Library
Maghanap
Home / โรแมนติก / ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส / บทที่ 29

Share

บทที่ 29

Author: อักษรามณี
last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-05 15:37:37

หญิงสาวหลุดเสียงครางลึกในลำคอแต่ริมฝีปากที่เผยอออกเปิดโอกาสให้ริมฝีปากหนาประกบปิดมันไว้อีกหนก่อนช

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 40

    “หนูไอซ์...โอ...วีนัส!”ร่างสูงถลาเข้าไปถึงร่างน้อยของเด็กหญิงที่นั่งบนพื้นเนื้อตัวเปียกปอนและเสื้อผ้าเลอะเทอะด้วยเศษดินและใบไม้ เฮเดนดีใจเหมือนได้พบสิ่งอัศจรรย์แต่แล้วเขากลับต้องพบกับความตระหนกเมื่อเห็นว่าไอสวรรค์นั่งอยู่ข้าง ๆ ร่างบอบบางที่นอนคว่ำหน้าโดยเด็กน้อยพยายามเขย่าแขนทว่าร่างนั้นกลับแน่นิ่งไม่ตอบสนอง“คุณลุงเฮเดน...ช่วยมีมี๊ด้วยค่ะ...ช่วยมีมี๊ด้วย”ไอสวรรค์ร้องไห้ลั่นขณะจับแขนมารดาเขย่าไปมา หนูน้อยมีท่าทีตื่นกลัวจนชายหนุ่มต้องรีบเข้าไปช่วยประคองร่างของมนัสวีที่นอนสลบไว้ในอ้อมแขน“วีนัส...วีนัส...เกิดอะไรขึ้นหนูไอซ์ มีมี๊เป็นอะไร”“มีมี๊...มีมี๊จะวิ่งมาหาหนูไอซ์...แล้ว...ฮือๆ...แล้ว...มีมี๊ล้ม”ไอสวรรค์ที่พูดเสียงขาดเป็นห้วงพลางก็ร้องไห้ขยับเข้ามาใกล้ขณะร่างสูงใหญ่กอดร่างเล็กที่นอนคอพับคออ่อนไว้ในอ้อมแขนแน่น เฮเดนเห็นเด็กหญิงร้องไห้ไม่หยุดจึงพูดปลอบขวัญ“โอ๋...ไม่ร้องนะจ๊ะหนูไอซ์...ไม่ร้องนะ...เดี๋ยวลุงเฮเดนจะพามีมี๊กลับเดี๋ยวนี้...โอ...พระเจ้า!...นี่มันอะไรกัน!”แล้วชายหนุ่มก็ร้องออกมาด้วยความตกใจอีกครั้งเมื่อเห็นรอยเ

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 39

    “มีอะไรเฮเลน่า?”“คุณเฮเดนคะ แย่แล้วล่ะค่ะ เอ้อ...คือว่า...คุณหนูไอซ์ไม่ทราบว่าไปเล่นอยู่ที่ไหน ป้าพยายามตามหาตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้วแต่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เจอเลยค่ะ”“หนูไอซ์!”มนัสวีถึงกับอ้าปากค้างหลังจากอุทานออกมาด้วยความตระหนก หัวใจของเธอเหมือนหลุดหายไปและหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด“หาดีแล้วหรือยัง ให้คนของฉันช่วยออกตามหาหรือเปล่า?” ชายหนุ่มเสียงเข้มและใบหน้าเริ่มเครียด เฮเลน่าพยักหน้าเหงื่อแตกพลั่ก“ฉันให้พวกบอดี้การ์ดช่วยกันหาจนทั่วแล้วค่ะ แต่ก็ไม่เจอคุณหนูไอซ์เลย ไม่รู้ว่าไปเล่นที่ไหน ตอนนี้ก็จะมืดแล้วด้วยแถมฝนก็ยังตกอีก”“หนูไอซ์ลูกแม่”มนัสวีอุทานเสียงเบาหวิว หัวใจของเธอเต้นเหมือนกลองรัวและร้อนรุ่มไปหมดในหัวใจ มือของหญิงสาวเย็นเยียบเหมือนถูกแช่ในหุบน้ำแข็ง ร่างบางสั่นเทาขณะหันกลับไปและกวาดสายตาไปรอบ ๆ เห็นแต่สายฝนโปรยปรายและบรรยากาศที่เริ่มครึ้มลงทุกที“ไปเรียกคนของฉันทั้งหมดมา!” เฮเดนลั่นเสียงอย่างหัวเสียและทำเอาแม่บ้านถึงกับสะดุ้ง “บอกให้ทุกคนออกค้นหาหนูไอซ์เดี๋ยวนี้ ถ้าไม่เจอไม่ต้องกลับมาหาฉัน!”“คะ...ค่

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 38

    มนัสวีทำสีหน้าเหมือนตกใจเพราะใบหน้าคร้ามเข้มอยู่ใกล้เกือบชิดจนหญิงสาวหน้าแดงขณะเหลือบมองคนขับที่นั่งด้านหน้าแต่ดูเหมือนเขาจะไม่ขยับตัวและไม่ได้สนใจจะมองผ่านทางกระจกมองหลังแต่อย่างใดราวกับคนของเฮเดนมีหน้าที่อย่างเดียวเท่านั้นคือบังคับพวงมาลัยรถ“เฮเดน...อย่าค่ะ...คนของคุณ...”หญิงสาวกระซิบเสียงผาดแผ่วขณะยันหน้าอกกว้างที่ดันลำตัวของเธอด้วยฝ่ามือบาง เฮเดนทำเหมือนไม่สนใจหนำซ้ำยังกระหวัดแขนข้างหนึ่งกอดเธอเอาไว้และกดริมฝีปากลงบนมุมปากของหญิงสาว“วีนัส”เขากระซิบเสียงพร่าและมนัสวีรู้สึกถึงมือแข็งเกร็งที่จับแขนของเธอไว้แน่น สติของเอเริ่มแตกซ่านและมือที่ยันหน้าอกของเขาแท้จริงอ่อนเปียกและแทบจะต้านไม่ไหวตั้งแต่ตอนที่เขาขยับเข้ามาใกล้นั่นแล้ว“เฮเดน...อย่าค่ะ...”“คุณเป็นเมียผมนะวีนัส...ผมจะจูบ หรือทำอะไรกับคุณที่ไหนเมื่อไหร่ก็ได้”“แต่นี่มันในรถนะคะ แล้วคนของคุณ”“เขามีหน้าที่ขับรถ...เจอร์ราด...ออกรถ!”เฮเดนสั่งคนของเขาก่อนที่รถจะเคลื่อนออกจากหน้าเรือจำตามคำบัญชาอย่างเชื่องช้าขณะนัยน์ตาคู่คมสีอำพันยังจับจ้องอยู่ที่กลีบปากนุ่ม มันเผ

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 37

    การไปเยี่ยมที่เรือนจำในบอสตันเป็นครั้งที่สองในรอบไม่ถึงหนึ่งเดือนของมนัสวีสร้างความประหลาดให้แก่พี่ชายของเธอเป็นอย่างมาก และการไปครั้งนี้มาร์คก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของน้องสาวหลายอย่าง ทั้งใบหน้าที่ซูบลงและท่าทีแปลกไปเหมือนคนอมทุกข์ไว้ข้างในหากเขาก็ไม่ได้ซักไซ้นอกจากการถามถึงสารทุกข์สุกดิบในช่วงเวลาที่เธอต้องอยู่ตามลำพังกับลูกสาวโดยปราศจากความช่วยเหลือจากเขาเหมือนแต่ก่อนและสำหรับมนัสวี เธอเพียงต้องการพบหน้ามาร์คเพื่อที่จะเห็นว่าเขาสบายดีโดยไม่ปริปากบอกเรื่องที่ตอนนี้เธอกับไอสวรรค์อยู่ภายใต้การกักกันของเฮเดนเพราะเกรงว่าพี่ชายจะไม่สบายใจ เธอรู้ดีว่าหากมาร์ครู้เรื่องเข้าเขาก็คงทุกข์ใจหนักยิ่งกว่าน้องสาวหลายเท่า หญิงสาวพูดคุยกับพี่ชายขณะเข้าเยี่ยมผู้ต้องขังตามกฎของเรือนจำในเวลาเดียวกันนั้นที่เฮเดนนั่งรออยู่ในรถหรูด้านนอกร่างสูงใหญ่นั่งบนเบาะหลังคนขับ ประธานเจคอป แอร์โรว์คราฟนั่งด้วยอาการสงบนิ่ง ใบหน้าคร้ามเข้มดูเหมือนเรียบเฉยหากแต่ประกายตาสีน้ำตาลสว่างดุจอำพันกลับจ้องมองที่ด้านหน้าเรือนจำซึ่งมีนายตำรวจคอยเฝ้าอยู่โดยไม่ยอมละสายตาไปทางใด หลายครั้งที่เขาระบายลมหายใจหนัก

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 36

    “มีมี๊บอกหนูไอซ์แล้วค่ะ และหนูไอซ์ก็จะไม่ดื้อ”“เก่งมากค่ะคนเก่งของป้า” เฮเลน่ายิ้มหวาน “ว่าแต่ว่า...เช้านี้หนูไอซ์อยากทานอะไรคะ เดี๋ยวป้าจะได้ไปเตรียมมาให้”“หนูไอซ์อยากทานขนมปังค่ะ”“อย่างเดียวหรือคะ”“ไข่ดาวด้วยได้มั้ยคะ”“ได้ซีคะ”“ป้าเฮเลน่าคะ”“อะไรหรือคะ”“หนูไอซ์...อยากไปทานขนมปัง...ในป่าเปลี่ยนสีค่ะ”แม่บ้านย่นคิ้วก่อนถาม “ป่าเปลี่ยนสีเหรอคะ”“อยู่ข้างนอกนู่นค่ะ มีมี๊ชอบพาหนูไอซ์ไป”เด็กหญิงชี้มือออกไปที่นอกหน้าต่างซึ่งแม่บ้านวัยกลางคนมองตามก็เห็นว่าสถานที่ที่เด็กหญิงพูดถึงคือสวนป่าใกล้คฤหาสน์ซึ่งโดยปกติไม่ค่อยมีใครเข้าไปยุ่งย่ามบริเวณนั้น เฮเลน่าเงียบไปชั่วอึดใจก่อนหันมาทางเด็กหญิง“เกรงว่าจะไม่ได้กระมังคะ”“ทำไมล่ะคะ”ไอสวรรค์เอียงคอเชิงสงสัยแต่ไม่ทันที่แม่บ้านจะตอบคำถามนั้นก็มีอีกเสียงแทรกขึ้น“เอ...ได้ยินว่าจะไปไหนกันเหรอคะ คุณแม่บ้าน”เฮเลน่าหันไปมองร่างระหงของสาวยุโรปเชื้อสายเอเชียในชุดกระโปรงรัดรูปสีเทาที่เดินเข้ามาและหยุดมองคนทั้งสองซึ่งกำลังนั่งพูดคุยกัน

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 35

    แผนร้ายที่ซ่อนเร้น เฮเดนเงยหน้าจากแลปท็อปบนตักขณะนั่งที่เก้าอี้หน้าระเบียงห้องนอนซึ่งด้านนอกคือสีสันของสวนป่าเปลี่ยนสีถูกฉาบทาด้วยแสงแดดอ่อนในเช้าที่ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าครามเมื่อได้ยินเสียงบานประตูห้องถูกผลักเข้ามาและใครคนหนึ่งก้าวมาหยุดตรงหน้าเขา ปื้นคิ้วหนาบนใบหน้าคร้ามเข้มขมวดเข้าหากันก่อนที่เขาจะปิดแล็ปท็อป “วีนัส...มีอะไร?” ชายหนุ่มตั้งคำถามหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวเลยเข่าด้วยความประหลาดใจที่วันนี้มนัสวีเข้ามาหาเขาแต่เช้าหลังจากที่เธอและลูกถูกกักบริเวณภายในคฤหาสน์ของเขามาเป็นเวลากว่าเดือน “เฮเดนคะ...ฉันมีเรื่อง...เอ้อ...อยากคุยกับคุณ”&nbs

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 5

    ใบหน้ารูปไข่ใต้กรอบเรือนผมดำขลับและยาวตรงยังคงหมดจดไม่ต่างจากสาวแรกรุ่น ทุกกระเบียดนิ้วของเธอคือความผ่องผาดอย่างธรรมชาติแม้ปราศจากเมคอัพฉูดฉาด แค่ริมฝีปากเคลือบ ลิปกลอสสีชมพูอ่อนก็ดึงดูดสายตาคนที่จ้องมองไม่เคยแปรเปลี่ยน...หากเวลาเท่านั้นที่เปลี่ยนไปและอะไรต่อมิอะไรก็ผันแปรไปจนหมดสิ้น“สวัสดี

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 4

    “มีมี๊...”“หนูไอซ์...เดี๋ยวเราจะ...เดินทางต่ออีกนิดนะจ๊ะ”“จาไปไหน?”พอลืมตาตื่นเต็มที่เด็กหญิงเจ้าของนัยน์ตาสีอำพันวาววามก็หันไปมองชายแปลกหน้าที่ยืนตรงหน้ามารดาและทำให้มนัสวีรีบอธิบาย“เราจะเดินทางต่ออีกนิดหน่อย แล้วเดี๋ยวเราจะกลับมาพักที่นี่นะจ๊ะ...โอเคนะ”“โอเคค่ะ”ไอสวรรค์รับปากมารดาแต่ยังทำหน

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 3

    “มิ้ม...ฟังพี่นะน้องรัก พี่บอกได้เพียงว่าน้องต้องดูแลรักษาตัวเองกับลูกให้ดี ใช่...ถึงหลานพี่จะมีสายเลือดของ...ของคนที่มิ้มรัก แต่เฮเดนไม่มีวันให้อภัยความผิดที่พี่ทำเอาไว้ และมันก็หมายถึงเธอด้วย”“มาร์ค...”ไม่ทันที่พี่ชายของเธอจะกล่าวต่อก็ได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่เตือนว่าหมดเวลาคุย มนัสวีจำต้องพาไอสวร

  • ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส   บทที่ 2

    “เฮเดน...ฉันขอโทษ...ฉันผิดไปแล้ว”“ไอ้เพื่อนบัดซบ!”สิ้นเสียงคำรามลั่นกระบอกปืนในมือของเฮเดนก็ฟาดลงบนหน้าของมาร์คจนสะบัด พี่ชายของเธอเลือดกบปากแต่ดูเหมือนมันยังไม่สาแก่ใจคนทำ มนัสวียังจดจำใบหน้าของนักธุรกิจเจ้าของกิจการยักษ์ใหญ่ตอนนั้นได้ดี เขาเหมือนซาตานที่ผุดขึ้นมาจากขุมโลกันต์ไม่ปาน“แกรู้มั้ยว่

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status