ท่านประธานขาหนูท้อง

ท่านประธานขาหนูท้อง

last updateآخر تحديث : 2025-12-09
بواسطة:  เฮียกังฟูمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
31فصول
581وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

หญิงสาวที่ถูกวางยาปลุกเซ็กซ์ แล้วหนีออกมาเจอกับชายแปลกหน้า เขาช่วยเธอหนีรอดมาได้ แต่ในเมื่อยาออกฤทธิ์ขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็จำเป็นต้องช่วยเธอ และครั้งนั้นก็ทำให้เธอท้องกับเขาโดยไม่รู้ตัว

عرض المزيد

الفصل الأول

ตอนที่ 1 เพื่อน้อง

ตอนที่ 1 เพื่อน้อง

มณีมันตรารวบรวมสมุดเลกเชอร์บนโต๊ะขึ้นมาแนบอก เมื่ออาจารย์หมดชั่วโมงสอน เพื่อน ๆ ของเธอทยอยออกห้องกันไปเป็นกลุ่มๆ มีเสียงเจี๊ยวจ๊าวฟังไม่ได้ศัพท์ หญิงสาวมองสำรวจไปรอบๆ ก่อนจะลุกออกจากโต๊ะ แล้วเดินออกจากห้องเรียนไป จนเธอมาสะดุดกับสายตาคมๆ ที่มายืนรออยู่หน้าตึกด้านล่าง

“พี่มันตรา..เย็นนี้ก่อนเข้าบ้านอย่าลืมแวะไปเอาเงินที่เสี่ยกำธรด้วยนะ..แม่สั่งเอาไว้” น้องชายของเธอที่เรียนอยู่ปีหนึ่งเอ่ยขึ้นกับมณีมันตราที่เป็นพี่สาว

“แล้วทำไมเต้ ไม่ไปเอาเองล่ะ เต้ก็เลิกเรียนก่อนพี่นี่” หญิงสาวเอ่ยขึ้น

“ก็ผมจะรีบไปซ้อมดนตรีกับเพื่อนไง”

“พอดีพี่มีทำรายงานกลุ่มกับเพื่อนน่ะ คงจะมืด ๆ เลยนะ”

“ได้ไม่มีปัญหา แต่อย่าลืมนะ...แม่เค้ารอเงินอยู่”

“อื้ม” สนทนากับน้องชายเสร็จ มณีมันตราก็รีบเดินตามเพื่อนสนิทมาทันที่หน้าโรงอาหารพอดี

“ว่าไงน้องชายจอมยุ่งเธอ สั่งอะไรอีกล่ะ” สุวิมลเพื่อนสาวเอ่ยขึ้น เธอไม่ค่อยชอบน้องชายเพื่อนเท่าไหร่จึงเดินมาก่อน

“ก็สั่งให้ฉันแวะไปเอาเงินที่บ้านเสี่ยกำธรเฉย ๆ”

“แม่เธอนี่รักลูกเท่ากันปะเนี่ย มีอะไรก็ใช้เธอตลอด ไม่เห็นใช้เจ้าเต้บ้างเลย”

“ไม่รู้สิ แม่คงเห็นว่าเต้มันเป็นน้องฉันมั่ง”

“ผู้ชายมันต้องรู้จักปกป้องผู้หญิงสิ กลางค่ำกลางคืนให้แกไปบ้านผู้ชายแบบนั้น แม่แกคิดอะไรอยู่วะ” สุวิมลเตือนเพื่อน

“คงไม่มีอะไรหรอกมั่ง ว่าแต่เย็นนี้ เราจะไปทำรายงานกลุ่มห้องใครดี”

“ห้องฉันก็ได้..ห้องชั้นน่ะเป็นห้องสาวโสด ไม่เหมือนกับห้องยัยว่านหรอก”

“พูดไปเดี๋ยวว่านมันก็ได้ยินหรอกว่าเธอนินทามันน่ะ”

“ก็มันจริงนี่น่า ทำตัวติดกับแฟนซะขนาดนั้น แล้วถ้าเย็นนี้ไม่โผล่หัวมานะ แม่จะขับออกจากกลุ่มเลยคอยดูสิ” สุวิมลพูดอย่างเหลืออด

ตกเย็นมณีมันตรารีบหอบสมุดเลกเชอร์ ก้าวฉับ ๆ ออกจากห้องเรียนด้วยความรีบร้อนจนทำให้เธอเดินชนกับร่างสูงของใครบางคน

“มันตรา!!! จะรีบไปไหน” หล่อนเงยหน้าขึ้นมองก็พบกับร่างสูงเจ้าของดวงตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนา ผมสลวยปรกหน้าผากเล็กน้อย ตามแฟชั่นของคนรุ่นใหม่

“มันตราจะรีบไปทำรายงานที่ห้องเพื่อนค่ะ”

“เพื่อนคนไหนเหรอ”

“สุค่ะ สุวิมล”

“อ๋อ ไปสิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง แล้วสุล่ะ...ไปไหนเสียแล้ว” เขาเสนอไปส่งเธอกับเพื่อนที่หอ

“สุมันปวดฉี่ค่ะ เลยแวะไปห้องน้ำ” หญิงสาวบอกกับชายหนุ่มตรงหน้า

พอเพื่อนสาวออกจากห้องน้ำมา คมกฤชพี่รหัสของมณีมันตราก็เอ่ยทักสุวิมลขึ้น

“สุ!!..จะไปทำรายงานกันที่หอ งั้นให้พี่ไปส่งนะ” สุวิมลรีบพยักหน้าเพราะจะได้ไม่ต้องขึ้นรถเมล์ ก่อนจะเอ่ยแซวชายหนุ่ม

“แหม่!..เป็นน้องรหัสพี่คมเนี่ย สบายจริง ๆ เลยนะคะ สุเลยพลอยได้อานิสงไปด้วย”

“งั้นเราไปกันเลยดีมั้ย” พอนั่งรถออกมาได้สักระยะ คมกฤชก็พาสองสาวแวะทานอาหารเย็นด้วยกันที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เขาเป็นฝ่ายเลี้ยงสองสาว ก่อนจะขับรถไปส่งที่หอของสุวิมล ระหว่างนั้นมารดาของคมกฤชก็ได้โทรหา ก่อนให้เขารีบกลับบ้านเพราะน้องหมาของเขาได้ทำวีรกรรมแสบทรวงเอาไว้

“ครับแม่ ๆ เดี๋ยวผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้ครับ” มณีมันตราได้ยินเช่นนั้นพอพี่รหัสวางสายได้เธอก็รีบบอกเขาด้วยความเกรงใจ

“พี่คมกลับเลยก็ได้ค่ะ ไม่ต้องรอส่งมันตราหรอก เดี๋ยวมันตรากลับเองได้”

“ครับ..งั้นพี่ไปก่อนนะ” ชายหนุ่มรีบขึ้นรถตัวเองแล้วขับออกไป

หลังจากคมกฤชออกรถไป สุวิมลก็เอ่ยกับเพื่อนสาว

“นี่..พี่คมเค้าคิดยังไงกับแกกันแน่วะ ส่งสัยไม่ได้คิดแค่พี่รหัสกับน้องรหัสแล้วมั่ง” สุวิมลเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย

“ไม่หรอกมั้ง แกก็คิดมาก” มณีมันตรารีบบอกเพื่อน ถึงแม้จะพอรู้ว่าคมกฤชคิดยัังไงกับเธอก็ตาม

“ว่าแต่พี่คมก็ไม่เคยชอบใครเลยนะ แกว่ามั้ย”

“ไม่รู้สิ” หญิงสาวบอกปัด

“แล้วแกล่ะ คิดยังไงกับเขา”

“ฉันมองพี่คมเป็นแค่พี่ชายเท่านั้น”

ชายหนุ่มที่นั่งรออยู่บนม้าหินอ่อนหลังเรียนเพื่อรอใครบางคน

“เฮ้ยเต้!!!...นายได้เข้าเรียนคาบสุดท้ายมั้ยวะ”

“ไม่” เขาตอบเพื่อนที่เดินเข้ามาห้วน ๆ ก่อนจะเอ่ยถามออกไป

“แล้วนายล่ะ?”

“โดดร่มทั้งวันสิว่ะ..ถามได้ เนี่ยฉันตั้งใจมารับนายเลยนะ"

“ว่าแต่เย็นนี้เราจะไปซ้อมดนตรีกันมั้ย”

“พวกเรากำลังปาร์ตี้กันที่ห้องพี่ยะ..แล้วเค้าก็บอกให้มารับแกเนี่ยแหละ”

“งั้นเหรอ เอ่อ ๆ เบื่อ ๆ อยู่พอดี ไม่อยากรีบกลับบ้านด้วย”

“ป่ะๆ ขึ้นรถ” เตชทัตเดินตามเพื่อนไปขึ้นรถที่จอดรออยู่

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
31 فصول
ตอนที่ 1 เพื่อน้อง
ตอนที่ 1 เพื่อน้องมณีมันตรารวบรวมสมุดเลกเชอร์บนโต๊ะขึ้นมาแนบอก เมื่ออาจารย์หมดชั่วโมงสอน เพื่อน ๆ ของเธอทยอยออกห้องกันไปเป็นกลุ่มๆ มีเสียงเจี๊ยวจ๊าวฟังไม่ได้ศัพท์ หญิงสาวมองสำรวจไปรอบๆ ก่อนจะลุกออกจากโต๊ะ แล้วเดินออกจากห้องเรียนไป จนเธอมาสะดุดกับสายตาคมๆ ที่มายืนรออยู่หน้าตึกด้านล่าง“พี่มันตรา..เย็นนี้ก่อนเข้าบ้านอย่าลืมแวะไปเอาเงินที่เสี่ยกำธรด้วยนะ..แม่สั่งเอาไว้” น้องชายของเธอที่เรียนอยู่ปีหนึ่งเอ่ยขึ้นกับมณีมันตราที่เป็นพี่สาว“แล้วทำไมเต้ ไม่ไปเอาเองล่ะ เต้ก็เลิกเรียนก่อนพี่นี่” หญิงสาวเอ่ยขึ้น“ก็ผมจะรีบไปซ้อมดนตรีกับเพื่อนไง”“พอดีพี่มีทำรายงานกลุ่มกับเพื่อนน่ะ คงจะมืด ๆ เลยนะ”“ได้ไม่มีปัญหา แต่อย่าลืมนะ...แม่เค้ารอเงินอยู่”“อื้ม” สนทนากับน้องชายเสร็จ มณีมันตราก็รีบเดินตามเพื่อนสนิทมาทันที่หน้าโรงอาหารพอดี“ว่าไงน้องชายจอมยุ่งเธอ สั่งอะไรอีกล่ะ” สุวิมลเพื่อนสาวเอ่ยขึ้น เธอไม่ค่อยชอบน้องชายเพื่อนเท่าไหร่จึงเดินมาก่อน“ก็สั่งให้ฉันแวะไปเอาเงินที่บ้านเสี่ยกำธรเฉย ๆ”“แม่เธอนี่รักลูกเท่ากันปะเนี่ย มีอะไรก็ใช้เธอตลอด ไม่เห็นใช้เจ้าเต้บ้างเลย”“ไม่รู้สิ แม่คงเห็นว่าเต้มันเป็นน้อง
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 ถูกหลอก
ตอนที่ 2 ถูกหลอกมณีมันตรานักศึกษาสาวมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง เธอเดินทางกลับจากหอพักของเพื่อนสนิท และก่อนเดินทางกลับบ้านเธอได้แวะเข้าไปรับเงินจากเสี่ยกำธรเจ้าของเงินกู้รายใหญ่ประจำหมู่บ้าน ตามคำสั่งของมารดา ซึ่งเธอไม่รู้มาก่อนว่ามารดาของเธอนั้นได้รับเงินส่วนนั้นไปแล้วและนี่ก็เป็นการตกลงขายเธอให้กับเสี่ยกำธรหญิงสาวในชุดนักศึกษาเดินผ่านความเงียบเข้าไปภายในซอยจนเดินมาถึงหน้าบ้านหลังหนึ่ง...มือเรียวบางเอื้อมไปกดกริ่งที่หน้าบ้านก่อนจะได้ยินเสียงเจ้าของบ้านข้างในตะโกนออกมา เสียงนั้นอยู่ไม่ไกลจากบริเวณที่เธอยืนอยู่“เข้ามาสิหนู!!..” เธอเปิดประตูเดินเข้ามาตามเสียงของชายวัยกลางคน เจ้าของบ้านไม่ได้ล็อกประตูรั้วเอาไว้ เธอจึงเปิดเข้าไปได้อย่างง่ายดาย พอเข้ามาภายในบ้านหญิงสาวก็เจอกับร่างของหนุ่มใหญ่วัยห้าสิบที่ยืนรอเธออยู่ เขามีชื่อว่าเสี่ยกำธร เป็นคนปล่อยเงินกู้และผู้ทรงอิทธิพลในหมู่บ้านของเธอ“สวัสดีค่ะเสี่ย” มณีมันตรารีบยกมือไหว้“คือแม่หนู ให้แวะมาเอาเงินที่ท่านได้เอาโฉนดที่ดินมาจำนองไว้ค่ะ” มณีมันตราพูดตามที่มารดาได้โทรมาย้ำกับเธออีกรอบเมื่อช่วงเย็น“อ๋อ!!! งั้นเชิญที่โต๊ะห้องทำงานฉันดีกว
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 แก็งปาร์ตี้
ตอนที่ 3 แก็งปาร์ตี้บ้านหลังหนึ่งมีบริเวณกว้างแต่ปล่อยให้เต็มไปด้วยหญ้าที่ขึ้นรกเต็มไปหมด ตามทางเดินจากรั้วบ้านไปถึงตัวบ้านมีแค่แสงไฟจากหลอดโซล่าเซลล์ซึ่งเป็นแสงสลัว ๆ เท่านั้น พอสองหนุ่มเดินเข้าไปภายในตัวบ้านก็เจอกับรุ่นพี่อีกหลายคน และหนึ่งในนั้นคือนายสุริยะหรือที่รุ่นน้องเรียกกันว่าพี่ยะ เป็นรุ่นพี่ปีสี ทั้งหมดกำลังปาร์ตี้มั่วยากันอย่างครื้นเครงโดยมีทั้งเพื่อนผู้หญิงและเพื่อนผู้ชายของสุริยะ สายตาทุกคนโฟกัสมาที่สองหนุ่ม ก่อนเจ้าบ้านจะเอ่ยทักทายอย่างอารมณ์ดี“นึกว่ามึงจะไม่มากันซะแล้วไอ้ต้น” สุริยะเอ่ยกับนายต้นน้ำรุ่นน้องคณะของตัวเอง พร้อมกับพยักหน้าให้เตชทัต“มาสิพี่ โถ่ววว!!!..ผมน่ะไม่เคยพลาดอยู่แล้ว” ต้นน้ำตอบรุ่นพี่ เตชทัตมองเห็นควันบุหรี่ลอยคละคลุ้งไปทั่วห้องพร้อม ๆ กับเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่ม เตชทัตและเพื่อนของเขาแทบจะคุยกับนายสุริยะไม่ได้ยินเพราะเสียงเพลงที่ดังเอามาก ๆที่ตรงโซฟากลางห้อง มีกลุ่มผู้ชาย 3 คน และผู้หญิงอีก 5 คน กำลังจับกลุ่มกันมั่วสุมเสพยา บางคนนั่ง บางคนยืนโยกไปมาคล้ายคนเมายา“ผมขอสองเลยพี่..เผื่อเพื่อนผมด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมได้เงินจะเอามาให้” ต้นน้ำรีบบอกสุริยะ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 เงินชดเชย
ตอนที่ 4 เงินชดเชย“มึงเห็นอะไรสวยๆ มั้ยวะไอ้เต้ แมร่ง..สว่างเต็มห้องไปหมดเลยว่ะ” หลังจากสูดเค..หรือตบแป้งตามที่ภาษาวัยรุ่นเรียกกันแล้ว ต้นน้ำก็เอ่ยถามเตชทัต เตชทัตรีบกระดกเหล้าลงคอเพรียว ๆ ก่อนจะเอ่ยตอบเพื่อน“ตอนแรกมันปวดหัวนิดหน่อยวะ แต่ตอนนี้กูก็เห็นอะไรไม่ต่างจากมึงหรอก” เตชทัตตอบเพื่อน เขาเพิ่งเคยเป็นครั้งแรก“มันสวยไปหมดเลยใช่มั้ยวะ” ต้นน้ำถามก่อนจะกระดกเหล้าเพรียว ๆ ตามไปบ้าง เตชทัตพยักหน้าให้เพื่อน เพราะเสียงเพลงที่ดังทำให้เขาคุยกับเพื่อนอย่างลำบากหลังจากนั้นไม่นาน ต้นน้ำก็พาเตชทัตเพื่อนของเขาไปสนุกกับกลุ่มสาว ๆ ที่นั่งกันอยู่ต้นน้ำขอบุหรี่จากหญิงสาวคนหนึ่งมาสูบก็จะยื่นให้เตชทัตลองสูบดูบ้าง เขาสูบไปได้ทีเดียวก็ถึงกับสำลัก ก่อนที่ทั้งสองจะนั่งปล่อยอารมณ์ที่เคลิบเคลิ้บนั้น จนเวลาผ่านไปนานเกือบหนึ่งชั่วโมงก็มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นระหว่างที่ทุกคนกำลังจะสนุกสนานกันอยู่ สุริยะเดินไปเปิดประตูแล้วก็พบว่ามีตำรวจหลายนายยืนรออยู่ทุกคนที่อยู่ในอาการเคลิบเคลิ้บและมึนเมาจึงไม่มีทางหลบหนีไปไหนได้ ตำรวจทุกนายที่ยืนอยู่จึงเข้ามาจับกุมทุกคนได้อย่างง่ายดายทางด้านมณีมันตราพอได้สติเธอก็เส
اقرأ المزيد
ตอนที่ 5 ชีวิตต้องก้าวต่อไป
ตอนที่ 5 ชีวิตต้องก้าวต่อไป มณีมันตราหยิบเงินมัดนั้นขึ้นมาดู ก็ปรากฏว่ามันเป็นจำนวนที่มาก เดาด้วยสายตาน่าจะราว ๆ หนึ่งล้านบาท หญิงสาวรีบหยิบเงินเข้ากระเป๋าเธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะไม่ใช้และจะหาทางเอาเงินจำนวนนี้ไปคืนเขาให้ได้ จากนั้นเธอก็รีบโทรหาสุวิมลให้นั่งแท็กซี่มารับเธอ พอเพื่อนสาวมาถึงมณีมันตราก็โผเข้ากอดเพื่อน เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น สุวิมลจึงรีบปลอบเพื่อนอยู่สักครู่และกลัวว่าคนขับแท็กซี่จะคอยนาน เธอจึงบอกเพื่อนว่ามีอะไรให้ไปคุยกันต่อที่ห้องของเธอ สุวิมลนั่งปลอบมณีมันตราก่อนจะถามเพื่อนว่าจะเอายังไงต่อไป“สรุปแกจะแจ้งความมั้ย”“แจ้งยังไงล่ะ หลักฐานอะไรก็ไม่มี รู้แต่ชื่อเค้าเองจะไปทำอะไรได้”“ถามจริง ๆ เค้าไม่ได้ข่มขืนแกใช่มั้ย” "ฉันสมยอมเขา" เธอตอบด้วยความไม่มั่นใจ“แกร้องไห้แค่ครั้งนี้ก็พอแล้วนะ...ต่อไปแกจะต้องไม่ร้องไห้อีก...รู้มั้ย”“ชีวิตคนเราต้องเดินไปข้างหน้าสิ อีกเดือนเดียวพวกเราก็จะเรียนจบแล้ว มาเร่งทำงานวิจัยกันเถอะนะ..อย่าไปคิดมากเลย” สุวิมลพยายามปลอบเพื่อน“โอเคเพื่อน” สุวิมลปาดน้ำตาให้เพื่อนก่อนจะดึงมณีมันตราเข้าไปกอด“สุ!!!..เรื่องนี้แกอย่าบอกใครนะ ฉันขอร้อง”“ได้สิ ฉันจ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 6 5ส
ตอนที่ 6 5สหนึ่งเดือนผ่านไปมณีมันตราก็พบว่าตัวเองนั้นตั้งท้องก่อนจะนึกย้อนกลับไปในคืนวันเกิดเหตุกับชายแปลกหน้าที่เขาทิ้งโน๊ตและเงินจำนวนหนึ่งเอาไว้ให้เธอ ตอนนี้เธอยังพอจะมีเงินอยู่เก้าแสนบาทในบัญชี มณีมันตราเดินทางมาสมัครงานกับสุวิมลที่บริษัทแห่งหนึ่งหลังจากเธอเรียนจบ ในตำแหน่งผู้ช่วยฝ่ายบุคคล จนกระทั่งทั้งสองได้เรียกตัวเข้าไปสัมภาษณ์หลังจากสัมภาษณ์เสร็จ ทั้งสองก็มานั่งปรับทุกข์กัน“แกจะเอายังไง กับเรื่องเด็กในท้องวะ” สุวิมลถามเพื่อนระหว่างนั่งทานมื้อเที่ยงที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง“นั่นสิ! ฉันก็ยังคิดไม่ตกเลย” มณีมันตราพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ไหน ๆ แกก็คิดจะเลี้ยงเค้าแล้ว เงินที่แกเก็บของเขาไว้ก็พอจะใช้เป็นค่าทำคลอดอยู่มั่ง” สุวิมลเสนอทางออกที่มณีมันตราไม่อยากจะเลือก เพราะอยากเก็บเงินเอาไว้คืนเขามากกว่า“แค่นั้นมันคงไม่พอหรอก กว่าเด็กคนหนึ่งจะโตมาได้ก็ใช้เงินไม่น้อยเลยนะแก..”“แล้วตั้งจะบอกพ่อกับแม่หรือเปล่าว่าตัวเองท้อง”“ถ้ามันถึงที่สุด..ก็คงต้องบอกแหละ เรื่องใหญ่ขนาดนี้”“ถ้าแกมีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกนะ”“อื้ม ขอบใจนะสุ”“ฉันไปก่อนนะ แล้วเจอกันตอนทำงานวันจันทร์ล่ะ”พอเพื่อนสาวเดินจา
اقرأ المزيد
ตอนที่ 7 ไม่ดีใจรึไง
ตอนที่ 7 ไม่ดีใจรึไงหนึ่งชั่วโมงต่อมาระหว่างที่ท่านประธานเดินตรวจก่อนจะถึงโต๊ะของมณีมันตรา เธอก็พะอืดพะอมแล้วก็รีบวิ่งไปอาเจียนในห้องน้ำ ประธานหนุ่มสงสัยจึงถามกับสุวิมลในระหว่างที่เขาเดินมาตรวจโต๊ะของเธอ“เพื่อนที่นั่งโต๊ะข้าง ๆ คุณเค้ารีบวิ่งไปไหนเหรอ” เขาเห็นหน้าเธอไม่ชัดเห็นแต่ข้างหลัง“คือเค้าไม่สบายคะ..ท่าน หนูต้องขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะคะ” สุวิมลรีบแก้ตัวแทนมณีมันตรา หลังจากนั้นประธานหนุ่มก็ไปหยุดตรวจที่โต๊ะของมณีมันตรา ก่อนจะเหลือบไปเห็นรูปพนักงานตั้งอยู่บริเวณโต๊ะ เขาจำเธอได้ไม่ลืม...ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาหลังจากนั้นมณีมันตราก็เดินกลับมาที่โต๊ะ โดยมีประธานหนุ่มใส่สูทนั่งรออยู่ เขานั่งหันหลังให้เธอ ก่อนที่ทั้งคู่จึงได้ประจันหน้ากันจัง ๆ เป็นครั้งแรกหลังจากคืนนั้น ทั้งคู่จ้องหน้ากันอยู่สักพัก ภาณุภัทร์จึงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน“เธอไม่สบายเป็นอะไรมากหรือเปล่า”“เอ่อ ๆ ๆ ก็แค่คลื่นใส่ค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าตอบเพราะรู้แล้วว่าเขาคือคนที่เธอมีอะไรด้วยในคืนนั้น นี่ถ้าเธอถามใครต่อใครสักนิดว่าประธานบริษัทใหญ่ที่จะเดินทางตรวจในครั้งนี้ชื่ออะไร เธอก็คงรู้ว่าเป็นเขาไปนานแล้วคุยกันได้อยู่คำสองคำ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 8 กระดุมเม็ดนั้น
ตอนที่ 8 กระดุมเม็ดนั้นหลังจากกลับมาที่โต๊ะพร้อมกับประธานหนุ่ม มณีมันตราก็รีบเดินไปบอกกับสุวิมลที่โต๊ะทำงานของเพื่อน“สุ!!!..เดี๋ยวฉันมานะ” มณีมันตราบอกเพื่อนด้วยเสียงอ่อย ๆ“อ่าว!!!..แกจะไปไหนมันตรา!!!” สุวิมลตกใจคิดว่าเพื่อนคงจะต้องโดนเรียกไปตำหนิเป็นแน่“คือ เอ่อ” มณีมันตราอ้ำอึ้งไม่กล้าบอกเพื่อน ภาณุภัทร์จึงเดินเข้ามาบอกด้วยตัวเอง“ผมจะพาคุณมณีมันตราเพื่อนของคุณไปโรงพยาบาลครับ คุณมีอะไรมั้ย คุณสุวิมล” เสียงเข้มร่ายยาว สุวิมลถึงกับหน้าซีดเผือด“ปะ เปล่า ๆ ค่ะ ชะ เชิญ ๆ ค่ะท่าน” หญิงสาวถึงกับพูดผิดพูดถูกมณีมันตรานั่งมาในรถ เธอก็หวนลำลึกไปถึงคืนวันนั้น รถคันนี้แหละที่เขาขับพาเธอหนีออกมาจากตรงนั้น เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ที่ได้อยู่ใกล้ ๆ เขาอีกครั้งหลังจากการตรวจผ่านไปเรียบร้อย“หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ ภรรยาคุณตั้งท้องได้สองเดือนแล้วค่ะ” คุณหมอเอ่ยขึ้นกับภาณุภัทร์ และเขาก็แสดงตัวว่าเป็นพ่ออย่างชัดเจน“แล้วภรรยาของผมต้องปฏิบัติตัวอย่างไรบ้างครับ”“ก็ต้องพามาตรวจครรภ์ทุกเดือนค่ะ แล้ววันนี้คุณจะให้ภรรยาฝากท้องไปเลยมั้ยคะ”“ครับผม ฝากเลยครับคุณหมอ”ระหว่างที่นั่งมาในรถ..มณีมัน
اقرأ المزيد
ตอนที่ 9 ลืมไม่ลง
ตอนที่ 9 ลืมไม่ลง17.00 น.หลังจากมณีมันตรารีบเคลียร์งานอย่างขะมักเขม้น จนถึงเวลาเลิกงาน สุวิมลที่ทนรอไม่ไหวจึงรีบเข้ามาถามเพื่อนสนิททันที“ม่ะ!!!..แกพร้อมหรือยัง เล่ามาให้หมดนะ เอาให้ละเอียดเลย เอาให้สมกับที่ฉันรอคอยมาเกือบสามชั่วโมง” สุวิมลเลื่อนเก้าอี้มานั่งข้าง ๆ เพื่อน“หูย!..นี่แกไม่มีอย่างอื่น ให้รอคอยบ้างเลยรึไง”“ไม่มีอะ!!! เล่ามา ๆ” สุวิมลกดดันเพื่อน“งั้นแกพาไปฉันไปหาอะไรกินก่อนสิ หิวอะ”“เอ่อ..ๆ ได้สิ ลืมไปว่าเดี๋ยวนี้..แกกินเก่งขึ้น” หลังจากที่พนักงานทยอยกลับบ้าน สุวิมลก็พาไปเพื่อนแวะทานไปอาหารที่ร้านแห่งหนึ่งใกล้ ๆ ที่ทำงาน สุวิมลเลือกร้านที่เงียบสงบไม่ค่อยมีผู้คนพลุกพล่านเพื่อที่จะได้คุยกันอย่างสะดวก หลังจากทานอาหารมื้อเย็นจนอิ่มท้องแล้ว มณีมันตราก็เริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เพื่อนฟัง“ฟังแล้วเหยียบไว้เลยนะแก”“เอ่อน่า!!”“ท่านประธานคือผู้ชายที่ช่วยฉันในคืนนั้น”“ห๊า!!!..อีกทีสิ” สุวิมลอ้าปากค้างตะลึงงัน“ก็นั่นแหละ เขาชื่อภาณุภัทร์ แกไม่เอ๊ะบ้าง..หรือไง”“บ้า!!..ก็ตอนนั้นไม่สนใจจะจำชื่อเค้านี่ แล้วฉันก็จำไม่ได้หรอกนะ เพราะแกบอกฉันแค่รอบเดียว ใครมันจะไปจำได้”“เอาล
اقرأ المزيد
ตอนที่ 10 พาแวะข้างทาง
ตอนที่ 10 พาแวะข้างทางย้อนไปเมื่อสองเดือนที่แล้วภาณุภัทร์ชำเลืองดูกระจกมองหลัง ก่อนจะมองเห็นเรือนร่างอันอวบอัดเย้ายวนเต่งตึงของหญิงสาวที่เขาช่วยเหลือ เมื่อสักครู่เธอนอนหมดสติอยู่บนเบาะหลัง แต่บัดนี้เธอลุกขึ้นมาถอดเสื้อแล้วก็ขยับมาอยู่ใกล้ ๆ กับเขาทางด้านหลังกลิ่นกายเธอช่างหอมกรุ่นไปทุกสัดส่วนเสียแล้ว เธอกำลังยืดตัวขึ้นและโน้มกายเข้ามาหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตำแหน่งคนขับ“คุณ ๆ ๆ !!! เป็นอะไรไปครับ แล้วคุณจะถอดเสื้อทำไม” ภาณุภัทร์ถามขึ้นด้วยความตกใจ ความร้อนกำลังทำให้มณีมันตราไม่เป็นตัวของตัวเอง กระดุมเม็ดสุดท้ายถูกปลดออกพร้อมกับสาบเสื้อที่แยกออกจากกัน“ได้โปรดเถอะค่ะ ฉันร้อนเหลือเกิน” ชายหนุ่มกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคออย่างยากลำบาก เธอโอบกอดและซุกไซ้ซอกคอของเขาอยู่ทางด้านหลังจนตอนนี้เขาเองก็เริ่มร้อนไม่ต่างจากเธอทั้งที่แอร์รถเปิดจนเย็นยะเยือก ร่างนุ่มนิ่มที่โน้มตัวมาจนสุดเบียดกระแซะเข้ามาเกือบครึ่งตัว ก้นงามงอนของเธอนั่งอยู่บริเวณที่พักแขน เธอทำให้เขาแทบจะมองไม่เห็นทางจนต้องเปิดโหมดออโต้ไพลอตของตัวรถภาณุภัทร์ตื่นเต้นจนระงับใจกายเอาไว้ไม่อยู่ เด็กสาวคนนี้ช่างสวยและเซ็กซี่เหลือเกิน“นี่คุณ
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status