LOGINShare
บทที่ 1975
Latest chapter
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 1994
อวิ๋นเหลิ่งอวี้เดินไปเหยียบโชคขี้หมาอะไรมา ถึงได้เข้าตาท่านเซียวอ๋องได้?“เจ้ามาทำอะไร?”อวิ๋นเหลิ่งอวี้เห็นอวิ๋นอีอวี้ก็รู้สึกรังเกียจ น้องหญิงคนนี้คือฝันร้ายของนางมาตั้งแต่เด็กจนโตเดิมคิดว่ามาอยู่ในจวนเซียวอ๋องแล้วจะสงบลงสักพัก คิดไม่ถึงเลยว่านางจะถึงขั้นตามมาด้วย?เซียวอ๋องสังเกตเห็นทันทีว่าสายตาที่อวิ๋นเหลิ่งอวี้มองตนเปลี่ยนไปในพริบตา จากตอนแรกที่ยังเต็มไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้งตื้นตัน เพียงเสี้ยวขณะเดียวก็เปลี่ยนไปกลายเป็นความรังเกียจสะอิดสะเอียนทันทีเขาเข้าใจขึ้นมาทันใด แม่นางคนนี้คงคิดว่าเขาเป็นคนพาอวิ๋นอีอวี้เข้ามา หรือไม่ก็เข้าใจผิดคิดว่าเขาชมชอบอวิ๋นอีอวี้เข้าแล้วกระมัง?คิดว่าเขาตามืดบอดเพียงนั้นเชียวหรือ?มิหนำซ้ำแม่นางคนนี้คิดอะไรในใจก็ไม่มีปิดบังแม้เพียงสักนิดเลยจริง ๆ ร้ายดีอย่างไรตนเองก็เป็นถึงท่านอ๋อง ทว่าความรังเกียจที่มีต่อตนเองกลับประดับไว้บนใบหน้าของนางอย่างชัดเจน!“พี่หญิง ท่านอย่าเย็นชากับข้าถึงเพียงนี้เลย ข้าเองก็รู้สึกเป็นห่วงท่านเหมือนกัน”อวิ๋นอีอวี้สืบเท้าขึ้นมาด้วยความรวดเร็ว ครั้นเดินมาถึงข้างกายอวิ๋นเหลิ่งอวี้ ก็ยื่นมือไปคล้องแขนนางเอาไว้“พี่หญ
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 1993
สาวใช้ที่ยืนอยู่ด้านข้างได้ฟังคำพูดของอวิ๋นอีอวี้แล้ว ก็รู้สึกว่ามีเหตุผลยิ่งนัก“คุณหนูฉลาดปราดเปรื่องเป็นที่สุด บ่าวเชื่อว่าท่านไม่ผิดอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ!”อวิ๋นอีอวี้กระหยิ่มยิ้มย่อง “แน่นอนอยู่แล้ว เดี๋ยวเจ้าก็ติดตามข้างกายข้าต่อไปแบบนี้ ข้าให้เจ้าไปทำอะไร เจ้าก็ทำตามคำสั่งข้า”“ไว้ข้าได้เป็นพระชายาเซียวอ๋อง ข้าจะตกรางวัลให้เจ้าอย่างงามเลย!”“รับทราบเจ้าค่ะ คุณหนู”ทันใดนั้น พ่อบ้านประจำจวนเซียวอ๋องก็เดินออกมา“คุณหนูสี่อวิ๋นเชิญเข้ามาข้างในเถิดขอรับ”อวิ๋นอีอวี้กระตุกมุมปาก เป็นจริงอย่างที่คาดเดาไว้ไม่มีผิด นางรู้อยู่แล้วว่าเซียวอ๋องไม่มีทางปฏิเสธตนเองแน่ขณะเดียวกันอวิ๋นเหลิ่งอวี้ค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา รู้สึกแค่ว่าตอนนี้ปวดศีรษะอย่างรุนแรงเท่านั้นนางมองปราดเดียวก็เห็นว่าอาภรณ์ของตนเองเปลี่ยนไป ก่อนจะค้นพบอีกว่าสถานที่ซึ่งตนเองอยู่ตอนนี้ดูแปลกตายิ่งนัก ภายในห้องอันหรูหรานี้ แม้แต่เครื่องเรือนเครื่องตกแต่งล้วนเป็นของชั้นเลิศทั้งสิ้นนางอดตะลึงงันไม่ได้ ก่อนจะนึกย้อนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนตนเองหมดสติไปขึ้นมาในทันที“ข้าคงไม่ได้ถูกพามาที่จวนเซียวอ๋องหรอกกระมัง?”อวิ๋นเหลิ่
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 1992
“คุณหนูตระกูลบุญหนักศักดิ์ใหญ่ยังขาดสารอาหาร เกรงว่าแม้แต่สาวใช้ข้างกายของอวิ๋นอีอวี้ยังมีชีวิตสุขสบายกว่านางเสียอีกพ่ะย่ะค่ะ”บ่าวรับใช้ข้างกายเซียวอ๋องอดทอดถอนใจไม่ได้ หากเรื่องแบบนี้แพร่ออกไป สกุลอวิ๋นคงได้มีชื่อเสียงไปทั่วอย่างแท้จริงแน่คนทั้งตระกูลมีจิตใจลำเอียงได้ถึงเพียงนี้ ทารุณบุตรีแบบนี้ ได้ยินว่าอวิ๋นเฮ่อคนนั้นกำลังจะสอบชิงตำแหน่งขุนนางสร้างชื่อเสียงให้วงศ์ตระกูล แต่คนแบบนี้มีคุณสมบัติอะไรคู่ควรอย่างนั้นหรือ?เซียวอ๋องเองก็สีหน้าย่ำแย่เช่นกัน “สกุลอวิ๋นทำเกินขอบเขตไปแล้วจริง ๆ!”หมอหลวงที่อยู่อีกด้านพอได้ยินคำพูดเหล่านี้ก็เข้าใจขึ้นมาทันที ที่แท้คุณหนูคนนี้ก็คือคุณหนูจากสกุลอวิ๋นเองหรอกหรือ?ดูจากท่าทางของเซียวอ๋อง คงจะพึงใจคุณหนูสกุลอวิ๋นคนนี้แล้วกระมัง ทว่าคนสกุลอวิ๋นพวกนั้นกลับมีตาหามีแววไม่ยังกล้าทารุณคุณหนูอวิ๋นอย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้อีก เกรงว่าต่อจากนี้สกุลอวิ๋นคงจะจบไม่สวยแน่“หมอหลวง ท่านเขียนใบสั่งยาก่อนเถิด จะได้บำรุงร่างกายให้นางได้เต็มที่” เซียวอ๋องเอ่ยหมอหลวงพยักหน้ารัว “กระหม่อมจะเขียนใบสั่งยาให้เดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ”ขณะที่เอ่ยวาจานี้ อวิ๋นอีอวี้ก็มาถึงพอ
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 1991
บรรดาคนสกุลอวิ๋นครั้นเห็นเซียวอ๋องอุ้มอวิ๋นเหลิ่งอวี้ออกไปแบบนั้น แต่ละคนต่างก็ยืนอึ้งแน่นิ่งอยู่กับที่ ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดี“ท่านพ่อ ตอนนี้ทำอย่างไรดีเจ้าคะ?”อวิ๋นอีอวี้ร้อนรนจนอดทนต่อไปไม่ไหว นางหมายตาเซียวอ๋องอยู่แล้ว และตอนนี้ก็เป็นโอกาสดีที่นางจะได้เป็นพระชายาเซียวอ๋อง!หากได้เป็นพระชายาเซียวอ๋อง ฐานะย่อมพุ่งทะยานดังยามน้ำขึ้นเรือสูง การสมรสกับเหล่าทายาทตระกูลเก่าแก่ร่ำรวยย่อมเทียบไม่ติด ยิ่งไปกว่านั้นฐานะของสกุลอวิ๋นตอนแรกก็มิได้นับว่าสูงส่งอยู่แล้ว ดังนั้นแล้วนี่จึงเป็นโอกาสเพียงหนึ่งเดียว!บัดนี้เซียวอ๋องพาพี่หญิงกลับจวนไปเพื่อรักษา หากข่าวนี้แพร่ออกไป เกรงว่าทุกคนจะต้องเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าพี่หญิงคือพระชายาเซียวอ๋องแล้วเป็นแน่ถึงตอนนั้น ตนเองจะยังมีโอกาสอยู่อีกหรือ?นายหญิงอวิ๋นครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “นายท่าน นิสัยของเหลิ่งอวี้พวกเราต่างทราบดี วันนี้ไม่รู้ไปเดินเหยียบโชคขี้หมาอะไรมา ถึงได้ทำให้เซียวอ๋องมองนางด้วยความชื่นชมขนาดนั้น”“ทว่าขอแค่รอให้เซียวอ๋องเห็นธาตุแท้ของนางก่อนเถิด ถึงตอนนั้นไม่เพียงนางจะถูกเซียวอ๋องรังเกียจ ทว่าทั้งตระกูลของพวกเราจะพลอยได้ร
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 1990
สตรีที่ยังไม่ออกเรือน จะต้องก่อความผิดร้ายแรงเพียงใดกัน ถึงต้องลงโทษกันอย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้ หากทิ้งรอยแผลเป็นไว้ นั่นย่อมทำให้หญิงสาวต้องทุกข์ทรมานไปทั้งชีวิตผู้คนมากมายยืนมองอยู่ตรงนั้น แต่กลับไม่มีผู้ใดสักคนออกมาห้ามปรามหากเขาไม่มาปรากฏตัว ยังไม่รู้เลยว่าวันนี้อวิ๋นเหลิ่งอวี้จะต้องถูกโบยอีกกี่แส้!ใต้เท้าอวิ๋นและคนอื่น ๆ เห็นว่าเซียวอ๋องยืนปกป้องอวิ๋นเหลิ่งอวี้ด้วยสีหน้าบึ้งตึง ซักถามด้วยท่าทีโกรธจัด แต่ละคนล้วนรู้สึกหวาดหวั่นใจเกิดอะไรขึ้นกันแน่?ไม่ใช่ว่าเซียวอ๋องหมายตาอวิ๋นอีอวี้หรอกหรือ?เหตุใดบัดนี้จึงปกป้องอวิ๋นเหลิ่งอวี้ถึงเพียงนี้?“เซียวอ๋อง คืนนี้ในงานเลี้ยงราตรี เด็กคนนี้หายตัวไปลำพังไม่รู้ว่าไปที่ใด”“น้องสาวเป็นห่วงนาง แต่นางกลับไม่เห็นดีเห็นงาม เอาน้ำใจไปเป็นอย่างอื่น กระหม่อมโกรธไปชั่วขณะ จึงลงโทษตามกฎตระกูล”เซียวอ๋องได้ยินดังนั้น ก็เข้าใจในทันใด ที่แท้เรื่องนี้ยังเกี่ยวพันมาถึงเขาด้วย“นางก่อเรื่องวุ่นวายในงานเลี้ยงค่ำหรือไม่?”“ปะ...เปล่าพ่ะย่ะค่ะ”อวิ๋นเหลิ่งอวี้หน้าซีดเผือด ความเจ็บปวดทำให้เหงื่อผุดซึมที่หน้าผาก นางเอ่ย “ท่านอ๋อง วันนี้หม่อมฉันเพีย
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง บทที่ 1989
อวิ๋นเฮ่อเห็นว่าบิดาโกรธจัดจนคว้าแส้ขึ้นมา สายตาก็ฉายแววซับซ้อน เขาเผลอคิดจะอ้าปากพูด แต่สุดท้ายก็กลืนคำพูดนั้นกลับลงไปช่วงนี้เหลิ่งอวี้ช่วงนี้ยิ่งดื้อรั้นขึ้นเรื่อย ๆ บางทีหากได้ถูกสั่งสอน นางอาจคิดได้ ภายภาคหน้าจะไม่วุ่นวายเช่นนี้อีกอวิ๋นอีอวี้เห็นดังนั้น ก็รีบเอ่ยว่า “ท่านพ่อ พี่สาวคงรู้ว่าตนผิดไปแล้ว ท่านอย่าตีนางเลย”“เสแสร้งสิ้นดี” อวิ๋นเหลิ่งอวี้หัวเราะเยาะใต้เท้าอวิ๋นได้ยินดังนั้น ก็สะบัดแส้ลงไปทันที“เพี๊ยะ!”แส้ยาวฟาดลงบนไหล่หยกของอวิ๋นเหลิ่งอวี้อย่างไม่ปรานี ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างอวิ๋นเหลิ่งอวี้ไม่เปล่งเสียงแม้แต่น้อย นางยอมถูกตี ยังดีกว่าต้องเสแสร้งเอาใจคนพวกนี้หลังจากค่ำคืนนี้ ความผูกพันระหว่างพวกเขานับว่าขาดสะบั้นอย่างสิ้นเชิงถึงเวลานั้นนางจะหาทางแต่งงานออกไป หากโชคดี เซียวอ๋องชมชอบนาง นางได้เป็นพระชายา ก็ย่อมไม่ต้องใส่ใจคนเหล่านี้อีกแต่หากเซียวอ๋องไม่เลือกนาง นางก็จะหาทางแต่งไปยังเมืองอื่นขอเพียงอยู่ไกลมากพอ ก็ไม่ต้องไปมาหาสู่ อยู่ห่างจากคนพวกนี้ให้มากที่สุด!อย่างไรเสีย นางไม่อาจอยู่ต่อไปในจวนสกุลอวิ๋นแห่งนี้ได้อีกแม้แต่วันเดียว!“หยุดเดี๋ยว
You may also like
ลิขิตกาลบันดาลรัก
ป่าดอกท้อ34.8K viewsท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน44.8K viewsชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง63.1K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา22.5K viewsเพลิงแค้นใต้เงาบุปผา
หนามชมพู383 viewsคู่หมั้นอย่าหมายหวนคืน
moonlight -mini4.5K viewsเส้นทางของนางร้ายอันดับหนึ่ง
LycDin3.2K viewsเกิดใหม่ครั้งนี้ไม่ขอทวงรักยุค 80
วริษา1.3K views
