LOGINShare
ตอนที่5 ดึงสติ 2
publish date:
2026-03-04 14:47:32หญิงสาวทำได้เพียงกลืนน้ำลายลงคอ พยายามไม่ให้ตัวเองสติแตกไปมากกว่านี้
ชีวิตที่คล้ายจะบ้าอยู่แล้ว
ให้มันบ้าไปให้ถึงขีดสุดไปเลย
มีผีมาให้คุยด้วยถึงที่
เอาเข้าไปหลินหลิน
"ที่นี่…บ้านของ…ของฉัน" หญิงสาวกลั้นใจตอบไปลองคุยกับผีดู "ทะ ท่าน มาทำอะไร ที่ ที่นี่" ตะกุกตะกักเหลือเกิน
ชายหนุ่มปริศนาไม่ได้ตอบคำใดๆ
เขาน่าจะงงๆกับประโยคที่ฟังไม่ได้ศัพท์ของเธอ
เขาแค่เพียงก้มหน้ามองเธอแว่บนึงด้วยมาดน่าหวาดหวั่นสั่นสะพรึง ก่อนจะพาร่างสูงโปร่งกำยำเดินอย่างเชื่องช้าแบบผู้ทรงอำนาจผ่านตัวเธอออกไปยังห้องด้านนอกของห้องน้ำ
เขาเดินเอามือไพล่หลังด้วยท่วงท่าสง่างามตามแบบฉบับผู้มียศศักดิ์ชั้นสูงตามระเบียบของผู้ชายจีนโบราณตรงลักษณะตามที่หลินหลินได้ศึกษาตอนร่วมเล่นหนังฟอร์มยักษ์แป๊ะ รู้สึกดีขึ้นมานิดนึงที่ตอนนั้นตัดสินใจร่วมแสดงหนังเรื่องนั้น
อย่างน้อยก็ช่วยให้ตอนนี้ดูไม่โง่เท่าไหร่
แล้วท่าทางของเขาที่กำลังเดินทอดน่องอยู่ในห้องของเธอขณะนี้ล่ะ ดูๆไปแล้ว
เขาน่าจะเป็นเจ้าที่มากกว่าผีนะ
ดูดีเกินกว่าจะเป็นผีนะนั่น
ชายหนุ่มที่หลินหลินแอบมองอย่างหวั่นๆอยู่นั้น
ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้สนใจในตัวของเธอแต่อย่างใด
เพราะว่าในตอนนี้ เขากำลังสนใจภายในบ้านและทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว
ถึงแม้ว่าภายในแววตาของเขาจะยังงุนงงสับสนและตระหนกตกใจผสมผสานความรู้สึกแปลกตาแปลกใจแบบหลากหลายอารมณ์ แต่ทว่า...ท่วงท่าของเขากลับดูสงบนิ่งเรียบเฉยควบคุมสถานการณ์ได้เป็นอย่างดี
หลินหลินเองก็เก็บอาการของตัวเองเอาไว้อย่างสุดชีวิตเหมือนกัน
ด้วยเพราะว่านิสัยชั่วร้ายของเธอที่กระทำมาโดยตลอดในชีวิต มักจะเจอเรื่องที่ต้องเก็บข่มอารมณ์เพื่อแสดงออกในแบบที่พร้อมเสมอในการควบคุมสถานการณ์ไม่ให้ตัวเองตกเป็นรอง
ถึงแม้ว่ามันจะดูไม่ใช่กับสถานการณ์ตอนนี้ที่ได้เจอได้คุยกับเจ้าที่ก็ตาม
แต่เธอก็ต้องพยายามมีสติเอาไว้
เดี๋ยวเขาพุ่งตัวมาหักคอเอา
ไม่ได้ไม่ได้
ยังเสียดายความสวยในชาตินี้อยู่ ยังไม่อยากตาย
ชายหนุ่มปริศนาที่โผล่มาแบบผิดธรรมชาติ ยังคงยืนอยู่กลางห้องใหญ่กับหลินหลิน
เขาเพียงกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะค่อยๆเอ่ยเสียงเนิบนาบคล้ายกับว่าคุยกับตัวเอง
"เกิดอะไรขึ้นกับข้า ที่นี่ที่ไหน มันคืออะไรกันแน่"
หลินหลินที่ยังยืนกางขากางแขนเอามือจิกอยู่กับผนังห้องทำได้แค่เพียงเงียบงัน ปล่อยให้เขาได้บ่นไป
เธอกำลังทำอะไรไม่ถูก แค่ควบคุมสติก็ยากจะตาย
โอย... น่าจะเมาหลับไปเลยจะได้ไม่ต้องเห็นอะไรอย่างนี้
วันนี้มันเป็นวันอะไรกัน ทำไมเจอแต่ละเรื่อง
โอย... โอย...
เอาวะ!
หลินหลิน
สู้เว้ย!
คิดได้ดังนั้นจึงพยายามพูดออกไป
"ทะ ท่าน ใจเย็น เย็น" เธอพยายามคุยกับผู้ชายที่คิดว่าเป็นเจ้าที่
"ใจเย็นก่อนนะ" ไม่แน่ใจว่าปลอบใจใครเหมือนกัน
"ชะ เชิญ ทะ ท่าน นั่ง นั่งก่อน" เธอพูดพร้อมกับผายฝ่ามือออกไปทางเก้าอี้
ชายหนุ่มหันมาสนใจฟังหลินหลินแต่โดยดี เขาเพียงมองตามกิริยาของหญิงสาวอย่างสังเกต
แต่ดูเหมือนผู้ชายแปลกประหลาดคนนั้นจะไม่ได้สนใจเก้าอี้ตามที่หลินหลินต้องการ
แว่บเดียวอีกแล้วที่เขาพุ่งตัวเข้ามาที่หลินหลินอย่างเร็วเรียกได้ว่าพริบตาเดียว
โอย... เดินดีๆไม่ได้รึไง จะช็อคตายอยู่แล้วเนี่ย
หลินหลินคิด
"เจ้า..." ชายหนุ่มก้มหน้ามองหญิงสาวในระยะประชิดขณะเอ่ยเสียงราบเรียบเหมือนเคย "เจ้าเป็นใคร..."
ฉันควรจะเป็นฝ่ายถามนายมากกว่านะ ไอ้คุณเจ้าที่
นั่นเธอแค่คิดในใจ ก่อนตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"ฉะ ฉัน หลินหลิน เจ้าของห้อง ถะ ถอยออกไปหน่อย ขอ ขอร้อง"
ชายหนุ่มเพียงก้าวถอยหลังไปสองก้าวอย่างว่าง่าย แต่ยังคงใช้สายตาคมเข้มดุดันจับนิ่งอยู่ที่หลินหลินอย่างแคลงใจและสงสัยอยู่อย่างมากมาย
หลินหลินเองก็ใช้สายตาอย่างเดียวกันมองตอบไป
กลิ่นอายจากตัวของเขาช่างน่าหวาดหวั่น
ไม่ใช่ว่าเหม็นนะ มันออกจะหอมเสียด้วยซ้ำ แต่ท่าทางของเขานั่น
มันน่าหวาดหวั่นจริงๆ
ถ้าไม่ใช่ว่ามาแบบผิดธรรมชาติอย่างนี้ก็คงต้องบอกว่ามีเสน่ห์เหลือร้าย
ไม่ใช่ว่าเธอหลงรักแรกพบหรืออะไรนะ
แต่มันแบบว่า น่าเคารพ น่ายำเกรง น่าหลงใหล หลากหลายแบบมากๆจากตัวเขาที่เธอรู้สึกได้
เฮ่อ! ดีนะที่ไม่ได้ออกมาเจอกันแบบตัวเละๆน่ากลัวๆน่ะ
ดีจริงๆ
หลังจากที่ต่างฝ่ายต่างจ้องตากันและกันอยู่อึดใจใหญ่ และหลินหลินก็คิดฟุ้งซ่านไปคนเดียวพักใหญ่
หลินหลินจึงเป็นฝ่ายเริ่มต้นชวนเจ้าที่คุยก่อน
"ท่าน มา มาได้ ได้อย่างไร" จะติดอ่างทำไมนักหนาล่ะนั่น
เขาจ้องหน้าหลินหลินอีกครู่หนึ่งก่อนเอ่ยเสียงเบาทุ้มต่ำ
"ข้าจำได้... ว่าฝึกวิชาอยู่ที่น้ำตกแห่งหนึ่งในอาณาเขตของแคว้นต้าหลี่ แล้วจู่ๆก็มาโผล่ที่นี่ มันเกิดอะไร"
นั่นเขาถามใคร? ถามฉันเรอะ?? แล้วจะรู้มั้ย???
หลินหลินคิดในใจ
แต่...
เดี๋ยวนะ...
เขาบอกว่าฝึกวิชาอยู่ที่ไหนนะ
แคว้นต้าหลี่เรอะ
นั่นมันชื่อแคว้นของจีนในประวัติศาสตร์หรือเปล่า
ใช่มั้ย?
เขามาจากแคว้นในประวัติศาสตร์เรอะ
เป็นคนในอดีตอะไรแบบนั้นรึเปล่า
ใช่เหรอ?
ทะลุมิติ งี้!
ใช่ป่าว?
เหมือนในหนังที่เคยเล่นป่าว
ใช่มั้ย?
เป็นซุปตาร์ก็งี้แหล่ะ
เคยเล่นหลายเรื่อง
หลินหลินใกล้บ้าแล้ว
เธอคุยกับตัวเองพักใหญ่
Latest chapter
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 5
ซักพัก สาบเสื้อเริ่มเผยชายผ้าเริ่มเปิดผิวเนื้อนวลเนียนใต้ร่มผ้าเริ่มเด่นชัด สัดส่วนภายใต้อาภรณ์เริ่มงามเด่นออกมาสู่สายตาหลี่หงจินหยางถอนใบหน้าคมคายออกจากซอกคอหอมกรุ่นขึ้นมองใบหน้างามขึ้นริ้วสีชาดของหลินหลิน ลมหายใจกรุ่นร้อนเป่ารดหนักหน่วงใส่ใบหน้าของกันและกัน ดวงตาคมกริบฉายแววเร่าร้อนมองสบประสานดวงตากลมโตฉายแววเว้าวอนเพียงอึดใจ ริมฝีปากร้อนผ่าวของคนทั้งสองพลันประกบเข้าหากันอย่างร้อนรนตรงกำแพงมุมมืดของชั้นหนังสือ บัดนี้กำลังมีเสียงเสียดสีของเสื้อผ้าอาภรณ์ผสมผสานเสียงลมหายใจหอบหนักของสองสามีภรรยาอยู่อย่างนั้น แผ่นหน้ากระดาษของตำราชุนกงพลันพลิกกลับไปมาเมื่อมีลมพัดพาจากชายผ้าผลิกตลบออกจากเรือนร่างของพวกเขาเสียงของจังหวะบางอย่างยังคงดังผสมผสานกับเสียงของลมหายใจหนักๆหอบถี่อยู่อย่างนั้นและตรงนั้นอีกครู่ใหญ่จากกำแพงตรงมุมชั้นหนังสือ บัดนี้ถูกเปลี่ยนมาเป็นตรงตั่งวางเครื่องหอมภายในห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ถัดกันระหว่างห้องหนังสือกับห้องนอนหลี่หงจินหยางกับหลินหลินที่พากันเข้ามาหวังจะอาบน้ำชำระเหงื่อไคลจากกิจกรรมบางอย่างเมื่อครู่พลันเปลี่ยนใจพวกเขายังคงกระชับอ้อมแขนโอบรอบเอวโอบรอบไหล่กันอยู
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 4
เวลาผ่านไปอีกเป็นชั่วยามหลังจากหมดเวลาของมื้ออาหารเย็นหลี่หงจินหยางยังคงนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะขนาดใหญ่ตัวเดิมภายในห้องทรงงานส่วนตัวในขณะที่หลินหลินเพียงเดินอ่านหนังสืออยู่ที่ชั้นหนังสืออย่างเพลิดเพลินไม่ใกล้ไม่ไกลกับหลี่หงจินหยางหลินหลินยังคงเป็นสตรีในห้องหอที่ฟุ้งซ่านเรื่อยเปื่อยเนื่องจากว่างงานมากๆผิดจากยามที่อยู่ในยุคเดิม เธอยังคงหาอะไรทำตามวิสัยที่ไม่เคยได้หยุดนิ่งมาแต่ไหนแต่ไรหญิงสาวอ่านหนังสือที่มีอยู่บนชั้นหนังสืออย่างหลากหลายเนื้อหาแบบไม่เจาะจงแต่ต้องมาสะดุดลงที่หนังสือประเภทหนึ่งอันที่จริงหลินหลินกำลังตาลายมองเห็นหนังสือเล่มนี้คล้ายๆกับหนังสือชุนชิวว่าด้วยเรื่องการเมืองการปกครองแต่เมื่อหยิบมันมาอ่านกลับกลายเป็นหนังสือชุนกงว่าด้วยเรื่องบนเตียงนอนของคู่รักคู่ครองไปเสียนี่หือ...ของดูหน่อยเป็นไร หลินหลินที่ฟุ้งซ่านเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งฟุ้งซ่านเข้าไปอีก เธอจึงยืนหลบมุมอ่านหนังสือชุนกงพลางหัวเราะคิกคักชอบใจหลี่หงจินหยางที่มักจะมีหลินหลินอยู่ในสายตาตลอดเวลาจึงได้เห็นนางในยามนี้นางกำลังยืนดูหนังสือเล่มนั้นอย่างอารมณ์ดี นางมักจะทำอะไรกระตุกใจของเขาได้ตลอดเวลาเสียจริงเชียวหลิ
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 3
“หยางหยาง...” เสียงอ่อนเสียงหวานของหลินหลินยังคงกระซิบกระซาบอยู่ตรงแผงอกของหลี่หงจินหยางเมื่อกิจกรรมรัญจวนสุดแสนจะดีต่อกายดีต่อใจได้ผ่านพ้นไป“หืม...” หลี่หงจินหยางขานรับเบาๆอยู่ในลำคอพลางก้มหน้าลงมองสตรีอันเป็นที่รักที่เขามักจะนอนกอดนางเอาไว้แนบอกอบอุ่นอย่างไม่คิดจะปล่อยให้ออกห่างแต่อย่างใดหลินหลินมิได้กล่าวสิ่งใดออกมา เธอเพียงเงยหน้ามองพร้อมส่งสายตากลมโตเป็นประกายพลางอมยิ้มน้อยๆด้วยใบหน้าขึ้นริ้วสีแดงระเรื่อส่งให้หลี่หงจินหยางแล้วกดริมฝีปากจูบเบาๆที่ปลายคางของเขาอย่างน่าเอ็นดูหลี่หงจินหยางถึงกับคลี่ยิ้มออกมาก่อนจะก้มหน้าลงแล้วกดจมูกของตนฝังที่พวงแก้มเปล่งปลั่งของหลินหลินอย่างนึกเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันภายใต้ม่านมุ้งที่ปกคลุมอยู่โดยรอบที่ขอบเตียง บนเตียงนอนผืนใหญ่แห่งนี้ มีชายหนุ่มหญิงสาวยังคงนอนทอดเรือนกายยาวเหยียดเปล่าเปลือยแนบชิดหยอกล้อกันอยู่อย่างนั้นอีกครู่ใหญ่ ก่อนจะกระชับวงแขนโอบกอดกันและกันแล้วพากันหลับใหลไปอย่างอ่อนแรงวันแล้ววันเล่า...คืนแล้วคืนเล่า...ทั้งสองก็ยังคงทำมันอยู่อย่างนั้นตลอดมาปลายยามอิ่ว(หกโมงเย็น)ภายในตำหนักส่วนพระองค์ขององค์รัชทายาทกับพระชายาของเขาหลี่หงจิน
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 2
หลินหลินถึงกับแอ่นกายอรชนนวลนิ่มของตนขึ้นเพียงนิดพร้อมเอื้อมวงแขนโอบกระชับรอบต้นคอของหลี่หงจินหยางเอาไว้แน่น“เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน...”หลินหลินครวญครางเสียงแผ่วห้ามปรามเบาหวิว“หืม...” หลี่หงจินหยางเพียงถอนใบหน้าของเขาออกจากหน้าอกหยุ่นนุ่มขึ้นมองหลินหลินในระยะประชิดหลินหลินปรือตามองหลี่หงจินหยางเพียงนิดก่อนกระชับวงแขนของตนที่ต้นคอของเขาแล้วโน้มใบหน้าของเขาให้เข้าแนบชิดใบหน้านวลเนียนและเริ่มต้นจูบหลี่หงจินหยางอีกครั้งอย่างหนักหน่วงรุนแรงพร้อมดันร่างกำยำของเขาให้พลิกกายกลับอีกคราเพื่อที่ร่างนุ่มนิ่มของตนจะได้เป็นฝ่ายครอบครองเขาอีกครั้งเมื่อหลี่หงจินหยางพลิกกายนอนหงายอยู่ใต้ร่างของหลินหลินอีกครา หลินหลินจึงถอนริมฝีปากของตนออกจากริมฝีปากของหลี่หงจินหยางเมื่อครอบครองช่วงกลางลำตัวของเขาจนสำเร็จอย่างรวดเร็ว เธอเพียงส่งยิ้มบางเบาอย่างเจ้าเล่ห์ส่งให้เขาก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวเรือนกายจนเรียกเสียงบางอย่างให้ออกมาจากลำคอของเขาได้อย่างน่าชมหลี่หงจินหยางเพียงคลี่ยิ้มเหลือร้ายตรงมุมปากส่งตอบกลับหลินหลินขณะเอื้อมฝ่ามือของตนขึ้นจับกระชับตรงสะโพกของนางให้นางได้เคลื่อนไหวบางอย่างได้ตามใจต้องการเขาตามใจ
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 1
ภายใต้ม่านมุ้งสีทองที่กำลังทิ้งตัวลงมายังขอบเตียงนอนอย่างสวยงามเพียงทำหน้าที่ปกคลุมร่างสองร่างเปลือยเปล่าที่กำลังนอนเหยียดยาวซ้อนทับกันอยู่บนเตียงนอนแห่งนี้หลินหลินยังคงทอดกายทาบทับอยู่บนเรือนร่างกำยำแข็งแกร่งของหลี่หงจินหยางพลางส่งยิ้มหวานหยดร้ายกาจปรายดวงตากลมโตพราวเสน่ห์ใส่หน้าของหลี่หงจินหยางอยู่ในระยะประชิดหลี่หงจินหยางเพียงหรี่ตาคมกริบมองตอบสบกลับพร้อมยกยิ้มตรงมุมปากน้อยๆส่งให้หลินหลินเพื่อรอชมมารยาของภรรยาตัวดีอย่างท้าทายหลินหลินเคลื่อนกายยกขึ้นเพียงนิดก่อนจะค่อยๆเบียดเสียดลงมาจนหน้าอกอวบอิ่มของเธอเสียดสีอยู่ตรงแผงอกของหลี่หงจินหยาง ยอดอกนูนเด่นของเธอกำลังล้อเล่นอยู่กับยอดอกแข็งแกร่งของเขาอย่างจงใจก่อนจะก้มหน้าลงแล้วค่อยๆใช้ปลายลิ้นเรียวเล็กละเลียดชิมริมฝีปากที่กำลังคลี่ยิ้มร้ายกาจของเขาอย่างใจเย็นหลี่หงจินหยางเพียงหรี่ตามองใบหน้างามที่กำลังขยับแนบชิดอยู่กับใบหน้าของเขาก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนริมฝีปากที่กำลังเปื้อนรอยยิ้มน้อยๆให้เผยอออกเพื่อรับกลีบปากของหลินหลินให้แทรกปลายลิ้นเข้ามาภายในริมฝีปากของเขาอย่างใจเย็นเช่นเดียวกันหลินหลินหลับตาพริ้มขณะกำลังขยับปลายลิ้นเข้าใส่ริมฝีปากข
ทะลุมิติรัก ตอนที่37 หลินหลินกับหยางหยางใครร้ายกว่ากัน 2
หลี่หงจินหยางถึงกับชะงักงันกับสัมผัสบางอย่างตรงแผงอกของเขา ชายหนุ่มเพียงก้มมองใครบางคนที่กำลังซุกซนกับเขาจนเรียกความรู้สึกบางอย่างของเขาให้ลุกตื่นขึ้นมาหลินหลินถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของแผงอกอันน่าหลงใหลเมื่อรู้สึกได้ว่าแผงอกของเขาเริ่มมีความร้อนแผ่ซ่านออกมาและเมื่อหญิงสาวเงยหน้าช้อนสายตาขึ้นมอง ไอความร้อนจากลมหายใจของชายหนุ่มก็เข้าปะทะใบหน้า หลินหลินถึงกับแก้มแดงพร้อมดวงตากลมโตเริ่มแวววาวเป็นประกายจนหลี่หงจินหยางต้องจ้องมองใบหน้าอย่างนั้นของหลินหลินในยามนี้“เจ้ากำลังทำอะไร”เขาก้มหน้าถามนางด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“ท่านนั่นล่ะ...ทำอะไร”หลินหลินเงยหน้าถามกลับด้วยน้ำเสียงเบาหวิวหลี่หงจินหยางเพียงเอื้อมวงแขนขึ้นโอบรัดรอบลำตัวของหลินหลินเอาไว้จนร่างนุ่มนิ่มของนางเข้าแนบชิดกับเขาหน้าอกอวบอิ่มที่เผยอยู่เหนือเสื้อเกาะอกชนเข้ากับแผงอกกรุ่นร้อนของเขาที่เผยออกจากสาบเสื้อ“คืนนี้...เจ้าคงไม่ต้องการหลับอย่างสบายๆใช่หรือไม่” เขาก้มหน้ากระซิบ“ร้ายกาจอีกแล้วนะ หยางหยาง” หลินหลินตัดพ้อเบาๆ“ใครกันแน่ที่ร้ายกาจ”“ท่านนั่นล่ะ”“เจ้ามากกว่า”“ท่าน...”“เจ้า...”“หื้อ”เสียงของหลินหลินขาดหายไปด
ทะลุมิติรัก ตอนที่36 สามีน่ากลัว&ภรรยาตัวดี 1
หน้าผาสูงชันแห่งหนึ่งกำลังปกคลุมไปด้วยบรรยากาศอึมครึมที่สุดแสนจะวังเวงและโศกศัลย์บุรุษหนุ่มผู้หนึ่งกำลังนั่งคุกเข่าคล้ายกับจะร่ำไห้อยู่ตลอดเวลา แต่ทว่า เพราะเป็นบุรุษเพศที่ไม่อาจเสียน้ำตาจึงทำได้แค่เพียงเก็บข่มมันเอาไว้ด้วยจิตใจที่แสนจะอัดอั้นทนทรมานเบื้องหน้าของบุรุษผู้นี้มีหลุมศพพร้อมป้ายสลักชื
ทะลุมิติรัก ตอนที่35 มารยาสตรี 5
หลินหลินเอ่ยคำเรียบเรื่อยแค่นั้น ก่อนพาเหล่าฮูหยินเดินไปทางโรงน้ำชาที่อยู่ไม่ไกล“เอาล่ะ ข้าจะแสดงให้ดูว่าความสวยงามแบบมืออาชีพเขาทำกันอย่างไร” จบคำหลินหลินเพียงเดินกรีดกรายเข้าไปยังโรงน้ำชาแห่งนี้ที่มีผู้คนพลุกพล่านทั้งบุรุษและสตรีหญิงสาวเพียงเดินนวยนาดไปทางห้องโถงของโรงน้ำชาก่อนจะหยุดยืนอยู่กับท
ทะลุมิติรัก ตอนที่35 มารยาสตรี 2
หลินหลินเอ่ยคำพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เปี่ยมเสน่ห์แพรวพราว หญิงสาวทำท่าครุ่นคิดอยู่เพียงครู่จึงเอ่ยต่อ“หม่อมฉันจะแนะนำวิธีการต่างๆเพื่อใช้มาเสริมเพิ่มความงามให้เฉิดฉายทั้งยังดึงเสน่ห์ที่มีอยู่น้อยนิดให้มีเพิ่มมากยิ่งขึ้นและที่สำคัญวิธีกลยุทธ์มัดใจสามีไม่ให้สนใจชะนีอื่นมากเกินไปเพคะ”“อา...” เหล่าสตร
ทะลุมิติรัก ตอนที่33 คำว่ารัก...มันเอ่ยยากนักหรือไร 3
หลินหลินคิดในใจอย่างมุ่งมั่นหมายมาดก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกไปหาลูกๆของเธอที่บัดนี้มีถึงห้าคนโอรสสามพระองค์และธิดาอีกสองพระองค์เธอท้องแค่เพียงสองครั้งแต่ได้ลูกถึงห้าคนการมีโอรสและธิดาเยอะแยะมากมายดั่งเช่นดอกเห็ดของหลินหลินอย่างนี้ได้สร้างความปลื้มปิติยินดีให้แก่เหล่าบรรดาผู้คนภายในหวัง
You May Also Like
CLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI107.6K viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น114.2K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.3K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.2K viewsเมียทดลองมาเฟียร้าย
โลกของปลายฝัน54 viewsกระตุ้นรักคุณหนูแสนซื่อ
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ32 viewsสัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย
มะที566 viewsคุณนายกับสามลุงชาวเล
กาสะลอง146 views
