Se connecterPartager
2 - ทำไมต้องแคร์คนอื่น
Date de publication:
2025-11-12 18:18:23ทำไมต้องแคร์คนอื่น
“เสร็จจแล้วก็มากินข้าวสิ” น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นทันที เมื่อเห็นว่าเธอเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“คุณเอารถอะไรมา ฉันจะกลับเข้าบ้าน ไปกินข้าวไปนอนที่นั่นดีกว่า” ศิรดาไม่ได้สนใจในสิ่งที่เขาพูด เธอกลับถามหากุญแจรถทันที
ปกรณ์กิตติ์ที่ได้ยินประโยคไม่เข้าหู ก็ลุกพลวดขึ้นหุนหันเดินมาหาเธอทันทีอย่างไม่สบอารมณ์ เพราะไม่พอใจในสิ่งที่เธอทำตัวเมินใส่เขาเอาเสียเลย แล้วคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเธอ
“แต่นี่มันดึกแล้วน่ะแป้ง ไปกินข้าวก่อน แล้วก็นอนที่นี่ต่ออีกสักคืน พรุ่งนี้ค่อยกลับบ้านมันไม่หายไปไหนหรอก” น้ำเสียงกดต่ำเอ่ยพูดกับเธอ
“คือ...”
“จะมากินข้าวดี ๆ หรือจะให้ฉันทำอย่างอื่นแทน” เขาพูดพร้อมกับใช้สายตาข่มขู่แถมยังมองแทะโลมที่ร่างกายของเธออีกด้วย
ศิรดาจึงต้องจำใจเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารที่เขานั้นได้จัดเตรียมอาหารไว้รอเธอแล้ว และเธอก็ยอมนั่งทานแบบเงียบ ๆ โดยไม่กล้าพูดอะไรสักคำ และรีบจัดการเก็บโต๊ะเก็บของให้เรียบร้อยเมื่อรับประทานเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก่อนจับรับยาจากมือของเขาที่ส่งมาให้เธอ
“กินยาด้วย” น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยกับเธอ
“มียาแค่นี้...” เธอขมวดคิ้วก่อนที่จะตัดสินใจถามเขาออกไปอย่างสงสัย เพราะมียาแค่หนึ่งเม็ดเท่านั้น ซึ่งเธอพอจะทราบดีว่าเป็นยาชนิดใด
“อืม...หรือเธอต้องการยาอะไรอีกล่ะ?” เขาถามเธอกลับไปบ้าง แต่ก็พอจะเดาออกอยู่หรอก ว่าเธอนั้นต้องการยาอะไร
“ยาคุม!”
“จะไปกินทำไม ก็รู้อยู่ว่ามันอันตราย” เขาพูดออกไปด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉียวทันที เพราะไม่พอใจนักที่เธอต้องการทำแบบนี้
“แต่คุณ...”
“แค่ครั้งแรกเอง เธอคงไม่ท้องหรอก” เขาพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พร้อมกับจ้องมองใบหน้าเธออย่างขุ่นเคือง ก่อนที่จะเดินไปยังเตียงนอนด้วยความหงุดหงิดขุ่นเคืองราวกับว่าไม่พอใจที่ถูกขัดใจ
ศิรดารีบสาวเท้าก้าวไปตามหลัง เมื่อรู้ว่ากำลังเดินหนีเธอ เพราะยังคคุยกันไม่รู้เรื่องเขาจะเดินหนีเธอไม่ได้ เธอแบมือไปตรงหน้าเขาเพื่อขอสิ่งที่ต้องการในทันที
“นี่คุณประมาทเกินไปหรือเปล่าคุณกิตติ์ ขอกุญแจรถด้วยฉันจะไป...”
ปกรณ์กิตติ์ขบกรามแน่นด้วยความหงุดหงิด มองหน้าเธอด้วยความขุ่นเคืองก่อนที่จะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหมือนรู้สึกน้อยใจ
“นี้เธอไม่อยากท้องกับฉันขนาดนั้นเชียวเลยเหรอไง ยัยแป้ง” เขาตัดพ้ออย่างไม่ค่อยพอใจ ที่เธอพูดออกมาแบบนี้
“ก็เออนะสิ” ศิรดาตอกกลับออกมาแบบไม่ไว้หน้า เพราะเธอไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้นจริง ก็ในเมื่อเธอและเขามีสถานะกันแบบไหนคนนอกและเธอเองย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ
“เธอลืมไปหรือเปล่า ว่ามันผ่านมาตั้งกี่ชั่วโมงแล้วแป้ง ถึงเธอจะได้กินยาคุมตอนนี้มันก็ไม่ทันแล้ว”
“ทันไม่ทันก็ต้องลองเสี่ยงดู ดีกว่าปล่อยเอาไว้แบบนี้...” เธอยังคงดื้อดันที่จะทำแบบที่พูด โดยไม่สนว่าเขาจะพูดเช่นไร
“ก็บอกว่าไม่ให้กินไง ทำไงถึงพูดไม่เข้าใจวะ แล้วนี้เธอจะออกไปไหนมันดึกแล้วนะ” เขาสวนกลับอย่างไม่พอใจ ก่อนที่จะลุกไปคว้าตัวเธอเอาไว้ เมื่อเธอกำลังจะเปิดประตูออกไป
“กลับบ้าน ว้าย...” เธอตอบเพียงแค่นั้น ก็ต้องร้องเสียงหลงออกมาเมื่อร่างรอยหวือขึ้นไปบนบ่าแกร่งของเขาแล้ว
ปกรณ์กิตติ์สาวเท้ายาวไปยังเตียงนอนอีกครั้ง แล้วทุ่มศิรดาลงบนที่นอนทันที ก่อนที่จะขึ้นไปคร่อมเธอเอาไว้ ไม่ให้เธอหนีไปไหนได้อีก
“มีลูกกับฉันมันน่าอายขนาดนั้นเลยเหรอไงแป้ง” เขาพูดออกมาต่อหน้าเธอ
“ก็เราเป็นพี่น้องกัน จะมีลูกด้วยกันได้ยังไง” เธอตอบเขาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา ๆ เมื่อเห็นแววตาวาวโรจน์ของเขาที่มองเธอ
“ก็ฉันบอกอยู่ไง ว่าเธอไม่ใช่น้องสาวฉันยังไม่เข้าใจอีกเหรอ”
“แต่คนอื่นเขามองว่าเราเป็นพี่น้องกัน อื้อ...”
ยังไม่ทันที่ศิรดาจะได้พูดจบประโยค เสียงพูดเมื่อสักครู่ก็ถูกกลืนลงลำคอไปทันที เมื่อปกรณ์กิตติ์ก้มลงมาใช้ปากหยักกประกบปิดปากของเธอเอาไว้ เพื่อไม่ให้เธอได้พูดอะไรออกมาอีก
“คะ คุณกิตติ์...” เสียงหอบกระเส่าเรียกชื่อคนตรงหน้า เมื่อเขาผละออก
ปกรณ์กิตติ์จ้องมองลึกเข้าไปนัยน์ตากลมโตของเธออยู่นานอย่างพิจารณาโดยที่ไม่ยอมพูดอะไร จนกระทั่งศิรดาพยายามผลักเขาออกให้ลุกขึ้นไปจากตัวของเธอ
เขาเลยต้องล็อคมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ยกขึ้นเหนือศีรษะ และจ้องมองใบหน้าของเธออีกครั้ง ก่อนจะพ่นลมหายใจยาวออกมา
“จะแคร์ทำไมกับขี้ปากของคนอื่นนักหนา เขาไม่ได้มาหาให้เราแดกเสียหน่อย จ๊วบ...” ทันทีที่เขาพูดกับคนใต้ร่างจบ ปากหยักก็ฉกชิงประกบปากของเธออีกครั้งทันที
ครั้งนี้เขากับส่งลิ้นร้ายเข้าไปกวาดต้อนความหวานจากโพลงปากนุ่มนี้ของเธอ นานเท่านานกว่าเขาจะยอมผละออก หากว่าไม่กลัวคนใต้ร่างขาดอากาศหายใจเสียก่อน
“ยังจะดื้ออยากจะกลับอยู่อีกไหม” เสียงแหบพร่าถามคนตรงหน้าออกไป พร้อมกับมือที่ยกขึ้นมาเช็ดคราบน้ำลายที่เลอะขอบปากของเธอที่บวมเจ๋อด้วยฝีมือของเขาให้กับเธอด้วยเบา ๆ อย่างอ่อนโยน
“นอนที่นี่ก็ได้ แต่ว่า...” เธอส่ายหน้าให้เขาเบา ๆ เพราะไม่กล้าขัดใจ แต่เธอก็ยังมีความกังวลอยู่ดีกลัวว่าเขาจะทำอะไรเธอมากกว่านี้
“แต่อะไร?”
“แค่นอนอย่างเดียวน่ะ...”
“ทำไม?” เขาเลิกคิ้วถามเธอด้วยใบหน้ากวน ๆ เพราะพอจะเข้าใจว่าเธอมีความกังวลอะไร
“ยังจะถามอีก” เธอหันหน้าหนี พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงงึมงำราวกับว่าเป็นเด็ก
“ก็พูดมาสิ ถ้าไม่อยากให้ทำอย่างอื่น...” เขาพูดด้วยใบหน้าที่ล้อเลียนเธอ และมือก็ยังแกะกระดุมเสื้อของเธอออกด้วย
“เจ็บ...”
หมับ
เธอตอบออกไปด้วยใบหน้าที่แดงก่ำเพราะเขินอาย และก็ต้องเบิกตากว้าง เมื่อรับรู้ว่าหน้าอกโล่งไร้สิ่งปกปิด และร้องเสียงหลงออกมาอีกครั้ง เมื่อเขาใช้ปากครอบครองมาที่ยอดปทุมถันของเธอเข้าเสียแล้ว
“อ๊ะ ไหนบอกว่าไม่ทำไง”
“ก็ไม่ได้ทำข้างล่างเสียหหน่อย” เอ่ยตอบเธอ แต่ก็ยังคงป้วนเปี้ยนอยู่กับที่ยอดอกอีกข้างของเธอ โดยไม่สนว่าเธอจะค้านอย่างไร
“แต่บนตัวฉัน มันก็มีแต่รอยฟันของคุณเต็มไปหมดแล้ว”
Dernier chapitre
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 35 - บทส่งท้าย(จบ)
บทส่งท้าย(จบ)อะแฮ่ม!!!“พ่อให้แกมารับตัวน้องไปทำพิธี แต่แกยังมาแอบรังแกน้องอยู่อีกนะไอ้กิตติ์” สุทัศน์ที่เข้ามาขัดจังหวะนั้น ก็ได้แต่ตำหนิลูกชายออกไป“ก็เมียผมสวยใครจะอดใจไหวละ” ถึงเขาจะหันมาพูดกับผู้เป็นพ่อ แต่สายตากับคำพูดก็ยังคงจดจ่อและเชยชมเพียงแค่ศิรดาไม่อาจจะละไปทางอื่นเลย“อดทนไม่ไหวก็ต้องอดทน เพราะหลานพ่อยังอยู่ในท้อง รีบพากันออกมาทำพิธีได้แล้ว” สุทัศน์พูดแล้วก็เดินออกไปทันที**พิธีการของทั้งคู่ก็จบในเวลาอันรวดเร็ว เพราะเป็นพิธีที่จัดกันแบบเรียบง่าย มีเพียงแค่การสวมแหวนต่อหน้าแขกเหรื่อที่เชิญมาเป็นสักขีพยานและเก็บภาพของทั้งคู่ไว้เท่านั้น“ปิ่น! เดี๋ยวพาคนขึ้นไปช่วยขนย้ายของในห้องแป้งไปไว้ที่ห้องฉันด้วยนะ” ปกรณ์กิตติ์สั่งการขึ้นมาทันที ที่ทำพิธีมงคลจบ ก่อนที่เขาจะพาศิรดาไปเปลี่ยนเป็นชุดที่ใส่สบายกว่านี้“ผมอาสาไปช่วยปิ่นเองนะครับนาย” กันตธีร์เอ่ยขึ้นมาทันที และขันอาสาที่จะไปช่วยเอง โดยที่ยังไม่มีใครเอ่ยสั่งเลย“ตามสบายเลย” ปกรณ์กิตติ์ที่รู้ดีความคิดของกันตธีร์ดี จึงทำได้เพียงแค่พยักหน้ารับรู้“ทำไมต้องย้ายด้วย แป้งว่าห้องแป้งก็ดีอยู่แล้ว” ศิรดาถามคนข้าง ๆ ออกไปอย่างไม่เข้าใจ
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 34 - งานหมั้น
งานหมั้น“แล้วเรื่องหมั้น...” สุทัศน์จึงเริ่มเอ่ยถึงเรื่องหมั้นหมายอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเรื่องของลูกชายกระจ่างชัดแน่แล้ว“ไม่มีเรื่องหมั้นหมายอะไรทั้งนั้นแหละ แป้งท้องกับผมอยู่ พ่อยังอยากจะให้แป้งหมั้นอยู่อีกเหรอครับ” ปกรณ์กิตติ์พูดขึ้นอย่างน้อยใจ ที่ผู้เป็นพ่อพูดถึงหมั้นหมายอีกแล้ว“ไอ้กิตติ์!”ทุกคนต่างก็เรียกชื่อเขาออกมาพร้อมเพียงกันแบบไม่ได้นัดหมาย“คุณกิตติ์ฟังคุณทัศน์พูดให้จบก่อนสิค่ะ อย่าพึ่งใจร้อน” แก้วตาจึงเป็นพูดขึ้นมาบ้าง เพราะเป็นคนที่ปกรณ์กิตติ์ยอมเชื่อฟัง“มึงหัดฟังที่คนอื่นพูดให้จบบ้างเถอะไอ้กิตติ์ ก่อนที่จะเอะอะโวยวายไม่มีสาเหตุแบบนี้” อัคนีพูดเสริมขึ้นมาอีกคน“ก็พ่อยังพูดถึงเรื่องหมั้น...”“เรื่องที่พ่อจะพูดคือเรื่องหมั้นหมายของแกกับแป้งไงกิตติ์ ตกลงแกไม่อยากหมั้นใช่ไหม” สุทัศน์จึงรีบพูดเพราะลูกชายไม่ยอมเชื่อฟังใครเลย“หมั้นครับ หมั้นครับ ผมยินดีหมั้นกับแป้งตอนนี้เลย” ปกรณ์กิตติ์ตอบทันที“ทีนี้ทำมาเป็นใจร้อนนะ ถ้าอย่างนั้นก็พาน้องไปแต่งตัว จะได้รีบมาทำพิธี” สุทัศน์จึงเอ่ยแซวลูกชายออกไป แล้วรีบบอกให้ทั้งไปเตรียมตัวมาเข้าพิธีที่พวกเขาได้จัดเตรียมไว้รอตั้งแต่เมื่อวาน“คร
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 33 - ผมทำแป้งท้อง
ผมทำแป้งท้อง“แล้วแกจะเอายังไงกับเรื่องนี้ไอ้กิตติ์” สุทัศน์ถามลูกชายขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อทุกอย่างยังไม่กระจ่างชัดเจน“ผมยังยืนยันคำเดิมครับพ่อ ว่าผมจะอยู่กับแป้ง และจะไม่ยกเมียตัวเองให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น” เขายังยืนกรานคำเดิม“คำก็เมียสองคำก็เมีย มีอะไรมายืนยันหรือพิสูจน์ไหม ว่าน้องแป้งเป็นเมียมึง” อคิราห์พูดแทรกขึ้นมาอีกครั้ง เพราะนึกหมั่นไส้เพื่อนขึ้นมามืออีกข้างของปกรณ์กิตติ์ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง แล้วหยิบอะไรบางอย่างที่เขาเก็บเอาไว้ออกมา ก่อนที่จะส่งให้ผู้เป็นพ่อดูเต็มตา“นี่ไงครับ ถ้าพ่อและทุกคนไม่เชื่อที่ผมพูด...”“สีแดงสองขีด” สุทัศน์พูดออกมาตามสิ่งที่เห็นอยู่ในมือ“นายติดโควิดเหรอครับ” กันตธีร์ที่เดินเข้ามาทันได้ยินและเห็นเหตุการณ์พอดีจึงพูดขึ้นมาบ้าง เพื่อทำลายสถานการณ์น่าอึดอัดนี้“มึงออกไปเลยนะไอ้กันต์ ก่อนที่กูจะยิงมึงไส้แตก” ปกรณ์กิตติ์หันไปตวาดใส่ลูกน้องคนสนิทอย่างเหลืออดที่เล่นมุขไม่รู้จักเวลา“ของใครกันแน่?” สุทัศน์ถามลูกชายออกไปอย่างใจเย็น เพราะต้องการความชัดเจนและอยากได้ยินความจริงจากปากของลูกชายมากกว่า“ของแป้งครับ ผมทำแป้งท้อง” ปกรณ์กิตติ์ตอบผู้เป็นพ่ออ
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 32 - แป้งเป็นเมียผม
แป้งเป็นเมียผมสวนปกรณ์กิตติ์“นาย กลับมาสักทีนะครับ รู้ไหมว่าผมโดนคุณทัศน์สวดทั้งคืนเลย” กันตธีร์รีบรายงานทันที ที่ปกรณ์กิตติ์เปิดประตูลงมาจากรถทางฝั่งของคนขับตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะเที่ยงวันแล้ว ภายในบริเวณลานบ้านนั้นยังมีรถจอดอยู่สองสามคัน และคันที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก็คือรถของเพื่อนแฝดเขานั้นเองที่ยังคงจอดอยู่ก็แหง่ละ เพราะว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของเพื่อนเขาที่จะเข้าพิธีหมั้น แต่เขากลับฉุดว่าที่คู่หมั้นของเพื่อนไปตั้งแต่เมื่อวาน และพึ่งจะกลับมาเอาตอนนี้เขารู้ดีว่ากลับมาต้องเจอกับอะไรบ้าง แต่เขาก็เตรียมใจเอาไว้แล้วแหละ และก็จะน้อมรับทุกการกระทำของต้นเอง“...” ปกรณ์กิตติ์ได้แต่มองหน้าลูกน้องคนสนิทแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขารีบสาวเท้ายาวเดินไปทางฝั่งตรงข้ามของคนขับ“คุณแป้ง! ผมช่วยครับนาย” กันตธีร์กำลังจะเดินไปทางที่ศิรดาลงมาจากรถ“ไม่ต้อง เมียฉัน ฉันดูแลเองได้” แต่ถูกผู้เป็นเจ้านายสั่งห้ามเอาไว้เสียก่อน“แหม่ ตอนนี้กล้าเรียกเมียได้เต็มปากเต็มคำเลยนะครับ” กันตธีร์ยกยิ้มอย่างพอใจ ดีใจที่ปกรณ์กิตติ์รู้ใจตัวเองสักที และก็ไม่ลืมที่จะพูดจาเหน็บแนมแซวผู้เป็นเจ้านาย“หุบปากของนายไปเลยไอ้กันต์
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 31 - พี่โคตรดีใจเลย
พี่โคตรดีใจเลยรุ่งเช้าเสียงดังรบกวนออกมาจากห้องน้ำ ทำให้ปกรณ์กิตติ์ต้องลืมตื่นขึ้นมา แล้วรีบลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที เพราะบนที่นอนนั้นข้างกายไร้เงาของศิรดาที่เขากอดมาตลอดคืน“แป้ง”“พี่กิตติ์” เสียงอ่อนล้าเอ่ยเรียกเขาตอบ พร้อมกับใบหน้าอิดโรยซีดเผือกไร้ชีวิตชีวา มองเขาด้วยสายตาปรือปรอยไร้เรี่ยวแรงยืนเกาะขอบอ่างล้างหน้าอยู่ปกรณ์กิตติ์เมื่อเห็นสภาพไม่สู้ดีของศิรดา จึงรีบเข้าไปช่วยพยุงเธอไว้ พาเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วคอยถามไถ่เธอด้วยความเป็นห่วง“เป็นอะไรไป เดินไหวไหม” เดินไปได้เพียงแค่สองสามก้าว เขาก็เอ่ยถามขึ้นอีก และนึกโทษตัวเองขึ้นมาทันที ที่เมื่อคืนเขาเอาแต่ใจตัวเอง กว่าจะยอมปล่อยให้เธอได้พักผ่อนเวลาก็ล่วงเลยเข้ามาสู่วันใหม่แล้ว“ไหว แป้งแค่มึนหัวนิดหน่อยเหมือนบ้านกำลังหมุนเลยพี่กิตติ์” เธอหันมาตอบเขาเสียงแผ่วเบา และพยายามประคองตัวเองเดินไปที่เตียงต่อ“เดินไหวหรือเปล่า พี่ช่วยนะเดี๋ยวจะล้มเอา” ปกรณ์กิตติ์คอยช่วยประคองและพาเธอเดินช้า ๆ ไปนั่งที่เตียงก๊อก ก๊อก ก๊อกเป็นเสียงของคนมาเคาะประตูหน้าห้องที่ด้านนอก ทั้งคู่มองสบตากันอย่างงุนงง ก่อนที่ปกรณ์กิตติ์จะนึกขึ้นได้ว่าน่าจะเ
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 30 - สัมผัสรักNC
สัมผัสรักNC“พาแป้งเข้ามาที่นี่แล้ว พี่จะไม่...” พูดแล้วศิรดาก็เป็นฝ่ายผลักเขาให้นอนลง แล้วเธอก็ตามขึ้นไปทาบทับทันทีการกระทำของศิรดาในตอนนี้ ทำเอาปกรณ์กิตติ์ยกยิ้มขึ้นมาอย่างชอบใจ เมื่อถูกเธอขึ้นจู่โจมแบบนี้ จึงยกมือขึ้นโอบเธอทันที ก่อนที่จะเอ่ยแซวเธอออกไป“อยากหรือ? แป้งยั่วพี่ก่อนนะ” เสียงนุ่มเอ่ยบอก พร้อมกับมืออีกข้างยกขึ้นมาปัดปอยผมที่ตกลงมาปิดหน้าออกให้เธอและลูบศีรษะเบา ๆ อย่างอ่อนโยน“แล้วพี่ชอบหรือเปล่า” เธอเอ่ยถามอย่างท้าทายพร้อมกับสายตาที่มองเขาอย่างยั่วยวน“ยั่วอีกสิที่่รัก เราจะได้มาพิสูจน์ความทนทานของเตียงที่นี่ ว่าดีเหมือนที่เตียงห้องแป้งไหม” เขาเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เอ่ยแซวเธอกลับไปเช่นกัน“เจ้าเล่ห์”“แต่แปลกเนอะ เราเอากันทุกคืนแต่ทำไมพ่อถึงไม่รู้เรื่องของเราเลย ทั้ง ๆ ที่พี่ก็กระแทกแรงสะขนาดนั้น” เขาพูดออกมาด้วยใบหน้าและท่าทีที่มีความสุข ราวกับว่าเป็นเรื่องตลกเสียอย่าง“พี่กิตติ์”ศิรดาจึงได้แต่เอ็ดเขา ที่เขาพูดจาทะลึ่งออกมาต่อหน้าเธอแบบไม่รู้สึกกระดากปากตัวเองเลยสักนิด เหมือนกับว่าเป็นคำพูดที่พูดประจำในชีวิตประจำวันอย่างนั่นแหละ“พี่พูดจริง ๆ นะ พี่อยากให้พ่อจับเรื่องข
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 27 - เธอเป็นเมียฉัน
เธอเป็นเมียฉัน“เดี๋ยว!” ศิรดาได้แต่ดันอกแกร่งของเขาออกและห้ามเขาเอาไว้ ก่อนที่อะไรจะเกินเลยไปมากกว่านี้ เพราะแค่นี้เธอก็รู้สึกผิดจนไม่กล้าที่จะมองหน้าของสุทัศน์ได้แล้ว“ทำไม?” เขาได้แต่เลิกคิ้วมองเธออย่างงุนงง ว่าทำไมเธอถึงห้ามเขา ทั้งที่ตอนนี้นั้นเธอก็มีปฏิกิริยาตอบสนองมีความต้องการไม่ต่างอะไรจาก
Dernière mise à jour : 2026-03-28ตีตราจอง น้องบุญธรรม 24 - ให้โอกาสตอบอีกที
ให้โอกาสตอบอีกทีตกเย็นสวนปกรณ์กิตติ์“อุ้ย...พี่กิตติ์ เล่นอะไรฉันตกใจน่ะ!” ศิรดาร้องอุทานออกมาเพราะตกใจ ขณะที่กำลังวุ่นอยู่กับการปรุงอาหารอยู่ในครัว แต่จู่ ๆ ปกรณ์กิตติ์ก็จู่โจมเข้ามาสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง“พูดใหม่สิ” เสียงทุ้มเอ่ยบอก เมื่อคำเรียกแทนตัวเองของเธอที่เอ่ยออกมาเมื่อสักครู่นั้น ช่าง
Dernière mise à jour : 2026-03-25ตีตราจอง น้องบุญธรรม 13 - ไม่กลับไปกินของเดิม
ไม่กลับไปกินของเดิมตกเย็น“สองแฝดยังอยู่เหรอ อานึกว่าจะหนีกลับบ้านก่อนที่อาจะกลับมาเสียแล้ว” สุทัศน์ทักขึ้นมาเมื่อเข้ามาในบ้านตอนเย็นแล้ว ยังคงเห็นเพื่อนของลูกชายอยู่“เย็นนี้ พวกผมสองคนขออนุญาตฝากท้องที่นี่ได้หรือเปล่าครับอาทัศน์” อคิราห์แฝดผู้พี่เป็นคนเอ่ยขึ้น“ได้สิ อยู่ทานข้าวกันหลาย ๆ คน อาว่
Dernière mise à jour : 2026-03-19ตีตราจอง น้องบุญธรรม 17 - ฉันจะไปด้วย
ฉันจะไปด้วยบนท้องถนนที่แสนเงียบสงัด มีเพียงรถซูเปอร์คาร์คันราคาหลายสิบล้านแล่นอยู่คันเดียว และบุคคลทั้งสองบนรถซูเปอร์คาร์นั้นมีเพียงแค่ความเงียบ ที่ไร้บทสนทนามาตลอดทาง ตั้งแต่ที่รถแล่นออกมาจากอาณาเขตของสวนผลไม้ปกรณ์กิตติ์แล้ว“แป้งอยากไปที่ไหนบอกพี่่ได้เลยนะ วันนี้พี่ยอมตามใจแป้งทุกอย่างเลย เพราะถ
Dernière mise à jour : 2026-03-21
Vous vous intéresseriez aussi à
แต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI79.6K Vuesวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์84.4K Vuesเพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี74.4K Vuesพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.1K Vuesเศษรักไร้สถานะ
Duangkwan629 Vuesที่พักใจชองนายซุปตาร์
DJArtsyStory 76 Vuesเฮียซันคลั่งรัก
เม็ดขนุน64 Vuesเพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]
มนต์ศิขริน405 Vues
