เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!

เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!

last updateLast Updated : 2026-02-04
By:  Sapphiros S. N.Ongoing
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
84Chapters
688views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

'เจมส์' หลวมตัวกดเข้าไปเล่นเกมสุดกากที่เพิ่งออกมาใหม่ด้วยความเบื่อหน่าย พระเอกในเกมนั้นกลับเป็นตัวดึงดูดความโชคร้ายจนทำให้เขาหัวร้อน พลาดลื่นล้มหัวโขกหน้าจอตาย เขากลับไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรือตกนรก พระเอกได้สติขึ้นมาในความมืดโดยมีสิ่งที่เรียกตัวเองว่า 'ระบบ' 'ระบบ' บอกว่าเขามาเกิดใหม่ในโลกแห่งเกมน่าโมโหที่เขาเพิ่งเล่นไปและชีวิตยังผูกติดกับโฮสต์ซึ่งก็คือพระเอกดวงกุดในเกมนั้นอย่าง 'เฟลิกซ์' อีก แถมวิธีที่จะกลับไปยังโลกเดิมได้โดยไม่เป็นวิญญาณไร้ร่างให้สิงสู่คือต้องช่วยเฟลิกซ์ทำภารกิจช่วยเจ้าหญิงที่ถูกมังกรแดงลักพาตัวไปให้สำเร็จเพื่อไปขอพรจากโหรหลวงอีกต่างหาก โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่าในภารกิจมีอันตรายแอบแฝงอยู่ ออกเดินทางก็ต้องมีอาวุธ เจมส์กับเฟลิกซ์ไปตามหาดาบเวทประจำตระกูลของเฟลิกซ์กลับได้สมาชิกร่วมปาร์ตี้มาเป็นเอล์ฟขี้เมากับนักบวชขี้เซาผู้ถูกสาปโดยสิ่งที่เรียกว่า 'ร่องรอยแห่งอนธการ' จากนั้นยังได้เหยื่อของร่องรอยแห่งอนธการอีกตัวอย่างนกเรเวนปากแจ๋วมาร่วมกลุ่ม การเดินทางสุดโบ๊ะบ๊ะขายขำของคณะผู้กล้าทั้งห้า เพื่อไปช่วยเจ้าหญิงผู้ถูกมังกรแดงลักพาตัวไปและสืบหาเบื้องหลังของร่องรอยแห่งอนธการจึงเริ่มต้นขึ้น

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม SAVE FELIX! (1/2)

서재 앞에 선 서다윤은 안에서 들려오는 남편 지승현의 고통스러운 신음을 듣고 있었다.

한참 뒤 서재 문이 열렸다.

지승현이 붉어진 얼굴로 안에서 걸어 나왔다.

서다윤은 손톱이 살갗을 파고들기 직전에야 겨우 손에서 힘을 풀고 평온한 얼굴로 다가가서 태연하게 말을 건넸다.

“치료는 다 끝났어?”

지승현이 손을 들어 부드럽게 서다윤의 긴 머리카락을 쓰다듬었다.

“응.”

“어때?”

“예전이랑 똑같아. 선생님이 내가 겪었던 트라우마를 떠올리게 할 때마다 두려운 마음이 들어. 비록 과정은 고통스럽지만 그래도 다행히 치료가 끝나고 나면 한결 편안해져.”

실제로 지승현은 모든 것을 내려놓은 듯 홀가분한 표정을 하고 있었다.

“다윤 씨가 승현 씨의 신음 소리를 듣고 걱정을 많이 했나 봐요.”

안효민이 생글생글 웃으며 따라서 나왔다. 촉촉하게 빛나는 두 눈동자가 사람을 홀릴 듯했다.

서다윤은 옅은 미소를 지으며 대답했다.

“그럴 리가요. 안 선생님은 업계에서 굉장히 유명한 심리상담가잖아요. 선생님께서 제 남편을 열심히 치료해 주고 계셔서 마음이 놓여요.”

“승현 씨가 협조를 잘해준 덕분에 치료도 순조롭게 진행될 수 있는 거예요.”

안효민이 미묘한 눈빛으로 자신을 바라보자 지승현은 켕기는 게 있는 사람처럼 시선을 피했다.

“아까 놀라서 식은땀이 났으니 샤워 좀 하고 올게.”

“저는 지아를 보러 가볼게요.”

나란히 사라지는 두 사람의 뒷모습을 지켜보던 서다윤은 눈빛 속 서늘함을 거두어들인 뒤 몸을 돌려 서재 안으로 들어갔다.

서재 안 휴게실로 곧장 들어간 서다윤은 구석 자리에 놓인 쓰레기통에 시선을 고정했다.

손을 뻗어 쓰레기통을 뒤집자 종이 뭉치가 와르르 쏟아졌고, 그 중에 사용된 콘돔 하나가 눈에 들어왔다.

배신의 증거를 뚫어지게 바라보던 서다윤은 자조하듯 웃음을 흘렸다.

그러다 어느샌가 눈시울이 붉어졌다.

바람을 피웠다는 사실 자체가 우스운 건 아니었다.

진짜로 우스운 건 자신의 아내와는 못하는 걸 다른 여자와는 할 수 있다는 사실이었다.

3년 전 두 사람은 피지공화국에서 결혼했다. 신혼 첫날 밤, 지승현은 호텔은 분위기가 별로라며 굳이 직접 운전하여 산꼭대기에 있는 숙소로 향했다.

그런데 그곳으로 가는 길에 갑자기 서다윤에게 차 안에서 하자고 제안했다.

서다윤은 거절했고 흥이 식은 지승현은 짜증이 난 상태로 난폭하게 운전하더니 결국 차가 산길에서 미끄러져 추락했다. 그 사고로 인해 지승현은 척추를 다쳤다.

두 사람은 간신히 목숨을 건졌지만 지승현은 그때부터 발기부전을 앓게 되었다.

지승현은 서다윤에게 더 이상 욕망을 느끼지 못했고, 심지어 서다윤이 가까이 다가오면 두려운 마음이 들었다.

그날 밤 아찔했던 순간이 머릿속에 저절로 떠올랐기 때문이다.

지승현은 더 이상 정상적인 남자로 살아갈 수 없었다.

서다윤은 아주 오랫동안 지승현과 함께 진료를 받으러 다녔다. 결과적으로 의사는 지승현이 발기부전을 앓는 이유가 외상 때문이 아니라 심리적인 요인에서 비롯된 것이라고 진단을 내렸다.

그 뒤로 안효민이 지승현의 전담 심리상담가가 되었다.

안효민은 이혼한 싱글맘이었다. 매일 두 시간 동안 이어지는 치료를 위해 오가는 것이 번거롭다는 이유로 반년 전 지승현은 안효민에게 딸을 데리고 그들의 집으로 들어와 살라고 했다.

처음에 서다윤은 별다른 의심을 하지 않았다. 그러나 3일 전 저녁, 물을 마시려고 아래층으로 내려갔다가 우연히 두 사람의 대화를 듣게 되었다.

“승현 씨, 승현 씨는 매번 참지 못하고 소리를 내잖아. 다윤 씨가 우연히 들었다가 의심이라도 하면 어쩌려고 그래?”

소파에 앉아 있던 훤칠한 남자는 대수롭지 않은 표정으로 대꾸했다.

“다윤이는 처녀야. 경험이 없어서 남녀 간의 일에 대해 잘 모르니까 의심할 리가 없어.”

“하지만 승현 씨 이제 다 나았잖아. 다윤 씨랑... 한 번 해볼 생각은 없는 거야?”

안효민은 그렇게 말하면서 지승현의 몸에 손을 올렸다.

지승현은 눈을 감았다.

“시도해 봤는데 걔랑은 안 돼.”

“나하고만 된다는 거야?”

안효민이 앙칼진 고양이처럼 지승현의 귀를 깨물었다.

“네가 사람을 홀리는 능력이 어디 보통이어야지. 아마 스님이 와도 못 당할걸?”

두 사람의 몸이 겹쳤다.

계단 위에 서 있던 서다윤은 온몸의 피가 순식간에 차게 식는 걸 느꼈다. 끝없는 한기가 몸을 휘감았다.

관자놀이는 미친 듯이 지끈거리고, 머리는 무언가에 짓눌린 것처럼 당장이라도 터질 듯했다.

서다윤은 그제야 비로소 깨달았다.

그동안 지승현이 신음을 냈던 건 괴로운 기억을 떠올렸기 때문이 아니라 예쁜 심리상담가가 안겨 준 쾌락 때문이었다는 걸 말이다.

다음 날, 서다윤은 쓰레기통에서 콘돔 하나를 발견했다.

오늘 발견한 것까지 더하면 총 세 개였다.

결혼한 지 3년이 되었지만 단 한 번도 자신과 관계를 가지지 못했던 남편이 다른 여자와는 3일 만에 콘돔 3개를 사용했다.

이번에 발견한 세 번째 콘돔이 서다윤의 마지막 희망까지 완전히 짓밟았다.

역겨운 외도의 증거를 다시 쓰레기통 안에 집어넣은 뒤 서다윤은 완전히 무뎌진 얼굴로 서재에서 나왔다.

그리고 거실 소파에 조용히 앉았다.

잠시 후 옷을 갈아입고 나온 지승현이 기운 넘치는 모습으로 아래층으로 내려왔다.

“너랑 상의하고 싶은 게 있어.”

“나 할 말 있어.”

지승현이 서다윤의 앞에 섰을 때, 두 사람은 동시에 입을 열었다.

서다윤은 잠시 당황했지만 이내 입꼬리를 올려 미소를 지으며 말했다.

“먼저 얘기해.”

“앞으로 안 선생님을 대신해 지아의 등하교를 좀 맡아 줘. 어차피 너는 집에만 있고 할 일도 없잖아. 한가할 텐데 시간도 때울 겸 네가 좀 도와. 안 선생님은 일 때문에 바쁘니까.”

남편을 빼앗아 간 내연녀를 대신해 아이의 등하교까지 맡으라니.

“내가 왜?”

서다윤이 날 선 어투로 따져 물었다.

지승현은 눈살을 찌푸렸다. 서다윤의 태도에 불만이 있는 듯했지만 그래도 참을성 있게 서다윤을 달랬다.

“다윤아, 너도 이제는 철 좀 들어야지. 너는 집에서 빈둥거리며 재벌가 사모님으로 편하게 살고 있지만 나는 아니야. 내가 밖에서 얼마나 힘들게 일하는지 알아?”

“사실 지금 내가 청수 그룹 대표 자리를 확실하게 지키고 있는 게 아니야. 지난 1년 동안 실적도 그저 그랬고 주가도 제자리걸음이었거든. 그래서 부대표가 몇몇 이사와 연합해 다음 주주총회에서 나에 대한 불신임안을 발의하려고 준비 중이야. 나에게는 지금 당장 상황을 뒤집을 만한 호재가 필요해. 그런데 마침 안 선생님이 투자 업계의 거물인 제이와 아는 사이래. 안 선생님이 나를 도와준다면 이번에는 반드시 내가 이기게 될 거야.”

“그러니까 지금 나한테 안 선생님에게 잘 보이려고 노력하라는 말이야?”

지승현은 무심한 눈빛으로 서다윤을 바라봤다. 덤덤해 보이지만 그 속에는 은은한 경멸이 담겨 있었다.

“너는 별로 쓸모가 없잖아. 그리고 그게 그렇게 어려운 일도 아니고 말이야. 내가 너한테 제이를 소개해 달라고 한다면 그렇게 해줄 수 있어? 아니잖아.”

서다윤은 지승현을 지긋이 바라보았다.

애초에 서다윤은 지승현에게 제이를 소개해 줄 필요가 없었다.

서다윤이 바로 제이였기 때문이다.

서다윤은 대학교 때 금융을 전공했으나 졸업한 뒤에는 금융과 관련된 일을 하지는 않았다.

그래서 사람들은 서다윤이 공부를 열심히 하지 않고 4년 동안 허송세월을 했기 때문에 별 볼 일 없이 살고 있다고 생각했다. 그래서 아무도 몰랐다. 서다윤이 금융 분야 쪽으로 엄청난 재능을 가지고 있다는 걸.

그러나 재능이 있다고 하여 그 분야를 무조건 사랑하는 것은 아니었다.

애초에 금융을 전공한 이유는 가족들의 강요 때문이었고, 사실 서다윤이 사랑하는 것은 조향이었다.

서다윤의 꿈은 조향사가 되는 것이었다. 꿈을 이루기 위해 서다윤은 특별히 작은 공방을 마련해 매일 향료를 다루며 언젠가는 자신만의 향수 브랜드를 만들기 위해 노력했다.

마치 디올이나 샤넬처럼 말이다.

서다윤이 투자 업계의 거물 제이가 된 계기는 남편이 힘겹게 사업하는 모습을 옆에서 지켜봤기 때문이다.

신분을 숨긴 채 줄곧 뒤에서 묵묵히 힘을 키운 것도, 언젠가 지승현의 사업에 위기가 닥쳤을 때 든든한 버팀목이 되어주기 위해서였다.

그러니 서다윤도 사실 나름대로 가정을 위해 헌신을 한 셈이었다.

그러나 돌아온 것은 남편의 배신이었다.

게다가 더 우스운 건 안효민이 뻔뻔하게도 제이를 안다고 떠벌리고 다녔다는 점이었다.

“지승현, 너는 내가 우습나 봐?”

서다윤이 피식 웃음을 터뜨렸다.

지승현은 마음에도 없는 말을 했다.

“그런 뜻이 아니야. 너도 알다시피 나는 3년 동안 치료를 받았어. 다들 그러던데 사람은 삶이 너무 편해지면 허튼 생각을 하게 된대. 나는 네가 집에서 하는 일도 없이 지내다가 괜히 허튼 생각을 할까 봐 걱정돼서 그러는 거야.”

“허튼 생각? 그게 뭔데?”

두 사람이 대화를 나누는 사이 안효민이 웃으며 다가왔다.

지승현은 곧바로 자리에서 일어나며 말했다.

“방금 다윤이랑 의논을 마쳤어요. 앞으로 지아의 등하교는 다윤이가 대신 맡아 줄 거예요.”

안효민은 일부러 놀란 표정으로 말했다.

“그건 좀... 다윤 씨한테 너무 폐 끼치는 건 아닐까 싶네요. 그냥 가정부한테 부탁할게요.”

“그냥 내 말대로 해요. 다윤이가 세심한 편이라 가정부한테 맡기는 것보다 나을 거예요.”

“그러면 다윤 씨는...”

“다윤이는 이미 동의했어요.”

서다윤은 힘주어 주먹을 움켜쥐더니 자리에서 일어나며 가차 없이 부정했다.

“나는 동의한 적 없어요. 동의할 생각도 없고요.”

바로 그 순간, 서다윤은 결심했다. 지승현과 좋게 헤어질 생각은 이제 없었다.

사실 서다윤은 평화롭게 이혼을 제안할 생각이었는데 이제는 마음이 바뀌었다.

다른 이의 진심을 짓밟은 사람이 좋은 결말을 맞이할 필요는 없으니 말이다.

지승현의 안색이 어두워졌다. 서다윤은 오늘따라 유난히 반항적이었다.

말 잘 듣고, 배려심 많고, 순순히 굴던 평소와는 다른 모습이었다.

분위기가 완전히 얼어붙은 상황이었다.

“탕, 탕, 탕! 저한테 총이 있으니까 다들 어서 항복해요!”

안효민의 다섯 살 된 딸 안지아가 핑크색의 무언가를 손에 쥔 채 장난스럽게 그들을 향해 총을 쏘는 시늉을 했다.

딸의 손에 들린 것을 본 순간 안효민은 표정이 확 바뀌더니 이내 호통을 쳤다.

“그건 어디서 난 거야?”

남녀 간의 일에 전혀 경험이 없는 서다윤이라 해도, 모양만으로 그것이 무엇인지 알 수 있었다.

안지아가 갑자기 손가락으로 서다윤을 가리켰다.

“이건 아줌마 방에서 가져온 거예요.”

지승현은 충격을 받았고, 곧 눈동자에 분노가 서서히 번져가기 시작했다.

자신이 했던 말이 정말로 현실이 되어 버린 것인가?

아내가 욕구를 참지 못해 저런 물건까지 사용했다는 사실에 남자로서 체면이 서지 않았다.

지승현은 손을 뻗어 그것을 낚아채더니 수치스러움에 역정을 내며 서다윤에게 따져 물었다.

“서다윤, 너 욕구불만이야?”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
84 Chapters
บทที่ 1 ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม SAVE FELIX! (1/2)
บทที่ 1ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม SAVE FELIX!เจมส์เคลียร์เกมจบไปอีกเกมแล้ว เขาจ้องมองหน้าจอมอนิเตอร์พื้นหลังสีดำที่มีรายชื่อผู้จัดทำเฉียดร้อยรายชื่อไหลผ่านไปเรื่อย ๆ ด้วยความว่างเปล่า“จบแล้ว? แค่นี้?”ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เขาเลื่อนดูรายชื่อเกมในสโตรม เกมในรายการที่เขามีอยู่ต่างก็ถูกเคลียร์ไปจนหมด เก็บถ้วยความสำเร็จไปจนเกือบครบ ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกภาคภูมิใจหรืออยากนำไปโอ้อวดกับเพื่อนเหมือนเคยน่าเบื่อหน่ายเหลือเกินด้วยความที่ไม่รู้จะทำอะไรต่อ ทั้งยังทำใจทิ้งหน้าจอไปสะสางงานที่คั่งค้างไม่ได้ เจมส์จึงกดเข้าไปที่หน้าต่างเกมออกใหม่ในสโตรม รายชื่อเกมและหน้าปกฉูดฉาดไหลผ่านตาไป บ้างก็สะดุดตาแต่ราคาแพงเกินกำลังซื้อ บ้างก็นำเสนอได้น่าสนใจแต่ไม่ใช่แนวที่เขาชอบ พลันหน้าจอก็กะพริบวูบก่อนทุกเกมจะเลื่อนลงไปด้านล่าง“อะไรกันนี่ รีเฟรชเหรอ”เจมส์เลื่อนสายตาไปที่ด้านบนสุด สัญลักษณ์ ‘ใหม่ล่าสุด’ ขึ้นเด่นหรา เกมที่เพิ่งปล่อยตัวมาไม่กี่วินาทีจนรีเฟรชเข้ามาแทรกให้ทุกเกมร่วงลงไปทั้งแถบคือเกมอะไรกันนะ‘SAVE FELIX!’เมื่อกดเข้าไปดูเจมส์ก็ต้องผิดหวัง เกมใหม่ล่าสุดที่เขาน่าจะกดเข้าชมเป็นรายแรก
Read more
บทที่ 1 ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม SAVE FELIX! (2/2)
ตี๊ดดดดดดดดดดดดเสียงแหลมสูงบาดแก้วหูเหมือนสัญญาณเตือนภัยปลุกให้เจมส์ตื่น ไม่สิ เขาจะต้องหลับตาอยู่เป็นแน่ ในเมื่อเขามองอะไรไม่เห็นเลย‘สวัสดี นักผจญภัย’ตัวอักษรพิกเซลเรืองแสงปรากฏขึ้นในความมืดโดยฉับพลัน เจมส์รีบหรี่ตาลงแล้วหันหน้าหนีด้วยความแสบตา แต่เขาพยายามหันไปกี่ที ก็ขยับใบหน้าไม่ได้ราวกับว่าเขาไม่ได้เป็นผู้ควบคุมร่างกายตัวเอง...หรือไม่มีร่างกายให้ควบคุมอยู่แล้วภาพขอบจอมอนิเตอร์พุ่งเข้ามา เสียงแตกหักและเสียงข้าวของพังทลาย ทุกอย่างย้อนกลับเข้ามาฉายซ้ำในหัวของเจมส์ สภาพเช่นนั้นหากไม่ได้ตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาล…ก็คงตายไปแล้ว‘คุณคงเข้าใจสถานการณ์แล้ว ขอเริ่มบทนำอีกครั้ง ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม SAVE FELIX!’ชื่อเกมน่าโมโหสะกิดต่อมของเจมส์ทันทีที่เห็นจนอดที่จะหางตากระตุกไม่ได้ “เดี๋ยวก่อน เข้าใจอะไร? แล้วเกมบ้านั่นมาเกี่ยวอะไรด้วย!”‘ขอให้นักผจญภัยโชคดี’ตัวอักษรพิกเซลแตกตัวกระจัดกระจาย แสงสว่างวาบออกมาจากกลางหน้าจอ ดั่งมีมือมาฉีกเปิดม่านเพื่อเริ่มการแสดง เจมส์หลับตาแน่นปี๋หนีแสงบาดตา เมื่อเริ่มจะปรับความคุ้นชินได้แล้วจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเขายืนอยู่ในบ้านไม้เก่าทรุดโทรมหลังหน
Read more
บทที่ 2 แม่นางเฟลิเซีย ข้าไม่ใช่ชาวไร่!
บทที่ 2แม่นางเฟลิเซีย ข้าไม่ใช่ชาวไร่!เสียงลูกบิดประตูดังขึ้น เจมส์ขนหัวลุกขึ้นมาทันที สายตาที่ถูกฝึกปรือให้มองทะลุทุกอันตรายมากว่าสองชั่วโมงกวาดมองอย่างรวดเร็ว เจมส์ก้าวพรวดผ่านเอ็นพีซี[1]ผู้แทนพระราชาและเอ็นพีซีแม่พระเอก มือคว้าผ้ากันเปื้อนของคุณแม่โยนไปที่แอ่งน้ำหน้าประตูห้องอย่างพลิ้วไหวแอ๊ดประตูไม้เก่าคร่ำครึเปิดออก กวาดเอาผ้ากันเปื้อนออกไปด้วย“เสร็จกัน!” เจมส์สบถด้วยความหัวเสีย เขามองข้าวของเครื่องใช้ในบ้านทั้งหมด หาไอเทมช่วยชีวิตโดยด่วน หมอนี่เป็นพระเอกประสาอะไร ทำไมถึงได้แร้นแค้นขนาดนี้ ในบ้านแทบจะไม่มีอะไรด้วยซ้ำนอกจากโต๊ะกินข้าวกับเก้าอี้เฟลิกซ์ก้าวออกมาจากห้องแล้ว เท้าขวาวางลงบนพื้นลื่นเปียกน้ำเป็นแอ่งตามความคาดหมาย จังหวะที่เจ้าตัวกำลังจะล้มหงายหลังเด็กหนุ่มกลับคว้าขอบประตูไว้ได้ เจมส์ถอนหายใจโล่งอก ดูท่าในความเป็นจริงเจ้าหนุ่มนี่ก็ไม่ได้สิ้นหวังเท่าในเกมขอบประตูไม้เก่าผุพังจนรองรับน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาไม่ได้แตกหักออก ทำให้เฟลิกซ์ที่กำลังดึงตัวกลับมาลื่นน้ำอีกครั้งหกคะเมนล้มไปข้างหน้าแทนข้างหน้า ที่มีขอบโต๊ะกินข้าวรออยู่!เจมส์เบิกตากว้างเท่าไข่ห่าน เป็นไข่ห่านที่แ
Read more
บทที่ 3 ตั๋วสถานการณ์พาหมดตัว
บทที่ 3ตั๋วสถานการณ์พาหมดตัวเจมส์ยกกีตาร์ขึ้นสูง ป่าวประกาศอย่างเต็มภาคภูมิ แต่น้ำหนักโปร่งเบาในมือและขนาดที่เล็กไม่ชินมือกลับทำให้เขารู้สึกแปลกใจ เจมส์ลดกีตาร์ลงมาดูกีตาร์ที่เขาซื้อมาจากร้านค้าระบบมีลักษณะคล้ายลูกแพร์ผ่าครึ่ง ขีดแบ่งเสียงก็มีเพียงเจ็ดขีดทำให้ส่วนลำคอสั้นลงจนยาวเกินครึ่งของกีตาร์ในหอของเจมส์มานิดเดียว แถมสายยังวางตัวเรียงกันเป็นคู่ขนานมากกว่าหกสายตามปกติของกีตาร์โปร่งอีกต่างหาก‘ระบบ นี่มันอะไร? ไม่ใช่กีตาร์นี่!’‘นี่คือพิณลูต เครื่องดนตรีสายต้นกำเนิดของกีตาร์โปร่ง ก็เหมือน ๆ กับกีตาร์โปร่งนั่นแหละ ทดแทนกันได้’คำตอบส่ง ๆ อย่างไร้ความรับผิดชอบของระบบทำเอาเจมส์เส้นเลือดในสมองแทบปริแตกจากเลือดที่พุ่งกระฉูดด้วยความโมโห ‘เหมือนก็แย่แล้ว! ฉันเล่นไอ้นี่ไม่เป็นว้อย หลอกขายกันชัด ๆ!’‘นักผจญภัยได้ประกาศอาชีพออกไปแล้ว ถึงจะเล่นไม่เป็นก็ต้องเล่นให้เป็น หากคุณไม่มั่นใจในศักยภาพ ในร้านค้าระบบเรามีคู่มือขาย…’‘ไสหัวไป!’เจมส์ปัดหน้าจอพิกเซลทิ้งด้วยอารมณ์เดือดดาล ดีที่เอ็นพีซีทั้งหลายเลิกสนใจมองเขาแล้ว ไม่อย่างนั้นคงเห็นภาพเขาเต้นแร้งเต้นกา ตีกับอากาศราวกับคนบ้าเจมส์สูดหายใจเข้
Read more
บทที่ 4 พ่อหนุ่มรูปงาม เจ้าชายหน้าหล่อนั่นมันเป็นใคร?
บทที่ 4พ่อหนุ่มรูปงาม เจ้าชายหน้าหล่อนั่นมันเป็นใคร?ด้วยเหตุนี้ จุดมุ่งหมายต่อไปของเจมส์กับเฟลิกซ์จึงเป็นเมืองซอเรนทานา เพื่อไปนำดาบลีอาธิล ดาบเวทประจำตระกูลแอชเชอร์ซึ่งถูกฝังร่วมกับนายคนก่อนของมันกลับคืนสู่มือผู้สืบทอดแต่ก่อนอื่น “เฟลิกซ์ เจ้ามานี่”หลังจากที่พวกเขาตุนเสบียงจนกินไปได้เป็นปีแล้ว เงินสนับสนุนที่ทางการให้มาก็ยังเหลืออีกเกินครึ่ง เจมส์จึงจูงเฟลิกซ์เข้าร้านขายเสื้อผ้าในตัวเมือง จะให้ผู้กล้าที่ติดป้ายพระเอกของเกมเดินทางไปด้วยเสื้อผ้าเก่ามอซอเต็มไปด้วยรอยปะชุนได้อย่างไรกันเฟลิกซ์พอเห็นจุดหมายก็ดึงมือกลับไป “ท่านเจมส์ ไม่ต้องหรอกขอรับ จะเป็นการเสียเงินโดยเปล่า”“เสื้อผ้าไม่กี่ชุดจะใช้เงินสักเท่าไรกันเชียว วางใจเถอะน่า ถ้าซื้อพวกชุดสำเร็จไม่ได้สั่งตัดก็คงไม่ได้แพงมาก เจ้านี่ก็จริง ๆ เลย ออกมาผจญภัยด้วยหน้าตามอมแมมแบบนี้ใครจะไปเชื่อว่าเจ้าเป็นผู้กล้า ก่อนออกจากบ้านนอกจากจะไม่เช็ดหน้าเช็ดตา แม่เจ้ายังคลุมผ้าคลุมศีรษะมาให้อย่างมิดชิดอีก ถ้าเราไม่ได้กำลังไปตามหาดาบ ข้าคงนึกว่าเจ้าเป็นพ่อมดไม่ก็โจรหนีคดี” เจมส์คว้ามือเฟลิกซ์มาจูงใหม่ เขาต้องจับตาดูเจ้าเด็กนี่ทุกย่างก้าว จะไม่ย
Read more
บทที่ 5 เจ้าชายขี่ม้าขาวก็คือข้า!
บทที่ 5เจ้าชายขี่ม้าขาวก็คือข้า!ตามหาอยู่นานสองนานกว่าเจมส์กับเฟลิกซ์จะหาม้าได้ ทั้งม้าเช่าและม้าซื้อในยามนี้ล้วนขาดแคลนอย่างหนัก เนื่องจากอุบัติการณ์อันเดดที่เมืองซอเรนทานา ส่งผลให้มีทั้งนักผจญภัยเดินทางไปรับภารกิจกำจัดอันเดดเพื่อรับรางวัล ทั้งผู้ที่เดินทางลี้ภัยมาจากเมืองซอเรนทานาเข้าสู่เมืองหลวง ไม่ว่าใครต่างก็ต้องการสัตว์พาหนะในการเดินทางกันทั้งนั้นเมื่อจ่ายเงินเรียบร้อย เจมส์ก็ติดอานบนหลังม้าอย่างแน่นหนา ระหว่างนั้นเขาจึงเพิ่งจะนึกบางอย่างที่สำคัญมากได้เหงื่อเย็นผุดขึ้นมาตามกรอบหน้า เจมส์เพิ่งจะคิดได้ว่าเขาขี่ม้าไม่เป็น! ตามจริงคือเขายังไม่มีใบขับขี่ด้วยซ้ำมานับประสาอะไรกับม้า สิ่งเดียวที่เขาขี่ได้อย่างถูกกฎหมายคือจักรยาน แต่นักผจญภัยบ้านไหนเขาขี่ม้าไม่เป็นกันเล่า! เจมส์หันไปหาเฟลิกซ์อย่างแข็งทื่อด้วยความประหม่าเต็มกลืน “เจ้าขี่ม้าเป็นหรือไม่?”“ข้าน้อยไม่ได้ขี่ม้ามานานมากแล้ว แต่คิดว่ายังพอจะรื้อฟื้นได้อยู่ขอรับ” เฟลิกซ์ว่าพลางเหยียบโกลนกระโดดขึ้นหลังม้าด้วยท่วงท่าสง่างาม ไม่มีท่าทีอย่างผู้ที่ร้างการฝึกปรือเลยสักนิด“โอ้ งั้นเหรอ งั้นก็ดี ๆ” เจมส์เหงื่อตกยิ่งกว่าเก่า เรื่องค
Read more
บทที่ 6 สกิลติดตัว ดาเมจ[1]อยู่ไหน?!
บทที่ 6สกิลติดตัว ดาเมจ[1]อยู่ไหน?!เสียงกรีดร้องดังมาจากมุมมืดริมถนนในส่วนที่เคยเป็นตลาด ท่ามกลางม่านหมอกหนาชั้น ผู้คนที่ถูกปิดกั้นการมองเห็นอยู่เดิมต่างก็ผวาแตกตื่น“อันเดด! อันเดดมาแล้ว!”“รีบไปกันเถอะ” เจมส์ได้ยินดังนั้นก็ดึงแขนเฟลิกซ์ให้หนีไปอีกทาง แต่แขนผอมบางข้างนั้นกลับหลุดออกจากมือเขาไป เฟลิกซ์พุ่งตัวไปตามเสียงร้องแล้วเจมส์สบถออกมาอย่างหัวเสีย ทำไมเจ้าหนุ่มนี่ถึงชอบเอาตัวเข้าไปอยู่ในอันตรายเสียเหลือเกิน แม้จะทั้งโมโหและหวาดกลัว แต่ชีวิตเขาดันผูกติดกับพระเอกดวงซวยที่ชอบวิ่งไปฆ่าตัวตายนี่สิ เจมส์ได้แต่กัดฟันวิ่งตามเฟลิกซ์ไป “เฟลิกซ์ รอข้าด้วย!”เสียงร้องโหยหวนชวนขยะแขยงลอยแทรกตัวมาในหมอกเทามืดครึ้ม เจมส์คว้าพิณโบราณมาจากหลัง เขาสำรวจสกิลของตัวเองมาแล้วรอบหนึ่ง คิดไว้ว่าจะเรียนรู้ให้ดีหลังจากได้ที่พักที่ปลอดภัยแล้ว ตอนนี้คงได้แต่หวังพึ่งสัญชาตญาณที่สั่งสมมาจากการเล่นเกมกีตาร์ นีโมและทักษะที่ติดมาในประวัติตัวละครแล้ว!“แสงทองทอกระทบยอดหญ้า!”นิ้วเรียวสะกิดสาย ดีดบรรเลงดนตรีที่เขาไม่รู้จักออกมา ตัวโน้ตร้อยเรียงอยู่ในหัวเสมือนเคยเล่นเพลงนี้มานับครั้งไม่ถ้วน เสียงแจ่มใสดั่งฟากฟ้าแ
Read more
บทที่ 7 ผู้แรกที่ทำให้พระเอกโกรธได้คือเอล์ฟขี้เมา
บทที่ 7ผู้แรกที่ทำให้พระเอกโกรธได้คือเอล์ฟขี้เมา‘ตะเกียงติดตาม’ ตะเกียงไฟลอยได้ที่จะตามติดคุณทุกย่างก้าว น่าสนใจชะมัด! เจมส์กดเข้าไปอ่านข้อมูลเพิ่มเติมแต่ดวงหนี่งใช้ได้เพียงสามวัน ส่วนราคาก็...หนึ่งพันห้าร้อย! แต้มโชคดีที่เขาเก็บเกี่ยวจากการช่วยชีวิตเฟลิกซ์ตามรายทางเพิ่งมีรวมหนึ่งพันสามร้อยห้าสิบแต้มเท่านั้น ยิ่งหมดช่วงโปรโมชันผู้เล่นใหม่แล้วระบบก็ยิ่งกดแต้มรางวัลลงไปอีกเป็นเท่าตัวอะไรกัน ขนาดของที่โคตรโกงอย่างตั๋วสถานการณ์ยังราคาแค่หนึ่งร้อยแต้มเอง ว่าแล้วก็ซื้อมาเก็บไว้สักหน่อย...เจมส์ตาแทบถลน ตั๋วสถานการณ์ที่เขาสุดจะชื่นชอบกลับเป็นไอเทมจำกัดจำนวน มีวางขายเพียงแค่ใบเดียวเท่านั้น!ไอ้ระบบระยำ ไม่คิดจะเตือนเรื่องนี้กันก่อนเลยหรือไง! และยังมีหน้ามาขายอย่างกระตือรือร้น กดดันให้เขารีบซื้ออีก ระบบเฮงซวย!เจมส์ได้แต่กระฟัดกระเฟียดอยู่ในใจแล้วเลื่อนดูไอเทมต่อ หากไม่นับเรื่องน่าโมโหการดูร้านค้าครั้งนี้ก็นับว่าสนุกได้อยู่บ้าง ของที่วางขายมีทั้งคริสตัลอุ่น ไอเทมเพิ่มความอบอุ่นให้กับร่างกาย ขี้ผึ้งขัดสายพิณฟรุ้งฟริ้ง ไอเทมดูแลอุปกรณ์หากินที่จะทำให้มีประกายรุ้งออกมาขณะเล่นเพลง ปลายเชือกเชื่
Read more
บทที่ 8 เอล์ฟขี้เมา กับ นักบวชขี้เซา
บทที่ 8เอล์ฟขี้เมา กับ นักบวชขี้เซา“ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”เฟลิกซ์ตรงปรี่เข้าไปผลักเอล์ฟขี้เมากลิ้งลงจากเนินฝังร่างของบิดาไปนอนแผ่อยู่ด้านข้าง เจมส์มองด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เคยเห็นเด็กหนุ่มผู้นี้แสดงความเกรี้ยวกราดมาก่อน เฟลิกซ์ลูบเนินดินไปมาปัดเศษดินเศษหญ้าที่ถูกรุกรานจนแหว่งเป็นหย่อม ดวงตาแอเมทิสต์วูบไหวไปด้วยความห่วงใยปนเจ็บแค้นเจมส์เดินเข้าไปหาเขาอย่างช้า ๆ วางมือบนไหล่สั่นเทาของเฟลิกซ์อย่างนุ่มนวลด้วยรู้ว่าตอนนี้เด็กหนุ่มอยู่สภาวะจิตใจไม่มั่นคง “เฟลิกซ์ เป็นอะไรไหม?”“ท่านพ่อ เหตุใดจึงได้ลบหลู่ดูหมิ่นท่านพ่อถึงเพียงนี้ แค่นี้ท่านพ่อยังโดนลงทัณฑ์ไม่มากพอหรืออย่างไร...” เฟลิกซ์เม้มปากแน่น เขาไม่สามารถพูดอะไรต่อได้อีก หากพูดไปเขาจะต้องกลั้นน้ำตาแห่งอารมณ์ที่ถาโถมขึ้นมาไม่อยู่เป็นแน่เจมส์มองพระเอกด้วยความมึนตึง ตัวละครในเกมต้องมีอารมณ์ความรู้สึกขนาดนี้เลยหรือ จะเข้าถึงบทบาทเกินไปหรือเปล่า ทำไมถึงให้ความรู้สึก...เหมือนเป็นคนจริง ๆ ขนาดนี้ก่อนที่เจมส์จะหาคำพูดปลอบโยนเจอ เฟลิกซ์ก็สะบัดศีรษะ ไล่ความคิดต่าง ๆ นา ๆ ออกไป เด็กหนุ่มลูบเนินดินเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะลุกขึ้นยืน ”หาดาบลีอาธิลก
Read more
บทที่ 9 ขึ้นชื่อว่าพระเอก ย่อมต้องทรงพลัง!
บทที่ 9ขึ้นชื่อว่าพระเอก ย่อมต้องทรงพลัง!“สรุปคือทุกอย่างเริ่มจากเจ้าเอล์ฟดื่มเหล้าจนเป็นพิษในกระแสเวท?” เจมส์ฟังแล้วถึงกับนวดขมับ“ถูกต้อง วิธีรักษาที่เร็วสุดคือหาแหล่งพลังเวทมนตร์ให้ดูดซับโดยตรงเลยตามรอยเวทแห่งแสงจันทร์จนมาถึงสุสานแห่งนี้” นักบวชผู้ถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งหาวหวอด“แต่ก็นะ พอข้ากับเรมเดินลากคอกันมาถึงที่นี่ จู่ ๆ ก็วูบลงไป” เอล์ฟโบกมือลงประกอบการเล่า“พวกข้าตกลงไปในหลุมนั้นที่มีคนขุดไว้อยู่แล้ว” เรมชี้ไปที่หลุมฝังดาบเวทลีอาธิล “ข้าเหนื่อยมากแล้วก็เลยนอน”“ส่วนข้าปีนขึ้นมาหาเรมในความมืดและหมอกขุ่นมัวไม่เจอ ก็เลยหยุดพักแล้วดื่มเหล้าที่พกมาต่อ เห็นหลุมนี้ไม่มีคนกลบน่าสงสารเลยปิดฝาโลงแล้วกลบให้ ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะอยู่ในนั้น” คนเมาเล่าไปก็หัวเราะขบขันกับเหตุการณ์ไร้แก่นสารที่เกิดขึ้น“แล้วพวกเจ้าก็มา จบแล้ว” นักบวชล้มตัวลงนอนทันทีที่เล่าจบ“...”เจมส์เงียบไปดั่งคลื่นลมสงบก่อนพายุจะมา“ตื่นขึ้นมาก่อนโว้ย! เรื่องแบบนี้ใครมันจะไปเชื่อได้ลง! ขี้เมากับขี้เซาพากันลากคอฝ่าดงอันเดดกระหายเลือดมานอนกอดดาบโดยไร้รอยขีดข่วน แล้วยังใจดีช่วยฝังหลุมให้กันเองอีก ใครเชื่อก็บ้าแล้ว!”“ท่านเจม
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status