FAZER LOGINตอนที่ 3.คนสำคัญ
-ในรถ- “อีกสามวัน โรสจะกลับออสแล้วนะคะกันต์” น้ำเสียงหวานเอ่ยบอกเขาในขณะที่รถหรูเคลื่อนเข้ามาจอดบริเวณชั้นจอดรถของบริษัท การันต์ที่ได้ยินดังนั้นก็นิ่งไป ถึงเวลาที่เธอต้องกลับไปหาตัวจริงของเธอแล้วสินะ “ครับ” น้ำเสียงเฉยชาของอีกคนทำเอาโรสใจแป้ว ตอนนี้การันต์ไม่รู้เลย ว่าสิ่งที่ตัวเองทำอยู่มันดีหรือเปล่า แม้รู้ว่าไม่ถูกต้อง การที่เขาไปไหนมาไหนกับโรสเหมือนเดิม ราวกับว่าเธอยังไม่มีสามี แต่ในใจของเขามันก็ร่ำร้องหาแต่เธอ โชคดีที่ร่างสูงสามารถหักห้ามใจตัวเองได้ โดยไม่มีความสัมพันธ์ทางกายมาเกี่ยวข้อง แม้รู้ว่าสถานะที่ตัวเองเป็นอยู่มันไม่ต่างอะไรกับมือที่สาม แต่เพราะเขารักเธอและคำอ้อนวอนของเธอ ทำให้ประธานหนุ่มยังคงรอ “กันต์ ไปส่งโรสหน่อยนะคะ อีกนานเลยกว่าเราจะได้เจอกันอีก” โรสซุกหัวลงไปบนอกแกร่ง การันต์เมื่อเห็นท่าทีแบบนั้น เขาก็ไม่สามารถกปฎิเสธเธอได้เลยสักครั้ง “อื้ม บินกี่โมง เดี๋ยวกันต์ไปส่ง” “เย้~ กันต์ใจดีที่สุดเลยค่ะ โรสบิน 11 โมงค่ะ เดี๋ยวจะรออยู่ที่คอนโดนะ” จุ๊บ~ ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงสด เคลื่อนมาจุ๊บแก้มหนาอย่างเอาใจ การันต์ก็ได้แต่นั่งนิ่ง ยอมให้อดีตแฟนทำทุกอย่างตามที่เธอต้องการ หลายนาทีต่อมา…… “สวัสดีค่ะคุณกันต์” เจนนิสก้มหัวทักทายเจ้านายอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าอีกคนกำลังจะเดินเข้าห้องทำงาน “ครับ วันพุธฉันมีตารางงานอะไรที่สำคัญบ้างไหม” ประธานหนุ่มหยุดอยู่หน้าโต๊ะของเลขาสาว ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามเธอ “คะ? ออ้อวันพุธเหรอคะ เดี๋ยวเจนดูให้นะคะคุณกันต์” เจนนิสเด้งตัวลุกขึ้นยืน รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยที่ได้คุยกับเขาระยะประชิดเป็นครั้งแรก เธอแทบจะไม่กล้าสบตากับเขาเสียด้วยซ้ำ “วันพุธช่วงเช้าคุณกันต์มีนัดคุยธุระกับลูกค้าค่ะ ส่วนตอนบ่าย ไม่มีอะไรนะคะ” “ฉันอยากเลื่อนนัดคุยกับลูกค้าไปตอนบ่าย เธอช่วยจัดการให้ด้วยนะ” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยบอก เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เลขาสวยเงยหน้าขึ้นไปมองเขา “ค่ะคุณกันต์ เอ่อ…” ใบหน้าสวยชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าบนแก้มสากของการันต์มีรอยลิปสติกสีแดงติดอยู่ ไม่ต้องให้เธอเดาก็รู้อยู่แล้วว่าเจ้าของลิปสติกนั้นเป็นใคร ท่าทางอึออักของหญิงสาวตรงหน้าทำให้การันต์รู้สึกแปลกใจ “มีอะไรหรือเปล่า?” “คะคือว่า….มีลิปสติกเปื้อนแก้มคุณกันอยู่น่ะค่ะ” คำบอกเล่าของเลขาสาวทำเอาประธานหนุ่มชะงักไปเหมือนกัน มือหนายกขึ้นมาลูบแก้มของตัวเองเบาๆ หวังลบรอยนั่น แต่ดูเหมือนเขาจะรีบไปจนลบผิดฝั่ง “ฝั่งนี้ค่ะ เดี๋ยวเจนช่วยดีกว่า ขออนุญาตนะคะ” เธอบอก ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่บนโต๊ะทำงานขึ้นมาเช็ดแก้มให้เขา การันต์นิ่งงันไปชั่วขณะ เขาเผลอมองใบหน้าของเจนนิสใกล้ๆ จับหวะนั้นเองที่ทำให้ประธานหนุ่มเห็นว่าเธอมีหน้าตาที่จิ้มลิ้มเพียงใด ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยสนใจในหน้าตาหรือรูปร่างของเลขาคนใหม่เลยแม้แต่น้อย พอได้มาเห็นความสวยของเธอในระยะประชิด เขาถึงรับรู้ว่าเธอมีใบหน้าที่งดงามราวกับดารานางแบบ พรึ่บ พรึ่บ~ “เสร็จแล้วค่ะคุณกันต์ :)” เจนนิสผละหน้าออกจากประธานหนุ่ม ก่อนที่เธอจะคลี่ยิ้มส่งไปให้เขา การันต์จึงได้สติ “ขอบคุณ เชิญทำงานต่อเถอะ ฉันไม่กวนแล้ว” ตึก ตึก ว่าจบร่างหนาก็สาวเท้าหายเข้าไปในห้อง ด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเช่นเคย ไม่มีใครรู้ถึงความคิดเเละความเจ็บปวดของเขาที่ถูกซ่อนเอาไว้ด้านใน เพราะต่อหน้าคนอื่น เขาคือประธานหนุ่มที่เพียบพร้อมและสมบูรณ์แบบ สามวันต่อมา….. การทำงานของเจนนิสผ่านไปได้ด้วยดี การันต์ใจดีมากกว่าที่เธอคิดเสียด้วยซ้ำ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เธอคงทำงานกับเขาได้ต่อยาวๆ เพราะการันต์เป็นคนที่ไม่จู้จี้จุกจิกหรือเรื่องมาก ในขณะเดียวกันเจนนิสก็พยายามทำหน้าที่ของตัวเองออกมาให้ดีที่สุด “น้องเจน…..มีเอกสารมาให้ท่านประธานเซ็นจ้า” เสียงกรองแก้วดังมาแต่ไกล ทำให้เจนนิสที่กำลังจ้องจอคอมอยู่รีบหันไปมอง “เอกสารด่วนไหมคะพี่แก้ว พอดีวันนี้คุณกันต์จะเข้ามาตอนบ่ายค่ะ” เธอรายงานไปตามความจริง วันนี้การันต์ขอหยุดในช่วงเช้าและเลื่อนทุกอย่างไปทำตอนบ่าย “อ้าว จริงเหรอจ้ะ ปกติท่านประธานหยุดเสาร์-อาทิตย์นี่นา ทำไมจู่ๆถึงมาหยุดวันพุธล่ะ” “เอ๊ะ หรือว่าเรื่องที่พนักงานเม้ากันก่อนหน้านี้จะเป็นเรื่องจริง” เสียงกรองแก้วบ่นพึมพัมขึ้นมา ส่งผลให้เจนนิสหันไปสนใจ “เรื่องอะไรเหรอคะพี่แก้ว” “ก็เรื่องที่ยัยคุณโรสจะกลับไปหาสามีวันนี้น่ะสิ คงให้คุณกันต์ไปส่งที่สนามบินเหมือนเดิมนั่นแหละ คุณกันต์นะคุณกันต์ ผู้หญิงมีเยอะเเยะทำไมต้องสนใจผู้หญิงแบบนั้นด้วยก็ไม่รู้” กรองแก้วเอ่ยขึ้นมาอย่างเจ็บใจ พนักงานหลายคนที่รู้เรื่องนี้ ไม่มีใครชอบโรสเลยสักคน เพราะผู้หญิงคนน้้นดูเห็นแก่ตัวเกินไป ไม่เหมาะสมกับการันต์เลยสักนิด! เจนนิสได้ยินแบบนั้นก็นิ่งเงียบไป เหตุการณ์หลายวันก่อนหน้าที่โรสเข้ามาที่นี่ทำให้เธอมั่นใจได้ในทันที ว่าการันต์คงไปส่งผู้หญิงคนนั้นจริงๆ โรสคงสำคัญกับเขามาก ถึงขนาดบอกให้เธอเลื่อนนัดลูกค้าเพื่อไปส่งเธอ ทั้งๆที่ไม่ควรจะรู้สึกแบบนี้ แต่ทำไมหัวใจของเจนนิสกลับรู้สึกวูบไหวขึ้นมาเสียได้ เธออาจจะแค่สงสารการันต์ละมั้ง “พี่แก้วฝากเอกสารไว้ก่อนไหมคะ เดี๋ยวถ้าคุณกันต์กลับมาเซ็น เจนจะเอาลงไปให้มีหลัง” เจนนิสเลือกที่จะถามเรื่องงานแทน เรื่องของเจ้านาย เธอไม่อยากเข้าไปยุ่งเท่าไหร่ “โอ๊ะ ดีเลยจ้า งั้นพี่ฝากหน่อยนะ” “ค่ะ ^^” -สามชั่วโมงผ่านไป- การันต์เข้ามาทำงานในช่วงบ่ายด้วยเสื้อผ้าที่ดูสบายมากกว่าทุกวัน แม้สีหน้าของเขาจะราบเรียบดังเดิม แต่เจนนิสกลับจับสังเกตุได้ว่าเจ้านายหนุ่มของเธอดูมีสีหน้าหม่นหมองลงมากกว่าทุกครั้ง ก๊อก ก๊อก ก๊อก “เชิญ” เมื่อได้รับอนุญาติ เลขาสาวจึงเดินเข้าไปในห้องพร้อมกับเเฟ้มเอกสารที่ต้องให้เขาเซ็น “มีเอกสารมาให้เซ็นค่ะ จากฝ่ายบุคคล” “วางไว้บนโต๊ะเลยครับ” เขาตอบเธอแบบไม่มองหน้า สีหน้าคร่ำเครียดจ้องมองไปยังเอกสารตรงหน้าไม่วางตา “ค่ะ” “อีกประมาณ ครึ่งชั่วโมงจะถึงเวลานัดนะคะ” เธอรายงานเขาตามหน้าที่ “อืม” เมื่อเสร็จสิ้นการพูดคุย เจนนิสจึงเดินออกมาจากห้องทำงานของเขา ลึกๆในใจเธออดเป็นห่วงการันต์ไม่ได้จริงๆ เขาดูเหมือนคนคิดมากอยู่ตลอดเวลา แต่เธอเป็นแค่เลขานะจะทำอะไรได้ นอกจากมองดูอยู่ห่างๆ ครืด~ เสียงโทรศัพท์เครื่องสีแดงของตัวเองดังขึ้น เจนนิสจึงไม่รอช้าที่จะกดรับสาย เมื่อเห็นว่าเพื่อนของตัวเองโทรเข้ามา ‘ลูกน้ำ’ “ฮัลโหล โทรมาทำไมตอนนี้” ( ก็ฉันเพิ่งว่างนี่ รับสายได้ก็วีนเลยนะ ) ปลายสายตอบกลับมาเพราะรู้ทันในนิสัยของเพื่อน “แล้วโทรมามีอะไรคะ คุณลูกน้ำ” เจนนิสเอ่ยถามเพื่อนสนิท ที่ช่วงหลังๆไม่ค่อยได้เจอกันเท่าแต่ก่อน ( พรุ่งนี้ฉันหยุด คืนนี้ไปดื่มกันปะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง โบนัสออกอย่างเยอะ ) “จริงเหรอ…ถ้าแกเลี้ยงฉันไป!!” หญิงสาวตอบกลับอย่างไม่คิด ช่วงนี้เธอไม่ค่อยได้ไปปลดปล่อยเหมือนกัน เอาแต่ทำงาน ไหนๆก็มีคนเลี้ยงแล้วจะเสียเวลาปฎิเสธไปทำไม ( ฮ่าๆๆ แกนี่นะ ไวตลอด ไว้ฉันทักหานะ ) “โอเคๆ ฉันจะทำงานต่อละ” ( อะเช ) วางสายเสร็จ เจนนิสก็มานั่งงมกับเอกสารตรงหน้าต่อ โชคดีที่เธอเรียนเอกอังกฤษมา คำศัพท์ยากๆในรายงานจึงพอที่จะทำความเข้าใจได้ บริษัทนี้โหดเหมือนกันนะ เธอต้องแข่งขันกับคนเกือบๆยี่สิบคนกว่าจะได้มาเป็นเลขาให้กับการันต์ตอนที่ 54.ปาร์ตี้สละโสด ( จบ ) สองเดือนถัดมา…. @โรงแรมห้าดาว -งานแต่งงาน- ในที่สุดการแต่งงานอันแสนยาวนานก็ใกล้จะจบลง ช่วงเช้าเป็นพิธีแห่ขันหมากไปที่จังหวัดนครราชสีมา ส่วนช่วงเย็นเป็นการจัดงานเลี้ยงต้อนรับแขกที่มาร่วมงาน บรรยากาศทุกอย่างเต็มไปด้วยความอบอุ่น การันต์เอาแต่ใช้สายตาอ่อนโยนมองเจ้าสาวแสนสวยของตัวเองไม่พัก หลังจากวันนั้นที่ลั่นวาจาเอาไว้ว่าจะแต่งงานกับเธอ ประธานหนุ่มก็ไม่รอช้าที่จะจัดการพาเจนนิสไปลาออกจากที่ทำงานที่ทำได้เพียงวันเดียวก่อนจะย้ายออกจากหอที่เพิ่งเข้าอยู่ได้เพียงวันเดียวเช่นกัน เจนนิสไม่ได้กลับมาทำงานเป็นเลขาของการันต์ตามเดิม เพราะเขาขอเอาไว้ว่าในระหว่างที่เตรียมงานแต่ง เขาไม่อยากให้เจนนิสทำอะไรนอกจากเตรียมพร้อมสำหรับการเป็นภรรยาให้กับเขาก็พอ เดิมทีเธอเองก็จะไม่ยอม แต่สุดท้ายก็ขัดความต้องการของอีกคนไม่ได้ หลังจากนั้นหนึ่งเดือน การันต์ก็พากิตติกับรัณนาไปสู่ขอเจนนิสอย่างเป็นทางการ จนกระทั่งวันนี้มาถึง….. “ต่อไปจะเป็นปาร์ตี้สละโสดส่งท้ายค่ำคืนแสนหวานของบ่าวสาวในคืนนี้นะคะ” เสียงของพิธีกรดังขึ้น พร้อมกับเพื่อสนิท มิตรสหายของบ่าวสาวที่ยังคงเหลื
ตอนที่ 53.จะแต่งกับคนนี้ อีกด้าน….. “ลูกเลือกแฟนดีนะ หล่อแล้วก็ดูสุภาพด้วย” จินดาแสร้งเอ่ยขึ้นมาเพื่อหวังดูปฎิกิริยาของสามีว่ารู้สึกยังไงกับอนาคตลูกเขยคนนี้ เพราะดูท่า…..คงไม่พ้นคนนี้แน่ที่จะได้เป็นฝั่งเป็นฝากับลูกสาวนาง นางเดาไม่ผิดแน่! “ก็ดี…..” ทานเทพตอบกลับแบบไม่ได้คิดอะไรมาก แม้ลึกๆในใจจะยังไม่ได้อยากให้ลูกสาวมีแฟน แต่ถ้าเป็นการันต์ก็ดูไม่ได้แย่อะไร “ต้องดีสิพี่ เป็นถึงประธานบริษัทที่ลูกเราเคยทำงานเลยนะ” “หื้ม? ประธานเลยเหรอ” ทานเทพหันมาถามภรรยาอย่างสนอกสนใจในคำพูดนั้น คิดไม่ถึงว่าอีกคนจะรวยถึงขั้นเป็นเจ้าของบริษัท เพราะก่อนหน้านี้ที่นั่งคุยกัน หัวข้อสนทนาจะมีแต่เกี่ยวกับเจนนิสมากกว่า “ใช่ รวยมากเลยนะนั่น SPP คอเปอเรชั่นอะไรนี่แหละ” “ถึงว่า….ขับรถซะแพง” ชายสูงวัยหันไปมองรถที่ถูกเจ้าของจอดทิ้งไว้หน้าบ้านด้วยสีหน้าตกใจนิดๆ แต่ก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมาก เพราะพวกเขาไม่ได้ชื่นชอบเงินทองของคนอื่นขนาดนั้นอยู่แล้ว ได้ลูกเขยรวยมันก็ดี….ลูกสาวเราจะได้ไม่ลำบาก หลายนาทีต่อมา….. “แม่นึกว่าหนูจะนอนกับแม่ซะอีก” จินดาตอบกลับเสียงอ่อน เมื่อลูกสาวกลับมาถึงบ้านแล้วบอกว่า
ตอนที่ 52.ทำความรู้จัก “สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่” การันต์กล่าวทักทายพ่อแม่ของแฟนสาวอย่างสุภาพ วันนี้เขาตั้งใจจะมาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการให้แม่กับพ่อของเธอได้รู้จักก่อน ถ้าให้พูดตามความเป็นจริง การันต์อยากจะพูดคุยเรื่องแต่งงานในวันนี้เลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่ถูกเจนนิสเบรคเอาไว้ก่อน เอาไว้รอบหน้าค่อยมาพูดถึงเรื่องนี้กันดีกว่า อย่างน้อยๆพาเขามาแนะนำให้พ่อแม่รู้จักก่อน ส่วนเรื่องแต่งงาน….ค่อยมาพูดคุยกันรอบหน้าก็ยังไม่สาย “จ้า สวัสดีลูก ได้แฟนหล่อนะเรา” จินดาหันไปแซวลูกสาว ส่วนทานเทพก็ได้แต่นั่งทำหน้านิ่ง เก็กขรึมเอาไว้ก่อน “แหะๆ แม่คะ” “แค่นี้ก็เขินเหรอ แล้วทานอะไรกันมาหรือยังลูก นี่ก็จะเที่ยงแล้วนะ” “ยังเลยค่ะ กะว่ามากินพร้อมกับแม่นี่แหละ” “ปะ งั้นไปช่วยแม่ทำ ให้พี่เขานั่งเล่นกับพ่อไปก่อน” เจนนิสหันไปมองหน้าการันต์สลับกับพ่อของตัวเองพลางนึกในใจว่า ถ้าปล่อยให้อยู่ด้วยกันแล้วจะรอดใช่ไหม ดูจากอาการของพ่อเธอในตอนนี้ น่าจะต้องคุยกันยาว “แม่ไปเตรียมของรอเจนก่อนนะคะ เจนขอไปคุยกับพ่อก่อน” หญิงสาวหันไปบอกมารดา “เอางั้นก็ได้ลูก” จินดาผละตัวออกจากลูกสาว ก่อนจะปลีกตัวหายไปในครัวเ
ตอนที่ 51.ปลุกให้ตื่น NC+ “อื้มมม” เจนนิสที่นอนหลับตาพริ้มส่งเสียงกรีดร้องในลำคออกมาเมื่อโดนประธานหนุ่มตวัดลิ้นใส่สองอกอวบอย่างเอาเป็นเอาตาย จนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบไปทั่วห้อง ใบหน้าสวยค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกวาบหวิวบริเวณท้องน้อยก่อนที่เธอจะเห็นการันต์กำลังนอนทับตัวเธออยู่พร้อมกับริมฝีปากหนาที่ป้วนเปี้ยนอยู่บริเวณยอดปทุมถันของเธอ “อ๊ะ ค คุณกันต์!” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง พร้อมกับความรู้สึกสยิวที่เริ่มพุ่งทยานขึ้น เนื่องจากการันต์ยังคงดูดดึงขบเม้มหน้าออกของเธอไม่หยุด “อ๊าา คุณกันต์ เจนเสียว” ชุดนอนตัวบางถูกถลกขึ้นมาอยู่บริเวณลำคอสวย ในขณะที่ร่างเปลือยเปล่าของการันต์กำลังไล่พรหมจูบไปทั่วร่างสวยด้วยความหื่นกระหายที่ใกล้จะปะทุออกมาเต็มที พร้อมกับชุดนอนของเธอที่ถูกเขวี้ยงลงไปอย่างไร้ทิศทาง ส สวบ… “อะอึก! อื้อออ” การันต์ใช้จังหวะที่อีกคนกำลังบิดกายเร้าๆสอดแทรกแก่นกายขนาดใหญ่ของตัวเองเข้าไปในโพรงนุ่มอย่างรวดเร็ว ทำเอาเลขาสาวรู้สึกจุกเสียดไปทั่วท้องน้อยและเสียวซ่านไปพร้อมๆกัน “อื้ม เธอชอบให้ฉันกระแทกแบบไหน” เสียงทุ้มเอ่ยถามข้างกกหูขาวสะอาดทำเอากายสาวขนลุกชูชัน
ตอนที่ 50.ฉันรักเธอ “…….” สิ้นเสียงหวาน ร่างสูงก็นิ่งไป เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเธอต้องการแบบนั้น การที่เขาอยากอยู่กับเจนนิสทุกวัน ทำอาหารให้เธอทาน ดูแลเธอเป็นอย่างดี เขานึกว่ามันจะเพียงพอแล้ว สำหรับการเชื่อใจ “ฉันขอโทษ….” “คุณกันต์รู้ไหมคะว่าเจนกลัวแค่ไหน ถ้าคุณกันต์ไปที่นั่น แล้วทุกอย่างมันออกมาอีกแบบ” น้ำเสียงของหญิงสาวเริ่มสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์น้อยใจ การันต์เห็นแบบนั้นก็เร่งสาวเท้าเข้าไปหาเธอใกล้ๆ เขาไม่อยากทำให้เธอร้องไห้อีกต่อไปแล้ว พรึ่บ! เสียงคนตัวสูงดึงร่างเล็กเข้ามากอด “การกระทำของฉันมันยังไม่ชัดพอเหรอ….ว่าที่ผ่านฉันมีแค่เธอ” น้ำตาเม็ดไสไหลพราก เพียงแค่ได้ยินถ้อยคำอ่อนโยนและอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นนี้ ความโกรธความน้อยใจกลับมลายหายไปจนหมดสิ้น ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้มีอิทธิพลต่อเธอนัก! “ฮึก….แต่เจนน้อยใจ ท…ที่คุณกันต์ไม่เลือกเจน เจนกลัว ฮึก กลัวว่าจะสู้ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้” มือหนาลูบหัวบางเบาๆหวังให้เธอหยุดร้องไห้ เขาเข้าใจแล้วว่าที่ผ่านมาเจนนิสรู้สึกยังไง มันผิดที่เขาเองที่ไม่ยอมให้ความชัดเจนอะไรสักอย่าง “อืม ฉันขอโทษนะ
ตอนที่ 49.หนีไม่พ้น @SPP Corporation ตึก ตึก เสียงฝีเท้าหน้าก้าวเข้ามาบริเวณหน้าห้องรองประธานด้วยแววตาไม่ปกติ การันต์รู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมากที่เรื่องทุกอย่างมันกลับกลายมาเป็นแบบนี้ สิ่งหนึ่งที่ร่างสูงรู้สึกสงสัยคือทำไมเจนนิสถึงสามารถลาออกไปง่ายๆ โดยที่เขาไม่รู้ นั่นคือเหตุผลที่เขาถ่อมาที่นี่ มาหาน้องสาวของตัวเองเพื่อสอบถามเกี่ยวกับเรื่องนั้น “สวัสดะ…..” ปึง! เลขาส่วนตัวของเกวลินได้แต่มองตามร่างสูงของท่านประธานเดินผ่านหน้าเธอเข้าไปในห้องขแงรองประธานด้วยสีหน้างุนงง การันต์ไม่แม้แต่จะหันมามองเธอด้วยซ้ำ…. “พี่กันต์?” เกวลินหันมามองหน้าพี่ชายด้วยความงงงัน จู่ๆอีกคนก็เปิดประตูเข้ามาในห้องของเธอแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย แถมหน้าตาเหมือนโกรธใครนั่นอีก สรุปพี่ชายเธอเป็นอะไร? "เรา….เซ็นอนุมัติให้เลขาของพี่ลาออกเหรอ?” น้ำเสียงเข้มถามออกไป ทำเอาเกวลินหยุดชะงัก เพราะเรื่องนี้เองเหรอถึงทำให้พี่ชายของเธอเป็นได้ขนาดนี้ หึ….ไม่ธรรมดาเลยสินะ “ค่ะ ก็เจนนิสอยากลาออกเอง เห็นบอกว่าจะกลับไปอยู่กับพ่อแม่ที่บ้าน” เกวลินชอมยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยบอกพี่ชายของตัวเองออกไปด้วยน้ำเสีย







