LOGINShare
บทที่ 2
Latest chapter
ตายแล้วให้ยมบาลหนึ่งดาว เพราะฉันตายช้าเกินไป บทที่ 10
ยมบาลปิดสำนวนคดี แล้วมองคนตระกูลหลินที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่าง“อายุขัยของพวกเจ้ายังไม่สิ้น จึงยังอยู่ในยมโลกไม่ได้”สิ้นเสียง ยมทูตหลายตนก็สะบัดโซ่ล่ามวิญญาณพร้อมกันพ่อแม่และพี่ชายทั้งห้ายังไม่ทันได้เอ่ยปาก ก็ถูกแสงสีขาวกลืนหายไปเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง พวกเขาก็กลับมาอยู่ที่วิลล่าตระกูลหลินแล้วไฟที่ลุกไหม้อยู่ริมทะเลสาบดับไปนานแล้วศพของฉันถูกคลุมด้วยผ้าขาว นอนนิ่งอยู่ตรงนั้นแม่พุ่งเข้าไปกอดร่างฉัน ร้องไห้จนแทบขาดใจแต่ไม่ว่าเธอจะร้องเรียกอย่างไร ฉันก็ไม่มีวันลืมตาขึ้นมาอีกหลังงานศพจบลง ตระกูลหลินก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงแม่ขังตัวเองอยู่ในห้องควบคุมกล้องวงจรปิด เปิดดูภาพทั้งหมดตลอดสี่ปีนับตั้งแต่วันที่ฉันกลับมาอยู่บ้านตระกูลหลินเธอเริ่มดูตั้งแต่วันแรก ไล่ดูทีละคลิปในภาพ ทุกครั้งที่ฉันเดินผ่านห้องครัวจะหยุดฝีเท้า แต่ไม่เคยเปิดประตูตู้เย็นได้เลยทุกครั้งที่เดินมาถึงหน้าลิฟต์ ฉันก็เพียงเดินอ้อมไปใช้ทางสำหรับคนรับใช้อย่างเงียบ ๆเวลาปลอกคอปล่อยกระแสไฟ ฉันจะคุกเข่าลงโดยสัญชาตญาณ กุมคอพลางวิงวอนไม่หยุด“แม่ ฉันเจ็บ…”“ขอร้อง อย่าช็อตฉันอีกเลย…”“ต่อไปฉันจะเชื่อฟังแน่นอน…”
ตายแล้วให้ยมบาลหนึ่งดาว เพราะฉันตายช้าเกินไป บทที่ 9
หลังม่านแสงดับลง ตำหนักพญายมก็ตกอยู่ในความเงียบราวกับไร้สรรพเสียงหลินซูซูหน้าซีดเผือด หดตัวอยู่ตรงมุมห้องเมื่อเห็นทุกคนจ้องเธอเขม็ง ขอบตาก็แดงก่ำขึ้นมาทันที“พ่อ แม่ พี่ ๆ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าพี่สาวจะตาย…”“ฉันแค่กลัวว่าจะเสียทุกคนไป ถึงได้โกหกเล็ก ๆ น้อย ๆ บ้างเป็นบางครั้ง”เธอยกมือปิดหน้าร้องไห้“อีกอย่าง พี่สาวเองก็ผิดเหมือนกันนะ”“ถ้าพี่ยอมอธิบายให้ชัดเจนตั้งแต่แรก ไม่เอาแต่แสร้งทำเป็นน่าสงสาร พวกพี่จะเข้าใจพี่ผิดได้ยังไง?”เพียะ!ฝ่ามือฟาดลงบนใบหน้าเธออย่างแรงหลินซูซูถูกตบจนล้มลงกับพื้น ยกมือกุมแก้มอย่างไม่อยากเชื่อพ่อโกรธจนตัวสั่น“หลินอวี่เกือบตายด้วยน้ำมือเธอถึงเจ็ดครั้ง ยังกล้าบอกว่าเธอก็ผิดอีกเหรอ?”หลินซูซูส่ายหน้าทั้งน้ำตา“ไม่! ไม่ใช่นะ…”ยังพูดไม่ทันจบ พี่ชายใหญ่ก็เตะเข้าที่ไหล่เธอเต็มแรงหลินซูซูกรีดร้อง ร่างกระแทกพื้นอย่างแรง“หลินซูซู! หลายปีมานี้พวกเราเคยปฏิบัติต่อเธอไม่ดีตรงไหน!”“แต่เธอกลับใส่ร้ายน้องสาวแท้ ๆ ของพวกเราครั้งแล้วครั้งเล่า!”“แล้วพวกเราก็ดันเชื่อเธอจริง ๆ!”แม่พุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อหลินซูซู“ฉันเลี้ยงเธอเหมือนลูกแท้ ๆ มาสิบกว่า
ตายแล้วให้ยมบาลหนึ่งดาว เพราะฉันตายช้าเกินไป บทที่ 8
ห้องพยาบาลของโรงเรียนตรวจพบว่าฉันเป็นไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน คุณครูกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าต้องไปโรงพยาบาลทันทีแต่หลินซูซูกลับแย่งใบผลตรวจไปจากฉันตรงหน้าโรงเรียนเธอฉีกผลวินิจฉัยทิ้ง แล้วพิมพ์เวชระเบียนใบใหม่ที่ระบุว่าเป็นเพียงอาการปวดกระเพาะธรรมดาคืนนั้น ฉันปวดจนขดตัวอยู่ตรงบันได คว้าชายเสื้อแม่ไว้พลางวิงวอน“แม่ ฉันปวดท้องมากจริง ๆ”“ครูบอกว่าต้องไปโรงพยาบาล…”แม่กำลังจะย่อตัวลงมาดูฉัน แต่หลินซูซูกลับกุมข้อมือแล้วร้องไห้ขึ้นมา“ตอนบ่ายพี่สาวยังดี ๆ อยู่เลย”“เธอไม่อยากไปพิธีมอบรางวัลกับฉัน ก็เลยแกล้งป่วย แถมยังผลักฉันล้มอีก”เธอยกมือขึ้นบนข้อมือขาวเนียนมีรอยช้ำม่วงอยู่จริง ๆแต่นั่นเป็นรอยที่เธอวาดขึ้นเองพี่ชายใหญ่รีบประคองหลินซูซูขึ้นมาทันที“เพื่อแย่งพ่อแม่ไป เธอถึงกับแกล้งป่วยเลยเหรอ?”พี่ชายรองคว้าเวชระเบียนปลอมใบนั้นไป พอเห็นคำว่า “ภาวะกระเพาะอาหารหดเกร็งเล็กน้อย” สีหน้าก็เย็นชาลงทันที“หมอก็บอกว่าไม่เป็นอะไร เธอยังจะก่อเรื่องอีกเหรอ?”“คืนนี้อยู่ในห้องสำนึกผิดไป เมื่อไหร่ยอมขอโทษซูซู ค่อยออกมา”ประตูห้องถูกล็อกจากด้านนอกโทรศัพท์ของฉันก็ถูกยึดไปด้วยตลอดทั้ง
ตายแล้วให้ยมบาลหนึ่งดาว เพราะฉันตายช้าเกินไป บทที่ 7
ทันทีที่โซ่ล่ามวิญญาณตกลงมา คนตระกูลหลินก็กลับมาขยับตัวได้อีกครั้งแม่เซไปก้าวหนึ่ง พอเงยหน้าเห็นยมบาลนั่งอยู่บนบัลลังก์สูง จึงเข้าใจในที่สุดว่านี่ไม่ใช่เรื่องหลอกลวงฉันตายแล้วจริง ๆใบหน้าของเธอซีดเผือดลงในพริบตา ก่อนจะทรุดคุกเข่าลงกับพื้น“ท่านยมบาล!”“ได้โปรดตรวจสอบคดีนี้ให้ละเอียดด้วย!”“ลูกสาวฉันไม่มีทางตายโดยไม่มีสาเหตุ ต้องมีคนทำร้ายเธอจนตายแน่!”พ่อก็คุกเข่าตาม น้ำเสียงตึงเครียด“หลินอวี่เพิ่งอายุสิบแปด”“ปกติร่างกายก็แข็งแรงมาตลอด จะตายกะทันหันได้ยังไง?”พี่ชายหลายคนหน้าซีดเผือด ขอบตาแดงก่ำพี่ชายใหญ่โขกศีรษะลงกับพื้นอย่างแรง“ท่านยมบาล ได้โปรดคืนความเป็นธรรมให้น้องสาวผมด้วย!”พวกเขาทยอยคุกเข่าลงทีละคน ร้องไห้จนแทบพูดไม่เป็นคำยมบาลก้มมองคนตระกูลหลินที่คุกเข่าอยู่เต็มพื้น ก่อนแค่นหัวเราะ“วางใจเถอะ”“ข้าย่อมตรวจสอบอย่างละเอียดแน่นอน”“เพราะคนที่ช่วยคนชั่วทำความชั่ว ก็คือพวกเจ้าเอง!”รูม่านตาของพ่อแม่และเหล่าพี่ชายหดวูบพร้อมกัน ทุกคนมองยมบาลอย่างไม่อยากเชื่อยมบาลยกมือขึ้นโบกเมฆดำเหนือท้องตำหนักพญายมพลุ่งพล่าน ก่อนม่านแสงขนาดใหญ่จะค่อย ๆ คลี่ออกบนม่านแสง
ตายแล้วให้ยมบาลหนึ่งดาว เพราะฉันตายช้าเกินไป บทที่ 6
ยมบาลฟังจบก็แค่นหัวเราะเขายกมือขึ้น โบกผ่านอากาศเบา ๆชั่วพริบตา ลมอาถรรพ์เย็นยะเยือกก็พัดกระหน่ำรอยแยกสีดำสนิทพลันฉีกเปิดขึ้นกลางอากาศ เงินกระดาษนับไม่ถ้วนหมุนวนโปรยปรายลงมาจากนั้น ผู้พิพากษาแห่งยมโลกในชุดขุนนาง ถือบัญชีชะตาชีวิตไว้ในมือ นำยมทูตหลายสิบตนก้าวออกมาจากรอยแยกดวงตาของคนตระกูลหลินพลันฉายแววมีความหวังขึ้นมาทันทีพ่อรีบพูดเป็นคนแรก“ท่านผู้พิพากษา ท่านมาพอดีเลย!”“มีผีร้ายตนหนึ่งแอบอ้างเป็นยมบาล บุกเข้าบ้านตระกูลหลินมาทำร้ายคน รีบจับมันไว้!”แม่ก็รีบพูดเสริม“เขานั่นแหละ!”“ไม่รู้ว่าเขาใช้วิชาอาคมอะไร ทำให้พวกเราขยับไม่ได้กันหมด!”“ลูกสาวฉันไม่รู้ความมาตั้งแต่เด็ก ต้องถูกเขาชักจูงให้หลงผิดแน่ ๆ ถึงได้เล่นผีหลอกคนมาทำให้ครอบครัวตกใจแบบนี้!”พี่ชายใหญ่กัดฟันพูด“ผีตนนี้ยังเอาแต่พูดว่าหลินอวี่ตายแล้ว เห็นชัด ๆ ว่ากำลังสาปแช่งคนเป็น!”พี่ชายรองก็ตวาดด้วยความโกรธ “ท่านผู้พิพากษา ปล่อยเขาไปไม่ได้เด็ดขาด!”“ทางที่ดีจับเขาโยนลงมหานรกแปดขุม ให้ไม่มีวันได้ผุดได้เกิดอีกเลย!”แต่ผู้พิพากษากลับไม่แม้แต่จะชายตามองพวกเขาเขารีบเดินตรงไปหายมบาล สะบัดชายชุดขุนนาง ก่อนค
ตายแล้วให้ยมบาลหนึ่งดาว เพราะฉันตายช้าเกินไป บทที่ 5
คนตระกูลหลินทั้งหมดแข็งค้างอยู่กับที่แม่มองยมบาลที่ลอยอยู่กลางอากาศ ใบหน้าซีดลงชั่วขณะพี่ชายหลายคนก็ถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัวแต่ไม่นาน แม่กลับหัวเราะออกมา“หลินอวี่ เดี๋ยวนี้ฝีมือการแสดงของเธอดีขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ”“เพื่อขู่พวกเรา ถึงกับทำภาพโฮโลแกรมออกมาเลยเหรอ?”เธอชี้ไปยังร่างของฉันที่ไหม้เกรียมและเปียกโชกอยู่บนพื้น แววตากลับมาเต็มไปด้วยความรังเกียจอีกครั้ง“ทั้งวางเพลิง ทั้งกระโดดลงทะเลสาบ ตอนนี้ยังมาเล่นผีหลอกคนอีก”“เธอจะก่อเรื่องไปถึงเมื่อไหร่?”พี่ชายใหญ่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว เขากวาดตามองรอบ ๆ ด้วยสีหน้าเย็นชา“แถวนี้ต้องซ่อนเครื่องฉายภาพเอาไว้แน่”“เพื่อแย่งความเอ็นดู หลินอวี่ถึงกับใช้วิธีสกปรกแบบนี้ได้ลงคอ”ยมบาลลอยอยู่กลางอากาศ หมอกดำรอบกายพลุ่งพล่านเขากวาดตามองคนตระกูลหลินอย่างเย็นชา เสียงดังกึกก้องจนผิวน้ำในทะเลสาบกระเพื่อมเป็นระลอก“ข้าคือยมบาลแห่งยมโลก ผู้กุมความเป็นความตาย ตัดสินความดีความชั่ว!”“อายุขัยของหลินอวี่สิ้นสุดไปนานแล้ว วิญญาณก็ไปสู่ยมโลกแล้ว”“บัดนี้ร่างของเธอยังถูกหลินซูซูจงใจปองร้าย พวกเจ้าเห็นคนกำลังจะตายกลับไม่ช่วย จนชีวิตของเธอ
You May Also Like
ความเสียใจเมื่อสายเกินของคุณแม่ทั้งสี่
ซิงฉือ12.5K viewsเกิดใหม่ชาตินี้ ดันสลับสามีกับพี่สาว
เรื่องเล่าเงียบงัน8.7K viewsคุณหนูตัวจริงบ้านที่แปด คราวนี้ขอปล่อยจอย
จิบสุรารำลึกความหลัง2.0K viewsรักครั้งนี้ ไม่มีตอนต่อไป
เรือลำเดียวแจวข้ามฟากยามเย็น240 viewsได้ยินเสียงในใจลูกนอกสมรสสามี ฉันก็เอาคืนไม่ยั้ง
กำลังดี3.4K viewsสายฝนไม่หวนคืน
หงเฉิน3.9K viewsขอให้ชั่วชีวิตนี้ เราสองอย่าได้พบกันอีก
ยงเซี่ย5.4K viewsเถ้ารักที่มอดดับ
บัวลอยเศรษฐี2.5K views
