ตอนที่ 1 เข้าใจผิด

เสียงซูบซาบของคลื่นกระทบเรือยอร์ชสุดหรู ที่กำลังไปทีเกาะส่วนตัวของนายหัวใหญ่ที่คุมทะเลทางใต้อันดามันอันงดงาม ก็แค่ธุระเล็กน้อยกับการพักร้อนคงจะช่วยให้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

           “ขอโทษนะคะห้องน้ำไปทางไหน” ให้ตายสิเมื่อไหร่จะถึงเกาะนะ จะได้รีบเคลียรีบรีบพักผ่อน เบื่อจะตายอยู่แล้ว

“ เดินตรงไปทางซ้ายเลยคับ”

“ขอบคุณค่ะ”   ฉันเดินไปด้วยความเบื่อหน่าย หวังว่าที่เกาะจะอากาศดี

พรึบ! กรี๊ดดด!! อะไรวะเนี่ยมีคนเมาอยู่ตรงนี้ด้วยไอ่ลูกเรือนั้นก็ไปแล้วทำไงดี  ชายคนนึงดึงฉันเข้าไปในห้องก่อนจะเริ่มกดฉันลงกับเตียง นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

“โอ้ยยคุณ ปล่อย คุณจะทำอะไรของคุณเนี่ย” ฉันพยามดิ้นสุดกำลังก่อนเขาจะเริ่มโมโหแล้วกระชับมือจับแขนฉันไว้แน่น

“หุบปาก เป็นแค่เด็กขาย ทำทีเป็นคุณหนูไปได้”

แคว่กก!!! กรี๊ดด!!! ไอ่บ้านี้ฉีกเสื้อฉัน เด็กขายงั้นหรอ..หนอยแน่

“ฉันไม่ได้ขาย แล้วก็เอามือของคุณออกไป ช่วยด้วย!! ใครก็ได้ช่วยที ช่วยด้วยค่ะ อุบ! อึกก”

ริมฝีปากหนากดจูบฉันอย่างรุนแรงรสชาติดิบเถื่อนที่ได้รับตอนนี้ทำฉันอยากจะร้องไห้ลิ้นร้อนบุกไล่ต้อนลิ้นของฉันแทบบ้าฉันเริ่มหายใจไม่ทันก่อนเขาจะปล่อยมือแล้วถอดเสื้อตัวเองออกพร้อมปลดเข็มขัดกับกางเกง

“ขอร้องล่ะ อย่าทำอะไรฉันเลย ปล่อยฉันไปเถอะ” ฉันนอนหอบหายใจยกมือไหว้ชายคนนั้นเพื่อขอความเมตตา

“กูจ่ายเงินมึงไปแล้ว ก็ทำหน้าที่ของกระหรี่อย่างมึงไปสิ แต่ตอนนี้ไม่ไหวยังไงกูก็ต้องได้มึง” ชายหนุ่มร่างหนาถอดเสื้อผ้าฉันออกก่อนจะเริ่มลงมือทำในสิ่งที่เขาต้องการ การจูบอย่างรุนแรงพร้อมกับกัดปากฉันจนเลือดซิบ  ใบหน้าคมซุกที่ซอกคอขาว ก่อนจะเลื่อนลงมาจนถึงยอดถันที่ชูชันอยู่ลิ้นของเขา ลมหายใจของเขา แรงที่เขากดฉันลงกับเตียง นี่มันคืออะไร ในหัวเริ่มขาวโพลนไปหมด สัมผัสจากเขา ทำไมล่ะ ทำไมมันถึงได้ดีแบบนี้

“หึ ก็แค่นอนนิ่งๆให้กูเอาทำเป็นเล่นตัว แกร้ก!” ชายตรงหน้าปลดกางเกงออก แก่นกายใหญ่ที่ผงาดออกมามันทั้งน่ากลัวและน่าใคร่ในเวลาเดียวกัน เขาฝังมุกถึง7เม็ด ทำไมล่ะ ทำไมร่างกายฉันสั่นแบบนี้

“ไม่นะ อย่า ไม่เอา มันเข้าไปไม่ได้หรอก อึก ฮึกก”

สวบ! แก่นกายใหญ่จ่อเข้ามาหมดลำในครั้งเดียว  ฉันจุกจนสะอื้น มันเจ็บ มันทรมาน ไม่ไหวเอาออกไป ฉันร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บและฉีกขาดของช่องคลอดที่ยังไม่ได้ปรับตัว

“โห เดียวนี้มีบริการเล่นสมบทบาทด้วย ดี กูชอบ” สิ้นประโยคเขาขยับทันทีมุกเจ็ดเม็ดนั้นขูดอยู่ในตัวฉัน แล้วทำไมล่ะ ทำไมร่างกายฉันถึงเป็นแบบนี้

สวบ! สวบ! สวบ! “ซี้ดด แม่งโคตรแน่น อ้า ตอดแรงจังวะ” เขาครางออกมาด้วยความสุขที่ได้ร่วมรัก

ร่างกายของฉันค่อยๆหายเจ็บแล้วเริ่ม เสียวซ่านขึ้นมาอย่างรุนแรง มือหยาบที่ลากผ่านหน้าอกฉัน และบีบคลึงมันด้วยอารมย์ที่เร้าร้อน จากเสียงร้องไห้เริ่มเป็นเสียงคราง ลมหายใจของเขาที่ทำรอยรักไว้ทั่วหน้าอกฉัน เสียงดุที่เริ่มปลุกอารมณ์ขึ้นเรื่อยๆ

“อ๊ะ ฮึกก อื้อออ”

“เริ่มชอบควยกูขึ้นมาแล้วล่ะสิ กูจะเอามึงจนถึงเกาะเลย แน่นๆแบบนี้กูชอบ” เขาพลิกร่างฉันให้หันหลังก่อนจะสอดเข้ามา

“อุ๊กกก จุกเบาๆ อื๊อออ ฮึ อ๊า”

ฉันครางเสียงหลงไปหมดแกนกายที่ถูกสอดเข้ามา มุกที่ขูดกับช่องคลอด ทั้งจุก ทั้งเสียว ทำไมมันดีแบบนี้ เขากระแทกเข้ามารุนแรงแบบไม่เกรงใจหรือถนุถนอม พร้อมคำด่าสารพัดที่พูดกับฉัน

“อ่า อีสัสรูมึงโคตรแน่น หึ อ้า ครางอีกร้องๆดังอีกระหรี่ เพี๊ย!” มือหนายกตีก้นฉันมันเจ็บแต่..ทำไมถึงรู้สึกดีอื้อ

“อ๊า เบาๆ อิ๊”

“กูรู้มึงชอบไม่ต้องมาสั่งกู อ้า แน่นเชี่ยๆ อื้มมม”

สวบๆ สวบๆ สวบๆ จังหวะถูกเร่งขึ้น นี้มันป่าเถื่อนชัดๆ ฉันครางไม่ได้ศัพท์ ก่อนจะกระตุกเกร็งและเขาเองก็เสร็จสมเติมเต็มจนมันล้นทะลักออกมา

“อ่าอืมมมม” แล้วเขาก็หลับไปปล่อยฉันนอนเจ็บเนื้อเจ็บตัว ฉันค่อยลุกเอาตัวเองไปห้องน้ำแทบคลานเข้าห้องน้ำเลย กูจะบ้า คนอะไรแม่งเถื่อนชิบหาย แต่เย็ดดีให้อภัยบวกหล่อ

“ชิ ไอ่หน้าหมี อย่าได้เจอกันอีกเลยไอผู้ชายเซงเครง” ฉันสวมเสื้อผ้าแล้วรีบออกจากห้องของเขาก่อนจะตรงไปห้องตนเอง ไอ่บ้าเอ่ย เจ็บไปทั้งตัวเลย แบบนี้ก็ใส่บิกินี่ถ่ายรูปไม่ได้อ่ะดิ

เกาะตาหลี

7.30 am.

เรือยอชจอดเข้าท่า หญิงสาวบิดขี้เกียจก่อนจะลากกระเป๋าลงมาเธอสวมชุดที่ปิดคอและกระโปรงยาว ขัดกับแขกคนอื่นที่แต่งตัวสวยแซ่บ เธอแอบน้อยใจในชีวิตนอกจากโดนผัวเก่าทิ้งแล้วยังมาโดนไอ่เซงเครงข่มขืนอีกชีวิตแม่งโคตรดี สะที่ไหนล่ะ

“อื้อออ ในที่สุดก็ถึงสักที แต่ระบมไปทั้งตัวเลยอ่ะ อยากพักจังง่วงสุด”

ฉัน อลิษา ภาคิวัตร คุณหญิงอร อายุ28ปี สถานะพึ่งเลิกกับผัว ฉันมาที่นี่เพื่อพักร้อนและทำธุระเล็กน้อยให้ที่บ้าน ให้ตายเถอะนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วเจ็บใจนัก ไอ่เวรนั่น แต่ก็นะเราก็ก็รู้สึกดีอยู่หรอกแถมหล่อ โอ้ยยชั่งมันก่อน ไปเชคอินรีสอร์ทแล้วพักดีกว่า ว่าไปทะเลที่นี่ก็สวยดี  ฉันลากกระเป๋าเข้ารีสอร์ท เมื่อมาถึงหน้าเคาน์เตอร์

“ห้องคุณหญิงอร อลิษา”ฉันใส่แว่นกันแดดก่อนมาเช็คอินห้อง พนักงานตกใจเมื่อฉันเดินเข้ามา

“คุณหญิงอร เชิญทางนี้ค่ะ”พนักงานร้อนลนแล้วรีบนำฉันไปห้องพักทุกคนดูเกรงใจฉันจัง ทำไมล่ะ ?

ระหว่างเดินไปห้องพักติดทะเลฉันลอบสังเกตคนบนเกาะไปด้วย บรรยากาศดี ผู้คนน่ารัก เฮ้อออได้พักสักที

“คุณหญิงอรคะ ห้องนี้นายหัวเลือกให้เองเลยค่ะ บอกว่าคุณหญิงอรเป็นแขกคนสำคัญด้วย” บรรยากาศลมพัดสบายๆ หาดทรายสวย วิวหลักล้านที่นี่น่าอยู่เหมือนกัน ฉันฟังที่พนักงานพูดไปด้วยและเดินไปด้วย

“หรอคะ แล้วนายหัวเขาเป็นคนยังไงหรอ” หวังว่าเจ้าของที่นี้จะเป็นมิตรนะไม่อยากออกแรงทะเลาะด้วย เหนื่อย

“เป็นคนที่เป็นสุภาพบุรุษและใจดีมากค่ะ นายหัวดูแลทุกคนบนเกาะอย่างดี แถมส่งเด็กๆไปเรียนในเมืองด้วย บางทีก็มีของมาฝากพนักงานอย่างเราด้วยค่ะ” พนักงานพูดตื่นเต้น ถ้าเป็นคนแบบนั้นก็พอคุย แต่ก็นะไม่ใช่สเปคเท่าไหร่ นายคนนั้นเป็นใครกันนะคนที่เจอเมื่อคืน หยุดไปคิดถึงคนแบบนั้นทำไม ชิ น่ารำคาญ

“ฉันจะพักผ่อนสักหน่อยสัก 11 โมงจะไปกินข้าวที่ส่วนกลาง ขอบคุณมากสำหรับการนำทาง”ฉันยื่นทิปเล็กน้อยให้เธอ เธอปฏิเสธ แต่ฉันยืนยันจะให้จริงๆ

“เก็บไว้เถอะ ไม่เป็นไร เอาไว้ซื้อของ”ก่อนจะปิดประตูแล้วนอนบนเตียงนุ่มๆทันที ฮืออออ จะไม่สบายรึเปล่าเนี่ยตัวรุมๆ อุตสามาพักผ่อนแท้ๆจะเป็นไข้ไม่ได้นะเรา