บ่วงพิศวาสท่านประธาน

ประธาน”

          “ผมขอดูแผนการตลาดแบบละเอียดหน่อยนะครับ แล้วขอคนที่จะอธิบายแผนให้ผมเข้าใจด้วยครับ” พริษฐ์บอกจุดประสงค์

          “ได้ครับ”

          “คุณเอมครับ ใครสรุปบัญชีนี้ครับ”

          “แหวนค่ะ” เอมอรตอบ

          “เธอทำดีมากเลยนะครับ แต่มีบางอย่างที่ผมสงสัย เมื่อกี้มองเห็นผ่านๆ ตา ยังไงให้แหวนเข้ามาพบผมที่ห้องด้วยนะครับ ผมจะได้ถามในเรื่องที่ไม่เข้าใจ”

          “ค่ะท่านประธาน”

          “ผมไปรอที่ห้องนะครับ” สมัยกับเอมอรยิ้มให้พริษฐ์ที่ก้าวเดินออกจากห้อง โดยไม่ติดใจเรื่องที่ประธานหนุ่มต้องการ เพราะหลายครั้งที่พริษฐ์จะขอดูรายละเอียดต่างๆ ในเรื่องที่ยังไม่เข้าใจ

          สมชายจากแผนกการตลาด พัชสนันท์จากแผนกบัญชี นั่งอยู่บนโซฟานวมตัวยาวหน้าห้องประธานบริษัท สมชายถูกเรียกให้เข้าไปคนแรก พริษฐ์ใช้เวลาถามราวยี่สิบห้านาที หน้าที่สมชายจึงจบลง พัชสนันท์จึงเข้าไปในห้องเจ้านาย

          พริษฐ์นั่งอยู่บนโซฟา เขาลุกขึ้นมานั่งตรงนี้หลังจากสมชายออกจากห้อง ทั้งที่ในความเป็นจริง เขาควรนั่งบนเก้าอี้ทำงานมากกว่า เหตุผลไม่มีอะไรมาก เพราะเขาอยากคุยกับพนักงานบัญชีสาวคนนี้แบบถึงเนื้อถึงตัว

          “สวัสดีค่ะท่านประธาน” พัชสนันท์เอ่ยเสียงหวาน คลี่ยิ้มสวยงามให้ชายตรงหน้าที่อ้าแขน พัชสนันท์วางเอกสารลงบนโต๊ะ หย่อนก้นนั่งบนตักพริษฐ์ที่โอบกอดร่างเล็กทันที เขาซบหน้ากับอกนุ่ม ออกแรงรัดร่างเธอแน่นขึ้น

          แท้จริงแล้ว การขอดูรายละเอียดเป็นเพียงข้ออ้าง เขาแค่อยากใกล้ชิดกับพนักงานบัญชีคนนี้แบบใกล้ชิด โดยไม่มีใครสงสัย และมั่นใจว่า คนสรุปบัญชีคือพัชสนันท์ เพราะเธอบอกเรื่องนี้กับพริษฐ์เอง

          “เหนื่อยจังครับ” เขาไม่ได้พูดเกินจริง ช่วงเช้าไปประชุมผู้ถือหุ้นกับบริษัทที่เขาถือหุ้นอยู่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แล้วเสร็จก็ต้องรีบกลับมาบริษัทนี้ เพื่อประชุมใหญ่ประจำปีในช่วงบ่าย

          “เหนื่อยก็พักสักแปปสิคะ หรือว่าดื่มเครื่องดื่มเย็นๆ สักแก้ว จะได้สดชื่น” พัชสนันท์กอดตอบร่างหนา ลูบหลังเขาเบาๆ

          “กินน้ำอย่างอื่นได้ไหม คิดถึงน่ะ” เขาเงยหน้ามองสาวสวย จูบปลายคางเธอแผ่วเบา

          “ไหนบอกว่าเหนื่อยไงคะ” เธอเย้าเขากลับ

          “เรื่องงานอาจเหนื่อย แต่เรื่องนี้ไม่มีเหนื่อย สู้ตายไม่ถอย” น่าแปลกกอดผู้หญิงคนใดไม่รู้สึกดีเท่ากอดพัชสนันท์ ร่างกายเธอเสมือนที่พักกาย พักใจเขาได้อย่างเหลือเชื่อ อีกทั้งทำให้ร่างกายพริษฐ์ร้อนระอุทุกครั้งที่ชิดใกล้ ครั้งนี้ก็เช่นกัน

          “ไม่มีถุงนะคะ เอาไว้คืนนี้นะคะ แหวนจะตามใจคุณทุกอย่างเลย”

          “ตอนนี้แหละ ไม่ไหวแล้ว ใจจะขาด” ร่างกายคนพูดร้อนขึ้นทุกขณะ ยิ่งใกล้ชิด ได้กลิ่นหอมจากเรือนกายสาว ยิ่งเพิ่มความกำหนัด “คุณน่ารัก จนผมอดใจไม่ไหวทุกทีเลย ที่รักของผม”

          พัชสนันท์ยิ้มดีใจกับประโยคตบท้าย ช่างหวานและน่าฟังเหลือเกิน หัวใจเธอเริงร่าราวกับผีเสื้อบินอยู่ในสวนดอกไม้ ปล่อยตัว ปล่อยใจไปกับสัมผัสเสน่หาอันร้อนเร่า

ไม่ว่าจะสถานที่ใด หรือเวลาไหน พัชสนันท์ไม่เคยขัดใจพริษฐ์ เธอตามใจเขาด้วยความอ่อนหวานระคนร้อนแรง ความร้อนของเธอทำให้ชายหนุ่มถึงกับคลั่ง คลั่งในรสสวาท คลั่งไคล้ในตัวเธอ จนบางครั้งพริษฐ์คิดว่า คงไม่มีหญิงสาวคนใด ทำให้เขาอิ่มได้เท่าเธอ

“คุณเซย์...คุณเซย์” เสียงแห่งความรัญจวนอารมณ์ดังจากปากสาว ที่เวลานี้นั่งบนตักประธานสุดหล่อ เธอยกตัวขึ้นสูง กระชั้นลงมาเน้นหนัก แรงและเร็ว

“โอ้ว...แหวน...ดีจัง” เขาปล่อยเสียงครางอย่างสุดกลั้น เชยชมดอกบัวคู่งามทั้งซ้ายและขวา ปากดูดดื่ม ลิ้นไล้เลีย

อารมณ์สวาทของพัชสนันท์สูงเสียดฟ้า ยิ่งเขาแทะเล็มยอดถันไม่หยุด มือใหญ่จับเอวเล็ก ช่วยขับจังหวะอีกทาง เอวใหญ่ยังสวนใส่ร่วมด้วย ยิ่งทำให้เกมกามครั้งนี้ เพิ่มดีกรีความร้อนแรงมากขึ้น

พายุสวาทใกล้จบลงทุกขณะ ชายหนุ่มพลิกร่างเล็กลงบนโซฟา ส่วนตัวเขาอยู่เหนือร่างเธอ เอวสอบทำหน้าที่อีกครั้ง ขับเคลื่อนตัวตนชายเข้าออกร่องโยนีฉ่ำด้วยน้ำหวาน เร่าร้อน รุนแรง เข้าสุดออกสุดอย่างหฤหรรษ์

“คุณเซย์ขา...อา...คุณเซย์” เธอขานรับความสุข เมื่อถึงปลายทาง พริษฐ์เร่งความเร็วอีกนิด ซอยร่างถี่รัว เพื่อเขาจะได้ไปถึงสถานที่เดียวกับเธอ

“อา...แหวน” เขากอดร่างเธอ จูบปากสาวเบาๆ ราวกับให้รางวัลที่มอบความสุขให้ตน

พริษฐ์พลิกกายลงนั่งบนโซฟา จัดระเบียบเสื้อผ้าให้เรียบร้อย มองดูร่างงามที่ลุกเข้าห้องน้ำเพื่อทำความสะอาด เขายิ้มเมื่อเห็นเธอเดินกลับมาหา

“แหวนไปก่อนนะคะ เดี๋ยวคนอื่นสงสัย” เธอบอกขณะก้มตัวลงหยิบแฟ้มเอกสาร

“คืนนี้เจอกันที่คอนโดนะครับ”

“ค่ะ” พัชสนันท์รับคำ ก้าวเดินออกจากห้องทันที

          สถานะพริษฐ์กับพัชสนันท์ไม่เป็นที่เปิดเผย เป็นความสัมพันธ์ลับระหว่างเจ้านายกับลูกน้อง คนที่รู้เรื่องนี้มีสองคนคือปราโมทย์กับชนะภัย สองลูกน้องคนสนิท ที่ปิดปากเงียบไม่บอกเรื่องนี้กับใครแน่นอน

          พัชสนันทร์ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากพริษฐ์ ไม่ว่าด้วยเรื่องเงิน สินค้าฟุ่มเฟือย หรือเรียกร้องให้เขาเปิดตัวเธอในฐานะคนรัก เพราะเธอเข้าใจความต่างที่ไม่มีอะไรเทียบกันได้เลย อีกทั้งพริษฐ์เป็นเจ้าของบริษัท กฎเหล็กของเขามีอยู่ว่า ไม่เป็นสมภารกินไก่วัด หากทำอาจให้ระบบการปกครองเสียได้ ทว่าเขากลับแหกกฎเมื่อได้เจอพัชสนันท์ หากเรื่องนี้เปิดเผย ต้องเป็นเรื่องติฉินนินทากันทั่วแน่นอน

          พริษฐ์บอกกับเธอว่า เมื่อถึงเวลาเขาจะเป็นคนประกาศเรื่องนี้ให้ทุกคนรู้เอง พัชสนันท์เป็นคนหัวอ่อน เขาว่าอย่างไร เธอว่าตามนั้น อาจเป็นเพราะพัชสนันท์รักท่านประธานสุดหัวใจ ไม่คิดเผื่อเลยว่า เขาเห็นตนเป็นของเล่นหรือของตาย

          ความสุขมักสั้น ทว่าความทุกข์นั้นแสนยาวนาน...