本棚
検索
ホーム / ระบบ / ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS / บทที่ 161

共有

บทที่ 161

作者: อี๋เหมี่ยว
เจียงถิงถือสเปรย์ยาพ่นลงบนลำคอของเธอ ส่วนลู่เจวี๋ยที่อยู่ข้าง ๆ ใช้ปลายนิ้วค่อย ๆ เกลี่ยยาให้เบา ๆ

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 298

    มู่หัวเย่ยังคงถูกกดอยู่บนเตียงอย่างงุนงง ผ่านไปพักใหญ่ก็ยังตั้งตัวไม่ทันนี่มันเรื่องอะไรกัน?เจียงจือเซี่ยชักมือกลับ ก้มมองเขาจากเบื้องบน“ขอโทษฉันซะ”“...อะไรนะ?”มู่หัวเย่กะพริบตา นาน ๆ ทีถึงจะเผยแววงุนงงอย่างแท้จริงออกมาเจียงจือเซี่ยพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “หนึ่ง นายแอบเข้าห้องนอนฉันตั้งหลายครั้ง มันสุภาพตรงไหน? สอง นายทำให้พ่อแม่เข้าใจผิด ทำให้ฉันต้องทำให้พวกท่านไม่พอใจ แถมยังทำให้พี่รองเป็นห่วงขนาดนั้น นายไม่ควรขอโทษฉันเหรอ?”มู่หัวเย่อ้าปาก แต่ชั่วขณะกลับไม่รู้ว่าจะเริ่มโต้แย้งจากตรงไหนดีเขาจ้องข้อมือข้างที่เธอเพิ่งชักกลับไปเรียวเล็ก ขาวเนียน ปลายนิ้วยังอมชมพูจาง ๆลูกกระเดือกของเขาขยับเล็กน้อย ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ“องค์หญิง” เสียงของเขาแหบพร่าขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ “ผมผิดไปแล้ว”เจียงจือเซี่ยพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนถอนพลังที่กดเขาไว้กลับทันที ราวกับกระแสน้ำที่ลดหายไปจนหมดกลิ่นหอมก็จางหายตามไป เหลือเพียงกลิ่นอ่อน ๆ ที่ชวนให้ใจว้าวุ่นมู่หัวเย่หอบเบา ๆ หนึ่งครั้ง ก่อนเม้มริมฝีปากไม่พูดอะไรอีกเจียงจือเซี่ยอุ้มจิ้งจอกน้อยกลับไปนั่งบนโซฟาอีกครั้งตอนที่กลิ่นหอมฟุ้

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 297

    เจียงจือเซี่ยกับมู่หัวเย่ได้แต่นั่งจ้องตากันอยู่อย่างนั้นจนหมดวันตั้งแต่เช้าจรดเย็น จากเย็นจนพระจันทร์ลอยสูงกลางฟ้าทั้งคู่ไม่มีใครเอ่ยปาก ได้แต่รออยู่อย่างนั้น แม้แต่ท่าทางก็แทบไม่เปลี่ยน—คนหนึ่งนั่งเท้าคางอย่างเบื่อหน่ายบนโซฟา อีกคนเอนอยู่บนเตียง เพราะติดโซ่เหล็กจึงทำได้เพียงนอนอยู่ระหว่างนั้นองครักษ์เข้ามาส่งอาหารให้องค์หญิงสองครั้ง สายตาเหลือบมองทั้งคู่สลับไปมาหลายรอบ แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรสักคำ พอวางอาหารเสร็จก็รีบเผ่นออกไปจนกระทั่งตกค่ำ ด้านนอกประตูก็มีเสียงความเคลื่อนไหวดังขึ้นองครักษ์รายงานจากด้านนอกประตู“องค์หญิง จิ้งจอกของคุณมาหาแล้วครับ”เจียงจือเซี่ยชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าที่เคร่งตึงมาตลอดทั้งวันในที่สุดก็ผ่อนลงบ้าง“ให้มันเข้ามาเถอะ”ประตูถูกผลักเปิด องครักษ์จับตามองเจ้าก้อนสีขาวราวหิมะเดินเข้าไปทันทีที่จิ้งจอกน้อยเข้ามา ดวงตาสัตว์ของมันก็กวาดมองไปรอบห้องอย่างระแวดระวัง ก่อนจะหยุดมองมู่หัวเย่ชั่วครู่จากนั้นมันก็กระโดดขึ้นตักเจียงจือเซี่ยอย่างไม่ลังเล ซุกทั้งตัวเข้าไปในอ้อมแขนของเธอ แล้วใช้หางพันรอบตัวเองจนมิดเจียงจือเซี่ยก้มลงลูบแผ่นหลังของมัน ปลายนิ้วไล้ผ่

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 296

    เจียงหวยทำหน้าขรึม ก่อนพูดเสียงแข็ง “มู่หัวเย่ ไม่ว่านายจะบ้าจริงหรือแกล้งโง่ มีเรื่องหนึ่งที่ฉันต้องพูดกับนายให้ชัดเจน”“เรื่องอะไร?”“ไสหัวกลับสหพันธรัฐของนายไปแต่โดยดี แล้วอยู่ให้ห่างจากน้องสาวฉัน!”มู่หัวเย่พูดอย่างน้อยใจ “องค์ชายรอง ผมจริงใจกับองค์หญิงนะ”“จริงใจเหรอ? ความจริงใจของนายคือการปีนหน้าต่างห้องคนอื่นกลางดึกงั้นเหรอ?”มู่หัวเย่อ้าปาก แต่ยังไม่ทันได้พูดก็ถูกขัดขึ้นเสียก่อน“นายจริงใจกับน้องสาวฉัน ก็ทำตัวเหมือนเพศผู้ปกติแล้วจีบองค์หญิงสิ! ปีนหน้าต่างแบบนี้มันเรื่องอะไรกัน?”เจียงหวยชะงัก ก่อนกวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตารังเกียจ “อีกอย่าง นายคิดจริง ๆ เหรอว่าน้องสาวฉันจะเอาเพศผู้คนไหนก็ได้? เธอเลือกมากจะตาย!”มู่หัวเย่หรี่ตาลงคำพูดนี้เขาไม่ชอบฟังเอาเสียเลยเจียงถิงเธอก็เอา ลู่เจวี๋ยเธอก็เอา แล้วทำไมถึงจะไม่เอาเขาล่ะ?ชาติที่แล้วเขาไม่เคยทำร้ายเจียงจือเซี่ย ถึงจะไม่เคยช่วยเธอ แต่เทียบกับสองคนนั้นที่เป็นเหตุให้เธอต้องตาย เขาดีกว่าตั้งเยอะแล้วทำไมถึงไม่เอาเขาล่ะ?มุมปากของเขาโค้งขึ้น ก่อนพูดเนิบ ๆ “องค์ชายรอง เชื่อไหม แค่ผมพูดคำเดียว ก็ทำให้องค์หญิงอยู

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 295

    มู่หัวเย่ถูกคุมตัวกลับไปยังเขตรับรองคราวนี้ได้รับการปฏิบัติดีกว่าครั้งก่อนมาก——ถึงจะถูกมัดเหมือนกัน แต่ครั้งนี้ยังถูกหิ้วปีกพาไป ไม่ได้ถูกลากไปกับพื้นแต่ได้รับการปฏิบัติดีขึ้น ไม่ได้หมายความว่าจะมีอิสระมากขึ้นราชินีเพศเมียออกคำสั่งเพียงคำเดียว เขตรับรองก็กลายเป็นห้องคุมขังแห่งที่สองไปเสียอย่างนั้น แม้แต่ริมหน้าต่างยังมีองครักษ์ยืนเรียงกันเป็นแถวมู่หัวเย่นอนอยู่บนเตียง ทั้งข้อมือและข้อเท้าถูกล่ามไว้ด้วยโซ่ตรวนชนิดพิเศษเขาปรือตาขึ้น กวาดตามององครักษ์สี่แถวที่เพิ่มขึ้นมาตรงหน้าประตู ก่อนแค่นหัวเราะอย่างดูแคลน“ต้องถึงขนาดนี้เลยเหรอ?”ไม่มีใครสนใจเขาเลยเขาก็ไม่ได้ใส่ใจ พลิกตัวแล้วซุกหน้าลงกับหมอนส่วนในตำหนักหลัก บรรยากาศกลับไม่ดีนักเจียงหลินกำรายงานการตรวจค้นไว้ในมือ อู๋จ้านยืนอยู่ข้างเธอ สีหน้าของทั้งคู่ยิ่งบึ้งตึงขึ้นเรื่อย ๆเจียงหลินตบรายงานลงบนโต๊ะดัง “ปัง” “ตั้งหลายครั้งแล้วเหรอ? มู่หัวเย่คนนี้ชอบแอบไปที่ตำหนักของเซี่ยเซี่ยอยู่เรื่อย เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?!”นี่เป็นครั้งที่สองที่มู่หัวเย่แอบบุกเข้าตำหนักข้างขององค์หญิงกลางดึกแล้วถูกจับได้ แต่พอตรวจสอบดูถึงพบว่าไม่ไ

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 294

    เจ้าตัวเล็กนอนซึมอยู่ ดูไม่ค่อยมีเรี่ยวแรง เงยหน้าร้อง “อิง” แบบขอไปทีหนึ่งเสียง ถือว่าตอบรับแล้วหนิงอี้เหนื่อยจนแทบหมดสภาพเมื่อกี้เขาต้องอ้อมไปตั้งไกล กว่าจะหลบองครักษ์กับคนรับใช้แล้วแอบเข้ามาได้ช่วงนี้อย่าต้องลำบากแบบนี้อีกเลย เขาเหนื่อยแทบตายแล้วเขาหรี่ตาจิ้งจอกลง เพลิดเพลินกับสัมผัสอ่อนโยนที่ลูบแผ่นหลัง พลางคิดวางแผนอยู่ในใจคืนนี้ต้องขอค่าชดเชยจากเพศเมียสักหน่อยถ้าล่อให้เธอเป็นฝ่ายปล่อยพลังจิตออกมาเองได้...ในจินตนาการนั้นช่างสวยงามแต่ความจริงนั้นโหดร้ายตอนกลางคืน เจียงจือเซี่ยวางเจ้าจิ้งจอกน้อยลงบนเบาะนุ่มอย่างเบามือ“เสี่ยวไป๋ แผลของแกยังไม่หายดี ฉันกลัวว่าตอนกลางคืนจะเผลอนอนทับแก คืนนี้แกนอนตรงนี้ก่อนได้ไหม?”หนิงอี้ “...?”เขาเบิกตาจิ้งจอกจนกลมโต มองเธออย่างไม่อยากเชื่อสายตาไม่กอดเขานอนแล้วจริง ๆ เหรอ?ไม่ชอบเขาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?เจียงจือเซี่ยลูบหัวมัน หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็มุดเข้าผ้าห่ม ไม่นานลมหายใจก็สม่ำเสมอหนิงอี้หมอบอยู่บนเบาะ หางสะบัดไปมาทีละทีอย่างไม่พอใจเอามาก ๆในที่สุด พอเพศเมียบนเตียงหลับสนิท เขาถึงค่อย ๆ ลุกจากเบาะอย่างเงียบเชียบ

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 293

    เหล่าทหารใหม่พากันหันไปมอง เห็นร้อยตรีที่เพิ่งอัดพวกเขาจนน่วม กำลังวิ่งแจ้นไปหาเพศเมียคนหนึ่งอย่างดีอกดีใจ“อ๊ะ! นั่นองค์หญิงสามไม่ใช่เหรอ?”“นายหญิงของร้อยตรีเราเหรอ?”“ปกติเห็นเขาดุขนาดนั้น พอเห็นองค์หญิงกลับ...”หลายคนสบตากัน ต่างเห็นแววพูดไม่ออกแบบเดียวกันในสายตาของอีกฝ่ายนี่มันต่างกันราวกับคนละคนเลยนะลู่เจวี๋ยไม่รู้เลยว่าภาพลักษณ์ของตัวเองในใจเหล่าทหารใหม่พังยับไปแล้ว ทั้งสายตาและหัวใจของเขามีเพียงเพศเมียตรงหน้าเท่านั้น“องค์หญิงมาที่นี่ได้ยังไงครับ?”เขาอยากเข้าไปคลอเคลียเธอตามสัญชาตญาณ แต่พอนึกได้ว่าตัวเองเหงื่อท่วมตัว จึงฝืนหยุดฝีเท้าไว้เจียงจือเซี่ยเห็นหยาดเหงื่อบนใบหน้าเขา ก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับให้ด้วยความเป็นห่วง “ฉันออกไปทำธุระมา เลยแวะมาหานาย ช่วงนี้ฝึกเป็นยังไงบ้าง?”ลู่เจวี๋ยซุกหน้ากับผ้าเช็ดหน้า สูดกลิ่นของเธอเข้าไปเต็มปอด ราวกับถูกลูบขนจนสงบ ก่อนตอบอย่างว่าง่าย“ทุกอย่างดีครับ แค่คิดถึงคุณ”เจียงจือเซี่ยพยักหน้า “วันหยุดครั้งหน้าฉันจะมารับนายเอง”ลู่เจวี๋ยก้มมองเธออย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะย่นจมูกขึ้นมาอย่างกะทันหันเขาชะงักไป ก่อนขยับเข้าไปดมใกล้ ๆ อี

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status