Short
หลังฉันแกล้งตาย เขาก็สติแตก

หลังฉันแกล้งตาย เขาก็สติแตก

Oleh:  ลี่ลี่จื่อTamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
9.29
21 Peringkat. 21 Ulasan-ulasan
8Bab
44.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ในงานเลี้ยงสังสรรค์คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์ องค์รัชทายาทได้ปล่อยนางสนมทั้งหมดเพื่อสตรีที่เป็นรักแรกของเขา คนอื่น ๆ ต่างรับเงินและเดินทางกลับไปอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัวอย่างชื่นมื่น ฉันไม่มีที่ให้ไป จึงทำได้เพียงหาผ้าแพรขาวมาผูกคอตายที่หน้าประตูตำหนักเย็น เมื่อทะลุมิติมาเกิดใหม่ในโลกนี้ ฉันพยายามอย่างหนักเพื่อพิชิตใจพระเอกทั้งสี่คนของโลกนี้มาตลอด 21 ปี ทว่าตอนนี้คนสุดท้ายก็ล้มเหลวลงแล้วเช่นกัน ระบบบอกว่าขอเพียงแค่ร่างกายนี้ตายลง ฉันก็จะกลับบ้านไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวได้ ก่อนที่สติจะดับวูบไป ฉันคล้ายกับได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนเรียกชื่อฉันอย่างคนสติแตก

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

คานประตูของตำหนักเย็นนั้นไม่ถือว่าสูงมากนัก หลังจากนำกะละมังซักผ้าสองใบมาซ้อนรองเป็นฐาน ในที่สุดฉันก็ขึ้นไปแขวนคอตัวเองได้สำเร็จ

กำลังจะได้กลับบ้านแล้ว!

ฉันแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะได้กลับไปอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัว พอสองเท้าออกแรงถีบส่ง ความรู้สึกขาดอากาศหายใจอย่างรุนแรงก็แล่นปราดเข้าสู่ลำคอในทันที

ขณะที่สติสัมปชัญญะเริ่มเลือนรางลง เสียงดนตรีในวังที่ดังครึกครื้นอยู่ไกล ๆ ก็ค่อย ๆ เบาลง ทุกอย่างที่ฉันเคยเผชิญมาในโลกใบนี้ฉายชัดขึ้นมาอย่างรวดเร็วราวกับภาพม้าหมุน

ฉันทะลุมิติมาเกิดใหม่ในราชวงศ์เว่ยได้ 21 ปี มีเป้าหมายให้ต้องพิชิตใจถึงสี่คน ขอเพียงได้รับค่าความรู้สึกดีจากใครคนใดคนหนึ่ง ฉันในโลกเดิมก็จะรักษาโรคร้ายที่รักษาไม่หายให้หายขาดได้

เป้าหมายทั้งสี่คนล้วนเป็นถึงเสาหลักของชาติ เป็นบุตรแห่งสวรรค์ ทว่าพวกเขากลับเกลียดชังฉันเข้ากระดูกดำและอยากจะให้ฉันตาย ๆ ไปซะ เพียงเพราะนางเอกของเรื่อง

ในที่สุดระบบก็ตัดสินให้ภารกิจล้มเหลว ฉันกำลังจะได้จากไปสมใจปรารถนาของพวกเขาแล้ว

ท่ามกลางความเลื่อนลอย ฉันคล้ายกับได้ยินเสียงใครบางคนกำลังร้องเรียกชื่อฉัน

หลังกลับมาหายใจได้อีกครั้ง น้ำเย็นเฉียบกะละมังหนึ่งก็ถูกสาดเข้าใส่หน้าฉัน ฉันสะดุ้งเฮือก สำลักออกมาอย่างรุนแรง

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบกับชายหนุ่มในชุดขันทีสีม่วงกำลังนับลูกประคำ พลางจ้องมาที่ฉันด้วยสีหน้ามืดครึ้ม

ใบหน้านั้นช่างคุ้นเคยเหลือเกิน สติของฉันยังกลับมาไม่ครบถ้วนดีก็เผลอหลุดปากเรียกชื่อของเขาออกไป

“หวยเอิน?”

เพิ่งเรียกจบ ฉันก็รู้สึกเสียใจขึ้นมา

และก็เป็นอย่างที่คิด เมื่อชายหนุ่มได้ยินชื่อที่ฉันเรียก เขาก็ขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ

“อย่ามาเรียกชื่อข้า เจ้าไม่คู่ควร!”

ชายหนุ่มผู้แสนเย็นชาตรงหน้าคือท่านเก้าพันปีที่คนทั่วทั้งราชวงศ์เว่ยต่างหวาดผวาเมื่อได้ยินชื่อ และยังเป็นหนึ่งในเป้าหมายการพิชิตใจของฉัน...ซ่งหวยเอิน

ตอนตระกูลของเขาล่มสลาย ฉันเป็นคนเสี่ยงชีวิตไปขุดร่างที่บาดเจ็บสาหัสของเขาออกมาจากกองซากศพ พากลับบ้านมารักษาด้วยตัวเองอยู่นานกว่าครึ่งปี

ในเวลานั้น ซ่งหวยเอินเพิ่งสูญเสียครอบครัวไป เขาจึงต่อต้านการเข้าใกล้ของฉันราวกับลูกสัตว์ตัวน้อยที่ได้รับบาดเจ็บ

ฉันค่อย ๆ เปิดประตูหัวใจของเขาทีละก้าว และนำทางไม่ให้เขาทำร้ายตัวเองอีก

เขาตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องรื้อฟื้นคดีให้ตระกูลให้ได้ ยอมแม้กระทั่งปิดบังชื่อแซ่ปลอมตัวเข้าวัง ค่อย ๆ ไต่เต้าขึ้นไปทีละก้าว จนในที่สุดก็กลายเป็นขันทีผู้มากด้วยอำนาจครอบงำราชสำนัก

ฉันผ่านบททดสอบความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน เคยเห็นด้านที่ตกต่ำที่สุดของเขา และเคยเป็นคนที่เขาไว้ใจมากที่สุดเช่นกัน

น่าเสียดายที่นั่นมันเป็นเรื่องเมื่อสี่ปีที่แล้ว

คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์เมื่อสี่ปีก่อน ฉันกับองค์รัชทายาทเข้าพิธีอภิเษกสมรส ทุกคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีและอวยพร แม้แต่ระบบเองก็ยังคิดว่าการพิชิตใจของฉันกำลังจะสำเร็จลุล่วง

ทว่าเหลิ่งซู่ซิน นางเอกของโลกนี้กลับทิ้งจดหมายไว้หนึ่งฉบับแล้วหนีไป

ทุกถ้อยคำในจดหมายล้วนเขียนขึ้นด้วยน้ำตาเป็นสายเลือด โดยระบุชื่ออย่างชัดเจนว่าฉันเป็นคนหลอกให้เหลิ่งซู่ซินไปที่วัดร้างจนถูกขอทานย่ำยี

เธอไม่มีหน้าจะไปพบใครได้อีก จึงทำได้เพียงจากไปเพื่อใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวไปจนแก่เฒ่า

พี่ชายแท้ ๆ ไล่ฉันออกจากบ้าน และประกาศกร้าวว่าจะตัดขาดความสัมพันธ์กับฉัน

องค์รัชทายาทยึดตำแหน่งพระชายาของฉันคืน และลดขั้นให้ฉันเป็นเพียงนางสนมในตำหนักบูรพา

ซ่งหวยเอินอาศัยอำนาจหน้าที่ในฐานะหัวหน้าขันที จัดการส่งฉันไปอยู่ที่ตำหนักเย็น ต้องคอยซักล้างเสื้อผ้าให้พวกขันทีทุกวี่ทุกวัน

“ซู่ซินอยู่ข้างนอกนั่นไม่รู้จะต้องตกระกำลำบากมากเพียงใด สตรีที่มีจิตใจอำมหิตดั่งงูพิษเช่นเจ้า สมควรจะต้องชดใช้บาปกรรมไปทุกวัน”

ตลอดสี่ปีในตำหนักเย็น ฉันต้องทนรับการกลั่นแกล้งสารพัด แม้จะใช้ทุกวิถีทางก็ยังคงไม่มีใครยอมเชื่อในความบริสุทธิ์ของฉัน

บัดนี้เหลิ่งซู่ซินกลับมาแล้ว องค์รัชทายาทตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะครองคู่กับเธอเพียงคนเดียวไปชั่วชีวิต แม้แต่ในตำหนักเย็น ฉันก็ไม่สามารถอยู่ต่อไปได้อีก

ดังนั้นระบบจึงตัดสินให้ภารกิจของฉันล้มเหลว ฉันทำได้เพียงรีบชิงฆ่าตัวตายเพื่อจะได้กลับบ้าน ไปใช้ชีวิตในช่วงบั้นปลายที่เหลืออยู่

ซ่งหวยเอินสั่งให้ขันทีน้อยสองคนเข้ามาประกบซ้ายขวาหิ้วปีกฉันขึ้น เมื่อเห็นรอยรัดบนลำคอของฉัน นัยน์ตาเรียวยาวของเขาก็ฉายแววเย้ยหยันออกมาวูบหนึ่ง

“เวทีงิ้วยังตั้งไม่ทันเสร็จ เจ้าก็เกิดอยากแสดงขึ้นมาเสียแล้ว อยากตายงั้นหรือ เจ้าเลือกที่ผิดแล้วละ ตำหนักเย็นห่างไกลผู้คน ไม่มีใครเขามาทนดูเจ้าเล่นงิ้วหรอกนะ”

ฉันเผยรอยยิ้มขื่นขม เขากำลังคิดว่าฉันแกล้งทำเป็นอยากตายงั้นเหรอ

“ใต้เท้าซ่ง ในเมื่อตำหนักเย็นห่างไกลผู้คน เช่นนั้นท่านมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้อย่างไร หรือว่าตั้งใจมาหาข้า”

ซ่งหวยเอินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแค่นยิ้มเยาะ “ซู่ซินกลับมาแล้ว ข้าไม่อยากให้เจ้าไปทำลายความสุขของนางในวันแห่งการอยู่พร้อมหน้าเช่นนี้ อยากตายก็ย่อมได้ แต่จงไปตายให้ห่าง ๆ หน่อย”

ซ่งหวยเอินสั่งให้คนโยนฉันพร้อมกับห่อผ้าออกไปนอกประตูวัง เขาก้มมองฉันจากมุมสูง ราวกับกำลังมองดูของสกปรกโสมมอะไรสักอย่าง

“ออกจากวังไปแล้ว เจ้าคิดว่าข้าจะยังสนอีกหรือว่าเจ้าจะอยู่หรือตาย”

ฉันเงยหน้าขึ้น ส่งยิ้มอันสดใสเจิดจ้าไปให้เขา

แบบนั้นก็เป็นเรื่องที่ดีที่สุดเลย ฉันจะได้กลับบ้านแล้ว!

ฉันไม่ได้หยิบจับอะไรติดมือไปเลย ก่อนวิ่งตรงไปยังสะพานข้ามคูเมืองนอกกำแพงวัง แล้วกระโดดพุ่งตัวทิ้งดิ่งลงไปทันที
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Peringkat

10
81%(17)
9
5%(1)
8
5%(1)
7
0%(0)
6
5%(1)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
5%(1)
1
0%(0)
9.29 / 10.0
21 Peringkat · 21 Ulasan-ulasan
Tulis Ulasan

Ulasan-ulasanLebih banyak

tammyyy
tammyyy
เริสสุดสุด
2026-05-18 14:25:54
0
0
Natjamee Merisa
Natjamee Merisa
สนุกมากๆ ,,,,
2026-05-18 07:18:19
1
0
なると カカシ
なると カカシ
สนุกมากค่ะเป็นแนวที่ชอบเลย
2026-05-17 12:16:02
4
0
Kanyanat Konmol
Kanyanat Konmol
สนุกมากเลยค่ะะ
2026-05-17 11:53:57
1
0
Pao Pao
Pao Pao
สนุกดี ค่ะ ชอบตอนจบมากค่ะสะใจดี
2026-05-17 00:50:06
0
0
8 Bab
บทที่ 1
คานประตูของตำหนักเย็นนั้นไม่ถือว่าสูงมากนัก หลังจากนำกะละมังซักผ้าสองใบมาซ้อนรองเป็นฐาน ในที่สุดฉันก็ขึ้นไปแขวนคอตัวเองได้สำเร็จกำลังจะได้กลับบ้านแล้ว!ฉันแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะได้กลับไปอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัว พอสองเท้าออกแรงถีบส่ง ความรู้สึกขาดอากาศหายใจอย่างรุนแรงก็แล่นปราดเข้าสู่ลำคอในทันทีขณะที่สติสัมปชัญญะเริ่มเลือนรางลง เสียงดนตรีในวังที่ดังครึกครื้นอยู่ไกล ๆ ก็ค่อย ๆ เบาลง ทุกอย่างที่ฉันเคยเผชิญมาในโลกใบนี้ฉายชัดขึ้นมาอย่างรวดเร็วราวกับภาพม้าหมุนฉันทะลุมิติมาเกิดใหม่ในราชวงศ์เว่ยได้ 21 ปี มีเป้าหมายให้ต้องพิชิตใจถึงสี่คน ขอเพียงได้รับค่าความรู้สึกดีจากใครคนใดคนหนึ่ง ฉันในโลกเดิมก็จะรักษาโรคร้ายที่รักษาไม่หายให้หายขาดได้เป้าหมายทั้งสี่คนล้วนเป็นถึงเสาหลักของชาติ เป็นบุตรแห่งสวรรค์ ทว่าพวกเขากลับเกลียดชังฉันเข้ากระดูกดำและอยากจะให้ฉันตาย ๆ ไปซะ เพียงเพราะนางเอกของเรื่องในที่สุดระบบก็ตัดสินให้ภารกิจล้มเหลว ฉันกำลังจะได้จากไปสมใจปรารถนาของพวกเขาแล้วท่ามกลางความเลื่อนลอย ฉันคล้ายกับได้ยินเสียงใครบางคนกำลังร้องเรียกชื่อฉันหลังกลับมาหายใจได้อีกครั้ง น้ำเย็นเฉียบกะละมังห
Baca selengkapnya
บทที่ 2
น้ำในคูเมืองเย็นเฉียบจนบาดลึกถึงกระดูก ฉันไม่ดิ้นรนขัดขืน ปล่อยให้ตัวเองค่อย ๆ จมดิ่งลงไปใกล้จะได้กลับบ้านแล้ว ไม่รู้ว่าปีนี้พ่อกับแม่ซื้อขนมไหว้พระจันทร์รสอะไรมาบ้างท่ามกลางความมืดมิด มีใครบางคนคว้าข้อมือฉันไว้แน่น แล้วออกแรงกระชากฉันขึ้นไปเหนือน้ำอย่างเต็มแรง“เหลิ่งชิงเยว่! เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ!”พอฉันลืมตาขึ้นก็เห็นท่านเก้าพันปีที่เพิ่งจะวางมาดนิ่งขรึมเมื่อครู่นี้เปียกโชกไปทั้งตัว ใบหน้าซีดเผือดเอาแต่ไอไม่หยุด นัยน์ตาคู่นั้นจ้องเขม็งมาที่ฉัน“เจ้าคิดว่าแกล้งทำเป็นอยากตายแล้วจะชดเชยความผิดที่ทำร้ายซู่ซินได้เช่นนั้นหรือ”ฉันมองเขาที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอย่างสงบนิ่ง ก่อนเอ่ยปากเสียงเรียบ “เช่นนั้นก็ปล่อยให้ข้าตายจริง ๆ เสียสิ หากข้าตายไป ก็สมใจของท่านแล้วไม่ใช่หรือ”ราวกับคาดไม่ถึงว่าฉันจะพูดแบบนี้ ซ่งหวยเอินโมโหจนขอบตาแดงก่ำขึ้นมาทันที“ซู่ซินเพิ่งจะกลับมา ข้าเพียงไม่อยากให้นางต้องมากลุ้มใจเพราะเจ้าอีก”เมื่อเห็นหางตาที่แดงเรื่อของซ่งหวยเอิน จู่ ๆ ฉันก็นึกถึงเรื่องในอดีต ตอนตระกูลซ่งเพิ่งจะถูกตัดสินโทษ ซ่งหวยเอินต้องทนรับเสียงด่าทอจากผู้คนมากมายเขาสุขภาพไม่ค่อยดี แถมย
Baca selengkapnya
บทที่ 3
ใบของต้นยี่โถมีพิษร้ายแรง แต่เพียงแค่เหลิ่งซู่ซินชอบ เหลิ่งชิงหยางก็มีวิธีทำให้มันผลิดอกบานสะพรั่งในจวนตระกูลเหลิ่งได้ตลอดทั้งสี่ฤดูฉันกลัวว่าจะมีคนเผลอกินเข้าไปจึงคัดค้านการปลูกดอกไม้มีพิษชนิดนี้ เหลิ่งซู่ซินก็เลยเอาแต่ร้องไห้ จนกินข้าวไม่ลง“พี่หญิงไม่ชอบข้า จึงไม่ยอมให้ท่านพี่ปลูกดอกไม้ให้ข้าใช่หรือไม่”เหลิ่งชิงหยางดึงเหลิ่งซู่ซินไปหลบหลังตัวเอง ก่อนแค่นหัวเราะเย็นชาใส่ฉัน “เจ้าคิดจะเล่นงานซู่ซินก็หาเหตุผลที่ดีกว่านี้เสียหน่อยเถิด ของขมเช่นนี้ จะมีผู้ใดเผลอกินเข้าไปได้ พอเอาเข้าปากก็ทนขมไม่ไหวจนต้องบ้วนทิ้งอยู่ดี”ไม่นึกเลยว่าตอนนี้มันจะกลายเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้ฉันได้จากไปความขมฝาดอย่างรุนแรงแผ่ซ่านไปทั่วช่องปากอย่างรวดเร็ว ฉันฝืนทนความรู้สึกคลื่นไส้ บังคับตัวเองให้กลืนมันลงไปครั้งนี้ฉันจะได้กลับบ้านเสียที!เหลิ่งชิงหยางโยนโคมไฟกระต่ายในมือทิ้ง ก้าวฉับ ๆ เข้ามาทุบหลังฉัน นิ้วมือหยาบกร้านง้างปากฉันออก แล้วควานลึกเข้าไปในปากของฉันอย่างแรง“คายออกมาเดี๋ยวนี้! เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ!”ฉันดิ้นรนขัดขืนสุดชีวิต ร่างกายชาไปแล้วครึ่งซีก กัดฟันแน่นไม่ยอมอ้าปาก จนกัดนิ้
Baca selengkapnya
บทที่ 4
กระบี่ของหลี่อวิ๋นเจ๋อคมกริบมาก แม้ว่าในตอนหลังเขาจะรั้งพละกำลังกลับไปบ้างแล้ว แต่คมกระบี่ก็ยังคงแทงทะลุใต้ผิวหนังของฉันลึกกว่าสองนิ้วเพราะกินยาสูตรพิเศษเข้าไปก่อนหน้านี้ ความเจ็บปวดบนร่างกายของฉันจึงรุนแรงกว่าคนทั่วไปเลือดค่อย ๆ ไหลออกมา จนฉันหมดเรี่ยวแรงล้มฟุบจมกองเลือดค่อยยังชั่ว ทนอีกนิด ฉันก็จะได้กลับบ้านแล้ว!ตำหนักบูรพาวุ่นวายไปหมด ทุกคนต่างพากันมามุงดูอยู่รอบตัวฉัน ฉันสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังใช้เนื้อผ้าบนตัวของเขามาห้ามเลือดให้ฉัน“เหลิ่งชิงเยว่ เจ้าห้ามหลับตาเด็ดขาด!”ท่ามกลางความเลื่อนลอย ฉันคล้ายกับมองเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยของคนคนหนึ่ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าจากการกรำศึก กำลังตะโกนเรียกชื่อฉัน“ลู่เจา”พอสองคำนี้หลุดออกจากปากฉัน ความทรงจำในวัยเยาว์นับไม่ถ้วนก็ผุดขึ้นมาทั้งหมดตระกูลลู่กับตระกูลของฉันเป็นเพื่อนเก่าแก่กันมาหลายชั่วอายุคน ตอนฉันกับเหลิ่งชิงหยางเพิ่งเดินทางมาตั้งรกรากที่เมืองหลวง เราก็พักอาศัยอยู่ที่จวนตระกูลลู่ตอนนั้นลู่เจาถือทวนพู่แดงเล่มหนึ่ง พอเจอหน้าฉัน เขาก็ใช้ทวนตวัดดึงริบบิ้นมัดผมของฉันหลุดออกอย่างไม่เกรงกลัวฟ้าดินใด ๆ เมื่อเห็นเ
Baca selengkapnya
บทที่ 5
ทุกคนต่างชะงักไปชั่วครู่ ร่างของเหลิ่งซู่ซินสั่นสะท้านไปวูบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ เธอก็รีบดึงสติกลับมาเป็นปกติ แล้วส่ายหน้าด้วยท่าทีไร้เดียงสา“ข้า...ไม่ใช่ ข้าไม่ได้ทำนะ”หลี่อวิ๋นเจ๋อดึงเหลิ่งซู่ซินเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกด้วยความปวดใจ พลางเช็ดคราบน้ำตาจาง ๆ บนใบหน้าของเธอ“ซู่ซินอย่าร้องไห้เลย เราทุกคนล้วนรู้ดีว่าเจ้าเป็นคนอย่างไร”เหลิ่งชิงหยางเองก็คอยอยู่เคียงข้างเหลิ่งซู่ซิน พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะทำให้เธอหัวเราะ“น้องซู่ซินไม่ร้องแล้วนะ ประเดี๋ยวพี่ชายจะอยู่เป็นเพื่อนชมจันทร์ น้องสาวของเรางดงามยิ่งกว่าเทพธิดาฉางเอ๋อร์เสียอีก”ท่ามกลางการห้อมล้อมของทุกคน เหลิ่งซู่ซินก็เปลี่ยนจากร้องไห้เป็นหัวเราะ เมื่อหันมามองฉันอีกครั้ง บนใบหน้าของเธอก็แฝงไปด้วยความได้ใจและท้าทายฉันหลุดหัวเราะ “เห็นหรือไม่ ข้าพูดไปเป็นพันเป็นหมื่นคำ ก็ยังเทียบไม่ได้กับน้ำตาเพียงไม่กี่หยดของสตรีผู้นั้น เช่นนี้แล้วพวกท่านยังจะให้ข้าพูดอะไรอีก ข้าพูดไปก็ไม่มีใครเชื่ออยู่ดี!”จู่ ๆ ลู่เจาก็เอ่ยปากขึ้นเบา ๆ แต่น้ำเสียงกลับหนักแน่น “ข้าเชื่อเจ้า ชิงเยว่ ข้าจะรับเจ้ากลับบ้าน ต่
Baca selengkapnya
บทที่ 6
ฉันรู้สึกว่าตัวเองหลับไปนานมาก ในฝันเห็นแต่ใบหน้าที่มีน้ำตานองหน้าด้วยความห่วงใยของพ่อกับแม่“เยว่เยว่ไม่ต้องกลัวนะ ลูกจะหายดี พ่อกับแม่จะขายทุกอย่างที่มีมาเพื่อรักษาลูกให้ได้”ดังนั้นเมื่อระบบติดต่อมา ฉันจึงตกลงเข้าสู่โลกภารกิจโดยไม่ลังเลระบบหยุดเวลาในโลกเดิมของฉันไว้ ตอนฉันจากมาก็เป็นช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์พอดี แม่บอกว่าจะซื้อขนมไหว้พระจันทร์รสที่ฉันชอบกลับบ้าน...ในฝันฉันทำภารกิจสำเร็จ แต่พอกลับถึงบ้านกลับไม่เจอพ่อแม่ฉันหาทั่วทุกมุมห้อง แต่ก็หาไม่เจอ“พ่อ! แม่!”ฉันร้องไห้ตะโกนจนตื่นขึ้นมา เบื้องหน้าคือใบหน้าของเหลิ่งชิงหยางที่เหมือนกับฉันถึงแปดส่วนเขาเห็นฉันฟื้นขึ้นมาก็ไม่ได้ถากถางเหมือนปกติ แต่กลับเอ่ยปากอย่างลังเลว่า “เจ้า...ฝันถึงท่านพ่อท่านแม่หรือ เจ้าลืมคำสั่งเสียของพวกเขาไปแล้วหรือ พวกเขาบอกให้เรามีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี การที่เจ้าหาความตายเช่นนี้ หรืออยากให้ท่านพ่อท่านแม่นอนตายตาไม่หลับ เชื่อข้าเถิด เจ้าจงทำตัวให้ว่าง่ายเสียหน่อย”ฉันตะโกนด้วยความโกรธว่า “คุณไม่ใช่พี่ชายฉัน ฉันเป็นลูกสาวคนเดียว ไม่มีพี่ชายอะไรทั้งนั้น พวกคุณที่อยู่ที่นี่เป็นแค่โลกภารกิจ ฉันจะไป ฉันจ
Baca selengkapnya
บทที่ 7
ฉันถูกจับวางแหมะอยู่ตรงหน้าเหลิ่งซู่ซินราวกับปลาตายตัวหนึ่ง ฉันอยากจะถามเธอเหลือเกิน ว่าทำไมถึงต้องทำร้ายฉันถึงขนาดนี้ทว่าเหลิ่งซู่ซินกลับชิงเอ่ยปากขึ้นมาก่อน “ดูเอาเถอะ นี่ต่างหากคือจุดจบที่ตัวประกอบหญิงอย่างเธอสมควรได้รับ ไม่ต้องตกใจไป ฉันเองก็เป็นคนทำภารกิจเหมือนกัน แถมยังเป็นนางเอกของโลกนี้ด้วย ตัวประกอบหญิงอย่างเธอมีสิทธิ์อะไรถึงกล้ามาแย่งพระเอกของฉัน”ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ตอนนี้ฉันกลับหวังให้เหลิ่งซู่ซินเกลียดฉันจนลงมือฆ่าฉันให้ตาย เกมนี้ฉันไม่เล่นแล้ว ภารกิจอะไรฉันก็ไม่ทำแล้ว ฉันแค่อยากกลับบ้านเหลิ่งซู่ซินราวกับเดาความคิดของฉันออกจึงแค่นหัวเราะเยาะ “อยากตายเหรอ ฉันไม่ปล่อยให้เธอสมหวังหรอกนะ ถ้าทำภารกิจล้มเหลวแล้วยังรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปอีกหนึ่งปี ร่างกายของเธอในโลกเดิมก็จะไม่มีวันฟื้นขึ้นมาได้อีก ส่วนฉันก็จะได้รับค่าการพิชิตใจในส่วนของเธอไป แล้วก็ทำภารกิจสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างราบรื่น อย่ามาโทษฉันเลยนะ เพราะพวกพระเอกในโลกภารกิจพิชิตใจยากเกินไปต่างหาก เห็น ๆ ว่าแต่ละคนเหมือนจะรักฉันจนเข้ากระดูก แต่กลับไม่เคยไปถึงระดับสูงสุดซะที ทั้งหมดมันก็เพราะการมีอยู่ของเธอนั่นแหละ! รอให
Baca selengkapnya
บทที่ 8
เหลิ่งซู่ซินแกล้งทำเป็นใจดีสู้เสือ “ท่านพี่หวยเอินคงจะตาฝาดไปแล้วกระมัง พวกนางรับใช้ของข้าที่นี่ล้วนคัดเลือกแต่คนรูปร่างกำยำล่ำสัน มองจากภายนอกจึงดูคล้ายบุรุษอยู่บ้าง”แม้ซ่งหวยเอินจะยังคงสงสัย แต่เขาก็มักจะเชื่อคำพูดของเหลิ่งซู่ซินอย่างไม่มีเงื่อนไขมาตลอดเหลิ่งซู่ซินเสนอตัวอยากไปส่งฉันกลับด้วยตัวเอง และให้บรรดาพระเอกรออยู่ข้างนอกก่อนเมื่อเข้ามาถึงในอาราม เหลิ่งซู่ซินก็สั่งให้บ่าวไพร่ถอยออกไป แล้วบีบคางฉันอย่างแรง ระยะห่างของเราแทบจะแนบชิดหน้าติดกัน“เธออยากขอความช่วยเหลือใช่ไหม เลิกคิดไปได้เลย! เธอคิดว่าพวกนั้นไม่รู้เหรอว่าเธอกำลังทนทรมานอยู่น่ะ ไม่มีใครเขาสนใจหรอก!”ฉันยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนเอื้อมมือไปสัมผัสริมฝีปากของเหลิ่งซู่ซิน แล้วริมฝีปากของเธอเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำอย่างรวดเร็วฉันไม่ได้ตั้งใจจะขอความช่วยเหลือจากพวกพระเอกเลย แต่ต้องการยั่วโมโหเหลิ่งซู่ซินต่างหากมือของฉันทาพิษแมลงไว้ก่อนแล้ว เมื่อครู่นี้ยังแอบป้ายละอองเกสรดอกยี่โถจากแขนเสื้อของเหลิ่งชิงหยางมาอีก เมื่อสองสิ่งนี้ผสมเข้าด้วยกัน เพียงแค่สัมผัสก็ถึงฆาตส่วนยาเม็ดปลอบวิญญาณในร่างกายของฉันก็ต้านทานพิษนี้ได้
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status