ทะลุมิติมาเป็นแม่นมให้ฝ่าบาท

เสียงลมหวีดหวิวลอดผ่านช่องหน้าต่างไม้ที่ผุพังจนแทบจะกลายเป็นขยะไม้จิ้มฟัน แสงแดดรำไรส่องกระทบใบหน้าของ หลินเซียวเซียว หญิงสาวผู้ซึ่งเมื่อสิบนาทีก่อนยังเป็นพนักงานออฟฟิศระดับซูเปอร์เวิร์คกิ้งวูแมนในศตวรรษที่ 21 ที่กำลังซดบะหมี่ถ้วยรสเผ็ดอย่างเอาเป็นเอาตายทว่าตอนนี้... นางกลับตื่นขึ้นมาในร่างของ หรงกุ้ยเหริน สนมชั้นผู้น้อยผู้ถูกลืม และถูกเนรเทศมายัง ตำหนักเย็น (หรือจะเรียกให้ถูกต้องคือ ‘บ้านผีสิงประจำวังหลวง’) ด้วยข้อหาที่โคตรจะคลาสสิกอย่าง... ‘สอยผลท้อลูกที่ฮ่องเต้เล็งไว้ลงมากิน’“ชีวิตหนอชีวิต...” เซียวเซียวถอนหายใจยาว พลางยันกายลุกขึ้นนั่งบนเตียงไม้ที่ส่งเสียง ครืดคราด เหมือนจะพังลงมาได้ทุกเมื่อความทรงจำของร่างเดิมไหลเวียนเข้ามาในหัว ร่างนี้เป็นสนมตัวเล็กๆ ไร้เสน่ห์ ไร้ตระกูลหนุนหลัง แถมยังหัวอ่อนถูกสนมคนอื่นหลอกใช้อยู่เรื่อย วันๆ ถูกขังอยู่ในตำหนักร้าง หญ้าสูงท่วมหัว ไม่มีแมลงวันบินผ่านเพราะแมลงวันยังเบื่อแต่สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องดราม่าในวังหลัง... แต่มันคือความหิว!“เสียงท้องร้องยิ่งกว่าฟ้าตัดพ้อจงหมิง” เซียวเซียวลูบท้องตัวเองเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับโต๊ะเพื่อลุกขึ

ค่ำคืนนี้นางนอนหลับบนที่นอนนุ่มอย่างปกติสุขร่างกายนี้งดงามและดูมีน้ำมีนวลขึ้นกว่าตอนแรก เสื้อผ้ารัดรึงเข้ารูปยิ่งดูร่านร้อนแน่นอนหากใครได้พบเห็น“อื้มมมม หากอารมณ์ราคะตีขึ้นมาอีกก็ต้องช่วยตัวเองไปก่อน ไว้พรุ่งนี้จะลองหาตัวช่วยดู” ตอนนี้น้ำนมหยุดไหลไปแล้ว แม้ตัวนางเองที่ยังมีอารมณ์ราคะอยู่บ้าง แต่เพราะการเสร็จสมที่รุนแรงจนเหนื่อยอ่อนทำนางเผลอหลับไปทั้งนิ้วมือวางไว้บนเนินเนื้ออวบอิ่มวันต่อมา...ตำหนักเย็นที่เคยเงียบเหงาชวนขนหัวลุก บัดนี้กลายเป็นโรงงานผลิต ‘น้ำวิเศษ’ ขนาดจิ๋วไปเรียบร้อยแล้วเซียวเซียวพบว่า มิติน้ำพุวิญญาณของนางนี้ไม่ได้หลั่งไหลออกมาตลอดเวลาจนเปียกเลอะเทอะ แต่มันจะซึมๆที่ปลายหัวนมเท่านั้น! หากใช้มือบีบก็จะพุ่งออกมาเหมือนเปิดก๊อก และถ้าตอนไหนผลิตจนเต็มเต้านางก็ต้องใช้วิธีบำบัดเสียวเพื่อระบาย นอกจากจะทำให้อิ่มท้อง ผิวพรรณเปล่งปลั่ง ก็ยิ่งกินยิ่งมีพลัง อาหารการกินไม่ต้องง้อวังหลวง นางก็สามารถทรงตัวอยู่ได้ด้วยน้ำพุวิญญาณรสหวานนวลนี้แต่นางเป็นคนรักสะอาด จะให้กินน้ำนมจากอกตัวเองเพียวๆ ตลอดเวลามันก็แปลกๆ... สิ่งที่นางต้องการในตอนนี้คือ ‘อาหารจริงจัง’!“ในเมื่อทรงพลังขนาดนี้ ทำ

นางกำนัลน้อยไม่รอช้า สอดนิ้วเข้ารูร้อนอย่างอยากรู้อยากเห็น ลิ้นเล็กค่อยละเมียดกวาดเลียบริเวณกลีบเนื้อช้าๆ ก่อนะกระแทกนิ้วเร็วๆจนน้ำรักกระฉอกออกมา ความหวานหอมทำนางหยุดจะดื่มกินไม่ได้“อ๊าาา เสียวอื้อออ” เซียวเซียวยกมือบางขึ้นวางประกบบนเต้าอวบก่อนจะบีบเค้นเพิ่มความวาบหวาม น้ำนมวิญญาณค่อยๆทะลักไหลออกมาจนอาบตัว“อ๊าาา ต้องเปลี่ยนท่า!!” นางจัดการตัวเองให้อยู่ในท่าคลานเข่า ข้างล่างเต้าอวบมีถังไม้รองรับน้ำสวรรค์อยู่ กลีบเนื้อที่อ้าปลิ้นมาจากด้านหลังทำจื่อจื่อ ถูกใจจนต้องจุ๊ปาก“กลีบบัวนี้ทั้งใหญ่ทั้งอวบ วันนี้ข้าจะกินให้หมด” มือสองข้าแบะกลีบเนื้ออกจากกันจนเห็นรูด้านในแดงแจ๋ไม่นานก็ประกบปากลงไปที่รูร่าน ก่อนจะดูดสุดแรงดัง จ๊วบ!!“อร๊ายยยยย” ความเสียวซ่านเล่นงานจนสนมร่านเสร็จสม น้ำนมสวรรค์พุ่งออกมาจากเต้าใส่ถังไม้พอดิบพอดี แต่เหมือนจื่อจื่อยังไม่พอ นางเอาแตงกวาที่ทำความสะอาดอย่างดีมาดูดเลียก่อนจะสอดใส่รูร่านที่ตอดอากาศจนหน้าหวาดเสียวผลุบ!!“โอ้วววว พระเจ้า เสียวจนแทบบ้า อ๊ายยยย” แรงกระแทกของแตงกวาแท่งอวบยิ่งนำพาความเสียวซ่านมาสู่เรือนร่างอันเย้ายวน เต้านมอวบอิ่มผลิตน้ำนมวิญญาณออกมามากมายจนแทบ

น้ำนมสีกระจ่างทองไหลพุ่งออกมาเป็นสายลงสู่โถแก้วอย่างสวยงาม กลิ่นหอมอบอวลกระจายฟุ้งไปทั่วห้องและในห้วงเวลานั้นเอง!โครม!ประตูห้อง ถูกเตะออกอย่างแรงด้วยฝีเท้าของฮ่องเต้ผู้เกรียงไกร!“หยุดนะหรงกุ้ยเหริน! เจ้ากล้าดีอย่างไรมาปรุงยาวิเศษหลอกลวง... อะ...”เสียงทรงอำนาจของฮ่องเต้เฉินเฟิงหลางหยุดชะงักลงกลางอากาศทันที!ภาพที่ปรากฏตรงหน้าเขา คือ สนมร่างเล็กที่นั่งเปลือยเต้าอวบอิ่มบนเตียง ในมือถือโถแก้ว... และ น้ำนมสีกระจ่างทอง กำลังพุ่งฉีดลงโถอย่างมีจังหวะโคน!“ใหญ่!! อวบ!! อื้มมม” เสียงในหัวแทบทำพระองค์หลุดพูดออกมา แต่ยั้งจิตตใต้สำนึกไว้ทันความเงียบครอบงำห้องพักไปราวๆ1ถ้วยชา...เสียงลมหวีดหวิวลอดช่องหน้าต่าง... ฟิ้ว...เซียวเซียวตาค้าง มือยังคงจับอยู่ที่เต้าของตัวเอง...ฮ่องเต้เบิกตาโต ปากที่กำลังจะสั่งประหารค้างเติ่ง นัยน์ตามองตรงไปยังจุดศูนย์กลางของเหตุการณ์อย่างลืมตัว...“ฝะ... ฝ่าบาท?” เซียวเซียวร้องเสียงหลง ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่น ยามเห็นความกระหายในสายพระเนตรฮ่องเต้เฉินเฟิงหลางมองน้ำนมสีกระจ่างทองในโถ สลับกับมอง ‘แหล่งกำเนิด’ ที่กำลังชุ่มฉ่ำอยู่ตรงหน้า แล้วมอ

พระพักตร์หล่อเหลาไร้ที่ติเอียงเข้าหาทรวงอกนุ่มนิ่ม กลิ่นหอมฟุ้งเข้าเต็มปอด และเมื่อปลายลิ้นร้อนขององค์จักรพรรดิต้องสัมผัสกับหยดน้ำนมสีกระจ่างทองหยดแรก...วิ้งงงงงงง!สัมผัสแรกที่ลิ้นละเลียดชิม... รสชาติหวานนุ่มนวลราวกับน้ำผึ้งทิพย์ผสมกลิ่นบุปผานับพันชนิด ซึมซาบเข้าสู่ปุ่มรับรสทันที! และทันทีที่พระองค์ทรงเลียชิมและเริ่มออกแรง ‘ดูดกลืน’ น้ำนมสดๆ จากยอดอกสวรรค์นั้นอย่างตั้งใจ...พรวด... อึก... อึก...“โอ้วววว พระองค์อื้อออ” ความเสียดเสียวทำนางเบียดเรียวขางามไปมา แหงนหน้าหลับตาพริ้ม“อ๊าาาา เหตุไฉนข้าจึงมีอารมณ์สวาทพุ่งสูงขึ้นเช่นนี้”“สนมหรง เราคิดว่า…” กระแสพลังงานความร้อนสายหนึ่งพลันระเบิดออกกลางอกของฮ่องเต้! มันไม่ใช่ความร้อนที่ทรมาน แต่เป็นพลังปราณบริสุทธิ์อันมหาศาลที่แล่นซ่านไปตามเส้นปราณทั่วร่างกาย!“อืม...” ฮ่องเต้ทรงส่งเสียงครางในพระศออย่างลืมตัว ความรู้สึกมันรู้สึกดียิ่งกว่าการบำเพ็ญเพียรในถ้ำสวรรค์นับสิบปี!“โอ้ววววฝ่าบาทเพคะ หากดูดเช่นนั้นหม่อมฉันอาจเสร็จสมตรงนี้!!” แม้นางจะอ้อนวอนแต่พระองค์กลับชอบใจ ลิ้นสากตวัดถี่รัวที่หัวนมจนนางสั่นไหวระริกพระองค์ทรงดูดดื่มน้ำนมวิญญาณอย่าง