Mag-log inShare
ตอนที่5 ดึงสติ 1
Petsa ng paglalathala:
2026-03-02 18:29:07"แม่นาง..."
เสียงแหบพร่าทว่ามีเสน่ห์ของชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลังของหลินหลินเอ่ยขึ้นด้วยภาษาจีนโบราณ
ทำให้หญิงสาวที่ทำท่าขยุกขยิกถึงกับชะงักกึกในทันที
"กรุณาหยุด...หยุดดิ้นได้หรือไม่"
เขายังคงเอ่ยต่อพร้อมลมหายใจกรุ่นร้อนที่เป่ารดศีรษะของหลินหลินอยู่
หญิงสาวเริ่มรู้สึกได้ว่าเขากำลังจัดการกับอารมณ์พลุ่งพล่านบางอย่าง ถ้าเธอยังคงดิ้นรนคงกลายเป็นยั่วยวนแทนที่จะเป็นขัดขืน เมื่อคิดได้อย่างนั้นหลินหลินจึงหยุดดิ้นในทันที
และแม้ว่าจะเป็นภาษาจีนโบราณแต่หลินหลินก็สามารถที่จะฟังได้เข้าใจอยู่บ้าง
เนื่องจากเธอนั้นเป็นลูกครึ่งไทย-จีน
อีกทั้งยังเคยได้รับเล่นหนังแนวจีนโบราณและเคยได้ฝึกภาษาจีนโบราณมาบ้างแล้ว
"ปะ ปล่อย"
หลินหลินรวบรวมสติที่มีอยู่น้อยนิดเอ่ยขึ้นเบาๆ
"ปล่อยก่อน...ได้โปรด" เธอเอ่ยขึ้นอย่างมีสติและนุ่มนวลเพื่อควบคุมสถานการณ์
เธอมักจะมีสติอยู่เสมอในทุกสถานการณ์ ถึงแม้ว่าบางครั้งจะเป็นสติที่แตกกระเจิงกระจัดกระจายออกเป็นเสี่ยงๆบ้างก็ตามที
ชายหนุ่มในชุดจีนโบราณได้ยินดังนั้นจึงค่อยๆคลายมือทั้งส่วนบนและส่วนล่างของเขาออก
หลินหลินใช้โอกาสนี้ตอนที่เขากำลังคลายกล้ามเนื้อกระโดดออกมาจากอ่างน้ำเพื่อไปที่ชุดคลุมในทันที
ชายหนุ่มปริศนาเองก็รีบออกจากอ่างอาบน้ำในทันทีเช่นเดียวกัน
หลินหลินที่บัดนี้ได้ใส่ชุดคลุมปกปิดร่างกายเอาไว้อย่างมิดชิดเรียบร้อยดีแล้ว แต่ยังคงยืนเกาะบานประตูห้องน้ำเอาไว้แน่น พร้อมจ้องมองชายหนุ่มผู้ที่โผล่มาแบบอัศจรรย์อย่างไม่อาจถอนสายตา
ชายหนุ่มผู้นี้ดูท่าทางแล้วไม่ธรรมดา บุคลิกลักษณะคล้ายดั่งผู้สูงศักดิ์ในนิยายจีนโบราณ ลักษณะกึ่งเทพกึ่งมาร
รูปร่างสูงใหญ่สง่างาม ใบหน้างดงามคล้ายรูปสลัก ดวงตาคมเฉี่ยวปราดเปรียวดุดัน จมูกเป็นสันตั้งตรงดูดี ริมฝีปากสีแดงสดเป็นธรรมชาติ แต่งกายด้วยเสื้อผ้าสมัยโบราณ ลักษณะการแต่งกายเป็นแบบจีนโบราณเป๊ะ
ผมยาวสยาย ยืนตัวตรงอกผายไหล่ผึ่ง ลักษณะท่าทางของเขาผิดจากผู้ชายปกติทั่วไปอย่างเห็นได้ชัดเจนแบบสิ้นเชิง
และถึงแม้ว่าเขาจะดูตระหนกตกใจอย่างเห็นได้ชัดจากแววตาของเขา แต่ท่าทางของเขายังคงสงบนิ่งเรียบเฉยน่ายำเกรง เก็บอารมณ์ต่างๆเอาไว้ได้เป็นอย่างดี
หลินหลินยังคงยืนจ้องหน้าแขกผู้มาใหม่ที่มาแบบผิดปกติผิดธรรมชาติอยู่อย่างนั้น
กลัวก็กลัว
แต่ขอมองหน่อยนึง!
"ที่นี่...ที่ไหน" หนุ่มปริศนาเอ่ยขึ้นขณะมองซ้ายแลขวา สำรวจตรวจตราทุกสิ่งรอบตัวด้วยท่วงท่าเคร่งขรึมแม้จะตระหนกตกใจอย่างเห็นได้ชัด
"นาย นาย เป็นใคร เป็นตัวอะไร" หลินหลินถามขึ้นด้วยภาษาจีนโบราณผิดๆ ถูกๆ อย่างกล้าๆ กลัวๆ
เธอพูดออกไปอย่างไม่รู้ตัวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
เธอพยายามมองหาอะไรก็ได้ที่อาจจะสามารถนำมาเป็นอาวุธให้เธอในตอนนี้
คอนโดแห่งนี้ที่เธออยู่ค่อนข้างจะมีความปลอดภัยเป็นอย่างมาก อีกทั้งชั้นที่เธออยู่ค่อนข้างจะสูง เรียกได้ว่าเกือบสูงสุดของยอดคอนโดเลยทีเดียว และก็อยู่ที่นี่มานานมากๆไม่เคยมีใครสามารถรุกล้ำเข้ามาได้ แต่...
แต่... โผล่มาจากน้ำในอ่างนี่
มันออกจะเหนือความคาดหมายเกินไป
เธอไม่เคยเตรียมใจหรือเตรียมตัวว่าจะต้องมีอาวุธเอาไว้สำหรับในกรณีอย่างนี้
"ได้โปรด..."
น้ำเสียงราบเรียบทุ้มต่ำดึงสติที่กำลังจะแตกกระเจิงของหลินหลินให้หยุดชะงัก
ชายหนุ่มปริศนายังคงเอ่ยต่อ "บอกกล่าวแก่ข้า...ที่นี่ที่ใด"
ชายหนุ่มผู้นั้นเพียงปรายตามองมาทางหลินหลินแค่แว่บเดียวก็เข้ามาประชิดร่างของเธอ
ทำเอาหลินหลินถึงกับตกใจตาโตตัวเกร็งแข็งค้างแหกปากไม่ทัน "น่ะ นาย นาย"
หลินหลินพูดได้แค่นั้น
เดินมาดีๆก็ได้ เธอคิดในใจ
"ข้าไม่คิดจะทำร้ายเจ้า..." เขายังคงเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มราบเรียบเมื่อก้มมองใบหน้าของหลินหลินในระยะประชิด
หญิงสาวสังเกตได้ชัดเจนว่าเขาทั้งตกใจทั้งตื่นเต้น แต่เขาเก็บอารมณ์ได้อย่างดีเยี่ยมด้วยมาดของผู้ชายที่หลินหลินคิดได้คำเดียวว่า น่าทึ่ง!
เขายังคงเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงน่าฟัง "ข้ามิได้มีเจตนาล่วงเกินเจ้า...โปรดอภัย..."
"เกิดอะไรขึ้น ท่านเป็นตัวอะไร เป็นผีหรืออะไร" หลินหลินรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีพยายามสนทนากับผู้ชายแปลกประหลาดที่สุดในชีวิตด้วยภาษาจีนโบราณแม้จะผิดๆถูกๆ
มือข้างหนึ่งของเธอยังคงเกาะบานประตูเอาไว้แน่น ส่วนอีกข้างก็กุมไว้ที่ชุดคลุมจนเล็บจิกเข้าเนื้อ ในขณะที่ใบหน้างดงามของเธอยังคงเงยขึ้นมองเขาในระยะประชิด ดวงตากลมโตของหลินหลินยังคงจ้องมองใบหน้าของเขาเขม็ง
มันเป็นไปได้สูงที่เขาอาจจะเป็นผี เธอค่อนข้างเชื่อเรื่องเล้นลับอยู่บ้างแม้จะไม่มาก
แต่เหตุการณ์เกินคาดฝันในวันนี้
ทำเอาเธอสร่างเมาขนาดนี้
ไม่เชื่อไม่ได้แล้ว....
แต่ว่า...
ตอนที่ร่างกายของเธอกับของเขาสัมผัสกัน
เธอรู้สึกได้ว่าตัวของผู้ชายคนนี้มีอุณหภูมิเหมือนคนปกติทั่วไป
ถ้าเป็นผีควรจะตัวเย็นรึเปล่า เหมือนที่เคยดูในหนัง
ใช่มั้ย
หรือไม่ใช่
ถ้าเขาไม่ใช่ผี
แล้วเขาเป็นตัวอะไร
หลินหลินคุยกับตัวเองอยู่อย่างนั้นตามประสาคนที่ไม่ค่อยมีใครให้คุยด้วย
ไม่ค่อยจะมีใครอยากอยู่หรือว่าสนทนากับคนอย่างเธอ
และเธอเองก็ไม่อยากคุยกับใครเหมือนกัน
หยิ่งสุดๆก็ว่าได้
"เจ้า...ยังไม่ตอบคำถามของข้า" เสียงของชายหนุ่มแปลกตายังคงเอ่ยต่อและมันก็สามารถดึงสติที่กำลังปั่นป่วนของหลินหลินให้กลับมา
Pinakabagong kabanata
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 5
ซักพัก สาบเสื้อเริ่มเผยชายผ้าเริ่มเปิดผิวเนื้อนวลเนียนใต้ร่มผ้าเริ่มเด่นชัด สัดส่วนภายใต้อาภรณ์เริ่มงามเด่นออกมาสู่สายตาหลี่หงจินหยางถอนใบหน้าคมคายออกจากซอกคอหอมกรุ่นขึ้นมองใบหน้างามขึ้นริ้วสีชาดของหลินหลิน ลมหายใจกรุ่นร้อนเป่ารดหนักหน่วงใส่ใบหน้าของกันและกัน ดวงตาคมกริบฉายแววเร่าร้อนมองสบประสานดวงตากลมโตฉายแววเว้าวอนเพียงอึดใจ ริมฝีปากร้อนผ่าวของคนทั้งสองพลันประกบเข้าหากันอย่างร้อนรนตรงกำแพงมุมมืดของชั้นหนังสือ บัดนี้กำลังมีเสียงเสียดสีของเสื้อผ้าอาภรณ์ผสมผสานเสียงลมหายใจหอบหนักของสองสามีภรรยาอยู่อย่างนั้น แผ่นหน้ากระดาษของตำราชุนกงพลันพลิกกลับไปมาเมื่อมีลมพัดพาจากชายผ้าผลิกตลบออกจากเรือนร่างของพวกเขาเสียงของจังหวะบางอย่างยังคงดังผสมผสานกับเสียงของลมหายใจหนักๆหอบถี่อยู่อย่างนั้นและตรงนั้นอีกครู่ใหญ่จากกำแพงตรงมุมชั้นหนังสือ บัดนี้ถูกเปลี่ยนมาเป็นตรงตั่งวางเครื่องหอมภายในห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ถัดกันระหว่างห้องหนังสือกับห้องนอนหลี่หงจินหยางกับหลินหลินที่พากันเข้ามาหวังจะอาบน้ำชำระเหงื่อไคลจากกิจกรรมบางอย่างเมื่อครู่พลันเปลี่ยนใจพวกเขายังคงกระชับอ้อมแขนโอบรอบเอวโอบรอบไหล่กันอยู
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 4
เวลาผ่านไปอีกเป็นชั่วยามหลังจากหมดเวลาของมื้ออาหารเย็นหลี่หงจินหยางยังคงนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะขนาดใหญ่ตัวเดิมภายในห้องทรงงานส่วนตัวในขณะที่หลินหลินเพียงเดินอ่านหนังสืออยู่ที่ชั้นหนังสืออย่างเพลิดเพลินไม่ใกล้ไม่ไกลกับหลี่หงจินหยางหลินหลินยังคงเป็นสตรีในห้องหอที่ฟุ้งซ่านเรื่อยเปื่อยเนื่องจากว่างงานมากๆผิดจากยามที่อยู่ในยุคเดิม เธอยังคงหาอะไรทำตามวิสัยที่ไม่เคยได้หยุดนิ่งมาแต่ไหนแต่ไรหญิงสาวอ่านหนังสือที่มีอยู่บนชั้นหนังสืออย่างหลากหลายเนื้อหาแบบไม่เจาะจงแต่ต้องมาสะดุดลงที่หนังสือประเภทหนึ่งอันที่จริงหลินหลินกำลังตาลายมองเห็นหนังสือเล่มนี้คล้ายๆกับหนังสือชุนชิวว่าด้วยเรื่องการเมืองการปกครองแต่เมื่อหยิบมันมาอ่านกลับกลายเป็นหนังสือชุนกงว่าด้วยเรื่องบนเตียงนอนของคู่รักคู่ครองไปเสียนี่หือ...ของดูหน่อยเป็นไร หลินหลินที่ฟุ้งซ่านเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งฟุ้งซ่านเข้าไปอีก เธอจึงยืนหลบมุมอ่านหนังสือชุนกงพลางหัวเราะคิกคักชอบใจหลี่หงจินหยางที่มักจะมีหลินหลินอยู่ในสายตาตลอดเวลาจึงได้เห็นนางในยามนี้นางกำลังยืนดูหนังสือเล่มนั้นอย่างอารมณ์ดี นางมักจะทำอะไรกระตุกใจของเขาได้ตลอดเวลาเสียจริงเชียวหลิ
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 3
“หยางหยาง...” เสียงอ่อนเสียงหวานของหลินหลินยังคงกระซิบกระซาบอยู่ตรงแผงอกของหลี่หงจินหยางเมื่อกิจกรรมรัญจวนสุดแสนจะดีต่อกายดีต่อใจได้ผ่านพ้นไป“หืม...” หลี่หงจินหยางขานรับเบาๆอยู่ในลำคอพลางก้มหน้าลงมองสตรีอันเป็นที่รักที่เขามักจะนอนกอดนางเอาไว้แนบอกอบอุ่นอย่างไม่คิดจะปล่อยให้ออกห่างแต่อย่างใดหลินหลินมิได้กล่าวสิ่งใดออกมา เธอเพียงเงยหน้ามองพร้อมส่งสายตากลมโตเป็นประกายพลางอมยิ้มน้อยๆด้วยใบหน้าขึ้นริ้วสีแดงระเรื่อส่งให้หลี่หงจินหยางแล้วกดริมฝีปากจูบเบาๆที่ปลายคางของเขาอย่างน่าเอ็นดูหลี่หงจินหยางถึงกับคลี่ยิ้มออกมาก่อนจะก้มหน้าลงแล้วกดจมูกของตนฝังที่พวงแก้มเปล่งปลั่งของหลินหลินอย่างนึกเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันภายใต้ม่านมุ้งที่ปกคลุมอยู่โดยรอบที่ขอบเตียง บนเตียงนอนผืนใหญ่แห่งนี้ มีชายหนุ่มหญิงสาวยังคงนอนทอดเรือนกายยาวเหยียดเปล่าเปลือยแนบชิดหยอกล้อกันอยู่อย่างนั้นอีกครู่ใหญ่ ก่อนจะกระชับวงแขนโอบกอดกันและกันแล้วพากันหลับใหลไปอย่างอ่อนแรงวันแล้ววันเล่า...คืนแล้วคืนเล่า...ทั้งสองก็ยังคงทำมันอยู่อย่างนั้นตลอดมาปลายยามอิ่ว(หกโมงเย็น)ภายในตำหนักส่วนพระองค์ขององค์รัชทายาทกับพระชายาของเขาหลี่หงจิน
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 2
หลินหลินถึงกับแอ่นกายอรชนนวลนิ่มของตนขึ้นเพียงนิดพร้อมเอื้อมวงแขนโอบกระชับรอบต้นคอของหลี่หงจินหยางเอาไว้แน่น“เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน...”หลินหลินครวญครางเสียงแผ่วห้ามปรามเบาหวิว“หืม...” หลี่หงจินหยางเพียงถอนใบหน้าของเขาออกจากหน้าอกหยุ่นนุ่มขึ้นมองหลินหลินในระยะประชิดหลินหลินปรือตามองหลี่หงจินหยางเพียงนิดก่อนกระชับวงแขนของตนที่ต้นคอของเขาแล้วโน้มใบหน้าของเขาให้เข้าแนบชิดใบหน้านวลเนียนและเริ่มต้นจูบหลี่หงจินหยางอีกครั้งอย่างหนักหน่วงรุนแรงพร้อมดันร่างกำยำของเขาให้พลิกกายกลับอีกคราเพื่อที่ร่างนุ่มนิ่มของตนจะได้เป็นฝ่ายครอบครองเขาอีกครั้งเมื่อหลี่หงจินหยางพลิกกายนอนหงายอยู่ใต้ร่างของหลินหลินอีกครา หลินหลินจึงถอนริมฝีปากของตนออกจากริมฝีปากของหลี่หงจินหยางเมื่อครอบครองช่วงกลางลำตัวของเขาจนสำเร็จอย่างรวดเร็ว เธอเพียงส่งยิ้มบางเบาอย่างเจ้าเล่ห์ส่งให้เขาก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวเรือนกายจนเรียกเสียงบางอย่างให้ออกมาจากลำคอของเขาได้อย่างน่าชมหลี่หงจินหยางเพียงคลี่ยิ้มเหลือร้ายตรงมุมปากส่งตอบกลับหลินหลินขณะเอื้อมฝ่ามือของตนขึ้นจับกระชับตรงสะโพกของนางให้นางได้เคลื่อนไหวบางอย่างได้ตามใจต้องการเขาตามใจ
ทะลุมิติรัก ตอนที่38 พลิกตำรา...(พลิกผ้า) 1
ภายใต้ม่านมุ้งสีทองที่กำลังทิ้งตัวลงมายังขอบเตียงนอนอย่างสวยงามเพียงทำหน้าที่ปกคลุมร่างสองร่างเปลือยเปล่าที่กำลังนอนเหยียดยาวซ้อนทับกันอยู่บนเตียงนอนแห่งนี้หลินหลินยังคงทอดกายทาบทับอยู่บนเรือนร่างกำยำแข็งแกร่งของหลี่หงจินหยางพลางส่งยิ้มหวานหยดร้ายกาจปรายดวงตากลมโตพราวเสน่ห์ใส่หน้าของหลี่หงจินหยางอยู่ในระยะประชิดหลี่หงจินหยางเพียงหรี่ตาคมกริบมองตอบสบกลับพร้อมยกยิ้มตรงมุมปากน้อยๆส่งให้หลินหลินเพื่อรอชมมารยาของภรรยาตัวดีอย่างท้าทายหลินหลินเคลื่อนกายยกขึ้นเพียงนิดก่อนจะค่อยๆเบียดเสียดลงมาจนหน้าอกอวบอิ่มของเธอเสียดสีอยู่ตรงแผงอกของหลี่หงจินหยาง ยอดอกนูนเด่นของเธอกำลังล้อเล่นอยู่กับยอดอกแข็งแกร่งของเขาอย่างจงใจก่อนจะก้มหน้าลงแล้วค่อยๆใช้ปลายลิ้นเรียวเล็กละเลียดชิมริมฝีปากที่กำลังคลี่ยิ้มร้ายกาจของเขาอย่างใจเย็นหลี่หงจินหยางเพียงหรี่ตามองใบหน้างามที่กำลังขยับแนบชิดอยู่กับใบหน้าของเขาก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนริมฝีปากที่กำลังเปื้อนรอยยิ้มน้อยๆให้เผยอออกเพื่อรับกลีบปากของหลินหลินให้แทรกปลายลิ้นเข้ามาภายในริมฝีปากของเขาอย่างใจเย็นเช่นเดียวกันหลินหลินหลับตาพริ้มขณะกำลังขยับปลายลิ้นเข้าใส่ริมฝีปากข
ทะลุมิติรัก ตอนที่37 หลินหลินกับหยางหยางใครร้ายกว่ากัน 2
หลี่หงจินหยางถึงกับชะงักงันกับสัมผัสบางอย่างตรงแผงอกของเขา ชายหนุ่มเพียงก้มมองใครบางคนที่กำลังซุกซนกับเขาจนเรียกความรู้สึกบางอย่างของเขาให้ลุกตื่นขึ้นมาหลินหลินถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของแผงอกอันน่าหลงใหลเมื่อรู้สึกได้ว่าแผงอกของเขาเริ่มมีความร้อนแผ่ซ่านออกมาและเมื่อหญิงสาวเงยหน้าช้อนสายตาขึ้นมอง ไอความร้อนจากลมหายใจของชายหนุ่มก็เข้าปะทะใบหน้า หลินหลินถึงกับแก้มแดงพร้อมดวงตากลมโตเริ่มแวววาวเป็นประกายจนหลี่หงจินหยางต้องจ้องมองใบหน้าอย่างนั้นของหลินหลินในยามนี้“เจ้ากำลังทำอะไร”เขาก้มหน้าถามนางด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“ท่านนั่นล่ะ...ทำอะไร”หลินหลินเงยหน้าถามกลับด้วยน้ำเสียงเบาหวิวหลี่หงจินหยางเพียงเอื้อมวงแขนขึ้นโอบรัดรอบลำตัวของหลินหลินเอาไว้จนร่างนุ่มนิ่มของนางเข้าแนบชิดกับเขาหน้าอกอวบอิ่มที่เผยอยู่เหนือเสื้อเกาะอกชนเข้ากับแผงอกกรุ่นร้อนของเขาที่เผยออกจากสาบเสื้อ“คืนนี้...เจ้าคงไม่ต้องการหลับอย่างสบายๆใช่หรือไม่” เขาก้มหน้ากระซิบ“ร้ายกาจอีกแล้วนะ หยางหยาง” หลินหลินตัดพ้อเบาๆ“ใครกันแน่ที่ร้ายกาจ”“ท่านนั่นล่ะ”“เจ้ามากกว่า”“ท่าน...”“เจ้า...”“หื้อ”เสียงของหลินหลินขาดหายไปด
ทะลุมิติรัก ตอนที่29 เล่นตัว 1
หลี่หงจินหยางที่ก้มมองนางในระยะประชิดถึงกับหลุดยิ้มออกมาหลินหลินถึงกับชะงักไปอีกแล้ว...ร้ายกาจตลอดเลยคนนี้...หลินหลินคิดในใจขณะถลึงตากลมโตมองรอยยิ้มนั่นของหลี่หงจินหยาง“อะไรของเจ้า”ชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อเห็นหญิงสาวทำสีหน้าแปลกประหลาด“ท่านช่างร้ายกาจ”หลินหลินหรี่ตามองอย่างเข่นเขี้ยวยามเอ่ย“ใค
ทะลุมิติรัก ตอนที่28 ความรักสีเทาของหลินหลิน 3
นอกเขตพระราชวังภายในตลาดกลางแห่งเมืองหลวงที่มีผู้คนเนืองแน่นคลาคล่ำอยู่โดยรอบ หลินหลินเพียงเดินออกมาอย่างขุ่นเคืองไม่สร่างซาหญิงสาวเอ่ยขึ้นมาอย่างหงุดหงิดกับจินเหมย“เจ้าให้ข้าปิดบังใบหน้าจนเหลือแค่ดวงตาแล้วใยต้องนำแป้งสีเข้มทาบนใบหน้าของข้าด้วยเล่า”“อ้าว...เดิมทีข้าน้อยก็คิดจะลงแป้งอย่างเดียว แ
ทะลุมิติรัก ตอนที่28 ความรักสีเทาของหลินหลิน 1
เวลาผ่านไปหลายชั่วยาม...หลินหลินยังคงนอนหลับสลบไสลอยู่ภายในรถม้าที่อิ้งลี่เป็นคนพามา หญิงสาวเพียงสะลึมสะลือทำท่าจะตื่นลืมตาขึ้นมาแต่ยังไม่ทันได้เปิดเปลือกตาอิ้งลี่ที่นั่งจ้องอยู่ก่อนหน้าพลันจี้สกัดจุดให้หลินหลินหลับต่อไปอีกคราและมันก็เป็นอยู่อย่างนั้นหลายครั้งหลายคราจนเวลาล่วงเลย...เหตุที่อิ้งลี
ทะลุมิติรัก ตอนที่27 หลินหลิน...พลาดอีกแล้ว...4
“แล้วข้าจะรีบกลับมา...”บุรุษผู้นี้เอ่ยคำแค่นั้นก่อนจะเดินจากไปหลินหลินถึงกับนั่งนิ่งแข็งทื่อคล้ายเปลี่ยนไปเป็นท่อนไม้พันธุ์ปีเขา...เขา...คือ...หยางจิน!!!โอว....ไม่นะ...หลินหลิน...แกพลาดแล้วแกพลาดอีกแล้วเขาเป็นหยางจิน ไม่ใช่หยางหยาง...เมื่อคืนเธอคงคิดถึงหยางหยางมากจนเกินไป จนมองเห็นหยางจิ
