LOGINShare
ตอนที่ื 10 ไม่เหมือนเดิม
Last Updated:
2025-12-01 23:29:29ตอนที่ื 10 ไม่เหมือนเดิม
เช้านี้หลังจากที่อติรุจสามีหนุ่มอาบน้ำแต่งตัวกำลังจะไปทำงาน ก็เห็นภรรยาสาวยังนอนซมอยู่ที่เตียง วันนี้ภควดีมีสอนในช่วงเช้าแต่เธอต้องขอเลื่อนไปสอนในคาบว่างช่วงบ่าย เพราะไม่มีแรงแม้แต่จะเดินทางไปสอน หลังจากที่เธอก็โทรบอกให้คุณครูสาริสาเพื่อนสาวไปบอกกับเด็กนักเรียนเสร็จแล้ว เธอก็ล้มตัวนอนพักต่อ สามีหนุ่มที่เป็นห่วงก็เดินมาถามอาการของเธอก่อนออกไปทำงาน
“วดี!!!.ให้พี่พาไปหาหมอมั้ย!” อติรุจผู้เป็นสามีเอ่ยถามภรรยาด้วยความเป็นห่วง
“นอนต่ออีกหน่อย เดี๋ยวก็ดีขึ้นค่ะ พี่รุจจะไปทำงานแล้วเหรอคะ”
“จ้ะ! งั้นพี่ไปก่อนนะ พอดีพี่มีประชุมแต่เช้า” ภควดีรู้สึก ตงิด ๆ ที่ช่วงนี้สามีอ้างว่ามีประชุมบ่อยเหลือเกิน
“เมื่อวานพี่ก็ประชุมซะดึกเลย เช้านี้ยังไม่เสร็จอีกเหรอคะ”
“วันนี้คงจะเสร็จแล้วล่ะ พอดีเมื่อวานหัวหน้าแผนกลาหยุดไปคนหนึ่ง ก็เลยลากยาวมาถึงเช้านี้”
11.00 น.
ภควดีอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็รีบเดินไปรอรถเมล์ เธอเดินอย่างเร่งรีบเพราะบ่ายนี้มีสอนภาษาจีน แต่ระหว่างที่กำลังเดินออกจากปากซอยก็เจอกับรถของอชิรวิชญ์ คุณหมอหนุ่มรีบชะลอรถแล้วลดกระจกลงเพื่อจอดถามหญิงสาว
“คุณวดีครับ..” หญิงสาวหันตามเสียงเรียก ก่อนจะยิ้มออกมาที่เห็นเป็นคุณหมอ
“อ่าว!!..สวัสดีค่ะคุณหมอ วันนี้ไม่มีตรวจเหรอคะ”
“ตรวจเสร็จช่วงเช้าแล้วครับ พอดีว่ามีตรวจอีกทีช่วงบ่ายสอง ก็เลยแวะไปดูคลินิกมา ตอนนี้ช่างกำลังตบแต่งภายในอยู่ คุณวดีจะไปไหนครับเนี่ย”
“วดีมีสอนค่ะ กำลังจะไปโรงเรียนมัธยมใกล้ ๆ นี้”
“ให้ผมไปส่งมั้ยครับ”
“เอ่อ..จะดีเหรอคะ วดีเกรงใจ แล้วมันก็คนละทางกับโรงพยาบาลด้วย”
“ไม่เป็นไรครับ ผมว่าจะแวะไปทานมื้อกลางวัน แถว ๆ โรงเรียนที่คุณวดีสอนอยู่พอดีเลย ขึ้นมาเถอะครับ” อชิรวิชญ์เชิญชวน
“ค่ะ” หญิงสาวเปิดประตูก้าวขึ้นมาในรถ”
“คุณวดีมีสอนช่วงบ่ายทุกวันเลยเหรอครับ”
“ก็ไม่ทุกวันหรอกค่ะ แต่เช้านี้วดีปวดท้อง ก็เลยขอไปสอนคาบว่างตอนบ่ายแทน”
“งั้นเดี๋ยวเย็นนี้ผมจัดยาเอามาให้คุณวดีเลยดีกว่าครับ..อาการปวดท้องจะได้ทุเลาลง”
“คุณหมอจ่ายยาเลย โดยที่ไม่ต้องตรวจได้เหรอคะ”
“อันที่จริงก็ต้องตรวจนั่นแหละครับ แต่เห็นคุณวดีไม่ค่อยว่าง”
“งั้นเอาเป็นว่าถ้าวดีสอนเสร็จ จะไปหาคุณหมอที่โรงพยาบาลนะคะ”
“งั้นเราแวะไปทานข้าวเที่ยงกันก่อนมั้ย ผมเลี้ยงเอง”
“คุณหมอใจดีจัง”
“ผมไม่ค่อยมีเพื่อนหรอกครับ ถ้าคุณวดีไม่รังเกียจ”
หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ คุณหมอก็ไปส่งภควดีที่โรงเรียน พอสอนคาบบ่ายเสร็จภควดีก็มีอาการปวดท้องขึ้นมาอีก พอตกเย็นสามีก็ไม่มารับเธอ ทั้ง ๆ ที่เธอบอกว่าจะไปตรวจอาการปวดท้อง
“ขอบใจนะสา ที่มาส่ง”
“ไม่เป็นไรจ้ะ วดีก็เคยช่วยเหลือสาเหมือนกัน” สาริสาเพื่อนครูที่โรงเรียนขับรถมาส่งภควดีที่โรงพยาบาล พอไปถึงเธอก็เดินเข้าไปหาคุณหมอที่รออยู่ ก่อนหน้านี้ภควดีได้โทรหาอชิรวิชญ์เพื่อปรึกษาอาการของเธอแล้ว
Latest chapter
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 30 ตอนจบ
ตอนที่ 30 ตอนจบทางด้านภควดี หลังจากที่เธอได้เคลียร์ใจกับภูริชและเด็กหนุ่มก็ยอมลบคลิปให้เธอแล้ว เธอก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง จะเหลือก็เพียงแค่อภิรักษ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนที่คอยตามตื๊อขอมีอะไรกับเธออยู่บ่อยๆ ซึ่งพอหลังจากวันนั้น เธอก็ไม่เคยยอมที่จะมีอะไรกับเขาอีกเลย เพราะเธอไม่อยากรู้สึกผิดไปมากกว่านี้ ภควดีจึงตัดสินใจขอยื่นคำขาดเพราะถึงยังไงอภิรักษ์ก็ไม่ได้มีคลิปที่จะเอามาขู่เธอได้อีกแล้ว ตอนแรกเธอคิดว่าจะลาออกจากครูอัตราจ้างไปสอนที่โรงเรียนอื่นแทนด้วยซ้ำ แต่เธอมาสอบได้ครูผู้ช่วยเสียก่อน..และระหว่างรอเรียกตัวเข้ารับราชการครู เธอก็คิดว่าจะอยู่ที่นี่ให้ครบกำหนด ซึ่งก็คือไม่เกินสิ้นเดือนนี้“ที่พี่เรียกวดีมาพบวันนี้ ก็อยากจะพูดเรื่องที่จะเลี้ยงส่งวดีนั่นแหละ”“ขอบคุณค่ะ แต่..วดีว่าเรากินเลี้ยงกันแค่ในโรงเรียนก็ได้นี่คะ” ภควดีรีบเสนอเพราะไม่ไว้ใจอภิรักษ์“ได้ยังไงกันล่ะ เลี้ยงส่งวดีทั้งทีพี่ก็ต้องทำให้เต็มที่สมกับที่เราเคยร่วมสุขกันมาสิจ๊ะ” เขาไม่วายพูดตอกย้ำเธอ สิ้นเสียงหนุ่มใหญ่ก็ไม่รอช้ารีบลุกจากเก้าอีกของตัวเองมาลวนลามครูสาวที่ยืนอยู่ทันที“วดีขอให้ ผอ..มองวดีในฐานะเจ้านายกับลูกน้องเหมือนอ
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 29 หยุดรักครั้งนี้ต้องทำยังไง
ตอนที่ 29 หยุดรักครั้งนี้ต้องทำยังไงหนึ่งอาทิตย์ต่อมา มินตราก็ได้โทรบอกภควดีว่านายประเสริฐบิดาของอติรุจได้เสียชีวิตแล้ว ภควดีเดินทางมางานศพ เพราะมินตราไม่เหลือใครแล้วจริง ๆ เธออยู่กับแม่ซึ่งก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร หลังจากนั้นมินตราก็ขอติดตามภควดีมาที่กรุงเทพฯ เพื่อจะบอกข่าวกับอติรุจที่ถูกต้องโทษอยู่ในเรือนจำมินตราพอเข้ามาในกรุงเทพฯ เธอก็ไม่อยากกลับไปอยู่บ้านนอก จึงบอกกับภควดีว่า เธออยากย้ายมาเรียน ม.4 ที่กรุงเทพฯ โดยเธอบอกว่าจะหางานทำไปด้วย เพราะรายได้หลักของครอบครัวก็มาจากการที่เธอดูแลประเสริฐบิดาของอติรุจ“มิ้น!! แต่หนูจะเสียเวลาเริ่มเรียน ม.4 ใหม่เลยนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ มิ้นอยากมาเริ่มเรียน ม.4 ใหม่ที่นี่”“น้าว่ามันจะเสียเวลาเอานะ มิ้นไปกลับไปเรียนให้จบหกแล้วค่อยมาต่อมหาลัยที่นี่ไม่ดีกว่าเหรอ”“แต่ตอนนี้มิ้นก็ไม่มีรายได้อะไรเลยนะคะ”“เดี๋ยวน้าจะช่วยมิ้นเป็นรายเดือน แล้วพอช่วงปิดเทอมมิ้นก็ค่อยหางานทำงานดีมั้ย อดทนเรียนให้จบอีกแค่ปีกว่า ๆ เองนะ” ภควดีสงสารเธอเพราะไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร“งั้นถ้าจบม.6 แล้ว มิ้นขอมาพักกับน้าวดีได้มั้ยคะ”“อ๋อ ได้สิ”“ขอบคุณค่ะ”วันนี้ ภูริชคะยั้นคะยอให้ภคว
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 28 ประชุมลับกับ ผ.อ. NC
ตอนที่ 28 ประชุมลับกับ ผ.อ. NCอภิรักษ์ลุ่มหลงอยู่ในวังวนพิศวาส เขาปาดลิ้นร้อนเลียไปตามรอยแยก ก่อนจะดูดดื่มรสชาติความหวานของกายสาวที่เขาโหยหามาอย่างยาวนานเสียงเธอเร่งเร้าให้เขาชิดใกล้ เพื่อบดขยี้ปลายลิ้นร้อนในเรือนกายเธอ ครูสาวหมุนคว้างท่ามกลางคลื่นลมของความเสน่หา เธอปล่อยให้มันเป็นไปตามสัญชาตญาณความต้องอันร้อนแรงของตัวเอง“หวานเหลือเกิน...วดีจ๋า น่าเสียดายแทนไอ้รุจ ที่มีของดีอยู่แล้วแต่เสือกไม่เห็นค่า” อภิรักษ์พึมพำเสียงแหบห้าวดังกระหึ่มในลำคอ เขาห่อลิ้นเสียบลงไปในแอ่งสวาทที่ชุ่มโชก ก่อนจะดูดกินจนเธอดิ้นพล่าน ใบหน้าสวยสะบัดไปมาด้วยความทรมาน ก่อนที่มือเรียวบางจะดึงทึ้งเส้นผมของเขา“พี่รักษ์ขา วดีทรมานเหลือเกิน อื้อ”แม้จะได้ยินเสียงขอร้องแต่หนุ่มใหญ่ก็ยังคงทรมานครูสาวด้วยการเกร็งลิ้นเข้าออกเป็นจังหวะ เธอครางเสียงหวานใสไปหลายรอบ ลมหายใจหอบกระชั้น ขาเรียวงามแยกออกจากกันมากขึ้น อภิรักษ์กดลึกเร่งระรัว เนื้อตัวภควดีบิดเร่ารอรับคลื่นความสุขที่ถาโถมเข้ามา กล้ามเนื้อภายในเกร็งตอดรัด สะโพกอวบแอ่นหยัดขึ้นหาริมฝีปากของเขา กายสาวเกร็งกระตุกพร้อมปลดปล่อยความสุขสมออกมาให้เขากลืนกินอภิรักษ์หายใจก
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 27 ครั้งเดียวก็เกินพอ NC
ตอนที่ 27 ครั้งเดียวก็เกินพอ NC“วดีขอให้มันจบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ..” สิ้นเสียงหวานอภิรักษ์ก็สอดมือลงใต้ขอบกระโปรงของเธอ ก่อนจะหยุดปลายนิ้วที่ใจกลางความชุ่มฉ่ำ แค่เพียงขยับกรีดกรายเบาๆ ตามรอยแยก ตัวเธอก็สั่นสะท้าน“ผมไม่ขอรับปาก”“อื้อ!..อย่าค่ะ..แค่ครั้งนี้ครั้งเดียววดีก็รู้สึกผิดมากพออยู่แล้ว ได้โปรดเห็นใจเถอะนะคะ” แววตาเขาวับวาวเปี่ยมด้วยความต้องการอย่างท่วมท้น ต่อให้เธอห้ามเขาก็ไม่คิดจะหยุดอยู่แล้วมิเช่นนั้นคงไม่ออกอุบายพามาที่นี่หรอก แต่ก็พยายามพูดโน้มน้าวเธอให้คล้อยตามด้วยความยินยอมดีกว่าการขืนใจ“คุณไม่พูด ผมไม่พูด ใครมันจะรู้”“ก็เราไงคะที่รู้...รู้อยู่แก่ใจ วดีขอร้องเถอะค่ะ ขอให้จบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว”“ผมทนความสวยเซ็กซี่ของคุณไม่ได้หรอก วดีจ๋า” พูดจบอภิรักษ์ก็มอบจูบแสนหวานให้เธออย่างเร่าร้อนพร้อมกับมือหนาที่ล้วงเข้าไปตะปบกรีดกลางร่อง“อ๊าห์!!!” เธอครางเสียงสั่นก่อนจะหนีบต้นขาเอาไว้แน่น ถ้าเขาไม่ตกลงเธอก็จะไม่ยินยอม“อย่าดื้อกับผมสิ แค่คุณให้ผมกินเวลาที่หิว มันก็ไม่เห็นจะยากเย็นอะไรเลย แล้วผมสัญญาว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร” รอยยิ้มของช่างเจ้าเล่ห์นัก หญิงสาวเริ่มกังวลกั
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 26 หลอกไปเชือด NC
ตอนที่ 26 หลอกไปเชือด NCรุ่งเช้า ผู้อำนวยการได้โทรหาภควดี และบอกกับเธอว่าวันนี้ไม่ต้องเข้าไปที่โรงเรียน เดี๋ยวเขาจะเป็นคนมารับเธอที่หน้าคอนโด หลังจากวางสายผู้อำนวยการแล้วภควดีจึงรีบโทรบอกภูริชว่าไม่ต้องแวะมารับเธอ“งั้นเย็นนี้ คุณครูอย่าลืมไปเชียร์ผมแข่งบาสด้วยนะครับ”“จ้ะ..เดี๋ยวครูคงเสร็จจากงานที่เขตช่วงบ่าย ๆ จะแวะไปเชียร์นะ” วางสายจากเด็กหนุ่มไม่ถึงหนึ่งนาที ผู้อำนวยการก็โทรเข้ามาอีกรอบและว่าเขาจอดรถคอยเธออยู่ที่หน้าคอนโดแล้ว ภควดีเอื้อมดูนาฬิกาข้อมือเวลาก็เพิ่ง 07.15 น. ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าสะพายแล้วหอบแฟ้มเอกสารออกจากห้องมาด้วยความเร่งรีบ ระหว่างที่เดินออกมาเธอก็พลางนึกในใจด้วยความค่อนขอดว่า..ประชุมเขตเก้าโมงจะรีบไปไหนกันนักหนา!หญิงสาวกำลังเดินออกมาที่ลานจอดรถหน้าคอนโด มีกระเป๋าสะพายและหอบแฟ้มเดินมาที่รถ เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนทรงปีกกว้างสีขาวลายทาง คอวีกว้างปิดกระดูกช่วงบ่าสวยเซ็กซี่ และสวมกระโปรงสีครีมทรงเอพร้อมด้วยเข็มขัดที่รัดเอวคอดกิ่วเอาไว้ด้วยความทะมัดทะแมง ชายสูงวัยถึงกับกลืนน้ำลายก่อนจะรีบวางโทรศัพท์เพื่อปิดคลิปของเธอที่กำลังดูอยู่ ก่อนที่ครูสาวจะก้าวเข้ามานั่งในรถร
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 25 ปลาหมึกแถวบน
ตอนที่ 25 ปลาหมึกแถวบนภควดีที่แต่งตัวเสร็จก่อนจึงรีบเดินมาปลดล็อกประตู ก่อนจะเห็นร่างท่วมของผู้อำนวยการยืนหน้าเครียดอยู่“เข้าไปทำอะไรกันในนั้น..คุณภควดี” เสียงเข้มเอ่ยถาม ภควดีรีบปาดเหงื่อออก และยืนเอาตัวบังไว้ แต่ภูริชก็ดันทะเล่อทะล่าออกมาพร้อมกับเอ่ยขึ้น“พอดี ผมไปเล่นบาสมาแล้วก็เข้าไปเปลี่ยนชุดครับ” เด็กหนุ่มหน้าซีดเผือดทันทีที่เห็นร่างของชายสูงวัยเจ้าของโรงเรียน“แล้วครูวดีล่ะ เข้าไปทำอะไรในนั้น” เสียงเข้มของชายสูงวัยถามขึ้น“วดีจะเข้าไปดูเด็ก ๆ ค่ะ ว่ากลับกันหมดหรือยัง” ครูสาวพูดได้ไม่ค่อยเป็นปากนัก ก่อนจะถูกเสียงเข้มตวาดกลับทันที“นั่นมันหน้าที่ของภารโรง..มันไม่ใช่หน้าที่ของครู” ภควดีก้มหน้ายอมรับผิด“ส่วนเธอก็กลับบ้านได้แล้วนายภูริช ไม่งั้นฉั้นจะฟ้องพ่อเธอ” ผู้อำนวยการ หันมาดุเด็กหนุ่มอีกครั้งเมื่ออ่านป้ายชื่อแล้วรู้จักบิดาของภูริชจากนามสกุลดัง เพราะว่าภูริชนั้นย้ายมากลางคันและพ่อของเขาเองที่พาลูกชายเข้ามาฝากเรียนที่นี่ โดยมอบเงินบริจาคไปหลายล้านบาท“ครับ” ภูริชรีบเดินจากไปเพราะกลัวผู้อำนวยการจะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องบิดาสักครู่ ผู้อำนวยการ..ก็เอ่ยขึ้นกับครูสาวที่ยืนรับผิดอยู่“พร
You may also like
ดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย54.0K viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว261.0K viewsคู่หมั้นสุดหวงของท่านอ๋องกระหายเลือด
ชาไทยเย็น40.1K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด309.2K viewsโซ่ดอกรัก
เฌอรามิล66 viewsเมียปลดหนี้
พริมริน35 viewsลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)
ฟ้าดุษฎี763 viewsคลังเรื่องเสียวชวนซี๊ด
พริกหวานน้อยแต่เผ็ดมาก158 views
