Masuk“มามี๊ขา... น้องรินห่วงแล้วค่ะ” “ใกล้ถึงบ้านเราแล้ว มี๊อุ้มหนูไม่ไหวหรอกน๊า... อดทนอีกนิดใกล้ถึงแล้วค่ะ” ณิชาหันไปพูดกับลูกสาว พลางขับรถไปด้วย ซึ่งผ่านไปได้สักพัก รถมินิคาร์คันสีขาวได้แล่นเข้ามาจอดบริเวณบ้านหลังไม่เล็กไม่ใหญ่มาก จากนั้นเธอจึงพาลูกสาวเข้าไปข้างใน เวลาผ่านไปได้สักพัก หลังจากพาณิรินทร์เข้านอน หญิงสาวได้อาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น แล้วจึงเดินลงมาจากบ้าน เธอกวาดมองไปรอบ ๆ ห้องโถง ก่อนจะหย่อนก้นลงนั่งที่โซฟา ณิชาต้องขอบคุณเขาคนนั้นที่ทำให้ณิรินทร์เกิดมา เพราะไม่เช่นนั้นเธอคงตายไปนานแล้ว ตั้งแต่บิดาจากไปณิชาก็ไม่เหลือใคร นอกจากณิรินทร์ที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเธอ “เข้าบ้านทำไมไม่ล็อกประตู” เสียงทุ้มดังขึ้น ซึ่งทำให้ณิชามองหาอาวุธป้องกันตัว หญิงสาวไม่คุ้นเคยกับเจ้าของเสียงนี้เลย ผัวะ! เพล้ง!!
เวลาผ่านไปสามปีกว่า ไม่มีใครได้ข่าวคราวของณิชา หลังจากบิดาของหญิงสาวเสียชีวิตลง เธอได้ถอนหุ้นออกจากเควีกรุ๊ป แล้วหายไปจากเมืองไทย บางคนก็ว่าเธอเสียใจจนนอนกับผู้ชายไม่เลือกหน้า ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วหล่อนเพียงสร้างภาพ ให้ตัวเองดูร่านในสายตาของใครบางคน เพื่อทำให้เขาสาแก่ใจ ที่สามารถทำลายชีวิตของเธอพังยับเยิน แต่ข่าวล่าสุดมีคนตาดีเห็นณิชาอุ้มเด็กลงจากเครื่อง แต่น่าแปลกที่หล่อนไม่ได้พาบิดาของเด็กมาด้วย นับตั้งแต่พราวมุกย้ายออกไปอยู่กินกับสามีของเธอ ป้าบุหลันเร่งให้บุรินทร์รีบเข้าพิธีแต่งานกับกานต์แก้ว ซึ่งชายหนุ่มพยายามบอกปัดมารดา จนกระทั่งหาเหตุผลข้อไหนมาอ้างไม่ได้อีกแล้ว “เชื่อแม่นะบุรินทร์ หนูกานต์แก้วน่ารักอ่อนหวาน แม่เชื่อว่าเธอจะทำหน้าที่ภรรยา ของลูกชายแม่ได้เป็นอย่างดี แม่อยากอุ้มหลานเต็มทีแล้วนะบุรินทร์” “ผมกลัวตัวเองจะไม่เหมาะกับเธอมากกว่า แม่ก็รู้เหตุผลว่าทำไม” “เหตุผลบ้าบออะไร พราวมุกก็มีสามีเป็นตัวเป็นตนไปแล้ว ทำไมล
“พีเค... ชื่อนี้ก็เพราะดีผมชอบ” เขาส่งยิ้มให้กับภรรยาด้วยความรู้สึกรักเธอหมดหัวใจ “ตอนนี้แม่ของคุณเป็นยังไงบ้างคะ ทำไมคุณไม่คิดจะกลับไปเยี่ยมท่านบ้าง” ถึงแม้พราวมุกจะโกรธคุณนายเกวลินมากแค่ไหน สุดท้ายแล้วเธอก็พร้อมอภัยให้กับนาง เพราะถึงยังไงเควินก็เป็นลูกชายคนเดียว ความรู้สึกอ้างว้างย่อมเกิดกับหญิงสูงวัย เมื่อนางไม่มีใครเข้าไปถามไถ่เยี่ยมเยือน “แม่ก็คงสบายดี พักนี้ไม่ค่อยโทรมา ผมคิดว่าแม่คงรู้สึกผิดที่ทำให้คุณต้องมาเจ็บเจียนตายแบบนี้” “เรากลับไปเยี่ยมแม่ของคุณกันดีไหมคะ” “คุณไม่โกรธแม่ผมแล้วเหรอ” “พราวยอมรับว่าเคยโกรธ แล้วยังแอบเกลียดแม่ของคุณด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้พราวไม่คิดแบบนั้นแล้วค่ะ เพราะแม่ของคุณได้ส่งผู้ชายดี ๆ คนนี้มาให้พราว” หญิงสาวเอี้
ในขณะที่จุดเชื่อมต่อกลางกายยังคงรูดเข้าออกลึก ก่อนจะปล่อยน้ำลาวาขาวขุ่นพวยพุ่งเข้าไปในร่องแคบแทบทุกหยาดหยด “อ๊า...เสียวกว่าใช้ถุงเยอะเลย โอ้ววว!” ชายหนุ่มถึงกับสบถออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่า เมื่อเขาสำเร็จความใคร่ตามที่ใจปรารถนา โดยไม่สนใจไยดีหญิงสาว ที่กำลังรู้สึกปวดหนึบช่วงล่าง ถึงแม้น้ำเมาจะทำให้ลืมเรื่องราวบางอย่าง แต่ณิชาคงจำค่ำคืนนี้ไปจนวันตาย เมื่อสวรรค์อยู่ในอก นรกของหญิงสาวคงหนีไม่พ้นบุรินทร์ ที่เขาทำตัวเป็นศาลเตี้ยตัดสินเธอแทนคนที่แสนรัก เขาปรายตามองหล่อนด้วยแววตาเย้ยหยัน แม้ชายหนุ่มได้สิ่งมีค่าจากเธอมา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้บุรินทร์รู้สึกดีต่อณิชาเลยแม้แต่น้อย จากวันเป็นเดือนพราวมุกอาการดีขึ้นตามลำดับ โชคดีที่กระสุนไม่โดนจุดสำคัญ แต่มันก็ทำให้เธอเกือบเอาชีวิตไม่รอดเช่นกัน หญิงสาวนั่งเหม่อมองออกไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย เธอเองก็ไม่คิดว่าจะได้กลับมาสู่อ้อมกอดของคนรักอีกครั้ง ซึ่งเหตุการณ์ในวันนั้นมันเกิดขึ้นเร็วมาก เพียงแค่เสี้ยววินาที เธอได้ตัดสินใจทำในสิ่งที
ในเวลานี้บุรินทร์ไม่ได้พาณิชาไปที่คอนโดของหล่อน เขาพาหญิงสาวมาที่คาเฟ่ ซึ่งหลังร้านเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ ที่ชายหนุ่มใช้สำหรับเป็นที่พัก ถ้าหากวันไหนมีลูกค้ามาจัดงาน แล้วต้องปิดร้านดึกกว่าปกติ “ร้อนจัง” “เอาให้สุดไปเลย ยั่วกันเข้าไป อ่อยเก่งเหมือนกันนะคุณเนี่ย” บุรินทร์วางณิชาลงบนเตียงของเขา ซึ่งหญิงสาวไม่ได้สนใจว่าใครมาส่ง หล่อนพยายามรูดซิปด้านข้างของชุดเดรสรัดรูป พลางแกะผมออกปล่อยสยายเซ็กซี่ “นั่งอยู่ทำไม มาช่วยรูดซิปหน่อยสิ!” ณิชาแผดเสียงใส่ชายหนุ่มราวกับเขาเป็นเบี้ยล่างของหล่อน “คุณนี่มันบ้าอำนาจเหมือนพ่อไม่มีผิด รู้ไหมว่าทำไมคุณเควินเขาถึงไม่เคยคิดที่จะรักคุณเลย” “คุณพูดเรืองอะไรน่ะ” ถึงแม้ณิชาจะเมา หล่อนก็ยังพอมีสติอยู่บ้าง ไม่ได้เมาจนคอพับหลับคาเตียง แต่ถึงยังไงก็คงไม่สามารถหนีออกไปจากพื้นที่ของบุรินทร์ได้ เมื่อเขาจงใจพาหญิงสาวมาที่นี่ มีหรือที่ณิชาจะรอดพ้นเงื้อมมือของอดีตคาสโ
เมื่อรถยนต์คันหรูแล่นออกมาจากผับ หายนะกำลังจะเกิดขึ้นกับณิชาอย่างไม่รู้ตัว ซึ่งหล่อนทำให้เสือหลับตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งผู้ชายอย่างบุรินทร์ไม่มีทางปล่อยณิชาไปอย่างแน่นอน ถึงแม้เขาจะรักพราวมุกมากแค่ไหน แต่บุรินทร์ก็ไม่เคยคิดแย่งชิงเธอมาจากเควิน เพราะสำหรับเขาแล้วความรักคือสิ่งสวยงาม ไม่จำเป็นต้องครอบครอง ขอแค่เห็นคนที่ตนรักมีความสุขแค่นี้เขาพอใจแล้ว แต่เมื่อเห็นเธอถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว โดยที่พราวมุกไม่เคยตอบโต้กลับ จึงทำให้ชายหนุ่มพร้อมเอาคืน คนที่ทำให้หัวใจของเขาบอบช้ำ ฉะนั้นเป้าหมายของบุรินทร์ คือความสูญเสียของณิชา เขาจะทำให้หล่อนได้รับบทเรียนอย่างสาสม /////// เมื่อชาร์ลีพาเด็กแฝดกลับมาบ้าน คามิลลาก็ไม่สามารถข่มตาหลับลงได้ เธอโตพอที่จะรับรู้ได้ ถึงสถานการณ์ที่กำลังเผชิญ เมื่อมารดายังคงอยู่ในห้องฉุกเฉินอาการขั้นโคม่า







