ฉากที่ 6

ภายในห้อง VIP ของโรงพยาบาลที่ชลธารถูกย้ายมาพักฟื้นหลังคลอด เขารู้สึกสับสนกับหลาย ๆ เรื่อง ไม่เพียงแค่ลูกของเขาจะคลอดก่อนกำหนด แต่ยังได้รับการดูแลจากแพทย์ฝีมือเยี่ยมในโรงพยาบาลเอกชนแห่งนี้ อีกทั้งยังถูกย้ายมาอยู่ในห้อง VIP อีก เขาพยายามบอกพยาบาลว่าขอห้องธรรมดาก็พอ แต่ไม่มีใครฟังเขาเลย แล้วทีนี้เขาจะหาเงินจากไหนมาจ่ายค่ารักษา?

ขณะที่เขากำลังคิดหนักประตูก็ถูกเปิดออก แต่ไม่ใช่แพทย์หรือพยาบาลอย่างที่เขาคิดไว้ กลับเป็นผู้หญิงหน้าตาสวยโฉบเฉี่ยว สวมชุดสีขาวที่ยังคงเป็นชุดเดียวกับที่เธอใส่ในงานแต่งงานเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เขาไม่เคยเจอหน้าเธอมาก่อนด้วยซ้ำ แล้วเธอคือใคร?

หญิงสาวเดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ จนมาหยุดอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย เธอยิ้มมุมปากเล็กน้อย แต่ชลธารรู้สึกว่าเธอไม่ได้มีเจตนาร้าย แม้ตั้งแต่ในงานแต่งงานแล้ว มิหนำซ้ำเธอยังอาสาพาเขามาส่งที่โรงพยาบาลอีกด้วย

“ดีขึ้นหรือยังคะคุณธาร? ฉันเรียกชื่อเล่นคุณได้ไหม?”

“ดะ...ได้ครับคุณ...” ชลธารตอบกลับอย่างลังเล ทิ้งจังหวะเล็กน้อยให้บัวรัตนาได้ตอบกลับ

“บัวรัตนาค่ะ เรียกสั้น ๆ ว่าบัวก็ได้”

“คุณบัว...ทำไมถึงช่วยผมไว้เหรอครับ แล้วงานแต่งของคุณล่ะ...” ชลธารรู้สึกผิดจับใจ เขากังวลว่าตัวเองอาจเป็นต้นเหตุที่ทำให้งานแต่งของบัวรัตนาต้องล่ม แต่นั่นก็เป็นเพราะอัลฟ่าคนนั้นที่ทำให้เขาต้องเจอเรื่องแบบนี้

“งานแต่งของฉันไม่สำคัญเท่ากับชีวิตของคุณหรอกค่ะ อีกอย่าง ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณธารด้วย” บัวรัตนากล่าวพร้อมกับดึงเก้าอี้ใกล้ ๆ มานั่งลง เห็นทีเรื่องนี้คงต้องคุยกันอีกยาว

ชลธารที่ยังไม่ค่อยเข้าใจนัก ได้แต่นอนมองบัวรัตนาด้วยความสับสน คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ขณะที่พยายามทำความเข้าใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

“ฉันรู้เรื่องของคุณกับนรกานต์แล้วนะคะ” บัวรัตนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ แต่ชลธารกลับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่านอกจากอัลฟ่าคนนั้นแล้วจะมีใครรู้เรื่องนี้อีก

“คน ๆ นั้นบอกคุณเหรอครับ...” ชลธารหลบสายตามองไปทางอื่น ความละอายใจถาโถมใส่เขา ก็แน่ละ เมื่อเป็นสามีภรรยากัน คงต้องบอกกันทุกอย่าง แต่เขาไม่คิดว่าเรื่องของเขาจะถูกเปิดเผยเร็วขนาดนี้

“เปล่าค่ะ ฉันรู้ด้วยตัวเอง อย่าหลบหน้าฉันเลยค่ะ ฉันไม่ได้โกรธคุณเลยสักนิด”

“ไม่โกรธเหรอครับ?” ชลธารแปลกใจเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ในวันนี้ เขาหันกลับมาสบตากับบัวรัตนาอีกครั้ง แววตาใสซื่อของเขาทำให้บัวรัตนารู้ทันทีว่าเธอตัดสินใจถูกแล้วที่ทำแบบนั้นลงไป

“กับนรกานต์—สามีในนามของฉัน คุณธารไม่จำเป็นต้องยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นอีกแล้วค่ะ ถ้าคุณไม่ต้องการ ส่วนเรื่องที่เหลือฉันจะคอยช่วยคุณเอง” บัวรัตนากล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง ความหวังดีถูกส่งผ่านทั้งคำพูดและการกระทำของเธอ เธอจำเป็นต้องใช้ชลธารในแผนการแก้แค้น แต่ก่อนหน้านั้นต้องทำให้อีกฝ่ายมายืนอยู่ข้างเดียวกันเสียก่อน

ชลธารพยักหน้ารับคำ เขาพยายามกลั้นน้ำตา แต่ก็ไม่อาจห้ามมันได้

มือนุ่ม ๆ ของบัวรัตนาเอื้อมมาจับมือของชลธารไว้เพื่อให้กำลังใจ นั่นทำให้ชลธารไม่อาจกลั้นน้ำตาอีกต่อไป เขาร้องไห้ออกมา ความรู้สึกหลากหลายปะทุขึ้นในใจ ทั้งความรู้สึกดีและความรู้สึกแย่ประดังเข้ามาพร้อมกัน ความแย่คือการนึกถึงคืนที่เขามีอะไรกันกับอัลฟ่าคนนั้น และเพราะเหตุการณ์นั้น ชีวิตของเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากมากมาย ถูกนินทา ถูกตั้งคำถาม และต้องอุ้มท้องมาคนเดียว

“เรื่องวันนั้น...เป็นความผิดของผมเองครับ” ชลธารเรียบเรียงคำพูดอยู่นานก่อนจะปาดน้ำตาออกอย่างลวก ๆ และอธิบายให้บัวรัตนาฟัง

“...”

“มันเป็นเพราะทั้งผมและเขาต่างก็อยู่ในช่วงฮีทกับรัท พวกเราไม่มีใครมีสติเลย แต่หลังจากนั้นผมก็ไม่เจอเขาอีก มารู้ตัวอีกที ผมก็ตั้งท้องแล้ว ผมไม่อยากเอาเด็กออก...ผมอยากดูแลเขาให้ดีที่สุด เลยคิดว่าจะกลับไปคลอดที่บ้านเกิด แต่ไม่คิดว่าจะได้เจอกับอัลฟ่าคนนั้นอีก ผมเลยตกใจมาก...” ชลธารพูดไปน้ำตาก็ไหลลงมาอีกครั้ง เขาผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายและยากลำบากมากมายจริง ๆ

บัวรัตนาฟังด้วยความเห็นอกเห็นใจ เธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดและความมุ่งมั่นของชลธารที่ต้องเผชิญกับทุกสิ่งด้วยตัวเอง ความอดทนแม้ต้องเผชิญเรื่องราวทั้งหมดของเขา ทำให้เธอรู้สึกว่าการตัดสินใจยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเขานั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุด

“ฉันเข้าใจทุกอย่างดีค่ะ หลังจากนี้ฉันจะช่วยคุณดูแลเด็กคนนั้นเองนะคะ”

“ยังไงครับ... คุณบัวจะดูแลเด็กคนนั้นยังไง จะเอาลูกไปจากผมเหรอ?” ชลธารตั้งคำถามด้วยความกังวล หากเป็นเช่นนั้นเขาคงไม่ยอมแน่

“เปล่าค่ะ หลังจากนี้ฉันอยากให้คุณธารเข้ามาเป็นครอบครัวเดียวกับฉัน เราจะอยู่ด้วยกันในบ้านหลังเดียวกัน ทั้งคุณธารและเด็กน้อยจะได้รับการดูแลเป็นอย่างดี”

“มะ...ไม่ได้หรอกครับ! มันมากเกินไป...คนอย่างผมไม่เหมาะจะอยู่กับคุณบัวหรอกครับ” ชลธารรีบปฏิเสธทันที แม้มันจะดีต่อตัวเขาและลูก แต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมบัวรัตนาต้องทำถึงขนาดนั้นด้วย

บัวรัตนายังคงยิ้มอ่อนโยน แต่สายตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความจริงจัง “คุณธารไม่ต้องกังวลค่ะ ฉันไม่ได้ทำไปเพราะหน้าที่ แต่ฉันเชื่อว่าคุณและเด็กน้อยสมควรได้รับการดูแลอย่างดีที่สุด และฉันก็อยากให้คุณมาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวฉันจริง ๆ”

ความขัดแย้งในใจของชลธารทำให้เขาลังเล เขาอยากให้ลูกมีชีวิตที่ดี แต่เขาไม่แน่ใจว่าจะยอมรับความช่วยเหลือที่มากเกินไปนี้ได้หรือไม่

“ไม่มากเกินไปหรอกค่ะ ฉันแค่อยากจะเอาคืนผู้ชายเลว ๆ พรรค์นั้น ขั้นตอนแรกก็ต้องเริ่มจากแย่งคุณมาดูแลเสียเอง และอีกอย่าง ฉันก็รวยมากด้วย แถมยังมีธุรกิจของตัวเองเยอะแยะ แค่ดูแลคุณธารกับลูกมันไม่ลำบากอะไรเลยค่ะ” บัวรัตนาพูดราวกับทั้งหมดเป็นเรื่องง่ายดาย “แล้วก็ ฉันบอกกับทุกคนไปแล้วด้วยสิว่าเราเป็นคนรักกัน”

“อะไรนะครับ!” ชลธารอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีด เขาไม่ได้โกรธบัวรัตนาเลย กลับรู้สึกเขินเสียมากกว่า เป็นคนรักกับผู้หญิงสวยขนาดนี้แถมโปรไฟล์ก็ดีอีก ใครบ้างจะไม่เขิน!

“ก็ตามนั้นแหละค่ะ ถึงคุณธารจะปฏิเสธฉันก็ไม่ยอมอยู่ดี เพราะว่าเด็กคนนั้นถือว่าเป็นลูกของฉันแล้ว หวังว่าคุณธารจะตอบรับข้อเสนอของฉันนะคะ” บัวรัตนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว แม้จะดูเป็นการบังคับเล็กน้อย แต่เธอมั่นใจในสิ่งที่ตนเสนอ

ชลธารรู้สึกเหมือนถูกมัดมือชก แต่เมื่อคิดดี ๆ แล้ว เขาก็ต้องยอมรับว่าชีวิตในเมืองใหญ่นั้นไม่ง่ายเลย เขาเข้ามาหางานเลี้ยงดูตัวเองลำพังยังแทบเอาชีวิตไม่รอด หากต้องดูแลเด็กเพิ่มอีกคน คงต้องทำงานทั้งวันทั้งคืน การยอมรับข้อเสนอของบัวรัตนาอาจเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทั้งเขาและลูก

ชลธารเงียบไปครู่หนึ่ง ขณะที่เขากำลังใช้ความคิด บัวรัตนากลับไม่ได้รีบร้อนอะไร แต่เธอก็มั่นใจว่าชลธารจะต้องตอบตกลงอย่างแน่นอน

“โอเคครับ... ผมยอมแล้ว” สุดท้ายก็เป็นไปตามที่บัวรัตนาคิดไว้เป๊ะ

“ดีมากค่ะ หลังจากนี้เราจะอยู่ด้วยกันในฐานะคนรักที่หวานชื่น และยังมีโซ่ทองคล้องใจเป็นเจ้าตัวเล็กอีกด้วย ฉันสัญญาว่าจะรักและดูแลเด็กคนนั้นเหมือนเป็นลูกของฉันเอง” บัวรัตนาบีบมือชลธารเบา ๆ ความอ่อนโยนของเธอทำให้ชลธารรู้สึกโล่งใจ อย่างน้อยเจ้าตัวเล็กก็จะมีอนาคตที่ดีรออยู่

“ขอบคุณนะครับ คุณบัว”

“เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นเรียกแค่ ‘บัว’ เฉย ๆ ก็ได้นะคะ จะได้ดูสมจริงหน่อย”

“ได้ครับ...บัว”

“ดีมากค่ะ”

บัวรัตนายิ้มออกมาอย่างเอ็นดู ชลธารช่างน่ารักเหลือเกิน ดูไม่สู้คนเลยสักนิด แถมยังว่านอนสอนง่ายอีก แบบนี้มันก็ยิ่งเข้าแผนของเธอ ดูสิว่านรกานต์จะว่ายังไงถ้าได้รู้ว่าเธอรักกับโอเมก้าที่เขามีอะไรด้วยจนตั้งท้อง หลังจากนี้แหละ นรกานต์จะได้เจอกับนรกของจริง

บัวรัตนาวางแผนทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว และจะทำให้เขาต้องเจ็บปวดอย่างสาสมกับสิ่งที่เขาทำเธอไว้