มิติในแผ่นหยก

หลังจากสาวใช้และแม่นมหลี่ออกไป นางได้มีโอกาสตรวจตราดูเรือนหอ ก่อนจะพบว่า มันไม่มีอะไรทั้งนั้น คล้ายกับว่าจวนนี้ไม่มีคนมาอยู่ แต่ความสะอาดก็ถือว่ายังพอมีอยู่บ้าง

“ของประดับมงคลพวกนี้ ดูก็รู้ว่าไม่เต็มใจตกแต่ง ทั้งเก่าทั้งผุพัง ต้อนรับข้าได้ดีจริงๆ” นางไม่ได้คิดว่าจะเข้ามาเปลี่ยนใจเขา เพราะแน่นอนว่า…หากคนไม่รักกันก็คือไม่รัก ฝืนใจกันไปก็เปล่าประโยชน์ แต่ที่นางตั้งใจจะดูแลเรือนนี้ให้ดี เพราะภายภาคหน้าที่นี่คือที่อาศัยของนาง ต่อให้เขาจะอยากมีอนุเข้ามา นางกับเขาก็หย่าขาดกันไม่ได้ เพราะการที่ฝ่าบาทพระราชทานสมรส ไม่สามารถหย่ากันได้ เรื่องนี้แม่นมหลี่แจ้งแก่นางแล้ว

“เช่นนั้น…หากเจ้าไม่มา ที่นี่ก็คือบ้านข้า ข้าจะจัดการยังไงนั่นก็เรื่องของข้า ในเมื่อเจ้ากล้าหักหน้าข้าได้ ก็จงเป็นแค่ผู้อาศัยต่อไปเถิด” นางนอนลงบนเตียงนุ่มก่อนจะหยิบแผ่นหยกที่ได้จากอารามชีขึ้นมา มือบางชูแผ่นหยกให้สู้กับแสงไฟตะเกียงก่อนจะพบว่ามันมีลักษณะแวววาวแปลกๆ

“ถ้าข้าลูบเหมือนตะเกียงจะมียักษ์น้อยออกมาให้พรข้าหรือไม่” นางเพียงแค่คิดเล่นๆ และลองลูบดูขำๆ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นมันกลับไม่ใช่เรื่องน่าขำ เมื่อบัดนี้นางคล้ายโดนดูดไปที่ไหนสักที่ วูบบบบ

ตุ๊บ ร่างบอบบางล่วงหล่นลงกลางทุ่งหญ้ากว้าง ก่อนจะค่อยๆพยุงตัวขึ้นมาช้าๆ สายตาหวานซึ้งมองไปบริเวณรอบๆเพราะมันเป็นป่าดอกท้อขนาดใหญ่

“นี่ป่าดอกท้อสิบหลี่หรือไม่“ อดจะนึกถึงซีรี่ย์ที่นางเคยดูในโลกเดิมไมาได้ แต่ที่นี่มันกลับสวยกว่ามาก ตรงกลางมีบ่อปลาขนาดใหญ่แหวกไหวไปตามคลองเล็กจนถึงน้ำตก ฝั่งขวามือคือศาลาทรงแปดเหลี่ยมที่มีโต๊ะอาหารวางอยู่ นางเดินช้าๆไปตามทางเดินที่เป็นไม้ก่อนจะพบอาหารหลากหลายตระการตาตรงหน้า ถัดไปอีหน่อย…บริเวณนี้เป็นกระท่อมเล็กๆที่มียารักษาโรคอยู่เต็มไปหมด

เท่านั้นยังไม่พอยังมีห้องเก็บอาวุธมากมายอย่างที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน

”ไม่ใช่ว่า…อนาคตข้างหน้าข้าอาจจะต้องได้ใช้หรือ“ แม้จะมีอาชีพนักแสดง แต่การเรียนศิลปะป้องกันตัว นางถูกส่งไปเรียนมาทุกแขนง แต่การใช้งานจริงๆก็ยังไม่เคย และค่อนข้างมั่นใจว่าหากจำเป็นก็ต้องทำได้ดีแน่นอน

”นี่อะไร ห้องสปาหน้างั้นหรือ“ กระท่อมถัดมามีอ่างน้ำอยู่ตรงกลาง ข้างผนังเป็นที่วางเครื่องประทินโฉม ที่นางชอบมากที่สุด

”นับว่าดีไม่เลว“ นางเดินสำรวจอย่างเพลิดเพลิน จนกระทั่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผุดขึ้นจากดินเป็นลูกศรชี้ให้ขึ้นไปที่ศาลา นางขึ้นไปนั่งบนหอนั่งก่อนจะมองดูถ้วยชาที่มีควันหอมกรุ่น พร้อมทั้งอาหารมากมาย ข้างๆกันมีหนังสือเล่มหนึ่งวางเอาไว้

”ประวัติเหลียงเหวินเซี่ยวงั้นหรือ ดี!! ข้าจะศึกษาประวัติเจ้าเอาไว้…ภายหน้าจะได้จัดการให้เจ้าอยู่ในกำมือของข้า เหวินเซี่ยว!! เจ้าคนใจดำ!!“