Share

บทที่ 2

Penulis: เหยียนต้านีเอ๋อร์
“ลี่เจียว มาแล้วเหรอ รีบเข้ามานั่งข้างในก่อน” ตอนที่ผมกำลังงุนงง พี่สะใภ้ก็เดินเข้ามาหา พูดกับผู้หญิงคนนั้นอย่างเป็นมิตร

ผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาในห้องตามคำเชิญของพี่สะใภ้

พี่สะใภ้แนะนำให้พวกเรารู้จักกัน

ที่แท้เธอก็คือเพื่อนสนิทของพี่สะใภ้ ชื่อว่าหลี่ลี่เจียว อาศัยอยู่ข้างห้อง

“ลี่เจียว นี่คือน้องชายหมู่บ้านเดียวกันกับเว่ยตง ชื่อติงเอ้อร์โก่ว เพิ่งมาถึงเมื่อคืนนี้”

หลี่ลี่เจียวใช้สายตาแปลกประหลาดจ้องมองผม จากนั้นพูดพร้อมยิ้มตาหยี “คิดไม่ถึงเลยว่าน้องชายของเฉินเว่ยตงจะเป็นชายหนุ่มรูปหล่อขนาดนี้!”

“เอ้อร์โก่วเพิ่งเรียนจบมหาลัยฯ จะไม่หนุ่มได้ยังไง? อีกอย่างไม่ใช่แค่หนุ่มนะ ยังแน่นมากอีกด้วย”

ไม่รู้ว่าเป็นความเข้าใจผิดของผมหรือเปล่า ผมคิดว่าคำพูดประโยคนี้ของพี่สะใภ้เหมือนมีเจตนาแอบแฝง สายตายังเหลือบมองมาที่ตรงนั้นของผมอีกด้วย

ทำให้ผมรู้สึกอึดอัดมาก

หลี่ลี่เจียวก็มองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะถาม “เสียวหย่า ถ้าอย่างนั้นหมอนวดคนที่เธอบอก คงจะไม่ใช่น้องชายของเธอหรอกใช่ไหม?”

“ไม่ผิด เป็นเอ้อร์โก่ว ตอนเขาเป็นเด็กเคยเรียนการนวดแผนจีนกับปู่ของเขามาหลายปี ฝีมือยอดเยี่ยมเลยล่ะ”

หลังจากพี่สะใภ้พูดจบ ก็มองมาทางผมอีกครั้ง “เมื่อกี้ยังไม่ทันได้บอกกับเธอ ถ้าอย่างนั้นฉันจะอธิบายให้เธอฟังเดี๋ยวนี้ล่ะ เพื่อนสนิทคนนี้ของฉันปวดเอว ปวดคอมาหลายปี บางครั้งก็หายใจติดขัด เลยอยากจะหาแพทย์แผนจีนโบราณมาช่วยนวดให้หน่อย”

“ฉันคิดว่าเธอก็นวดแผนจีนเป็นนี่นา ก็เลยให้เธอมาลองดูหน่อยน่ะ”

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

ผมรับปากทันที

พี่ตงกับพี่สะใภ้ให้ผมอาศัยบ้านพวกเขา ยังบอกว่าจะช่วยหางานให้ผมอีกด้วย ผมช่วยอะไรพวกเขาเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เป็นเรื่องที่สมควรนี่นา?

แต่หลี่ลี่เจียวกลับเคอะเขินเล็กน้อย ลากพี่สะใภ้ไปอีกข้าง “แบบนี้ไม่ค่อยดีมั้ง น้องชายเธอยังหนุ่มขนาดนั้น”

“หนุ่มแล้วยังไง? หนุ่มไม่ดีเหรอไง? คนหนุ่มแรงดี ถึงจะปรนนิบัติสาวสวยอย่างเธอให้สบายได้ยังไงล่ะ”

“เธอพูดบ้าบออะไรน่ะ? ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย” หลี่ลี่เจียวหน้าแดงก่ำ

พี่สะใภ้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม “พูดเล่นน่า เป็นเธอที่คิดไม่ซื่อไปเอง คิดลามกล่ะสิ? พูดตามตรงหวังเจี้ยนกั๋วของเธอไม่ได้กลับบ้านมาครึ่งปีแล้ว เธอไม่อยากเลยสักนิดเหรอ?”

“ถ้าเธอยังพูดแบบนี้อีก ฉันจะไปแล้วนะ” แม้กระทั่งติ่งหูของหลี่ลี่เจียวก็แดงซ่าน

พี่สะใภ้รีบดึงโอบแขนของหลี่ลี่เจียวพร้อมพูดว่า “ก็ได้ ๆ ไม่ถามเธอแล้ว รู้ว่าเธอเป็นคุณนายผู้สูงส่ง แต่ว่าฉันจะบอกเธอให้นะ ฝีมือของน้องชายฉันดีมากจริง ๆ เธอลองดูก่อนสักหน่อยเถอะ”

“หาชายหนุ่มรูปหล่อสักคน ยังไงก็ดีกว่าไปหาพวกคนแก่ข้างนอกพวกนั้นแล้วกันน่า”

หลี่ลี่เจียวคิดว่าที่พี่สะใภ้พูดก็มีเหตุผลอยู่บ้าง จึงพยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นเธออยู่เป็นเพื่อนฉัน ไม่อย่างนั้นฉันก็จะรู้สึกแปลก ๆ”

“ได้ ฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอ”

ทั้งสองคน ‘ซุบซิบ ๆ’ กันพักหนึ่ง ถึงได้เดินมาที่ตรงหน้าของผม

หลี่ลี่เจียวให้พี่สะใภ้ก่อน เธออยากจะขอดูก่อนสักหน่อย

พี่สะใภ้ไม่พูดพร่ำทำเพลง นอนคว่ำลงบนโซฟาทันที

“เอ้อร์โก่ว เธอเริ่มเลย”

ผมหยิบเก้าอี้ตัวหนึ่งแล้วนั่งลงข้าง ๆพี่สะใภ้ เริ่มนวดบ่าให้เธอ

รูปร่างของพี่สะใภ้เยี่ยมมากจริง ๆ ถือว่าเป็นรูปร่างแบบอวบอัด ก้นที่กลมกลึงนั่น ทั้งใหญ่ทั้งงอน

มองจนผมอยากจะตบสักทีอย่างอดไม่ได้

“เสียวหย่า เป็นยังไงบ้าง สบายไหม?” หลี่ลี่เจียวถามอย่างใส่ใจ

“แน่นอนว่าต้องสบายสิ ฉันไม่ได้รู้สึกสบายขนาดนี้มานานแล้ว” พี่สะใภ้ส่งเสียงคราง จนผมกับหลี่ลี่เจียวที่ได้ฟังต่างก็หน้าแดงไปจนถึงติ่งหู

ด้านล่างของผมรู้สึกอึดอัดอย่างอดไม่ได้

หลี่ลี่เจียวเองก็รู้สึกไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย ขาทั้งสองข้างหนีบเข้ากันแน่น

“เสร็จแล้ว ลี่เจียว ตาเธอแล้ว”

พี่สะใภ้ลุกขึ้นจากโซฟา เดินไปรินน้ำให้พวกเรา

หลี่ลี่เจียวรู้สึกเคอะเขินเล็กน้อย หลังจากหมอบลงไปก็ห่มผ้าปิดลงบนขา

น่าเสียดาย คิดไม่ถึงเลยว่าขาที่สวยงามคู่นั้นจะถูกปิดเอาไว้

แต่ว่า ต่อให้หลี่ลี่เจียวจะปิดยังไง ก็ปิดรูปร่างที่สวยงามของเธอเอาไว้ไม่มิด

รูปร่างของเธอเพรียวบาง แต่ว่ามีส่วนเว้าโค้ง ส่วนที่ควรใหญ่ก็ใหญ่ ส่วนที่ควรเล็กก็เล็ก ช่างเหมาะกับคำว่าหน้าประถมแต่นมมหาลัยฯ

ตอนที่มือทั้งสองข้างของผมแตะโดนไหล่เธอ เธอก็เกร็งไปทั้งตัว

ผมไม่กล้าจินตนาการว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่สะใภ้ ยังจินตนาการว่าเกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนสนิทของเธอไม่ได้อีกงั้นเหรอ?

แต่ได้ยินพี่สะใภ้พูดว่า สามีของผู้หญิงคนนี้ไม่อยู่บ้านระยะยาว จะต้องเหงามากเลยสินะ

“พี่ลี่เจียว สบายไหมครับ?” ผมถามลองหยั่งเชิง

หลี่ลี่เจียวไม่ได้ตอบ แต่ส่งเสียง ‘อืม’ อย่างเขินอาย

เมื่อผมเห็นว่าเธอตอบกลับ ก็ยิ่งมีความกล้าหาญมากขึ้น

“ผมยังมีอะไรที่ทำให้พี่สบายยิ่งกว่านี้อีกนะครับ”

สองมือของผมไล่ลงมาตามแผ่นหลังของเธอ ค่อย ๆ ไล้ลงข้างล่าง

ร่างกายของหลี่ลี่เจียวสั่นสะท้านทันที “เธอทำอะไรน่ะ?”

“พี่ปวดเอวไม่ใช่เหรอครับ? ผมจะนวดเอวให้พี่ครับ” ผมพูดอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

หลี่ลี่เจียวไม่ได้พูดอะไร ก็คือการ อนุญาตโดยปริยาย

หลังจากที่มือทั้งสองข้างของผมไล้ไปถึงเอวของเธอ ก็เริ่มนวดบริเวณเอวให้เธอ

เอวของหลี่ลี่เจียว เล็กมากจริง ๆ!

เอวคอดเท่าฝ่ามือ

แต่ก้นของเธอค่อนข้างใหญ่ อีกทั้งยังกลมกลึงเต็มไม้เต็มมือ เหมือนกับลูกพีช

ผมพูดกับหลี่ลี่เจียว “พี่ลี่เจียว อันที่จริงบ่าของพี่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก แต่ปัญหาที่เอวของพี่ของค่อนข้างมากเลยทีเดียว”

“หา เอวของพี่เป็นอะไร?” หลี่ลี่เจียวถามอย่างไม่สบายใจ

ผมพลางนวดเอวของเธอพลางพูด “ไตของพี่ไม่ค่อยแข็งแรง ถ้าอาการรุนแรง ก็จะทำให้ปวดเอวกับปวดหลังครับ”

“มีแต่ผู้ชายถึงจะเป็นโรคไตพร่องได้ไม่ใช่เหรอ? พี่เป็นผู้หญิง ก็เป็นโรคไตพร่องได้เหมือนกันเหรอ”

“อันที่จริงเรื่องนี้เป็นความเข้าใจผิด ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ก็มีไตสองข้างเหมือนกันหมดไม่ใช่เหรอครับ?”

“คนทั่วไปเข้าใจว่าหากผู้ชายทำเรื่องแบบนั้นมากเกินไปจะทำให้ไตพร่องได้ แต่ว่ามีน้อยคนมากที่รู้ว่า ถ้าเลือดลมของผู้หญิงไม่เพียงพอ ก็จะก่อให้เกิดโรคไตพร่องได้ด้วยเหมือนกัน”

“พี่ดูตัวพี่สิครับ สีหน้าซีดขาวเล็กน้อย นี่ก็คืออาการของเลือดลมไม่เพียงพอ อีกทั้งพี่ยังถูกละเลยมาเป็นเวลานานแบบนี้ ก็จะก่อให้เกิดปัญหาอื่น ๆ ด้วยครับ”

“ถ้าอย่างนั้นจะทำยังไงดีล่ะ?” หลี่ลี่เจียวถามด้วยจิตใต้สำนึก

ผมพูดพร้อมกับยิ้ม “อันที่จริงปัญหาของพี่ในตอนนี้ยังไม่ถือว่ารุนแรงมาก ผมจะลองนวดให้พี่ พยายามนวดไปสักระยะหนึ่ง ปัญหาของพี่ก็จะดีขึ้นได้ครับ”

“ได้ ถ้าอย่างนั้นเธอรีบนวดให้พี่เถอะ”

“ครับ ถ้าอย่างนั้นผมเริ่มแล้วนะครับ”

ผมลูบไล้ลงไปที่บริเวณเอวของหลี่ลี่เจียว

ผมสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของหลี่ลี่เจียวเกร็ง แต่เธอกลับไม่ได้พูดอะไร

นี่จึงทำให้ผมกล้าหาญยิ่งกว่าเดิม

มือทั้งสองข้างของผมลูบไล้ไปที่บริเวณสะโพกของหลี่ลี่เจียว เลิกผ้าห่มที่คลุมอยู่บนขาของเธอออกช้า ๆ

ขาเรียวยาวขาวผ่องคู่นั้น ราวกับหยกมันแพะ สวยมากจริง ๆ

สุดท้าย ผมจับขางามของหลี่ลี่เจียว กดลงไปที่จุดลมปราณบริเวณใต้ฝ่าเท้าของเธอ

หลี่ลี่เจียวร้อง ‘ซี้ด’ อย่างควบคุมไม่ได้

ใบหน้าแดงแปร๊ด

“พี่ลี่เจียว พี่ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?” ผมถามอย่างเป็นห่วง

ลมหายใจของหลี่ลี่เจียวถี่ขึ้น “ไม่เป็นไร เอ้อร์โก่ว เธอทำต่อเลย”

ผมกดที่ฝ่าเท้าของเธอต่อ

ในเวลาเดียวกัน ก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองใต้กระโปรงของเธอสักแวบ

น่าเสียดายที่หลี่ลี่เจียวหนีบขาเอาไว้ตลอด เลยมองไม่เห็นอะไรเลย

เมื่อนวดไปได้สักพัก ผมรู้สึกว่าทำแบบนี้ไม่ค่อยเป็นที่น่าพอใจเท่าไหร่ จึงพูดอย่างกล้าหาญอีกครั้ง “พี่ลี่เจียว พี่มีอาการหายใจลำบากอยู่อีกด้วยใช่ไหมครับ? ให้ผมลองนวดให้พี่ดูหน่อยเถอะครับ”

ในขณะที่พูด ผมก็เหลือบมองไปที่หน้าอกของหลี่ลี่เจียวโดยไม่รู้ตัว ถ้าหากอีกเดี๋ยวได้นวดตรงนั้นละก็ ก็คงจะฟินน่าดูเลย

ผมยังกังวลว่าหลี่ลี่เจียวจะปฏิเสธ คิดไม่ถึงว่าหลี่ลี่เจียวกลับพูดว่า “ได้ ได้สิ”

ผมตื่นเต้นดีใจมากทันที ลากเก้าอี้ไปข้างหน้า “พี่ลี่เจียว ถ้าอย่างนั้นพี่นอนลงเถอะครับ แบบนี้ผมจะนวดได้ง่าย”

หลี่ลี่เจียวเชื่อฟังมาก พลิกตัวนอนราบบนโซฟาอย่างว่าง่าย

ถึงแม้ว่าหน้าอกของเธอจะไม่ได้ใหญ่เท่าของพี่สะใภ้ แต่ก็ตั้งมาก

ผมไม่เคยจับตรงนั้นของผู้หญิงมาก่อน ในเวลานี้จึงตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

ในขณะที่ผมกำลังจะลงมือ แต่กลับมีเสียงของพี่สะใภ้ดังลอยมา “โอ้ พวกเธอสองคนพัฒนากันไปค่อนข้างเร็วเลยนี่นา”
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ติงเอ้อร์โก่วผู้อับโชค   บทที่ 30

    ไม่ใช่ นั่นไม่ใช่เสียงหอบนั่นเป็นเสียงครวญครางจากความเจ็บปวด “พี่ลี่เจียว เป็นอะไรไป” ด้วยจิตใต้สำนึกผมจึงพุ่งตัวเข้าไป เห็นเพียงแค่หลี่ลี่เจียวนอนคว่ำอยู่บนเตียง มือหนึ่งสอดเข้าไปด้านล่าง ทั่วทั้งเรือนร่างมีเหงื่อเย็นซึมออกมามากผมจึงรีบคว้าข้อมือของเธอมาจับชีพจร ปรากฏว่าชีพจรของเธอเต้นรัวเร็วไม่ปกติ ม้ามและระบบย่อยอาหารค่อนข้างอ่อนแอ ทั้งยังมีอาการอาเจียนร่วมด้วยอาจจะเป็นเพราะโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบเฉียบพลันค่อนข้างรุนแรง จนอาจจะเกิดอาการขาดน้ำได้ ผมช่วยให้หลี่ลี่เจียวขึ้นมานอนราบดี ๆ หลังจากนั้นก็เริ่มนวดจุดฝังเข็มให้เธอ ซึ่งแยกได้เป็น จุดเทียนซู จุดจู๋ซานหลี่ จุดเหลียงชิว และจุดเน่ยกวานจุดฝังเข็มเหล่านี้ จะสามารถบรรเทาอาการเจ็บปวดได้หลังจากที่ผมนวดไปแล้ว อาการเจ็บปวดของหลี่ลี่เจียวก็ค่อย ๆ บรรเทาลงในที่สุด เธอมองมาที่ผมอย่างอ่อนแรง "เอ้อร์โก่ว ขอบคุณ... ขอบคุณเธอมากนะ"ผมช่วยเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของเธอ แล้วถามด้วยความห่วงใย "พี่ลี่เจียว เมื่อเย็นนี้พี่กินอะไรเข้าไป? "“ตอนเย็นพี่ดื่มนมเย็นไปนิดหน่อย แล้วก็กินผลไม้อีกนิดหน่อย ผ่านไปได้ไม่นาน ก็รู้สึกปวดท้อ

  • ติงเอ้อร์โก่วผู้อับโชค   บทที่ 29

    ผมพูดว่าสามีของหลี่ลี่เจียวเป็นแค่คนไม่ได้เรื่องคนหนึ่ง แต่ถ้าเทียบกับผมแล้วเจ้าหวังเจี้ยนกั๋วก็นั้นก็ไม่ใช่คนแบบนั้นอีกต่อไป ผมรีบคว้ามือของพี่สะใภ้เอาไว้ พี่สะใภ้ยิ้มออกมาเล็กน้อย ราวกับเดาได้ว่าทำไมผมถึงทำเช่นนี้ “คิดดีแล้วเหรอ?”ในใจของผมลังเลทั้งยังย้อนแย้งอย่างมาก ด้านหนึ่งคือพี่ชายที่เป็นเหมือนพี่น้องแท้ๆ ที่ผมรักส่วนอีกด้านคือผู้หญิงที่ผมปรารถนา คิดใคร่ครวญไปมา สุดท้ายผมก็เลือกอย่างแรก ผมไม่อาจจะให้ความสุขเพียงชั่วครู่ มาทำให้เกิดเรื่องที่รู้สึกผิดต่อเฉินเว่ยตง งั้นผมแม่งคงเป็นได้แค่เดนมนุษย์สินะผมพยักหน้าอย่างหนักแน่น "คิดดีแล้วครับ พี่สะใภ้ พี่ควรออกไปดีกว่า"“พี่รู้ว่าเธอต้องทำแบบนี้ เอ้อร์โก่ว เธอช่างเป็นคนดีคนหนึ่งจริง ๆ”“ไม่น่าแปลกใจเลยที่พี่ชายของเธอมักจะพูดอยู่เสมอว่ามีน้องชายที่ดีมาก ๆ อย่างเธออยู่คนหนึ่ง”ผมมองพี่สะใภ้อย่างละอายแก่ใจ “พี่สะใภ้ ขอโทษครับ พี่กับพี่ผมดีกับผมขนาดนี้ ผมยังมีความคิดจะทำมิดีมิร้ายกับพี่อีก ผมมันไม่ใช่คนจริงๆ ”“นี่มันไม่ใช่ความผิดของเธอทั้งหมด เป็นความผิดของพี่สะใภ้ด้วยเหมือนกัน ที่พูดกับเธอต่อหน้าประจำว่าให้เปิดใจอ

  • ติงเอ้อร์โก่วผู้อับโชค   บทที่ 28

    “งั้นเธอหมายถึงอะไร” สายตาของพี่สะใภ้มองมาที่ผม เธอจงใจที่จะถามผมแบบนี้ใจของผมรู้สึกกังวลอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้เสียมารยาทพูดออกไปตรงๆ ทำได้เพียงแค่พูดว่า “พี่รู้ว่าผมทรมานมากแค่ไหน แล้วพี่เองก็รู้ด้วยซ้ำว่าผมอยากให้พี่ทำอะไร”“แต่เรื่องแบบนี้มันไม่ได้เกิดจากพี่ มันเกิดขึ้นจากตัวเธอเอง แล้วทำไมเธอถึงว่าพี่โกหกล่ะ?”พี่สะใภ้ย้อนถามกลับมาที่ผม “พี่จะโกหกเธอได้ยังไง? พี่ได้พูดเหรอว่าใช้มือช่วยเธอทำแบบนั้นน่ะ?”พี่สะใภ้พูดออกมาอย่างตรงไปตรงมาไม่กี่คำ กลับทำให้ผมรู้สึกเคอะเขินอย่างมากแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ตอนที่เธอพูดไม่กี่คำเหล่านี้ออกมา มีเจตนาอะไรบางอย่างแฝงอยู่ เธอต้องการช่วยผมทำเรื่องพรรค์นั้น ผมนิ่งเงียบอย่างกับใบ้กิน แม้แต่ประโยคเดียวก็เปล่งออกมาไม่ได้ อารมณ์ของผมหดหู่อย่างมากแม้ว่าคำพูดของพี่สะใภ้จะเป็นความจริงทั้งหมดก็ตาม แต่ผมก็ยังอยากรู้สึกว่าโดนพี่สะใภ้โกหกอยู่ “เอ้อร์โก่ว เธอเงยหน้าขึ้น แล้วมองมาที่ตาพี่สิ” จู่ ๆ พี่สะใภ้ก็พูดขึ้นมากับผมผมเงยหน้าขึ้นอย่างหมดอาลัยตายอยาก แล้วมองเข้าไปนัยน์ตาพี่สะใภ้ พี่สะใภ้เองก็มองตาผมอยู่ แล้วพูดอย่างจริงจังมาก ๆ ว่า "เวล

  • ติงเอ้อร์โก่วผู้อับโชค   บทที่ 27

    พี่ชายผมทำหน้าตาย พูดอย่างปากแข็งพี่สะใภ้คว้าใบหูของพี่ชายเอาไว้แน่น “ที่คุณเหนื่อยน่ะมันไม่ใช่เรื่องแค่วันสองวันนี้ แล้วทำไมเมื่อก่อนไม่เคยเห็นคุณเป็นแบบนี้มาก่อนเลย?”“ตอนที่เพิ่งแต่งงานแรก ๆ วัน ๆ หนึ่งคุณทำเจ็ดแปดรอบก็ไม่มีปัญหา ยุ่งอยู่จนถึงเที่ยงคืนตีหนึ่งตีสองถึงค่อยกลับมา พอกลับมาแล้วเป็นไง ก็ยังไม่วายต้องกลับมาซ้ำอีกครั้งถึงจะนอนหลับได้”“แต่ดูคุณตอนนี้สิ ไม่ว่าจะวิธีไหนฉันก็ใช้ไปหมดแล้ว เจ้านั่นของคุณก็ยังคงอ่อนปวกเปียกอย่างกับเส้นก๋วยเตี๋ยวอย่างนั้น คุณยังไม่ยอมรับอีกเหรอว่าเป็นปัญหาของคุณ?”พี่สะใภ้เริ่มโกรธมากขึ้นเรื่อย ๆ ในตอนสุดท้ายจึงร้องไห้ออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ตอนนั้นที่เพิ่งแต่งงานแรก ๆ เธอพูดว่าอยากมีลูกชาย แต่พี่ชายผมกลับพูดว่าบริษัทกำลังพัฒนายังไม่มั่นคงพอ ช่วงนี้ยังมีไม่ได้พี่สะใภ้ได้ยินคำที่พี่ชายผมพูดออกมา หลังจากนั้นก็กินยาคุมกำเนิดมาตลอด ในช่วงสองปีที่ผ่านมานี้ บริษัทของพี่ชายผมค่อย ๆ มั่นคงขึ้นแล้ว ทางพี่สะใภ้เองก็ไปเสนอเรื่องอยากมีลูกใหม่อีกครั้ง แต่ร่างกายของพี่ชายผมกลับไร้เรี่ยวแรงพี่สะใภ้จึงรู้สึกว่ามีเพียงแค่เธอที่พยายามอยู่ฝ่ายเดีย

  • ติงเอ้อร์โก่วผู้อับโชค   บทที่ 26

    “ใช่ พี่เคยพูด วางใจได้ ครั้งนี้พี่สะใภ้รักษาคำพูดแน่นอน”พอได้ยินพี่สะใภ้พูดแบบนี้ ผมก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที ของแบบนี้ ตัวเองทำกับคนอื่นทำ ความรู้สึกช่างต่างกันอย่างสิ้นเชิง มือขาวดั่งหยกของพี่สะใภ้ทั้งเนียนทั้งอ่อนโยน ผมอยากจะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกนั้นเสียจริง ๆแต่พี่สะใภ้ก็พูดขึ้นว่า “แต่ตอนนี้ไม่ได้ ต้องรอสักพักก่อน”ผมพยักหน้าซ้ำ ๆเพราะผมรู้ ว่าพี่สะใภ้กลัวว่าจู่ ๆ พี่ชายผมก็กลับมา ซึ่งจริง ๆ แล้วผมเองก็กลัวเหมือนกัน ผมจึงพูดกับพี่สะใภ้ว่า “งั้นผมต้องกลับห้องก่อน แล้วอีกสักพักผมจะมาหาพี่”“โอเค ไปเถอะ”หลังจากบอกลาพี่สะใภ้แล้ว ผมก็กลับห้องไปแล้วจึงรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก เหลือไว้เพียงแค่กางเกงในหนึ่งตัวเท่านั้น จากนั้นก็นอนลงบนเตียง ทั้งหัวใจยังคงเฝ้ารอคอยว่าอีกสักพักพี่สะใภ้จะเข้ามาช่วยผม นี่คงเป็นครั้งแรกในชีวิตของผมที่จะมีหญิงสาวเข้ามาช่วย ผมตื่นเต้นจนชักจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว เวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่ ผมได้ยินเสียงเปิดประตูดังขึ้นมาจากด้านนอก พี่ชายของผมกลับมาแล้ว พี่สะใภ้ถามพี่ชายผมว่าจะกินข้าวไหม? พี่ชายผมจึงตอบกลับไปว่าเขาทานมาจากข้างนอกแล้วพี่

  • ติงเอ้อร์โก่วผู้อับโชค   บทที่ 25

    แต่ตอนนี้พี่สะใภ้ไม่ได้สนใจผมเท่าไหร่ เธอสนใจพี่ลี่เจียว เพื่อนสนิทของเธอมากกว่าพี่สะใภ้กำลังสังเกตสีหน้าของพี่ลี่เจียวพี่ลี่เจียวหน้าแดงเหมือนลูกแอปเปิล และดูเขินอายมาก เธอไม่กล้าแม้จะสบตาผมยิ่งเธอเป็นแบบนี้ ยิ่งแสดงให้เห็นว่าจริง ๆ แล้วเธอก็มีความต้องการมากเพราะสำหรับผู้หญิงแบบพี่ลี่เจียวแล้ว ต่อให้พวกเธอจะต้องการมากแค่ไหน อยากได้มากแค่ไหน ก็จะเก็บเอาไว้ในใจ ไม่พูดมันออกมาหากต้องการที่จะรู้ความคิดในใจของเธอ จะต้องจับสังเกตจากสีหน้าของเธอและพี่สะใภ้ก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้เธอแค่มองพี่ลี่เจียวแวบเดียว ก็รู้ความในใจของอีกฝ่ายแล้ว“ลี่เจียว งั้นเธอรีบพักผ่อนเถอะ ฉันกับเอ้อร์โก่วขอตัวกลับก่อน”“พรุ่งนี้เช้าอย่าลืมไปให้เอ้อร์โก่วนวดต่อที่บ้านฉันด้วยนะ” พี่สะใภ้พูดจบ ก็หันมาส่งสายตาเป็นเชิงให้ผมกลับความจริงแล้วผมยังไม่อยากกลับ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จึงต้องเดินตามพี่สะใภ้ออกมาเมื่อกลับถึงบ้าน พี่สะใภ้หัวเราะออกมาทันที “พี่เดาไม่ผิดเลยจริง ๆ ความต้องการของลี่เจียวถูกกระตุ้นแล้ว”ผมยังคงสงสัยว่าทำไมพี่ลี่เจียวถึงโกรธขึ้นมาอย่างกระทันหันแต่คิดยังไงก็ไม่เข้าใจอยู่ดีผมจึ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status