LOGINShare
5ให้นางแสดง
publish date:
2026-07-13 15:36:22“!!”
เจียวเอ๋อร์ที่เป็นคนดำเนินรายการงานประมูลเบิกตาโตราวกับไข่ห่าน หันมองใบหน้าลี่อินด้วยความอิจฉาในใจก่อนจะรีบดึงสติกลับมาสนใจหน้าที่ของตัวเอง
ลูกค้าผู้มั่งคั่งเงินทองขนาดซื้อสตรีคนหนึ่งด้วยเงินมากมายขนาดนั้นเป็นชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐาน ท่าทางเช่นนี้ไม่แคล้วมีฮูหยินเอกแล้ว การที่ลี่อินถูกซื้อไปไม่แน่ว่าอาจได้เป็นอนุภรรยาของเศรษฐี อยู่ดีกินดีมีเงินให้ใช้สบายไปทั้งชาติเชียว
ในขณะที่คณิกาคนอื่นมีความรู้สึกอิจฉาริษยามาลี่อินอย่างยิ่ง ทว่าคนที่โดนคนอื่นอิจฉากลับไม่รู้สึกยินดีเลยสักนิด กลับกันนางรู้สึกราวกับตัวเองเป็นสิ่งของชิ้นหนึ่งเท่านั้น
ชาติที่แล้วแม้ว่าไม่ได้เกิดมาเป็นลูกหลานคนรวยมีฐานะหน้าตาในสังคม ทว่านางก็ประกอบอาชีพทรงเกียรติ มีผู้คนนับถือ ทำความเคารพมากมายไม่ได้ไร้ค่าไม่ต่างจากสิ่งของชิ้นหนึ่งอย่างเช่นตอนนี้
มือน้อยกำแน่นภายใต้ชายแขนเสื้อเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ร้อนรนของตัวเองเอาไว้ สมองหญิงสาวแล่นปราดเพื่อหนทางหลุดจากความอัปยศครั้งนี้
แม้ว่าตอนนี้ดูเหมือนจะสายเกินไปแล้วที่จะหาทางรอด ทว่าลี่อินไม่คิดยอมแพ้ต่อโชคชะตาของชีวิตใหม่ตนเองง่าย ๆ
นางคิดว่าจะต้องมีสักทางที่เป็นแสงสว่างไปสู่ทางออก
“สะ สองหมื่นตำลึงทอง ครั้งที่หนึ่ง...”
“สองหมื่นตำลึงทอง ครั้งที่สอง...”
“เดี๋ยวเจ้าค่ะ พี่เจียว ข้ามีความปรารถนาอยากแสดงความสามารถพิเศษของตัวเองให้นายท่านในที่นี้ชมเพื่อเพิ่มมูลค่าให้ตัวเองเจ้าค่ะ...สองหมื่นตำลึงทองนั้นน้อยยิ่งนัก”
ฮือฮา
“น้อย? นะ นี่ เจ้า...น้องลี่อิน เจ้าพูดอันใด นั่นเป็นความเมตตามหาศาลจากนายท่านที่มีให้เจ้าเชียวนะ”
“ทุกท่านไม่อยากเห็นการแสดงพิเศษของอินเอ๋อร์หรอกหรือเจ้าคะ การแสดงชุดนี้อินเอ๋อร์รับรองว่าไม่เคยมีที่ใดแสดงมาก่อนเพราะอินเอ๋อร์คิดท่าและการแสดงด้วยตัวเอง ทำการฝึกซ้อมมาเพื่อพวกท่านทุกคนเจ้าค่ะ”
“...”
“อะ เอ่อ ต้องขออภัยเจ้าค่ะ น้องน้อยของพวกข้าน้อยนั้นไร้เดียงสาขนาดไม่รู้ว่าจำนวนเงินที่ท่านได้เสนอมานั้นมากมายขนาดไหน ตะ...”
“เอาสิ ข้าเองก็อยากเห็น”
“ข้าอยากเห็นเช่นกัน”
“น่าสนใจยิ่ง เผื่อข้าอยากเพิ่มเงินให้แก่นาง”
“ให้นางแสดงเถอะ”
“ให้นางแสดง!”
“ให้นางแสดง!”
เสียงเรียกร้องจากลูกค้าส่วนใหญ่ทำให้เจียวเอ๋อร์ที่แม้ไม่พอใจทว่าสายตานางเห็นนายหญิงของหอนางโลมพยักหน้าอนุญาตจึงขัดไม่ได้ยินยอมตามน้ำความคิดของสินค้าในค่ำคืนนี้ไป
เจียวเอ๋อร์หันไปปั้นหน้ายิ้มหวานเหมือนพี่สาวใจดีใส่ลี่อิน
“ความสามารถพิเศษที่น้องต้องการแสดงต้องการใช้อุปกรณ์ใดหรือไม่ พี่สาวคนนี้ยินดีให้คนไปหามาให้ทุกอย่างเพื่อที่เจ้าจะได้ทำตามความปรารถนาเพื่อนายท่านได้อย่างเต็มที่”
“ขอบคุณพี่สาวและนายท่านทุกคนที่ให้โอกาสอินเอ๋อร์ผู้นี้เจ้าค่ะ”
Latest chapter
ทะลุมิติมาเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษ 94บทส่งท้าย
บทส่งท้ายเสียงพิณและขลุ่ยดังแผ่วเบาออกมาจากในสวนจวนตระกูลซุน ตลอดทั้งจวนถูกตกแต่งอย่างงดงามด้วยโคมไฟสีแดงสดและดอกไม้สีสันสดใส ประตูไม้ประดับด้วยผ้าแพรแดงที่ทอดยาวไปทั่วทั้งจวน กลิ่นหอมของธูปและเครื่องหอมอบอวลอยู่ในอากาศ เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าวันนี้เป็นวันมงคลอันสำคัญยิ่ง วันแห่งความสุขที่ทุกคนรอคอยซุนเพ่ยเหวินนั่งอยู่ในห้องภายในเรือนพัก นางสวมใส่ชุดเจ้าสาวสีแดงชาดที่เย็บด้วยผ้าไหมชั้นดี ลายปักบนเสื้อคลุมแสดงถึงฝีมือการเย็บปักถักร้อยที่ประณีตอย่างยิ่ง โดยเฉพาะลายมังกรและหงส์ที่ประดับด้วยเส้นด้ายทองคำ ดวงตาของนางส่องประกายใต้ผ้าคลุมหน้าขณะที่หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นและประหม่าเหล่าสาวใช้และผู้ช่วยเจ้าสาวต่างแสดงความยินดีกับนาง ช่วยจัดแต่งทรงผมและเพิ่มเครื่องประดับด้วยความเอาใจใส่ ซุนเพ่ยเหวินรับรู้ถึงความสำคัญของวันนี้ได้ดี นางกำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับหลิวมู่เหยียนชายที่นางรักและเคารพ“คุณหนูเพ่ยเหวิน ดูงดงามยิ่งนัก” หนึ่งในผู้ช่วยเจ้าสาวกล่าวด้วยรอยยิ้ม สาวใช้อีกคนหนึ่งเองก็เอ่ยขึ้น “ข้าน้อยไม่เคยเห็นใครสวยงามขนาดนี้มาก่อน ท่านแม่ทัพหลิวต้องหลงใหลในตัวคุณหนูของพวกบ่าวอย่างแน่นอน”
ทะลุมิติมาเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษ 93นางคือคู่หมั้นของข้า
หกสิบห้านางคือคู่หมั้นของข้าภายในโรงน้ำชาชื่อดังกลางตลาดใหญ่ของเมืองหลวงแห่งหนึ่ง เสียงพูดคุยและเสียงจอกชาถูกกระทบกันเบา ๆ ภายในโรงน้ำชาดูราวกับเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของบรรดาผู้คนที่มาสูดอากาศบริสุทธิ์หลังจากความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงมาได้ไม่นาน หลิวมู่เหยียนในชุดสีเข้มที่บ่งบอกถึงยศศักดิ์ของเขายืนอยู่ที่ระเบียงชั้นบนของโรงน้ำชา เขาสอดสายตามองออกไปยังถนนที่แสนพลุกพล่านเบื้องล่าง ใจเต้นแรงด้วยความกังวลขณะที่ดวงตาคมกริบของเขาเฝ้าจับจ้องมองหาสตรีที่ตนเองนัดหมายเอาไว้เวลาผ่านไปเกินกว่าที่นัดหมายกันแล้ว แต่ยังไร้วี่แววของหญิงสาวที่เขาเฝ้ารอด้วยความคิดถึง หลิวมู่เหยียนถอนหายใจเบา ๆ แต่ภายในใจเขาเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติความคิดหลายอย่างเริ่มวนเวียนในหัวของเขา ถ้าเกิดมีอะไรเกิดขึ้นกับนางระหว่างทางเขาคงไม่อภัยให้ตัวเองได้แน่สุดท้ายความกังวลก็ทำให้เขาตัดสินใจเดินออกจากโรงน้ำชา เขาก้าวลงบันไดไปยังถนนและมุ่งตรงไปยังจุดที่คิดว่าซุนเพ่ยเหวินน่าจะเดินผ่าน หวังเพียงได้พบเห็นนางในกลุ่มคนที่เดินผ่านไปมา เขาเดินไปไม่กี่ก้าวก็หยุดชะงักเมื่อเห็นภาพที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจนัก ดวงตาของเขาเบิกกว้
ทะลุมิติมาเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษ 92หมดเวรหมดกรรม
หกสิบสี่หมดเวรหมดกรรมวันต่อมา ขณะที่แสงอาทิตย์ยามเช้าทอดยาวเหนือทิวเขา ขบวนรถม้าหรูหราก็แล่นออกจากประตูเมืองไคเฟิงอย่างเชื่องช้า ซุนเพ่ยเหวินนั่งอยู่ในรถม้าคันใหญ่พร้อมกับเหล่าผู้ติดตามที่ใกล้ชิด รถม้าเคลื่อนตัวไปบนเส้นทางที่คดเคี้ยวผ่านทิวทัศน์ที่เขียวขจี ขณะที่ในใจของนางกลับเต็มไปด้วยความคิดถึงและความกังวลเมื่อเวลาเช้าตรู่มีขบวนรถม้ามารับนางกลับบ้าน ซึ่งนางดูจากคนที่มารับคาดว่าน่าจะเป็นคนขององค์รัชทายาท นางจึงรีบเก็บสัมภาระและขึ้นรถม้ามาเสียงล้อรถม้ากระทบกับถนนดังเป็นจังหวะกล่อมให้จิตใจที่ว้าวุ่นค่อย ๆ สงบลง นางหันมองออกนอกหน้าต่างเห็นทิวทัศน์ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วแต่กลับรู้สึกว่าการเดินทางครั้งนี้ช่างยาวนานเสียงตะโกนดังมาจากทหารผู้ควบคุมม้า “คุณหนูซุนเพ่ยเหวินได้ยินข่าวดีแล้วหรือไม่?” เขาคงรับรู้ได้ถึงความเป็นกังวลในใจนางกระมัง จึงอยากตะโกนบอกบางสิ่งให้นางสบายใจซุนเพ่ยเหวินเปิดม่านรถม้าออกเล็กน้อยพลางถาม “ข่าวดีอะไรหรือ?”“ทางเมืองหลวงได้ประกาศออกมาแล้วว่าให้เมืองไคเฟิงกลับมาเปิดเป็นปกติ เนื่องจากคนป่วยทุกคนได้รับการรักษาและปัญหาต่างๆ ก็บรรเทาลงหมดแล้ว ดังนั้นสถานการณ์ในเวลานี
ทะลุมิติมาเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษ 91เหตุจลาจลในเมืองหลวง
หกสิบสามเหตุจลาจลในเมืองหลวงซุนเพ่ยเหวินยืนอยู่ที่หน้าต่างห้องพักในหมู่บ้านชายป่า ใบหน้าของนางเคร่งขรึม ดวงตากระจ่างใสทอดมองไปยังที่ไกลแสนไกลนั้นแฝงไปด้วยความกังวลและความคิดถึง นางเฝ้ามองออกไปในทิวทัศน์ที่ไม่มีที่สิ้นสุดราวกับกำลังค้นหาเงาของใครบางคนที่อยู่ห่างไกลเกินจะสัมผัสได้สามวันก่อน องค์รัชทายาทและแม่ทัพหลิวมู่เหยียนพาคนจำนวนมากไปสมทบกับทหารที่เมืองหลวง พวกเขาได้แอบออกจากเมืองไคเฟิงตามแผนการที่วางไว้เพื่อจัดการกับกลุ่มคนที่ฉวยโอกาสก่อกบฏ ในวิกฤติของแคว้นเซี่ย การจากไปของพวกเขาทำให้หัวใจของซุนเพ่ยเหวินเต็มไปด้วยความกังวล แม้เธอจะได้รับมอบหมายหน้าที่สำคัญในหมู่บ้านนี้ ทั้งการปรุงยาเพื่อรักษาอาการป่วยของชาวบ้านและการนำทหารของแม่ทัพหลิวไปจัดการลำธารที่ปนเปื้อน แต่ความคิดของนางกลับวนเวียนอยู่กับความปลอดภัยของคนรักและแผนการที่พวกเขากำลังดำเนินการในเมืองหลวงซุนเพ่ยเหวินพยายามจดจ่อกับหน้าที่ของตนเอง แต่ในใจลึก ๆ แล้วนางเฝ้ารอคอยข่าวสารจากทหารที่ถูกส่งไปในเมืองหลวงอย่างกระวนกระวาย วันนี้เป็นวันที่สามหลังจากที่พวกเขาเดินทางไป นางหวังว่าวันนี้จะมีข่าวดีที่นำมาซึ่งความโล่งใจทันใดนั้น เ
ทะลุมิติมาเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษ 90รักษาการณ์ชั่วคราว
หกสิบสองรักษาการณ์ชั่วคราวสองวันผ่านไป ยามเช้าภายในเมืองหลวงของแคว้นเซี่ยวันนี้ถูกปกคลุมด้วยบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความกังวล ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วทุกตรอกซอกซอยเกี่ยวกับอาการป่วยหนักขององค์รัชทายาทที่ทรงติดโรคระบาดในเมืองปิดตายอย่างเมืองไคเฟิงได้สร้างความหวาดหวั่นแก่ประชาชนตั้งแต่เมื่อวาน เช่นเดียวกัน ข่าวลือเหล่านี้ได้เดินทางไปถึงพระกรรณของฮ่องเต้ ซึ่งทำให้พระองค์ผู้เป็นพระบิดาและมีอาการชราภาพอยู่แล้วล้มป่วยลงตามไปด้วยเนื่องจากความเครียดสะสมมากขึ้นเรื่อย ๆ และจากความห่วงใยในองค์รัชทายาทสุดซึ้งได้กัดกร่อนสุขภาพของพระองค์อย่างรวดเร็วภายในห้องบรรทมของฮ่องเต้ หมอหลวงต่างพากันเดินเข้ามาตรวจดูอาการ ล้วนแนะนำให้ฝ่าบาทดื่มยาบำรุงและพักผ่อนให้มากเพื่อรักษาพระวรกาย ห้ามมิให้ผู้ใดนำเรื่องเครียดที่อาจกระทบต่อสุขภาพอ่อนแอของพระองค์ในขณะนี้มากราบทูล ฮ่องเต้ทรงมีพระพักตร์ซีดเซียวและดวงตาที่เต็มไปด้วยความกังวล ทรงรู้ดีว่าการล้มป่วยของพระองค์ในช่วงเวลานี้อาจนำพาแคว้นเข้าสู่ภาวะวิกฤติด้วยเหตุนี้ในช่วงเวลาที่แคว้นเซี่ยอ่อนแอไม่มีทั้งฮ่องเต้ที่แข็งแรงและองค์รัชทายาทคอยดูแลแผ่นดินแทน ฮองเฮาจึงต้องขึ้นม
ทะลุมิติมาเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษ 89แผลบนร่าง
หกสิบเอ็ดแผลบนร่างหลิวมู่เหยียนวิ่งนำขึ้นไปยังห้องขององค์รัชทายาทด้วยความรวดเร็ว หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความกังวลและความห่วงใย เขาไม่รู้ว่าข้างในจะพบกับอะไร แต่ทุกเสี้ยววินาทีที่เสียไปทำให้เขารู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ทันทีที่เขาเปิดประตูห้องเข้าไปภาพที่เห็นทำให้เขาต้องหยุดนิ่งชั่วครู่ห้องที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นห้องที่ดีที่สุดในโรงเตี๊ยม บัดนี้กลับกลายเป็นเละเทะไปด้วยร่องรอยของการต่อสู้ เครื่องเรือนบางชิ้นถูกทำลายและทิ้งเศษซากไว้ทั่วห้อง ที่บนเตียงไม้มีองค์รัชทายาทนั่งอยู่โดยมีทหารคนสนิทคนหนึ่งกำลังทำแผลให้อย่างง่าย ๆ แค่พอห้ามเลือดไม่ได้หาหมอมารักษาอย่างถูกวิธีอย่างที่ควรจะเป็น“องค์รัชทายาท!” หลิวมู่เหยียนเรียกด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล ขณะที่เขาและซุนเพ่ยเหวินรีบเข้าไปใกล้เตียง ทหารคนสนิทที่กำลังทำแผลอยู่เงยหน้าขึ้นมามองพวกเขาและพยักหน้าเบา ๆ เพื่อส่งสัญญาณให้รู้ว่าตนเองทำแผลเสร็จแล้วและจะถอยออกไปก่อนซุนเพ่ยเหวินมองดูแผลบนร่างขององค์รัชทายาท แม้จะไม่ใช่แผลสาหัสถึงชีวิตแต่ก็ยังทำให้นางรู้สึกกังวลอยู่ดี “ทำไมพระองค์ไม่ทรงให้คนไปเรียกหมอมารักษา? เพคะ” นางถามด้วยน้ำเสียงที่แ
You May Also Like
มเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว219.2K viewsท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง
หานซานรื่อ127.4K viewsข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน82.5K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.5K viewsองค์หญิงตัวร้าย กับสวามีเย็นชา
Selena23 viewsสตรีร้ายกาจเช่นข้าขอคืนท่านให้รักแรก
ปกแดง142 viewsสยบรักแม่ทัพไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน1.5K viewsโดนไล่ออกจากบ้านแล้วไงข้าจะใช้เป้ข้ามมิติสร้างสวนปรุงรสให้ดู
พิรุณา64 views
