคลุมยอดเขา การเก็บชาก็ได้รับความนิยม มีคนจองคิวเต็มจำนวนในทุกวันนิชาดาที่ออกมาเก็บภาพบรรยากาศวันหยุดเพื่อโพสต์ในเว็บและโซเชียลต่างๆ ของไร่ยืนมองผู้คนที่มีความสุขกับการได้มาไร่นี้อย่างภูมิใจ ตอนนี้นอกจากเพจแล้วเธอเปิดแอคเคาต์โซเชียลของไร่เพิ่มขึ้นจนครบถ้วน เพราะโลกออนไลน์เป็นสิ่งที่ใช้ในการประชาสัมพันธ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุดในยุคสมัยนี้“ชอบไหมเจ้า”ส้มที่เป็นคนถ่ายภาพให้เธอเปิดกล้องให้ดู ขณะที่นิชาดามากับมธุรินซึ่งยืนเป็นเพื่อนและคอยดูแลเธอที่ท้องแก่ใกล้คลอด ความจริงธีรดนย์ไม่อยากให้หญิงสาวมาทำงานแต่นิชาดาไม่อยากอยู่เฉยๆ การได้ขยับตัวเดินไปเดินมาจะช่วยให้เธอคลอดธรรมชาติได้ง่ายขึ้น หากก็ต้องดูว่าเด็กกลับหัวด้วยหรือไม่เหมือนกัน“อืม ชอบจ้ะ ไปเก็บภาพมุมโน้น ให้เห็นคาเฟ่กับร้านอาหารด้วยนะจ๊ะ”“เจ้า”“พี่ไปกับส้มเองก็ได้ หมอกเข้าไปนั่งพักในคาเฟ่ดีกว่า”มธุรินเอ่ยปากเพราะดูท่าเหมือนภรรยาเจ้าของไร่จะเดินไปอีกไกลกับส้ม“ถ้าอย่างนั้นฝากพี่รินด้วยนะคะ แล้ว
ดุจกรงเถื่อน 33.กรงเถื่อนแปรเป็นกรงรัก (2)
“พอใจหรือยังเมียจ๋า”“อะไรคะ”“ก็รู้แล้วว่าฉันไม่ได้พลาดพลั้งเสียท่าคุณภัทร ฉันเป็นของหมอกคนเดียวมาตั้งแต่จดทะเบียนแล้วไงล่ะ”พร้อมกับถามใบหน้าคมเข้มก็ขยับมาชิด หน้าผากจรดแนบหน้าผากเธอ ส่งสายตาออดอ้อนก่อนจะดันตัวเธอให้ค่อยๆ ถอยไปชิดเตียง แต่เขาทิ้งตัวเองลงหงายหลังแล้วรั้งเธอให้นอนลงไปบนร่างแกร่งนิชาดายิ้มหวาน ไม่ได้ฝืนตัวเพราะตัวเองก็ไม่ได้ขุ่นเคืองอะไร เพียงแค่สงสัยเพราะธีรดนย์ไม่ได้กลับบ้านดึกนัก ยกเว้นช่วงก่อนจัดงานแต่ง“พอใจค่ะ”เธอตอบเสียงเบาชายหนุ่มก็ยิ้มมุมปาก“ผัวเป็นคนดี ไม่วอกแวก รักเมียคนเดียว เมียไม่ให้รางวัลหน่อยเหรอจ๊ะ”คนใต้ร่างอ้อนเสียงทุ้ม แววในดวงตาคู่คมเข้มนั้นหวานฉ่ำจนนิชาดารู้สึกว่าหัวใจตนกำลังละลายไปกับความหวานที่ส่งมาให้“อืม”ปลายนิ้วเรียวไล้วนเหนืออกกว้างพลางทำท่าทีราวครุ่นคิด“อยากได้รางวัลเล็กหรือรางวัลใหญ่คะ”“ชุดใหญ่สิจ๊ะเมียจ๋า”นิชาดาไม่ตอบรับทว่ามือบางเปลี่ยนเป็นลูบแผงอกหนาของคนไม่ใส่เสื้อ แล้วเห็นชายหนุ่มสูดหายใจลึก ยิ่งมือเธอลากลงต่ำ อีกฝ่ายก็ถึงกับกลืนน้ำลายมือนุ่มไม่ได้ต่ำลงไปอย่างที่เขาคาดหวังหากไล้แผ่วเพียงตรงช่วงเอว แต่ชายหนุ่มก็พอใจเพราะร่างหอ
ดุจกรงเถื่อน 33.กรงเถื่อนแปรเป็นกรงรัก (1)
ร่างอรชรออกมายืนหน้าระเบียง มองพระจันทร์ดวงโตผ่านแมกไม้แล้วก็เอาโทรศัพท์ถ่ายก่อนจะอัปโซเชียล ก็มีคนทักและพิมพ์คอมเม้นต์ว่าคิดถึงหลายคน ปกตินิชาดาอัปเดตบ่อยทว่านับแต่มาอยู่ที่นี่ก็ห่างหายเพราะปัญหาต่างๆ ที่รบกวนจิตใจและทุ่มเทความตั้งใจกับงานใหม่ของตน ทั้งยังไม่ได้ตัดวิดีโอที่ถ่ายขณะเดินทางมาไร่ดิฐวัฒน์ด้วย ช่องของเธอพร้อมโซเชียลหยุดเคลื่อนไหวมาสามเดือนแล้ว มานึกขึ้นได้ในตอนนี้ คิดว่าน่าจะพอมีเวลาทำงานตัวเองในวันหยุดได้ เพราะตอนนี้งานในไร่ลงตัวและมีกำหนดปล่อยคลิป Vlog เดือนละครั้ง“จะว่าไป เราไม่เคยชมจันทร์ด้วยกันเลยนะ ออกมาก็น่าจะรอฉันก่อน”เสียงเข้มดังขึ้นและผ้าคลุมที่มาพร้อมการโอบกอดจากด้านหลัง ธีรดนย์คุยงานกับวัชพลนิชาดาก็แวบไปอาบน้ำก่อนแล้วจำได้ว่าเป็นคืนพระจันทร์เต็มดวงซึ่งตนเองยังไม่เคยได้มองดูอย่างจริงจังว่าจะสวยดวงโตแค่ไหน ทั้งยังมีเรื่องให้คิดอยากให้ธรรมชาติยามค่ำคืนช่วยบำบัดความตึงเครียด จึงออกมาหน้าระเบียงในตอนชายหนุ่มอาบน้ำธีรดนย์วางคางบนบ่าเธอ กรุ่นกลิ่นครีมอาบน้ำอบอวลพร้อมไออุ่นจากร่างสูงใหญ่โอบล้อมทำให้หญิงสาวเอนอิงอีกฝ่ายราวต้องการความอบอุ่น“ก็เพราะเอะอะคุณดนย์ก็อุ้มเ
ดุจกรงเถื่อน 32.ผู้อยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุ (2)
“ฉันเปล่า....”ภัทรดาส่ายหน้าพลางถอยหลังเสียงสั่นมากขึ้น“กลัวทุกคนจะรู้ว่าคุณมาถึงไร่หลังฉันเกิดอุบัติเหตุใช่ไหมคะ”นิชาดาจะไม่ไล่บี้อีกฝ่ายเลยหากเจ้าตัวไม่บอกว่าเธอใส่ร้าย“เธอเกิดเรื่องเมื่อไรฉันก็ไม่รู้ ฉันแค่มาทำงาน ไม่รู้อะไรทั้งนั้น”“ไม่เป็นไร ดูกล้องก่อนแล้วค่อยว่ากัน เพราะผมจำเวลาที่หมอกเกิดเรื่องได้ ถ้าคุณไม่รู้อะไรจริงก็รอให้การณ์กับตำรวจ”“คุณดนย์”คนที่หน้าซีดอยู่แล้วยิ่งตาโต พึมพำพลางถอยหลังช้าๆ“ภัทรไม่ได้ทำนะคะคุณดนย์ ไม่ใช่ภัทรนะ เมียคุณใส่ร้ายภัทร”“ถ้าไม่ได้ทำคุณก็ไม่ต้องกลัวอะไร ไม่ต้องห่วงไปหรอก ตำรวจก็แค่สอบถามเท่านั้น”ยิ่งธีรดนย์เอ่ยถึงตำรวจซ้ำอีกภัทรดายิ่งหวาดกลัวมากขึ้น หญิงสาวรีบหันหลังจะกลับไปขึ้นรถ“ไม่ ภัทรไม่ผิด ภัทรไม่ได้ทำอะไร อย่ามายุ่งกับภัทร”ภัทรดาเหมือนสติหลุดขยับพรวดออกไปราวต้องการหนี ขณะนั้นมีรถคันหนึ่งขึ้นเนินมา ซึ่งก่อนหน้านี้แต่ละคนก็ไม่ทันได้สังเกตสิ่งอื่นเช่นกันเพราะรถของภัทรดาจอดบังทางที่จะเห็นได้ และต่างก็กำลังสนใจเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่พอเห็นรถทั้งหมดก็ตะโกนรั้ง“คุณภัทร!”“กรี๊ดดด!”เอี๊ยด!!เสียงรถเบรกดังขึ้นอีกครั้ง ทว่าภัทรดาก็ถูกเ
ดุจกรงเถื่อน 10.เด็กดื้อกับเจ้าหนี้จอมเจ้าเล่ห์ (1)
กระเป๋ากับอุปกรณ์ทำงานของเธอมีครบพร้อม ที่ขาดไปคือเสื้อผ้า นิชาดายังอยู่ในชุดเดิมแม้บอกว่าจะคุยกับกัญญาแต่เอาเข้าจริงหญิงสาวก็อายเกินกว่าจะโทรไปบอกเพื่อนร่วมบ้านว่าตนคงไม่กลับ คิดว่าอย่างไรเจ้าตัวคงพอเดาได้อยู่แล้วเธอล้างจานแล้วยังเก็บกวาดเช็ดถูกทุกอย่าง รวมถึงทำความสะอาดภายในห้องรับแขกเล็กด้วย ต้
ดุจกรงเถื่อน 9.สัมผัสปราศจากหัวใจ (2)
“ไปอาบน้ำซะ ฉันจะโทรไปสั่งให้คนเอาอาหารที่บ้านใหญ่มาส่ง”ชายหนุ่มเหมือนจะนั่งลงปลายเตียง นิชาดาไม่ได้มองเขา แต่ก็ลุกขึ้นเงียบๆ ไม่อยากทำตัวเรื่องมากหรืออ่อนแอต่อหน้าอีกฝ่าย หากก็ไม่ลืมใช้ผ้าห่มห่อตัวเดินเก็บเสื้อผ้าของตนทั้งที่ขาสั่นอ่อนแรงราวจะยืนไม่อยู่แต่ก็ฝืนพาตัวเองก้าวต่อไปสายตาคมเข้มของคนที
ดุจกรงเถื่อน 9.สัมผัสปราศจากหัวใจ (1)
นิชาดาถูกบังคับจูบอีกครั้ง แม้จะบอกว่าไม่ฝืนใจ แต่ธีรดนย์ก็จูบเธออย่างถือสิทธิ์ที่จ่ายเงินค่าตัวของเธอแล้วเช่นเดิม หญิงสาวจำต้องเปิดปากรับด้วยปลายนิ้วแกร่งออกแรงกดข้างแก้ม ลิ้นร้อนรุกเร้าเกี่ยวกระหวัดอย่างเร่งรีบทำเอาหายใจหายคอไม่ทันต้องร้องประท้วงอึกอัก แต่ชายหนุ่มก็เพียงเปลี่ยนเป็นจูบซับกลีบปากทั
ดุจกรงเถื่อน 8.เล่นบทสาวใสไร้เดียงสา (2)
“อยากครางก็คราง จะกลั้นไว้ทำไม ฉันไม่ชอบความเงียบ มันไม่เร้าใจ ถ้าเธอไม่ครางอย่าหาว่าฉันรุนแรงก็แล้วกัน”ธีรดนย์บอกเสียงเข้มต่ำ เขาไม่ชอบใจนักที่อีกฝ่ายดูไม่มีอารมณ์ร่วม ไม่เคยมีสาวไหนเมินเขาอย่างนี้ พวกเธอเต็มอกเต็มใจกระโดดร่วมวงและยังเป็นฝ่ายปลุกอารมณ์เขาก่อนด้วยซ้ำทรวงอวบเต่งตึงถูกเคล้นอย่างไม่
قد تعجبك أيضًا
หย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย328.8K وجهات النظرยั่ว
มังกรเล่นน้ำ205.7K وجهات النظرรอยร้าวรัก
Sitha75.9K وجهات النظرประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89147.9K وجهات النظرร้อนรักเด็กในโอวาท (5P)
Selenex324 وجهات النظرBe savage! ร้ายรัก
Thinnaa141 وجهات النظرปรารถนาลับปรารถนารัก
Karawek House46 وجهات النظرเมียเก็บที่ไร้ค่า
พัดลดา161 وجهات النظر
