EP 5/2 โปรดอย่าทำร้ายใจ

ชาร์ลส์นิ่งเงียบ เฝ้าฟังถ้อยคำที่เจ้านายระบายออกมา เขาอยากฆ่าตัวตายให้สาสมกับความผิดหนนี้ เขาควรหักห้ามใจไม่ใช่หลงใหลไปกับแรงยั่วยุของกิเลศตัณหา เขาไม่น่ากระทำเรื่องไร้ยางอายพรรค์นี้เลย ให้ตายสิ!

“ผมจะไม่ทำมันอีก ผมสาบานครับนาย”

ชาร์ลส์ยืนยันหนักแน่น สบตากับเจ้านายผ่านกระจกมองหลัง

โจนาธานนัยน์ตาแดงก่ำเพราะกลั้นน้ำตาไว้สุดชีวิต เขาไม่เคยลงไม้ลงมือกับชาร์ลส์ แต่ก็ต้องทำหากไม่อยากให้คนทั้งสองก่อเรื่องอย่างนี้อีกในวันข้างหน้า เขาทำถูกแล้วใช่ไหม แม้ว่าบางทีทั้งสองอาจจะรักกันอยู่โดยที่เขาไม่รู้ก็ตาม แต่ขอเถอะนะ ขอให้ลูกๆ โตกว่านี้แล้วค่อยแสดงความเสน่หาที่มีต่อกันได้ไหม อย่าทำร้ายหัวใจของเด็กน้อยด้วยการกระทำอันขาดสติของผู้ใหญ่สองคนเลย

ขณะที่โจนาธานและชาร์ลส์กำลังนั่งเงียบอยู่บนรถเพื่อขบคิดเรื่องราวในส่วนของตน นิลอรก็พาเด็กๆ มาขึ้นรถ เธอเจอลูกๆ วิ่งไล่กันอยู่ในสวนสนุกที่มีลูกบอลหลากสี นึกอยากจะด่าพ่อของลูกให้สมกับความมักง่าย ที่ปล่อยเด็กสามขวบกว่าๆ ไว้กับพี่เลี้ยงที่โซนบ้านบอล แต่พอนึกขึ้นได้ว่าความผิดนั้นด้อยกว่าความผิดของตัวเอง เลยได้แต่นิ่งเงียบ และพอขึ้นมานั่งบนรถอีกครั้ง ความเงียบจนผิดปกติของผู้ใหญ่ทั้งสามก็ทำให้เจค็อบและเจสสิก้าสัมผัสได้

“แด็ดดีกับมามี้เปนอาลายอ่า ทำมายมะพูดกันเลย เจคเหงานะ เจคจาเปนเดกมีปัญหาถ้าม่ายมีคนคุยด้วย”

เจ้าเจคจอมแสบจ้อทันทีที่เห็นว่าความผิดปกตินั้นขยายวงกว้างเกินกว่าที่เขาจะสามารถปล่อยให้มันเป็นอยู่ต่อไป และเจสสิก้าก็พยักหน้าเห็นด้วยในทันที

“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะลูก แค่แด็ดดีโกรธมามี้นิดหน่อยจ้ะ” นิลอรตอบลูกไปตามจริง แต่เลือกที่จะเว้นความจริงบางส่วนไว้

“เธอไม่ควรเอาเรื่องไร้สาระไปบอกลูกนะแองจี้ เด็กยังไร้เดียงสาเกินกว่าจะเข้าใจการกระทำที่ไร้สามัญสำนึกของผู้ใหญ่”

โจนาธานพูดออกไปราวกับอยากตอกย้ำความน่าละอายให้ผู้ใหญ่สองคนได้คิด และเขาก็ทำได้จริงๆ นิลอรส่ายหน้าอย่างเหลืออด เธอไม่คาดคิดว่าจะต้องมาเจอกับสถานการณ์น่าอึดอัดปานนี้ ทุกอย่างมันผิดพลาดไปหมด

“ไม่เอานะคะลูก ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร เจคอยู่เงียบๆ เหมือนเจสซี่นะมามี้ขอร้อง” นิลอรอยากจะร้องไห้ ยิ่งเห็นหน้าลูกก็ยิ่งตอกย้ำถึงความเป็นจริงในสิ่งที่เธอไม่ควรทำ

“แด็ดดีโกดมามี้เรื่องไรค้า” เจสสิก้าเอ่ยขึ้นบ้างเพื่อไม่ให้ฝาแฝดของตนโดนดุอยู่ฝ่ายเดียว เด็กน้อยปีนขึ้นไปนั่งบนตักกว้างแล้วเงยหน้ามองผู้เป็นบิดา

“เปล่าครับลูก แด็ดดีไม่ได้โกรธ แค่น้อยใจมามี้เท่านั้นเอง”

นิลอรรีบเสมองนอกหน้าต่างเมื่อได้ยินน้ำคำของสามี ชาร์ลส์ที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยกัดริมฝีปากล่างจนแทบห้อเลือด เมื่อเห็นความทุกข์บนใบหน้าของเจ้านายที่รัก นี่เขาทำอะไรลงไป เขาทำบ้าอะไรจนครอบครัวที่เพิ่งจะได้พบกับความสุข ต้องมาเผชิญกับความทุกข์ ชั่วช้าสิ้นดี!

“อ้อ...” หนูน้อยพยักหน้าเข้าใจแล้วเอียงคอทำท่าตรึกตรอง “เจสซี่เข้าใจแล้วค่ะ แด็ดดีน้อยใจมามี้ที่มามี้ไปชื้อของนานใช่ปะค้า เจสซี่เข้าจายแล้ว แต่ว่า...ทีแด็ดดีให้มามี้ลอแด็ดดีที่บ้านตั้งน้านนาน มามี้ม่ายเห็นน้อยจายแด็ดดีเลย มามี้บอกว่าแด็ดดีไปทำงานตั้งแต่เจสซี่อยู่ในท้องมามี้ จนตอนนี้เจสซี่เดินได้แล้วเห็นไหมคะ แด็ดดีเก๊าะอย่าน้อยจายมามี้เลยน้า”

“ช่ายๆ เจสซี่พูดถูก มามี้เก่งที่ฉุด มามี้ไม่เคยน้อยจายแด็ดดีเลย”

เจคน้อยสำทับคำพูดของคู่แฝดให้ดูน่าเชื่อถือ และมันก็ทำให้หัวใจที่บวมเป่งเพราะความอึดอัดของโจนาธาน ผ่อนคลายลง ความผิดที่นิลอรได้กระทำยังไม่เท่ากับความผิดที่เขาเคยกระทำด้วยซ้ำ แล้วเขาจะโกรธเคืองหล่อนให้มันได้อะไรขึ้นมา อย่างน้อยพวกเขาก็ยังไม่ได้ทำอะไรมากเกินกว่าจูบเสียหน่อย เขาควรให้โอกาสหล่อน เหมือนอย่างที่หล่อนให้โอกาสเขาได้แก้ตัวถึงจะถูก

นิลอรพยายามเช็ดน้ำตา แต่ดูเหมือนว่ายิ่งเช็ดก็ยิ่งไหล และทันทีที่ฝ่ามืออบอุ่นของโจนาธานวางลงบนไหล่ที่กำลังสั่นสะท้าน เธอก็ไม่อาจกลั้นเสียงสะอื้นและหยดน้ำตา

“ฮึกๆ ฉันขอโทษ! ฉันขอโทษ! ฮือออ...”

เจสสิก้ากับเจคน้อยเงียบเสียงลงในทันทีที่เห็นมารดาร้องไห้โฮ ทั้งสองเลื่อนกายไปนั่งอยู่ข้างประตูด้านซ้าย เพื่อให้บิดามารดาคุยกันได้โดยสะดวก

โจนาธานรีบรั้งร่างบางมากอดปลอบ ก่อนที่เด็กๆ จะร้องไห้ตามหล่อนไป

“ฉันขอโทษนะแองจี้ ฉันขอโทษที่ไม่ได้ให้โอกาสเธออธิบาย ฉันขอโทษที่รัก”

นิลอรได้ยินเช่นนั้นยิ่งสะอื้นฮักๆ จะอธิบายอะไรเล่า ในเมื่อเธอไม่มีอะไรให้อธิบาย ถึงจะไม่เต็มใจให้ชาร์ลส์จูบ แต่เธอก็ไม่ได้ขัดขืนอย่างที่ควรจะเป็น สมควรแล้วที่ต้องมานั่งเสียใจกับการกระทำของตัวเอง

“ไม่ต้องขอโทษฉัน! เพราะในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่มีใครบังคับฉันเลย แต่ฉันอยากให้คุณ และ...ชาร์ลส์” เธอผละจากแผ่นอกหนาเพื่อจะได้มองคนที่ขับรถอยู่ที่เบาะข้างหน้า ก่อนจะเอ่ยต่อ “ฉันอยากให้คุณและชาร์ลส์อย่าได้ผิดใจกันเพราะฉันเลย ไม่มีใครอยากให้เรื่องบ้าๆ นี่เกิดขึ้นหรอก ฉันอยากให้คุณสองคนรู้ว่าฉันไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้น! มันเป็นแค่ความผิดพลาด เข้าใจไหมชาร์ลส์”