ตอนที่9 ตอนพิเศษ เรียกข้าว่าเฟยหมิง2

หลังจากนั้นเขาจึงเดินทางมาคอยวนเวียน มาสอดส่องดูแลสองแม่ลูกอยู่ห่างๆ มิได้แสดงตัวตนแต่อย่างใด

ยามเมื่อมีบุคคลแปลกตาที่อาจจะเป็นภัยใกล้เข้ามาถึงตัวพวกนางสองแม่ลูก เขาจึงคอยขับไล่ให้ห่างไกล

เขาแอบสืบจนล่วงรู้ว่า ในวันที่เกิดเหตุนองเลือดครั้งนั้น ทหารที่ได้แอบช่วยเหลือสองแม่ลูกคู่นี้เอาไว้เป็นถึงท่านแม่ทัพใหญ่นามว่าเทียนฉิน และต่อมาท่านแม่ทัพผู้นั้นก็ตายไปจากศึกสงครามครั้งใหญ่เมื่อหลายปีก่อน

จนต่อมาในวันหนึ่งมารดาของสตรีนางนั้นได้ล้มตายไปอีกคน คงเหลือไว้แค่นางที่ยังคงยืนหยัดที่จะอาศัยอยู่ในป่าใหญ่เพียงลำพัง

ในยามนั้นนางอายุเพียงสิบสี่ปี

ในขณะที่เขาอายุได้ยี่สิบสองปี

เขาได้เฝ้ามองนาง แอบมองนางเติบใหญ่จากเด็กหญิงวัยเยาว์จนเข้าวัยดรุณีและวัยสาวสะพรั่งทีละเล็กทีละน้อย

จนใจชายเช่นเขาเริ่มที่จะเปลี่ยนไป

เขาที่เป็นชายหนุ่มโตเต็มวัยแล้วได้มองเห็นนางเจริญเติบโตมีการเปลี่ยนแปลง จากเด็กหญิงตัวน้อยรูปร่างผอมบางตัวเล็กทรงกระบอก นางเริ่มเปลี่ยนไป จากที่ไม่มีอะไรก็มีขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ 

ส่วนเว้าส่วนโค้งของนางทำเขาหวั่นไหวในใจไม่เบา

ตอนที่10 ตอนพิเศษ เรียกข้าว่าเฟยหมิง2

ยามเมื่อนางยังเด็กนางช่างงดงามแล้ว เมื่อยามนางโตเต็มวัยนางยิ่งงามล้ำ ดวงตาของนางเรียวสวยทอประกายสดใส คิ้วโค้งได้รูป จมูกน้อยๆ ตั้งตรงเชิดรั้น ริมฝีปากของนางสีสวยหวานจับใจ ผิวพรรณของนางขาวนวลเนียนละเอียดลออน่าสัมผัสน่าลูบไล้ เวลานางแย้มยิ้มช่างตราตรึงได้ใจ

สัตว์น้อยใหญ่ในป่าช่างน่าอิจฉาสิ้นดี เขาเห็นนางหยอกล้อกับพวกมันออกบ่อยไป การกระทำอย่างนั้นของนางทำเขานึกหวาดหวั่นเกรงจะไปฆ่าฟันพวกมันให้หมดป่า

นั่นจึงทำให้เขายิ่งไม่กล้าที่จะเปิดเผยตัวตนออกไปด้วยกลัวว่าจะไม่อาจห้ามใจกับอารมณ์บางอย่างที่มันอาจจะเกิดขึ้นได้หากว่าได้ใกล้ชิดกัน 

และไม่นานต่อมา นักฆ่าล่าค่าหัวสูงวัยรายหนึ่งได้เดินทางหลบหนีทางการมาจนมาเจอบ้านกลางป่าที่นางอาศัยอยู่

นักฆ่ารายนั้นได้เดินทางมาเจอเข้ากับเขาที่เป็นดั่งปราการคอยปกป้องนางอยู่

พวกเราได้ตกลงกันถึงการรับนางเป็นศิษย์เพื่อประสิทธิ์ประสาทวิชาให้นางเพื่อความปลอดภัยและความอยู่รอดของนาง แลกกับการได้เงินจำนวนหนึ่งไปตั้งตัวยังดินแดนห่างไกลไร้ทางการติดตาม

และมันก็เป็นดังที่เขาคาดคิด เมื่อทั้งสองพูดคุยกันถูกคอจึงตกลงกันเป็นศิษย์อาจารย์ในเวลาเพียงไม่นาน

นางได้ฝึกฝนวิชาการต่อสู้ต่างๆ จากอาจารย์ของนางที่เป็นนักฆ่าระดับตำนาน  ถึงแม้จะเพียงเล็กน้อยแต่ก็ทำให้นางได้อยู่รอดมาโดยตลอดแม้ว่าจะเป็นแค่สตรีตัวเล็กๆ กลางป่าใหญ่

การฝึกฝนผ่านไปถึงสองปีในยามนั้นนางอายุได้สิบหกปีและไม่นานนักฆ่าท่านนั้นก็จากไป

เหลือนางคนเดียวในป่าแห่งนี้อีกครา 

จนในวันหนึ่งในปีถัดมา

วันนั้นเป็นวันล่าสัตว์ประจำปีของฮ่องเต้แคว้นเป่ยหยาง

เขาซึ่งคอยแอบมองนางมาโดยตลอด เขาจึงได้รู้ได้เห็นทั้งหมด

ในวันนั้นนางกระทำการบางอย่างเพื่อที่จะเปิดเผยตัวตน

นางหาโอกาสแทรกซึม ปั่นหัวทุกผู้คน

แล้วนางก็ขอพระราชทานอนุญาตเพื่อเข้าวัง

นางตัดสินใจปลอมตัวเข้าวังมาโดยเป็นนางกำนัลชั้นล่างตัวเล็กๆ ไร้ความโดดเด่น  ซึ่งนั่นล่ะที่นางคิดผิด

ความงดงามของนางจะทำให้นางไม่โดดเด่นได้อย่างไร

นั่นจึงทำให้เขาเองก็ได้ตัดสินใจเช่นเดียวกัน

เขาจึงแอบเข้ามาขอพระราชทานอนุญาตจากฮ่องเต้ หยางจื้อเฉิงพระเชษฐภาดาของเขา ให้เขาเข้ามาประจำการในวังหลวง มาเป็นเพียงราชองครักษ์ประจำวังหลวง ด้วยเหตุผลที่ว่าต้องการทำสิ่งแปลกใหม่ให้กับชีวิตหนุ่มเจ้าสำราญไร้แก่นสารเช่นเขา โดยขอปกปิดฐานะที่แท้จริงเพื่อความสนุกสนาน

เสด็จพี่ของเขาย่อมตามใจเขา นางตามใจเขาในทุกๆ เรื่องมาแต่ไหนแต่ไรจึงไม่คิดขวาง

ทั้งสองพระองค์ไม่มีใครล่วงรู้ว่าเขาต้องการทำสิ่งใด

เขาเลือกการปลอมตัวปลอมฐานะอยู่ในวังหลวงแห่งนี้ เพื่อที่อาจจะทำให้เขาได้เห็นทุกการกระทำของนาง เพื่อมิให้นางได้กระทำการมิบังควรจนตัวนางอาจจะเกิดอันตราย

ทั้งยังมิวายที่จะต้องปกป้องพี่สาวตามวิสัยของน้องชายเช่นเขา

และเพื่อที่เขาจะได้มีโอกาสสอดส่องดูแลนางอย่างใกล้ชิดมากกว่าที่เคยเป็น โดยไม่ให้นางได้รู้ว่าเขาเป็นใคร

หากว่านางรู้ว่าเขาเป็นถึงพระอนุชาของฮองเฮา สตรีที่แย่งบิดาของนางไปจากมารดาของนาง

หากนางรู้ นางคงเกลียดเขา