Partager

บทที่ 3 เริ่มเปลี่ยนแปลง

last update Date de publication: 2024-11-21 11:49:53

บทที่ 3 เริ่มเปลี่ยนแปลง

ซูเม่ยเดินออกมาจากห้องอย่างพอใจเธอเดินสำรวจแต่ละห้องอย่างใจเย็น ห้องด้านบนมีสี่ห้องด้วยกัน ถัดจากห้องของชิงเถาก็เป็นห้องว่างที่กว้างใหญ่เหมือนกันแต่เธอไม่เอาหรอกไม่อยากอยู่ใกล้ให้ปวดหัว อีกสองห้องฝั่งซ้ายเธอเดินดูด้านในหนึ่งห้องเป็นห้องของนายพลจิ่นเฉาจื่อผู้เป็นสามีของเธอ

‘เฮอะ!หากเป็นสามีภรรยาคู่อื่นคงได้อยู่ห้องเดียวกัน แต่ทำไมซูเม่ยถึงได้อยู่ห้องข้างล่างนั่นนะ หรือว่าไม่ใช่แค่แม่สามีที่ไม่ชอบสามีของเธอก็ไม่ชอบเธอเหมือนกันเหรอะเนี่ย!! ช่างน่าปวดหัวเสียจริง แต่เอาล่ะอย่างไรเขาก็ไม่กลับมาง่าย ๆ คงยังไม่ต้องคิดหาทางรับมือ ตอนนี้ต้องรับมือกับแม่สามีให้ได้เสียก่อน’ ซูเม่ยเดินลงมาชั้นสองเดินสำรวจดูทุกห้องชั้นสองน่าจะเป็นห้องรับรองแขกเวลาที่มาเยี่ยมเยือน เธอเลยคิดว่าจะอยู่ที่ชั้นสองให้ไกลจากแม่สามีจะได้หลีกเลี่ยงการปะทะหน้ากัน เธอเห็นสาวใช้เดินผ่านมาพอดีจึงจะโกนเรียกให้สาวใช้ปัดกวาดเช็ดถูห้องนี้ให้เธอ

“นี่!! เธอเดินมาที่นี่พอดี ฉันมีเรื่องจะให้ทำให้หน่อย”

“เอ่อ...มีเรื่องอะไรให้ทำเหรอคะคุณนายเล็ก” สาวใช้ในบ้านเคยได้รับคำสั่งจากคุณนายใหญ่ไม่ให้ช่วยเหลืองานคุณนายเล็กไม่ว่าอะไรในบ้านนี้ให้เธอทำเองทุกอย่าง เห็นทุกอย่างรู้ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นภายในบ้านแต่ไม่สามารถพูดและช่วยได้ พวกสาวใช้เห็นใจคุณนายเล็กยิ่งนัก

“ฉันจะย้ายเข้ามาอยู่ที่ห้องนี้ช่วยเก็บกวาดให้ด้วย หลังจากเก็บกวาดเสร็จแล้วก็ไปยกเสื้อผ้าของฉันมาไว้ที่ห้องด้วยแล้วกัน จริงสิแล้วห้องของอ้ายเยว่อยู่ที่ไหน” สาวใช้มีสีหน้าลำบากใจเมื่อได้ยินคำสั่งของซูเม่ยสายตาล่อกแล่กสองมือกุมกันแน่นพอทำให้ซูเม่ยได้รู้ว่าสาวใช้คนนี้คงไม่กล้าขัดคำสั่งของชิงเถา

“เธอไม่ต้องกลัวว่าจะถูกคุณนายใหญ่จัดการหรอกนะ ฉันจะจัดการเองถ้าคุณแม่มาว่าเธอ”

“ได้ค่ะ คุณนายเล็กส่วนห้องของคุณชายน้อยอยู่ด้านบนใกล้กับห้องของท่านนายพลค่ะ” ซูเม่ยคิดตามคงเป็นอีกห้องที่อยู่ใกล้ห้องสามีของเธอที่เธอไม่ได้เปิดไปดูสินะ

“รีบจัดการให้ฉันเถอะ อีกไม่นานจะมืดค่ำแล้วฉันจะลงไปเก็บของไว้รอ อ้อจริงสิเย็นนี้ฉันอยากกินเป็ดย่าง ช่วยบอกพ่อครัวด้วยแล้วก็อื้ม...ช่วยนำกระดูกไปต้มซุปด้วยนะจะได้ซดน้ำ” ซูเม่ยคิดเมนูอาหารที่เธอคิดว่าในยุคนี้คงมีแต่คนรวย ๆ ที่จะได้กินครอบครัวนี้ก็รวยมากแค่กินเป็ดแค่นี้ขนหน้าแข้งคงไม่ร่วง

“ได้ค่ะคุณนายเล็ก” ซูเม่ยเดินลงมาชั้นล่างเข้าห้องเก็บของใช้ของตัวเองเสื้อผ้าก็ดูเก่า สีค่อนข้างซีดทั้ง ๆ ที่เป็นภรรยาของนายพลทำไมถึงได้ไม่ดูแลตัวเองอย่างนี้ หรือว่าเพราะแม่สามีไม่ให้เงินเธอใช้กัน!! ยิ่งคิดเธอยิ่งโมโห

ก๊อก ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นซูเม่ยหันไปมองที่ประตูเห็นอ้ายเยว่เดินเข้ามาเธอยิ้มกว้างให้เด็กชายทันที

"คุณแม่คุณแม่ไม่ได้โดนคุณย่ารังแกใช่ไหมครับ" เด็กชายเดินเข้ามาใกล้พรางเอยถามด้วยความเป็นห่วง

ซูเม่ยวางมือจากสิ่งที่ทำอยู่ดึงกายของอ้ายเยว่เข้ามาโอบกอดแน่น

“แม่บอกแล้วอย่างไรว่าต่อจากนี้แม่จะไม่ยอมให้คุณย่ามาทำร้ายได้อีก จริงสิวันนี้แม่สั่งให้สาวรับใช้ทำอาหารเย็นรอแม่เก็บของเสร็จแล้วจะอาบน้ำให้ดีมั้ย”

“แล้วทำไมต้องเก็บของด้วย ไหนคุณแม่บอกว่าคุณย่าไม่ได้ทำอะไรหรือว่าคุณย่าขับไล่แม่ออกจากที่นี่ไม่เอาอ้ายเยว่ไม่ยอม คุณย่าทำเกินไปแล้ว"

“ไม่ใช่อย่างนั้น ที่แม่เก็บของเพราะจะย้ายขึ้นไปนอนบนชั้นสองต่างหาก” ซูเม่ยเห็นสีหน้าไม่ดีของเด็กชายที่คล้ายจะร้องไห้รีบอธิบายให้เขาฟังทันที

“จริงหรือครับ แม่นะหรือครับที่สามารถขอไปนอนชั้นบนได้ ไม่คิดเลยว่าแม่จะกล้าต่อเถียงกับคุณย่าจนชนะ” ดวงตาของอ้ายเยว่เต็มไปด้วยความตื้นตันที่เห็นแม่ของตัวเองแข็งแกร่งขึ้น

“แม่บอกแล้วไงว่าต่อจากนี้จะไม่ยอมให้ใครมารังแกได้” อ้ายเยว่โผล่เข้ากอดเธอแน่นด้วยความดีใจ เด็กชายเห็นแม่ตัวเองตั้งแต่จำความได้มักจะถูกคุณย่ารังแกมาโดยตลอดและแม่ไม่เคยจะตอบโต้ได้สักคราทำได้เพียงก้มหน้ารับฟังคำสั่งของย่า แม่เปลี่ยนไปแบบนี้เขาเองก็ชอบใจตอนนี้เขายังคงหวังเพียงอย่างเดียวทำอย่างไรคุณพ่อถึงจะกลับมาที่บ้านบ้าง เขาอยากให้ครอบครัวของตัวเองอยู่อย่างมีความสุขพร้อมหน้าพร้อมตาอย่างที่เด็กคนหนึ่งต้องการ

ไม่นานดวงอาทิตย์เริ่มลับลาขอบฟ้าผู้คนเริ่มเดินทางกลับจากที่ทำงานกลับบ้านของตัวเองเพื่อพักผ่อน เสียงผู้คนเดินขวักไขว่กันมากมาย ซูเม่ยเธอเก็บของเสร็จพาอ้ายเยว่มาเดินเล่นหน้าบ้านที่เป็นสวนหย่อมตกแต่งด้วยต้นไม้มงคลมากมาย เธอเข้ามาในทศวรรษ 1987 เป็นยุคที่มีความเจริญมากกว่าสมัยก่อนมากมาย มีโรงงานนายทุนจากต่างประเทศมาเปิดทำให้ชาวบ้านที่กำลังเติบโตเป็นวัยรุ่นเข้าสู่วัยทำงานมีงานทำ เงินเดือนที่นี้ตอนนี้หากเป็นโรงงานจะได้ 50 หยวนต่อเดือนนับว่ามากพอที่จะดำรงชีวิต การจราจรส่วนใหญ่จะเดินกันหากบ้านไหนพอมีฐานะก็มีรถจักรยานที่ใช้ในการเดินทาง และครอบครัวที่ร่ำรวยก็มีรถยนต์เป็นของตัวเองแต่น้อยนักที่จะมี การเดินทางส่วนใหญ่หากไปที่ไกล ๆ ยังคงใช้รถไฟในการเดินทางอยู่ ดวงอาทิตย์สีส้มประกายทองเริ่มค่อย ๆ เลือนลางกลับกลายเป็นความมืดปกคลุม เสียงของสาวใช้ได้เดินมาเรียกทั้งสองให้ไปกินข้าวที่ห้องอาหาร

“คุณนายเล็กตอนนี้อาหารที่คุณนายเล็กให้ทำเสร็จแล้วค่ะ ส่วนของฉันได้เก็บไปไว้บนห้องให้เรียบร้อยแล้ว” สาวใช้คนเดิมที่ซูเม่ยเรียกใช้ได้เดินมาบอก

“ดี ๆ ฉันกำลังหิวเลย อ้ายเยว่ไปกินข้าวเย็นกันเถอะวันนี้ก่อนนอนแม่จะอ่านหนังสือให้ฟังเอามั้ย” ซูเม่ยคลี่ยิ้มเต็มดวงหน้าพร้อมยื่นมือไปให้อ้ายเยว่จับเพื่อเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน

“จริงหรือครับ ผมดีใจจังเลยที่คูณแม่มีเวลาให้ แต่ว่าจะไม่เป็นอะไรหรือครับเพราะปกติคุณแม่มักจะถูกคุณย่าใช้เก็บถ้วยเก็บชามไปล้าง” จู่ ๆ อ้ายเยว่ใบหน้าสลดลงเล็กน้อยเมื่อคิดได้ว่าตอนนี้แม่ของเขากลับมาแข็งแรงคุณย่าจะต้องใช้งานคุณแม่อีกแน่ ๆ ซูเม่ยใช้มือขยี้หัวของอ้ายเยว่อย่างเอ็นดู

“ต่อจากนี้แม่จะอ่านนิทานให้อ้ายเยว่ฟังทุกคืนก่อนนอน และงานบ้านทุกอย่างแม่จะไม่ทำอีก ในเมื่อเรามีคนใช้ทำไมไม่ให้เขาทำไปล่ะ อย่างนั้นจะจ้างมาทำไมใช่มั้ย ไปกันเถอะท้องแม่ร้องหิวข้าวแล้วล่ะ” เมื่อได้ยินดังนั้นเด็กชายยิ้มกว้างพร้อมพูดออกมาเสียงดัง

“เย้ ๆ อ้ายเยว่ดีใจที่สุดเลยวันนี้อ้ายเยว่คงนอนหลับฝันดีกว่าวันไหน ๆ ” ทั้งสองพากันเดินเข้าบ้านสาวใช้ได้เดินตามหลังมาจ้องมองทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอบอุ่น หากคุณนายเล็กถูกปฏิบัติเป็นอย่างดีมาโดยตลอดบ้านหลังนี้คงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 35 ความสุข

    บทที่ 35 ความสุข1 ปีผ่านมา“อ้ายเยว่ไปโรงเรียนได้แล้ว คุณพ่อรอลูกอยู่ด้านล่างเดี๋ยวจะสายเอาได้นะ” ซูเม่ยเดินเข้ามาในห้องหลังจากอาบน้ำเสร็จเห็นอ้ายเยว่นั่งอยู่บนเตียงนอน“คุณแม่ครับอ้ายเยว่ไม่อยากไปโรงเรียนวันนี้ขออยู่กับเยว่ผิงได้มั้ยครับ ดูสิน้องยิ้มให้อ้ายเยว่ด้วยคงอยากให้อยู่เล่นด้วย” เด็กชายจับมือน้อย ๆ หยอกล้อไปมาพร้อมรอยยิ้มที่บริสุทธิ์“ไม่ได้หลานจะขาดเรียนสองวันติดต่อกันไม่ได้นะ เยว่ผิงไม่หนีไปไหนหรอกนะตอนเย็นกลับมาก็ได้มาเล่นกับน้องหากหลานอยากเป็นพี่ชายที่ดีจะต้องทำตัวดีให้น้องได้เห็น เย่วผิงจะได้ภาคภูมิใจที่มีพี่ชายที่ดีและรักเธอมากขนาดไหน ”“ก็ได้ครับคุณย่า อย่างนั้นพี่ไปเรียนก่อนนะเยว่ผิง พี่จะรีบกลับมาเล่าเรื่องที่เรียนมาวันนี้ให้ฟัง” อ้ายเยว่ก้มลงหอมแก้มเล็ก ๆ อวบขาวคล้ายซาลาเปาไม่แปลกใจเลยที่เขาตัวติดน้องไม่อยากห่างไปไหนหลังจากวันนั้นที่เฉาจื่อกับซูเม่ยเข้านอนด้วยกันเธอได้ตั้งท้องลูกคนที่สองของเขา อ้ายเยว่ดีใจมากที่จะมีน้องสาวชิงเถาดูแลเอาอกเอาใจซูเม่ยเป็นอย่างดีไม่ว่าอะไรที่เขาว่าดีต่อคนท้องก็หามาหาเธอกินทุกอย่าง ซูเม่ยมีความสุขมาก ๆ หลังจากเหตุการณ์ที่เลวร้ายจบลง เธ

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 34 เฉาจื่อบาดเจ็บ

    บทที่ 34 เฉาจื่อบาดเจ็บการต่อสู้ด้วยหมัดได้เริ่มขึ้นและแล้วลูกน้องของเหวินฉิงได้พ่ายแพ้ต่อเฉาจื่อที่เป็นนายพลร่างกายของเขาฝึกอยู่ทุกวันต่างจากลูกน้องของเหวินฉิงเพียงแค่ไม่กี่นาทีเขาทำให้ทั้งสองล้มลงที่พื้นได้ เมื่อเหวินฉิงเห็นว่าตัวเองจะพ่ายแพ้จึงล้วงปืนขึ้นมายิงเข้าที่ขาของเฉาจื่อปัง!“นี่แก แกมันเล่นตุกติกแกมันไม่มีสัจจะ” “ฮ่า ฮ่า ไม่เคยได้ยินคำนี้หรือไงไม่มีสัจจะในหมู่โจร” เหวินฉิงสะใจที่เห็นร่างกายแข็งแกร่งของเฉาจื่อล้มลงต่อหน้า เลือดที่ขาเริ่มไหลรินออกมาจนขากางเกงเปียกไปด้วยเลือด สีหน้าของเราเริ่มซีดเผือกความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ร่างกาย“คนอย่างแกไม่สมควรที่จะปกครองคนมากมาย เพราะแกมันเลวยิ่งเลวเสียอีก”“พูดไปเถอะก่อนจะไม่ได้พูด ยังไงการฆ่านายพลจิ่นเฉาจื่อเป็นความต้องการแต่แรกของฉันอยู่แล้ววันนี้ฉันจะทำให้มันเป็นจริง ฉันจะแก้แค้นแทนน้องรักของฉันเขาจะได้ตายตาหลับ เมื่อจัดการแกได้ก็ไม่มีใครในมณฑลนี้กล้าท้าทายต่ออำนาจของแก๊งมังกรดำอีกต่อไป ” ปลายปืนชี้ตรงมาที่หัวของเฉาจื่อหวังยิงครั้งเดียวให้ตายคาที แต่ทว่าเรื่องราวไม่คาดคิดได้เกิดขึ้นเพราะเขาไม่ทันได้เหนี่ยวไกรปืน ถูกลอบยิงจากด้านหล

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 33 ต่อสู้

    บทที่ 33 ต่อสู้“คุณย่าครับคุณแม่จะเป็นอะไรมั้ยครับ? อ้ายเยว่กลัวจังเลย” เด็กน้อยตัวสั่นเทาจ้องมองไปหาซูเม่ย ชิงเถาจับตัวอ้ายเยว่มากอดแน่นพร้อมกระซิบข้างหู“อ้ายเยว่แม่ของลูกต้องไม่เป็นอะไรย่าเชื่อว่าเราต้องรอด หากหลานกลัวหลับตาเอาไว้นะ ” อ้ายเยว่พยักหน้าหลับตาปี๊“น่าเสียดายหากจะฆ่าทิ้งไป เรือนร่างน่ามองใบหน้างดงามหรือว่าเราจะมาเล่นสนุกกับภรรยาของนายพลก่อนดี ฮ่า ฮ่า ดูสิผิวขาวเนียนเชียว ได้ข่าวว่าตลอดห้าปีที่ผ่านมานายพลไม่เคยกลับบ้านเลยด้วยซ้ำปล่อยสาวสวยอย่างนี้ได้ยังไงกันนะ ก่อนฆ่าทิ้งเรามามีความสุขกันก่อนมั้ยคนสวย”“อย่าแตะต้องเธอนะ” เสียงเข้มขรึมของเฉาจื่อดังขึ้นเมื่อมือของเหวินฉิงกำลังแตะลงที่ใบหน้าของซูเม่ย เธอหวาดกลัวยืนตัวแข็งทื่อไม่ขยับ“โอ๊ะ! นี่ท่านนายพลหวงภรรยาก็เป็นหรือนี่ เอาน่าให้ฉันได้ลิ้มลองบ้างว่าภรรยาของท่านนายพลจะเด็ดขนาดไหน” เหวินฉิงดึงกายของซูเม่ยเข้ามาใกล้ตนยามนั้นนั่นเองเสียงปืนดังสนั่นแขนของเหวินเทียนถูกใครสักคนยิงหวังให้เขาเจ็บปัง!!! ทุกคนแตกตื่นยกอาวุธเข้าไปป้องกันเหวินฉิง“โอ๊ย!! ใครกันมันกล้าลงมือในที่ของฉันแบบนี้เหยียบจมูกกันเกินไปแล้วหรือว่าจะเป็นแกนายพ

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 32 ค่าตอบแทน

    บทที่ 32 ค่าตอบแทน"พี่เหวินฉิงอยู่ไหน " ยูร์เหยาออกมาจากห้องรีบถามหาเหวินฉิงเพื่อถามเขาให้รู้เรื่อง"ตอนนี้ลูกพี่อยู่ที่ห้องส่วนตัวครับ เชิญทางนี้" ลูกน้องนำทางพายูร์เหยาไปหาเหวินฉิงที่ห้อง เมื่อถึงห้องเธอได้เดินเข้าไปประตูก็ปิดทันที เหวินฉิงดื่มเหล้าด้วยท่าทางสบายใจและอารมณ์ดี เห็นยูร์เหยาเข้ามาหาเขาวางแก้วเหล้าไว้ก่อนจะนั่งลงที่โซฟา"เป็นยังไงบ้าง ตัดสินใจได้หรือยังว่าจะให้พี่จัดการยังไง""พี่เหวินฉิง พี่ไม่ได้ทำตามที่ฉันขอไว้เลย ทำไมต้องจับตัวคุณป้ากับลูกชายของพี่เฉาจื่อมาด้วยฉันบอกให้พี่จับมาแค่นางซูเม่ยไม่ใช่หรือไง แล้วเรื่องที่พี่เฉาจื่อจะมาที่นี่มันหมายความว่ายังไงกัน" เสียงเล็กแหลมเอ่ยถามไม่หยุดย่อน เธอตวาดเสียงใส่เขาอย่างไม่พอใจ เหวินฉิงแสยะยิ้มมุมปากยกแก้วเหล้ากระดกจนหมดแล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาใกล้ยูร์เหยาใช้มือจับที่ไหล่ของเธอให้นั่งลงที่โซฟา"ใจเย็น ๆ ก่อนสิทำไมถึงได้โมโหง่ายอย่างนี้ล่ะใบหน้าสวย ๆ จะเกิดริ้วรอยเอาได้นะ ""เฮ้อ!!อย่างนั้นพี่ก็รีบบอกมาสิว่าพี่ทำอย่างนี้ทำไมมันเกินที่ฉันขอร้องแล้วนะ"เขานั่งลงข้าง ๆ เธอมือของเขาไม่อยู่นิ่งจับปลายผมของยูร์เหยาม้วนไปมาก่อนจะตอบคำ

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 31 เป็นฝีมือเธอสินะ

    บทที่ 31 เป็นฝีมือเธอสินะสายตาที่จ้องมองซูเม่ยทำให้เธอขนลุกซู่ แต่เมื่อเธอได้ยินคำพูดของชายคนนี้ต้องสงสัย ใครกันคือที่รักของเขาแล้วเธอไปทำอะไรให้ ตั้งแต่ทะลุมิติมาที่นี่เธอไม่เคยไปก่อเรื่องหรือมีเรื่องกับใครสักคน จะมีแต่ยูร์เหยา!!!‘อะไรน่ะ คนที่ชายคนนี้เรียกที่รักคือยูร์เหยาหรอกเหรอ?เฮอะน่าตลกชะมัดเรื่องเล็กน้อยแค่นี้เธอถึงกับสั่งให้แก๊งมังกรดำจับตัวของมา’ ซูเม่ยคิดในใจพรางมองไปที่ใบหน้าของชายคนนั้น ครั้นนั้นเธอคิดสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งสองมากกว่า ยูร์เหยาเป็นลูกของนายอำเภอมายุ่งเกี่ยวกับคนนิสัยไม่ดีทำไมกัน หรือว่าเรื่องรับส่วยไม่ใช่แค่นายตำรวจเล็ก แม้แต่นายอำเภอยังเป็นคนของพวกแก๊งมังกรดำหรือเนี่ย!!!“ใช่ฉันเป็นภรรยาของเฉาจื่อ แต่ฉันไม่เคยไปทำอะไรให้ใครหากคนที่คิดแค้นฉันคนเดียวก็ให้คนนั้นมาจัดการฉันสิ จับคุณแม่กับลูกชายของฉันมาทำไมกัน ““ว๊าววว ปากดีจริง ๆ อีกไม่นานที่รักของฉันคงเดินทางมาถึงดูสิว่าที่รักของฉันกับนายพลจิ่นเฉาจื่อใครจะมาถึงก่อนกัน เตรียมตัวเตรียมใจไว้ล่ะ เพราะวันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายของตระกูลนายพลหน้าโง่ ที่ไม่เกรงกลัวอำนาจของแก๊งมังกรดำ ถ้าอยู่เงียบ ๆ นิ่ง ๆ หลับ

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 30 ไล่ล่า

    บทที่ 30 ไล่ล่าตงฉวนพยายามขับรถยนต์เข้ามาตามซอยเล็ก ๆ เพื่อหลบหนีคนของแก๊งมังกรดำแต่ทำยังไงคนพวกนั้นก็ตามมาติด ๆ จนกระทั่งสิ้นสุดหนทาง เขาไม่อาจจะพาคุณนายทั้งสองและอ้ายเยว่หนีได้อีกต่อไปเมื่อขับรถด้วยความเร็วไปด้านหน้าแต่ทว่ากลับเป็นทางตัน“ตงฉวนนั้นมันทางตัน” เสียงของซูเม่ยร้องออกมาด้วยความตกใจเพราะรถยนต์เคลื่อนมาด้วยความเร็ว ตงฉวนเหยีบนเบรกทันทีทำให้รถที่มาด้วยความเร็วล้อท้ายปัดรถสะบัดหมุนไปชนกำแพงปูนที่เป็นทางตันเอี๊ยด...!! โคร้ม!!!กรี๊ดดดด.....เสียงร้องกรีดของชิงเถาดังสนั่นแม้เธอจะกลัวแต่แขนของเธอยังคงโอบกอดอ้ายเยว่ไม่ให้ได้รับบาดเจ็บ ส่วนซูเม่ยกับตงฉวนหัวของทั้งสองได้กระแทกเข้าด้านหน้าทำให้ได้รับบาดเจ็บที่หัว ซูเม่ยรู้สึกเจ็บทีหัวมึนไปชั่วขณะก่อนจะตั้งสติหันไปมองอ้ายเยว่ด้วยความเป็นห่วง“คุณแม่อ้ายเยว่เป็นอย่างไรบ้างคะ ได้รับบาดเจ็บหรือไม่”“คุณแม่อ้ายเยว่ไม่เจ็บแต่ว่าที่หัวของคุณแม่มีเลือดด้วย อึก อึก คุณแม่เจ็บมั้ยครับ” เด็กน้อยเห็นแม่ของตัวเองเริ่มสั่นเทาร้องไห้สะอึกสะอื้น“นั่นสิเธอคงเจ็บมากใช่มั้ย ฉันกับอ้ายเยว่ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรแค่เจ็บร่างกายเล็กน้อย”“เจ็บแค่นี้ไม่เท่

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 27 ธาตุแท้

    บทที่ 27 ธาตุแท้มาถึงงานเขาทำอย่างที่เขาบอกจริง ๆ ไม่ว่าจะเดินไปทางใดเขาโอบเอวเธอตลอดทำให้ซูเม่ยเขินอายคนทั้งงานไม่คิดว่าเขาจะทำอย่างที่พูด จนกระทั่งเขาพาเธอเดินทักทายแขกในงานและได้พบกับนายอำเภอตงหนานที่เดินเคียงคู่มากับภรรยาของเขาและยูร์เหยาที่เดินตามมาข้างหลัง วันนี้เธอตั้งใจแต่งตัวเต็มที่แต่ทว่าค

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 14 เกิดเรื่องใหญ่

    บทที่ 14 เกิดเรื่องใหญ่ตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงเครื่องจักยังคงทำงานอย่างต่อเนื่องอ้ายเยว่ตื่นขึ้นมามองดูอากาศรอบ ๆ อย่างตื่นตาเช่นเคย"ดูอ้ายเยว่สักครู่นะเดี๋ยวฉันกลับมา ลูกอยู่กับแม่ก่อนนะพ่อขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่""พ่อครับผมเองก็อยากเข้าห้องน้ำขอไปด้วยได้มั้ย ""อย่างนั้นมาเถอะพ่อจะจับมือลูกไปเอง

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 13 เริ่มวางแผน

    บทที่ 13 เริ่มวางแผน'คิดอะไรของเขากันนะ ไหนที่ในบันทึกว่าเขาเกลียดซูเม่ยไม่ใช่หรือไง ทำไมตอนนี้สายตาของเขาถึงได้เปลี่ยนไปอย่างนี้ หรือว่าเขาเพียงแค่แสดงต่อหน้าอ้ายเยว่กันใช่ต้องเป็นอย่างนี้แน่นอน เฮอะ! คิดว่าฉันไม่รู้หรือไงฉันเป็นนักแสดงนะย่ะ ' ซูเม่ยไม่ได้ใจเต้นแรงเพียงแค่คำพูดและการกระทำของเขาหร

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 12 ขนมอร่อย

    บทที่ 12 ขนมอร่อยหลังจากที่ซูเม่ยเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเธอเดินลงมาด้านล่างเห็นชิงเถากับยูร์เหยามานั่งเล่นที่ห้องนั่งเล่นทั้งสองจ้องมองเธอด้วยสายตาไม่พอใจอย่างมากก่อนที่แม่สามีจะลุกเดินมาหาเธอ“แหม แหมแต่งตัวอย่างนี้คิดจะยั่วยวนให้เฉาจื่อลูกชายของฉันไม่ยอมหย่ากับเธอใช่ไหม ไหนปากบอกว่าจะหย่ากับลูกชายข

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status