เข้าสู่ระบบแชร์
ฮูหยินจวนแม่ทัพเหลียง
วันที่เผยแพร่:
2026-07-15 00:21:36หลังจากทั้งคืนที่ผ่านมานางได้อ่านประวัติความเป็นมาของเขาจากในมิติ นางคิดทุกอย่างด้วยความรอบครอบ จดจำคนที่หวังร้ายกับตัวเขาเอาไว้ด้วย เพราะการที่นางเข้ามาอยู่ในฐานะภรรยานั่น เท่ากับว่านางมีศัตรูคนเดียวกันกับเขา
“คุณหนู ในจวนนี้ไม่มีอาหารหรือสิ่งใดที่พอจะนำมาปรุงได้เลยเจ้าค่ะ” นางพยักหน้ารับรู้ เพราะดูเหมือนกับว่าที่นี่ไม่ใช่ที่พำนักของเขา “เอาเงินนี่ไปจัดการ ไม่ต้องจับจ่ายอย่างเอิกเกริกนัก เอามาหลายๆอย่าง ตอนนี้ก็ยังอยู่ในช่วงฉลอง เจ้าพาคนไปช่วยยกสักคนสองคนก็พอ หากใครถามให้บอกว่าพึ่งย้ายมาใหม่ หรือถ้าจะให้ดีไม่ต้องเปิดปากพูดกับใครดีที่สุด“ นางแน่ใจว่าคนที่นี่จะไม่เป็นมิตรกับนางแน่นอน เพราะว่าทุกคนคือคนของเขา และนางยังไม่คิดจะผูกสัมพันธ์กับใครในตอนนี้ ”แม่นมหลี่สั่งคนให้นำของตกแต่งเก่าๆพวกนี้ออกให้หมด ปลดป้ายจวนลงมา ทาสีใหม่ให้สดใสกว่าเดิม แผ่นป้ายเป็นสีเขียวแก่ ตัวหนังสือเป็นสีทองจึงจะดูหรูหรา“ ของบางอย่างนางนำออกมาจากในมิติตั้งแต่เมื่อคืน และตอนนี้มันถูกจัดวางอยู่บริเวณหอนั่งกลางจวน ”สั่งให้คนนำต้นไม้มาปลูก ทั้งต้นท้อ ต้นบ๊วย และดอกกุหลาบพันปี“ เพราะที่นี่ดูไร้ชีวิตชีวา และนางต้องอยู่อาศัยไปอีกนาน จึงปรับปรุงเสีย ”พวกเจ้าทำงานไม้เป็นหรือไม่“ นางหันไปถามทหารที่มาด้วย และพวกเขาก็พยักหน้าอย่างขันแข็ง ”รั้วนี่ผุพังไม่น้อย ไปที่โรงไม้ซื้อไม้สำเร็จมา จัดการทำรั้วใหม่ประตูจวนด้านหน้าต้องแน่นหนากว่านี้“ นางคงติดนิสัยมาจากโลกเดิมคือที่อยู่อาศัยต้องดูดี และเพอร์เฟคที่สุด ”ส่วนเจ้าตามข้ามา“ นางเดินนำแม่นมหลี่ไปอีกด้าน ก่อนจะตรวจตราดูสินเดิม ”ผ้าไหม ผ้าฝ้าย ผ้าไหมเย็น แล้วนี่อะไร“ นางเปิดหีบดูพร้อมกระดาษแผ่นนึง ”ทุกอย่างอย่างละ20พับ ถือว่าเยอะพอสมควร ข้าจะตัดชุด ขอสีที่สดใส สีชมพู สีเหลือง สีเขียว“ นางแหวกผ้าดูพบว่ามีแต่สีที่ถูกใจ ”เป็นสตรีที่แต่งงานแล้ว สีเรียบๆเหมาะกว่าเจ้าค่ะ“ แม่นมหลี่บอกเช่นนั้นแต่นางกลับยิ้มให้ ”ข้าอยากมีชีวิตที่สดใส เริ่มต้นที่อาภรณ์นี่แหละ ส่วนรองเท้า ข้าเลือกแค่2คู่นี้ ที่เหลือนำไปขายได้เลย“ เมื่อแจกแจงเสร็จ นางจึงลากกล่องอีกใบออกมา ”นี่เป็นเครื่องทองเจ้าค่ะ“ นางหยิบชุดนำชาท่ี่เป็นทองขัดแวววาวออกมาพินิจ ”ปกตินำออกมาใช้หรือไม่“ เพราะบางคนก็มักเอาไว้เป็นของสะสม ”เอามาไว้ต้อนรับแขกที่สูงศักดิ์ยามมาเยี่ยมที่จวนเจ้าค่ะ“ นางพยักหน้ารับคล้ายเข้าใจ ”แต่ในที่นี้ข้าสูงศักดิ์ที่สุดแล้ว เอาออกไปใช้ ใช้ให้มันเป็นเรื่องปกติ“ ยังมีพวกชามจานช้อนที่นางนำออกมาจากในมิติ เป็นของเกรดดีที่มั่นใจว่าในยุคนี้ราคาแพงแน่นอน นางจึงดึงกล่องลังที่นางเตรียมไว้ออกมาจสกใต้เตียง ”ของพวกนี้ เป็นถ้วยชามหม้อไห ช้อนและแก้วน้ำของข้าเอง นำออกไปใช้ในครัว“ แม่นมหลี่ค่อนข้างตื่นเต้น เพราะปกติหากเป็นชาวบ้านทั่วไปมีเพียงถ้วยจานดินเผาเท่านั้นที่จะได้ใช้ ของพวกนี้เนื้อดีไม่น้อย น่าจะดีมากเสียด้วยซ้ำ ”ต่อไปนี้ ไปที่ตลาดซื้อดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมมาให้ข้าทุกวัน วันละ2มัด ข้าจะตกแต่งจวนให้สวยงาม“ นางไม่กังวลเรื่องย้ายมาอยู่ในโลกนี้ มาอยู่ในเมืองที่ไม่คุ้นชิน และไม่นึงถึงสามีอย่างที่ควรจะเป็นด้วย นางมีทั้งมิติพิเศษ มีทั้งเงินทอง เรื่องอะไรนางต้องกลัวเสียเปรียบ ”นี่พลุไฟคืนนี้ตอนกินเลี้ยง จุดสัก10ลูก เอาให้ชาวแคว้นตื่นเต้นกับงานแต่งอลังการของข้าหน่อย“ นางจะเฉลิมฉลองให้อลังการ ให้ใครบางคนวิ่งเต้นมาให้นางสะสางปัญหาถึงที่ แม้คนอื่นจะคิดว่าคือการฉลองการแต่งงาน แต่สำหรับนางมันคือการฉลองการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของนางต่างหาก
บทล่าสุด
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ ENDคนธรรมดาที่เคียงข้างท่าน
”หึ!! เช่นนั้นสิ่งที่ท่านถาม ข้าเองก็ตั้งใจจะคุยวันนี้ให้จบ!! ข้านึกถึงข้าวแดงแกงร้อนมาตลอด แต่นึกถึงในช่วงเวลาที่…ข้าได้กินข้าวที่ไม่ได้ผสมกับยาพิษเท่านั้น!!“ เสียงฮือฮาดังออกมาจากชาวบ้านที่ทยอยกันออกมาดู“เจ้าพูดบ้าอะไร!!” ตอนนี้แม่ทัพไป๋พึ่งรู้สึกคิดผิดที่ยืนคุยกันจนคนอื่นได้ยินเช่นนี้“ข้าพูดจริงหรือไม่แม่ใหญ่ ทุกมื้อที่คนครัวของท่านทำอาหารมาให้ล้วนมียาพิษอยู่ในนั้น แม้แต่ท่านแม่ข้าเอวก็รู้ แต่เพราะรักท่านพ่อมากจนกลัวถูกไล่ออกจากจวน จำใจต้องปล่อยให้ข้ากินจนทรุดหนัก ก่อนจะหายาถอนพิษมาให้ข้าทีหลัง!!” ไป๋เสวียนอีส่ายหัวน้ำตานองหน้า“ข้าขาดลมหายใจตามความต้องการพวกท่านมาแล้ว แต่เพราะคนชั่วยังไม่ถูกเปิดเผย เป็นข้าเองที่กัดฟันสู้จนมีลมหายใจกลับมาอีกครั้ง ข้าใช้เวลาอบสมุนไพรไล่พิษออกจนเกือบตาย พวกท่านเสวยสุขอยู่ในจวนใหญ่โต บัดนี้ถึงคราวทุกข์ยาก กลับคาดคั้นให้ข้า!! คนที่ถูกพวกท่านสั่งตายให้ช่วยเหลือ ช่าง…อำมหิตเกินมนุษย์!!” คนบ้านใหญ่ก้มหน้าหลบสายตาแม่ทัพไป๋ที่พึ่งรู้เรื่องนี้พัลวัล“เจ้าพูดมา พูดมาให้หมด!!” ไป๋จูหลงไม่เคยคิดว่าจะมีเหตุการเช่นนี้เกิดขึ้นในบ้านตนเอง“หากท่านพ่ออยากรับฟัง วั
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ ลุกขึ้นสู้
ทุกอย่างที่ทำนางคิดมาดีแล้ว นางไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร แต่ในฐานะฮูหยินที่มีสามีเป็นแม่ทัพสูงสุดในเมืองหางโจว นางจะปกป้องทุกคนเอง“ข้าไม่รู้ว่าท่านจะปลอดภัยกลับมาหรือไม่ แต่ข้า…จะดูแลบ้านแทนท่านให้ดีที่สุด” นางพูดฝากลมไป ก่อนหันกลับมาจัดการตั้งรับสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต“สวี่ไค่ คนในหมู่บ้านห้วงหลงประกอบอาชีพอะไร” แม้หลังจากนั้นสามีจะพาไปที่นั่น2-3ครั้งแต่ทุกครั้งที่ไปจะเป็นช่วงเย็นที่ชาวบ้านล้อมวงกันกินข้าว ส่วนใหญ่คนที่อยู่ที่นั่นจะเป็นช่วงอายุ40-50หนาว คนที่มีครอบครัวจะออกไปทำมาหากินอย่างอื่น หรือสตรีหม้ายที่แต่งงานใหม่ก็จะย้ายออกไปอยู่บ้านสามี“ปักผ้า เก็บชา ปลูกชาขอรับ ชาที่ราชวังใช้ก็มาจากที่นี่ขอรับ” นางพยักหน้ารับ เพราะตอนนี้หอโอสถล้วนต้องการสมุนไพรหายากจากนาง นางจึงต้องหาที่เพราะปลูกเพิ่ม ตอนที่ไปเยี่ยมชาวบ้านที่นั่นนางคิดว่าอากาศที่นั่นเหมาะกับการเพราะปลูกสมุนไพรทีเดียว“เช่นนั้น เจ้าพาข้าไปที่นั่นที เมิ่งซี ชิงเฟ่ย เจ้าสองคนไปกับข้า“ เพราะมีหลายอย่างให้เหมียวเหมียวและแม่นมหลี่ทำ วันนี้นางจึงให้คนของท่านยายติดตามนางไปกว่าที่นางจะอธิบายให้ชาวบ้านห้วงหลงฟังเส
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ เหลียงอวี๋ถู
เนิ่นนานที่ริมฝีปากอวบอุ่มถูกบดขยี้ความวาบหวามทำนางกำชายเสื้อเขาแน่น“ที่ห้วงหลงอากาศดีกว่าที่นี่มาก ไว้กลับมาจากราชกิจ ข้าจะพาเจ้าไปพักที่บ้านของเรา” นางยกยิ้มก่อนพยักหน้ารับ“ข้าจะรอท่านกลับมา” เรียวแขนเล็กที่กอดร่างหนาแน่นสร้างความอบอุ่นในหัวใจ จนเขาไม่อยากผละออกจากนางไปไหน“ข้าจะรีบกลับมา”หลังจากส่งสามีไปจัดการคนคิดทรยศต่อบ้านเมือง นางจึงหันกลับมาจัดการเรื่องในจวนไม่ให้บกพ่องต่อหน้าที่ตัวเอง“ปลูกดอกไม้ตรงนี้เยอะหน่อย จะได้สดใสกว่านี้” นางนำดอกไม้สวยๆหรือที่นางเรียกว่าดอกไม้สวรรค์จากในมิติออกมา ดอกไม้บางชนิดสวยจนมีคนมาขอซื้อก็เยอะพอควร ส่วนสมุนไพรนั้นเป็นไปตามที่นางคิด ต่อให้เป็นสมุนไพรหายากแค่ไหนที่จวนแห่งนี้ก็มีหมดทุกอย่าง จนตอนนี้หอโอสถทุกเมืองส่งคนมาเจรจาซื้อขายกับนางจำนวนไม่น้อย พื้นที่ด้านหลังนางจึงขยายออกไปอีกนิดเพื่อเพิ่มพื้นที่การเพราะปลูก เรียกว่านางคือมหาเศรษฐีคนนึงในใต้หล้าจริงๆ“ฮูหยินเจ้าคะ จดหมายจากสกุลไป๋เจ้าค่ะ” ร้อยวันพันปีนางไม่เคยได้ยินชื่อสกุลนี้มานานมากแล้ว แล้วตอนนี้มีเหตุอันใด ทำไมถึงส่งจดหมายมาหา นางจึงรีบเปิดดู ก่อนจะขมวดคิ้วกับถ้อยคำในจดหมายของมารดา…ซิ
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ หากข้าอยู่สูงจนเอื้อมไม่ถึง…
“ท่านแม่พอเถอะ แค่นี้ก็เดือดร้อนกันทั้งตระกูลแล้ว หากอาเหวินไม่ช่วยทำบ้านให้ พวกเราจะไปซุกหัวนอนที่ไหน ยิ่งตอนนี้ สมบัติไม่มีเหลือติดตัวสักอย่าง” ถานซื่อบุตรชายคนรองรีบห้าม ก่อนจะหันมาหาหลานชาย“เหวินเซียวข้าเองเป็นอาที่ไม่ได้เรื่อง ตั้งแต่แรกเริ่มไม่เคยขอร้องสิ่งใดเลย บัดนี้ขอเพียงสร้างบ้านให้ผู้เฒ่าได้มีที่พักพิงก็เพียงพอแล้ว” แต่ไหนแต่ไร อารองของเขาไม่เคยเข้ามายุ่งวุ่นวายจริงๆ แต่เพราะบุตรคนอื่นๆต้องโทษหมด เหลือเพียงอารองที่ท่านย่าพอจะให้พึ่งใบบุญได้“อารองวางใจ แม้ไม่ขอข้าเองก็ตั้งใจทำให้มันถูกต้อง ตั้งแต่พรุ่งนี้จะมีทหารเข้าไปทำที่พักชั่วคราวให้ฮูหยินผู้เฒ่า ช่วงนี้คงต้องรบกวนเรือนท่านอารองก่อน” คนพวกนี้ต้องปล่อยให้ลำบากเสียบ้าง“เช่นนั้นก็ขอบใจเจ้ามาก ช่วงนี้อาคงต้องกลับไปอำเภอตงก่อน ขอโทษฮูหยินสกุลเหลียงที่รบกวน” พูดจบก็ดึงมือคนเป็นมารดาออกไป หากอยู่นานกว่านี้เกรงว่ามารดาของตนจะก่อเรื่องอีก“เห้อ จบสิ้นกันเสียที เรื่องนี้ทำเจ้าทุกข์ใจมานาน แล้วก็…เรื่องน้าสามของเจ้า ยายยอมรับการตัดสินใจของเจ้าทุกอย่าง”เรื่องที่หน้าหนักใจคือตอนนี้เหลียงเว่ยซั่วที่หนีไปพร้อมกับไฉอันเริ่มเคลื่อนไ
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ ผัวเมียการละคร2
“ทำความเคารพพี่ใหญ่” สตรีที่ปกติแต่งตัวด้วยชุดบ่าววันนี้กลับสวมชุดเฉกเช่นสตรีทั่วไป เข้ามาทำความเคารพเขา“พวกเจ้า…เหตุใดจึงแต่งตัวเช่นนี้” เป็นนางที่เงยหน้าขึ้นมาถามมู่หลง และอี้หลง สาวใช้ที่แม่เฒ่าถานนำมาฝากไว้“ขอโทษที่ต้องปิดบังพี่สะใภ้เจ้าค่ะ เดิมทีแล้วข้าสองคนเป็นบุตรสาวฮูหยินสามสกุลถาน แต่เพราะบิดาถูกส่งไปเป็นคนเลี้ยงม้า ท่านย่าเกรงว่าจะมีภัยจึงปิดบังตัวตน และส่งให้มาอยู่ที่จวน ตอนนี้สกุลถานเกิดภัยร้าย ข้าสองคนจึงมาแสดงตัวขอออกไปหาท่านย่าเจ้าค่ะ!!” นางลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินเข้าไปหาสตรีสองคนใกล้ๆ“มาฝากตนเป็นบ่าวรับใช้ แสร้งว่าถูกขายมา ยามจวนตัวก็แสดงตนว่าเป็นพี่น้องกับสามีข้า คนบ้านถานกำลังเล่นตลกอยู่หรือ ได้!! ข้าจะปล่อยให้ออกไป แต่ก่อนจะไป…” นางใช้สายตาสำรวจนิ่งๆ“เหมียวเหมียว เมิ่งซี ค้นตัวพวกนาง!!” คำสั่งนี้ทำสองสาวหน้าตาตื่นก่อนจะพยายามไม่ให้ค้น“พี่ใหญ่!! ช่วยพวกข้าด้วยการที่พี่สะใภ้ทำเช่นนี้เท่ากับไม่ให้เกียรติคนสกุลถานนะเจ้าคะ” อี้หลงร้องขอต่อเขาทันที“ฮูหยิน เจ้าเป็นคนสั่งไม่ให้เด็กสองคนนี้เข้าไปในจวนมิใช่หรือเหตุใดต้องค้นกัน“ เขากอดอกเดินเข้ามาใกล้”เพราะเป็นคนบ้านถานจึง
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ ผัวเมียการละคร
“หากวันนั้นเจ้าไม่ส่งคนออกมาช่วยข้า ข้าคงตายสมใจเขาจริงๆ” นากจากท่านยายจะเป็นห่วงเขาที่เอาทหารไปไม่เพียงพอหากโดนตีตลบหลังแล้ว ในจดหมายของท่านยายยังมีนัยยะแอปแฝง เมื่อตัวหนังสือมีความหนา-บาง ไม่เท่ากัน นางใช้ตัวหนามาอ่านติดต่อกันพบว่า…เหลียงเว่ยซั่วคนนี้กำลังคิดการณ์ใหญ่บอกจุดบอดของหลานชายหวังให้ไฉอันมาโจมตีจุดลับ หากจิตใจเขาไขว้เขว จะเสียท่าให้กบฏทันที ดีที่นางเข้าใจในสิ่งที่ท่านยายสื่อ จัดการส่งทหารที่เหลือ1แสนนายวางกลอุบายป้องกันการรุกล้ำ และสั่งปิดประตูเมือง โดยใช้ป้ายหยกของฮองเฮาให้การช่วยเหลือ รอเพียงไม่นาน องค์ชาย7ตามมาช่วยทันการ คนพวกนั้นถอนตัวทันทีที่เห็นธงของฝ่าบาท“หากท่านอยู่ในฐานะที่สูงกว่าเขาเพียงคืบแน่นอนว่าเขาต้องเอื้อมถึง เช่นนั้น…ลองอยู่สูงจนเขาเอื้อมไม่ถึงดีหรือไม่เจ้าคะ” สายตาคมสานสบดวงตากลมโตดั่งตากวางด้วยความรู้สึกท้วมท้นในอก“เจ้าอาจตกอยู่ในอันตราย”ชุดคลุมผืนใหญ่ที่เขาสวมมา ถูกร่างหนายกมาคลุมนางด้วย เมื่อบริเวณหน้าผาแห่งนี้ลมแรงกว่าปกติ“ในเมื่อข้าเลือกแล้ว หันหลังให้ท่านไม่ได้แล้ว ท่านรอดข้ารอด คนในหางโจวรอดเท่านั้นก็เพียงพอแล้วเจ้าค่ะ” นิ้วเรียวยาวของนางยกขึ้น
บางทีคุณอาจจะชอบ
ชะตารักนางรอ
เทียนเหอ75.2K viewsนางร้ายหอบลูกหนี เมื่อพระเอกธงแดงเลือกน้องสาว
ไป๋เจวี๋ย26.8K viewsยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น437.6K viewsแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M viewsสยบรักแม่ทัพไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน234 viewsเมื่อฉันทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบที่ถูกรักในยุค 80
หลี่จินผิง787 viewsสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน150 viewsสายลับทะลุมิติ ไปเป็นคุณหนูพิษไร้ค่า
น้องเหม่ยเหมย1.9K views
