Share

บทที่ 6

last update publish date: 2025-04-10 10:49:06

คนของวิชญ์ บุกไปจับตัวมารีญาถึงที่บ้านอย่างไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายด้วยซ้ำโดยมีภูมิตามไปด้วย ระหว่างทางแม้มารีญาจะถามชายหนุ่มสักเท่าไหร่ว่าเขาจะพาเธอไปไหน แต่ภูมิกลับนั่งนิ่งไม่ได้เอ่ยตอบอะไรมาแม้แต่ประโยคเดียว ซึ่งเธอก็พอจะเดาได้ว่าทั้งหมดทำตามคำสั่งของใคร

และการกระทำของวิชญ์ก็ยิ่งทำให้เธอเกิดอคติกับเขามากขึ้น ไม่ว่ายังไงก็มองชายหนุ่มในแง่ร้ายไม่ยอมญาติดีด้วย หรือเพราะเขาชอบทำตัวร้ายๆ แบบนี้พี่สาวเธอถึงได้หนีไปแบบนั้น 

ภูมิพามารีญาไปยังเพนต์เฮาส์ส่วนตัวของวิชญ์ ที่นี่มีระบบรักษาความปลอดภัยระดับดีเยี่ยม ใครจะเข้าหรือออกย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย ซึ่งมารีญาก็พยายามมองหาทางหนีที่ไล่ตลอดเวลา ด้วยการใช้ชีวิตธรรมดาๆ แบบเธอจึงไม่เคยรู้ว่ามีคอนโดมิเนียมหรือเพนต์เฮาส์หรูหราแบบนี้ด้วย 

“ฉันจะแจ้งความที่คุณจับตัวฉันมา” ทันทีที่เผชิญหน้ากับวิชญ์มารีญาก็เอ่ยบอกขึ้นอย่างไม่พอใจ ในขณะที่วิชญ์ซึ่งนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาสีดำภายในห้องรับแขก แล้วมองตรงมาที่เธอกลับไหวไหล่อย่างไม่สะเทือนกับคำขู่นั้น 

“เอาสิ นั่นไงโทรศัพท์ โทรได้เลย” วิชญ์หันไปมองโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ใกล้ตัวมารีญา แต่ทว่าทันทีที่เธอเอื้อมมือจะไปคว้าโทรศัพท์เครื่องที่ว่ามาถือไว้ เขากลับพูดต่อ 

“แต่ถ้าเธอโทรไป ฉันก็ยิ่งไม่รับรองความปลอดภัยของพี่สาวเธอ” 

“คุณ...” คำพูดของวิชญ์ทำให้มารีญาถึงกับชะงัก แล้วยืนจ้องหน้าเขากลับอย่างไม่นึกกลัว ทั้งๆ ที่นี่วิชญ์ใหญ่สุดก็ตาม 

“ตอบฉันมาว่าตอนนี้แก้วอยู่ที่ไหน” น้ำเสียงห้วนๆ บ่งบอกความไม่เป็นมิตรของวิชญ์ดังขึ้น พร้อมจับจ้องมาที่มารีญาอย่างจับผิด 

“ฉันไม่รู้”

“แน่ใจเหรอว่าไม่รู้”

“ค่ะ...ไม่รู้” มารีญายังคงยืนกระต่ายขาเดียวปฏิเสธ นั่นเพราะเธอไม่รู้จริงๆ ว่าแก้วกาญจะหนีไปอยู่ที่ไหน แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เชื่อ 

“แล้ววันนี้ใครไปหาเธอที่บ้าน”

“ไม่มีค่ะ” 

“เลิกโกหกได้แล้ว ฉันรู้ว่าวันนี้แก้วแวะไปหาเธอที่บ้าน” เสียงตบโต๊ะที่ดังขึ้นทำให้มารีญาสะดุ้ง ในขณะที่วิชญ์ซึ่งระบายอารมณ์โกรธกับโต๊ะไปเมื่อครู่กลับไม่ได้รู้สึกเจ็บที่มือเพราะความเจ็บมันรวมกันอยู่ที่ใจหมดแล้วนั่นเอง เจ็บจนแค้นก็คงไม่ผิด เพราะไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าหักหลังเขาแบบที่แก้วกาญเคยทำมาก่อน 

“นี่คุณกำลังละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของฉันอยู่นะคะ” แม้จะตกใจแต่มารีญาก็ยังคงใจดีสู้เสือเข้าไว้ เพราะคนแบบวิชญ์การใช้ไม้แข็งกับเขาในตอนนี้ อาจจะยิ่งส่งผลร้ายไปถึงพี่สาวเธอ 

“แล้วไง บอกไว้ก่อน กฎหมายอ่อนๆ บางอย่างมันก็ใช้กับคนแบบฉันไม่ได้หรอก ฉันขอถามเธออีกครั้งว่าวันนี้มีใครไปหาเธอที่บ้าน” แววตาของวิชญ์ที่ส่งมายังมารีญานั้นดูเย็นชาและน่ากลัว 

“คุณก็รู้คำตอบอยู่แล้ว ยังจะถามซ้ำอีกทำไม”

“ปากดี”

“ต่อให้คุณจะถามฉันอีกสักกี่ร้อยกี่พันครั้งคำตอบของฉันก็ยังคงเหมือนเดิมคือ...ไม่รู้” คำตอบของมารีญาทำให้วิชญ์อยากเข้ามาบีบคอเล็กๆ นั่นของเธอนัก 

ผู้หญิงตัวเล็กๆ มองมุมไหนก็แทบไม่มีเสน่ห์อะไรดึงดูดสายตา ไม่มีคนรู้จักใหญ่โตที่พอจะขอความช่วยเหลือหรือเป็นแบคให้ด้วยซ้ำ แต่กลับกล้าต่อปากต่อคำกับเขาได้ถึงขนาดนี้ ที่รู้แบบนั้นเพราะเขาให้ภูมิตามสืบประวัติของมารีญามาจนหมดแล้วนั่นเอง 

“ภูมิเข้ามานี่หน่อย” วิชญ์กลับตะโกนเรียกภูมิด้วยเสียงดุดันเพื่อข่มขวัญมารีญา 

“ครับเจ้านาย”

“ไปค้นทุกซอกทุกมุมในบ้านเธอ แล้วเอาข้าวของเครื่องใช้ของเธอมาให้หมดด้วย” รับคำสั่งเสร็จภูมิก็ออกไปจัดการทันที 

“คุณจะทำอะไร” มารีญาเอ่ยถามอย่างกังวลและกลัวอยู่ในที เพราะเดาใจวิชญ์ไม่ออกว่าต่อจากนี้เขาคิดจะทำอะไรกันแน่ 

“ก็แค่จะเอาเธอมาเป็นตัวประกัน”

“ว่าอะไรนะ”

“คอยดูว่าฉันหรือพี่สาวเธอที่จะชนะ”

“คุณมันบ้าไปแล้ว คิดว่าตัวเองอยู่เหนือกฎหมายหรือไง” น้ำเสียงไม่พอใจของมารีญาดังขึ้น แต่วิชญ์กลับไม่สะทกสะท้าน 

“ใช่...ถ้าเธอไม่อยากให้พี่สาวตายแบบศพไร้ญาติละก็ จงอยู่ที่นี่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัว อย่าริสร้างปัญหาให้ฉันต้องจับเธอโยนลงไปในหลุมฝังศพพร้อมพี่สาวเธอ” คำขู่ของวิชญ์ดังก้องอยู่ในหัวของมารีญา และมั่นใจว่าเขาทำตามที่พูดได้ทุกคำ

“เพราะคุณเป็นคนแบบนี้ใช่ไหม พี่สาวฉันถึงได้หนีไป”

“คนแบบนี้ แบบไหน” เสียงห้วนๆ เอ่ยถามขึ้น พร้อมจ้องมองมาที่มารีญาเพื่อรอฟังคำตอบ 

“ปากร้าย ใจร้าย สั่งฆ่าคนได้ราวกับชีวิตคนอื่นเป็นผักเป็นปลา ต่อให้พี่สาวฉันจะบอกว่าคุณไม่เคยทำร้ายร่างกาย แต่ฉันไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด”

“งั้นก็ลองมาเป็นเมียฉันดู จะได้รู้ว่าฉันทำร้ายเธอไหม” คำพูดแบบหน้าด้านๆ ของวิชญ์ทำให้มารีญาควันออกหู

“พูดออกมาได้ไม่อายปาก ทุเรศ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 38 (จบ)

    “เราสองคนเป็นพี่น้องกันค่ะ” แม้จะรู้ว่าเธอกับแก้วกาญไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ กัน เพราะก่อนที่พ่อจะเสียชีวิตพ่อได้บอกความจริงให้เธอรู้แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นมารีญาก็ยังมองว่าแก้วกาญเป็นพี่สาวตัวเองเสมอ“อืม...ดีแล้ว” ในเมื่อมารีญาชิงออกตัวพูดมาแบบนี้แล้ว วิชญ์ก็คงไม่จำเป็นต้องรื้อฟื้นเรื่องนั้นขึ้นมาอีก ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปแบบนี้น่าจะดีที่สุดแล้ว“เฮ้อ...มืดแล้วหรือเนี่ย สงสัยต้องนอนค้างที่นี่เสียแล้วมั้งเรา”“ค้างไม่ได้นะคะ” มารีญารีบห้าม ทั้งๆ ที่ปากไม่ตรงกับใจ“ทำไมจะค้างไม่ได้”“ก็...บอกแล้วว่าไม่มีที่ให้นอน”“เตียงเธอก็ออกจะกว้าง กว้างกว่าเตียงนอนที่เธอเคยนอนตอนอยู่เพนต์เฮาส์ฉันอีก เตียงแคบๆ นอนกอดกันอุ่นจะตายไป” วิชญ์เอ่ยได้อย่างน่าตี“คุณวิชญ์ต้องการอะไรจากฉันกันแน่” มารีญาเอ่ยถามเสียงห้วน“โอกาส ฉันแค่อยากได้โอกาสจากเธอมายด์ โอกาสที่เราจะได้เรียนรู้กันอย่างเปิดใจ” คำพูดของวิชญ์ทำเอามารีญานิ่งไปทันที เพราะตกใจแต่ความตกใจนั้นกลั

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 37

    “อุ๊ย!” เพราะตกใจทำให้มารีญาที่กำลังหั่นผักเผลอทำมีดบาดนิ้ว เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากปากแผล และยังไม่ทันที่เธอจะได้ทำอะไรวิชญ์ก็เข้ามาชาร์ตแล้วดึงมือไปดู ก่อนจะจัดการเปิดน้ำล้างแผลให้ถ้ามารีญาไม่เข้าข้างตัวเองจนเกินไป เธอจะเห็นแววตาความห่วงใยที่ชายหนุ่มส่งมาเมื่อครู่ แม้จะเพียงแค่ไม่นานแต่ทว่ากลับทำให้หัวใจของมารีญาเต้นอย่างไม่เป็นจังหวะ“กล่องปฐมพยาบาลอยู่ตรงไหน”“ในห้องรับแขกค่ะ ตรงหลังเก้าอี้ที่คุณวิชญ์นั่งเมื่อกี้” เมื่อรู้ว่าสิ่งที่ต้องการอยู่ตรงไหน วิชญ์ก็ออกไปหยิบมาทันที จากนั้นก็กลับมาทำแผลติดพลาสเตอร์ยาให้มารีญา ยังดีที่แผลมันไม่ได้ลึกมากแต่ต่อให้แผลจะเล็กแค่ไหน เขาก็ยังเป็นห่วงเธออยู่ดี“ทำอะไรไม่ระวัง”“ก็ใครให้คุณวิชญ์เข้ามาแบบนั้นละคะ”“โทษฉันเหรอ”“ค่ะ”“ขอโทษแล้วกัน” วิชญ์เอ่ยขอโทษ ซึ่งเป็นคำขอโทษที่มารีญาไม่คิดว่าจะได้ยินจากเขา“กับข้าวเหลืออีกแค่อย่างเดียวก็เสร็จแล้ว คุณวิชญ์...” คำพูดต่อจากนั้นของม

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 36

    มารีญากลับมาบ้าน บ้านที่เธอจากไปด้วยเหตุสุดวิสัยแต่วันนี้ได้กลับมาแล้ว แต่ทว่าเธอไม่ได้กลับมาอย่างมีความสุขแต่กลับแบกน้ำตามากมายกลับมาด้วยความเสียใจจากการสูญเสียแก้วกาญยังคงหลงเหลืออยู่ในแววตาของเธอ รวมถึงความเสียใจที่วิชญ์ปล่อยให้เธอจากมาโดยไม่รั้งแม้แต่คำเดียว ทั้งๆ ที่เธอโหยหาอิสรภาพเช่นในตอนนี้มาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา แต่เมื่อได้รับมันกลับไม่ได้รู้สึกยินดีแม้แต่น้อยนิดมารีญากวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านที่ทรุดโทรมลงไปทุกวัน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็มีความสุขที่ได้อยู่ หญิงสาวเริ่มลงมือทำความสะอาดเพราะไม่ได้กลับมานาน ทั้งภายในตัวบ้านและภายนอกจนรู้สึกเหนื่อย“ตายจริง กลับมาแล้วหรือคะหนูมายด์”“ค่ะ”“ป้าก็เป็นห่วงหนูแทบแย่”“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะป้าน้อย”“ไม่เป็นไรๆ ว่าแต่ผู้ชายคนนั้นเขาทิ้งหนูแล้วเหรอ อุ๊ย! ขอโทษทีนะที่ป้าถามอะไรตรงไปหน่อย แต่ที่ถามก็เพราะว่าป้าเป็นห่วง”“ค่ะ” มารีญาต

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 35

    “จะตายห่าอยู่แล้วมึงก็ยังไม่เลิกโกหกกู กูรู้หมดแล้วว่ามึงปั้นเรื่องหลอกกูทั้งนั้น เรื่องคลีนิคเรื่องห่าเหวอะไรไม่มีจริงสักอย่าง ความรักจอมปลอมของมึงก็ด้วย อ้อ...สิ่งที่มีจริงคงเป็นเมียกับลูกชายแสนน่ารักนั่นของมึงล่ะมั้ง” สีหน้าและแววตาของพศินตื่นตะลึงอย่างตกใจ เพราะไม่คิดว่าแก้วกาญจะรู้เรื่องหมดแล้ว“ตกใจหรือไงที่กูรู้” เอ่ยถามเสร็จแก้วกาญก็หัวเราะออกมาราวกับคนเสียสติ ในขณะที่พศินก็ลนลานเอาตัวรอด แต่กลับถูกแก้วกาญใช้มีดแทงเข้าที่ต้นขาทั้งสองข้าง แม้จะเจ็บปวดแค่ไหนแต่พศินกลับไม่มีเสียงแม้จะเปล่งออกมา แววตาเขาอ้อนวอนขอชีวิตจากแก้วกาญ แต่ทว่าเธอกลับไม่ยอม“กูไม่ยอมให้มึงเสวยสุขอยู่บนโลกนี้คนเดียวแน่ ไอ้สารเลว” แก้วกาญตะคอกบอกก่อนจะกระหน่ำแทงมีดลงไปบนร่างกายของพศิน จนเลือดสาดกระเซ็นเลอะตามตัวเธอจนแดงฉานไปหมดในที่สุดพศินก็สิ้นใจอย่างทรมาน แก้วกาญก็สติหลุดมากขึ้น จากเสียงหัวเราะก็กลายเป็นร้องไห้สลับกันอยู่แบบนี้ ชีวิตของเธอไม่เหลือใครอีกแล้ว ในเมื่อไม่มีใครต้องการแล้วเธอต้องอยู่บนโลกใบนี้ต่อไปอีกทำไม สู

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 34

    “คุณวิชญ์ยกโทษให้แก้วแล้วใช่ไหมคะ หลังจากนี้เราก็จะได้กลับไปอยู่ด้วยกันแล้วใช่ไหม” แก้วกาญรีบพูดเข้าข้างตัวเอง แต่วิชญ์กลับตอบเสียงเย็นกลับมาเพียงคำเดียว ก็ชัดเจนเสียจนแก้วกาญสะท้านกลัวไปทั้งตัว“เปล่า”“คุณวิชญ์”“ผมยกโทษให้ก็จริง แต่จะให้กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมคงไม่ได้ ต่างคนต่างอยู่แล้วกัน”“แก้วไม่ยอม!” เสียงค้านของแก้วกาญดังขึ้น วิชญ์มองเธอด้วยหางตาเพราะคนอย่างแก้วกาญมีสิทธิ์ที่จะไม่ยอมรับมันด้วยอย่างนั้นหรือวิชญ์เอื้อมมือมาบีบหน้าของแก้วกาญเต็มแรงจนเธอหน้าเบ้บ่งบอกความเจ็บ เธอพยายามแกะมือของเขาออกแต่กลับทำไม่ได้“ขะ...คุณวิชญ์ แก้วเจ็บ”“เธอมีสิทธิ์พูดคำว่าไม่ยอมด้วยเหรอแก้วกาญ” แววตาของวิชญ์เวลานี้แข็งกร้าวดูน่ากลัว ปกติสายตาแบบนนี้เขาไม่เคยใช้กับเธอมาก่อน นั่นทำให้แก้วกาญยิ่งกลัวแต่ก็พยายามใจดีสู้เสือ“กะ...แก้วจะทำตามที่คุณบอก แต่แก้วก็มีข้

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 33

    “ฉันนึกว่าเธอท้องแล้วเสียอีก”“ท้อง!” คำว่าท้องทำให้มารีญาหน้าซีด นั่นเพราะเธอยังไม่อยากท้องในตอนนี้ แต่เพราะตัวเองยังมีรอบเดือนอยู่จึงโล่งอกไปได้มาก“เพราะหลายครั้งที่ฉันไม่ได้ป้องกัน”“ถ้าฉันท้องขึ้นมา คุณวิชญ์จะ...”“จะอะไร” เพราะจู่ๆ มารีญาก็หยุดพูดต่อวิชญ์จึงเอ่ยถามขึ้น“จะรับหรือจะสั่งให้ฉันไปทำแท้ง”“ในสายตาเธอคิดว่าฉันเลวร้ายถึงขนาดจะฆ่าเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองได้ลงคือเลยหรือไง” น้ำเสียงของวิชญ์ฟังดูห้วนขึ้นด้วยความไม่พอใจ“เปล่าค่ะ ฉันแค่อยากรู้”“รอให้เธอท้องก่อน ฉันจะตอบ” เอ่ยบอกเสร็จวิชญ์ก็กระชับอ้อมกอดที่มีมารีญาอยู่แน่นขึ้น การกลับมาของแก้วกาญไม่มีผลกระทบอะไรกับเขา แต่กับมารีญาคงไม่ใช่แน่ดีไม่ดีแก้วกาญอาจทำให้มารีญาทุกข์ใจ ซึ่งเขาไม่อยากให้เป็นแบบนั้น แต่การจะตัดแก้วกาญที่จู่ๆ ก็ตาสว่างกลับมาหวังขอโอกาส แม้จะไม

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 13

    “ของมันร้อน สุดท้ายก็ต้องเอาออกมาขายกินสินะ” วิชญ์ยิ้มเหยียดอย่างนึกสมเพชแก้วกาญ เพราะไม่ทันไรก็ขายเครื่องเพชรที่เขาซื้อให้กินเสียแล้ว“คนของเราที่เวียงจันทน์สืบที่อยู่ของสองนั้นเจอหรือยัง”“ยังครับเจ้านาย แต่ผมขอเวลาครึ่งเดือนน่าจะได้ข่าวครับ”“ฉันให้เวลาตามที่นายขอกมล หลังจากนี้ถ้ามีอะไรคืบหน้า ร

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 5

    “ไม่ตลอดหรอก” แก้วกาญเอ่ยบอกอย่างมั่นใจ เพราะหากเธอซ่อนตัวดีๆ อีกไม่นานวิชญ์ก็รามือไปเอง ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างรีบร้อน “รับเงินไป แล้วก็ดูแลตัวเองดีๆ นะมายด์ เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราถึงจะได้เจอกันอีก” “พี่แก้ว” ดวงตาทั้งสองข้างของมารีญาแดงก่ำ เพราะตั้งแต่พ่อและแม่เสียชีวิตไป เธอก็อยู่กับพี่สาวเพีย

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 4

    “ออกตัวแทนขนาดนี้หรือว่านายชอบเธอภูมิ” เอ่ยจบวิชญ์ก็หันมาจ้องหน้าลูกน้องคนสนิท ที่รีบส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมตอบกลับในทันที “เปล่าครับเปล่า”“ไปทำตามที่ฉันสั่ง ยังไงฉันก็ไม่เชื่อว่าเธอจะไม่รู้เรื่องพี่สาว”“ครับ” ภูมิเอ่ยรับแล้วไปจัดการตามที่วิชญ์สั่งอย่างไร้ซึ่งข้อสงสัยใดๆ เพราะหากสงสัยหรือกล้าที่จะแย

  • ตัวแทนสถานะเมีย   บทที่ 3

    “ไม่เลยค่ะ ว่าแต่เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับพี่แก้วหรือคะ” นั่นเพราะเธอกับพี่สาวไม่ได้คุยกันทุกวัน และคำถามของภูมิรวมถึงการที่จู่ๆ วิชญ์ก็โผล่มาที่บ้านคนเดียวแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแล้วถามถึงพี่สาวเธอแบบนี้ ก็ยิ่งสร้างความสงสัยให้มารีญาเป็นอย่างมาก “พี่เธอหักหลังฉันแถมยังขโมยเงินกับเครื่องเพชรฉันไปอีก” วิชญ์

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status