ดุจดวงใจ

บ้านหลังใหญ่ใจกลางกรุงเทพ ที่มีพื้นที่กว้างขวาง ปลูกต้นไม้ที่มีร่มเงา และมีบ้านต้นไม้ ขนาดเล็กที่ต่อเติมขึ้นมา สำหรับ ให้ลูกๆ ได้ใช้เป็นที่เล่น ในช่วงเป็นเด็ก ยังคง ได้รับการดูแลรักษาเป็นอย่างดี ศาลาด้านข้างของสวน ที่มีสระว่ายน้ำ และห้องน้ำ ที่ต่อเติมขึ้นมาใหม่ โรงจอดรถ ที่ใช้จอดรถ ซ้อนคัน เอาไว้ ทำเป็นสองชั้น เพราะปริมาณรถ ที่มากขึ้น จนถึงตอนนี้ นับได้ สิบคันแล้ว สมาชิกทั้งหมดในครอบครัว ยังอยู่บ้านเดียวกัน เป็นครอบครัวใหญ่ แม้ว่า บางทีบางครั้ง สมาชิกในบ้าน อาจจะไม่ได้กลับมาค้างที่บ้าน ทุกวัน ตามประสา หนุ่มโสด

ห้องนั่งเล่น ที่มาจอทีวี ขนาดใหญ่ และ ตู้เย็น ที่แช่เครื่องดื่ม มีกระป๋องเบียร์ ที่เปิดไปแล้ว หลายกระป๋อง ถูกทิ้งลงในถังขยะ ชายหนุ่มสามคน ในวัยสามสิบกว่า นั่งหน้าเครียด มองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า

"ไม่ได้ " สามเสียง ของนักธุรกิจใหญ่ สามคน ประสานเสียงกัน ออกมา แล้ว มือสามมือ ก็แปะ ทัชกัน ทำไฮไฟว์ ด้วยความ ใจตรงกัน แบบไม่มีเสียงแตก นานๆ ทีที่สามหนุ่ม จะใจตรงกัน

"ไม่ได้เด็ดขาด ยังไงก็ไม่ได้ ไม่อนุญาต ห้าม "

ร่างสูงใหญ่ ของนักธุรกิจหนุ่ม เจ้าของแฟรนไชน์ ร้านขายขนม นับสิบสาขา ส่ายหน้ารัวๆ

"ไม่ได้ พี่ไม่ให้ไป จะจ่ายเงินเท่าไหร่ พี่จ่ายเอง "

พี่ชายคนโต ย้ำเสียงดุ

"ได้ไง จะมาจ่ายอะไรเอง หารสามไปเลย คนละเท่าไหร่ ว่ามา เดี๋ยวโอนเดี๋ยวนี้ "

พี่ชายคนที่สอง เปิดแอปธนาคาร แล้ว หันไปมอง คนที่ยืนท้าวเอวตัวเอง อยู่ตรงกลางห้อง

"ไม่ได้ ห้ามจ่ายเงินนะ น้องไม่ยอม "

เสียงหวานดุออกมา แล้วพี่ชายสามคน ก็มองคนที่พูดด้วยน้ำเสียงดุดัน ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงกับพื้นพรม

"น้องจะไป น้องอยากไป ทำไมใจร้ายกับน้อง ไม่รักน้องเหรอคะ "

แววตากลมโต มองพี่ชายทั้งสามคน แล้วค่อยๆ ปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาจากดวงตาของตัวเอง

พี่ชายคนโต ลุกจากเก้าอี้ ไปโอบประคอง น้องสาวคนเล็กเอาไว้ แล้วซับน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน

"พี่ทินขา พี่ทินจะไม่ทำแบบนั้นใช่ไหมคะ น้องเทียนอยากไป ให้น้องเทียนไปนะคะ พี่ทิน "

พี่ชายคนโต ซับน้ำตาให้น้อง แล้วกอดน้องสาวเอาไว้ หันมาชำเลืองมอง กองหนุนอีกสองคน ที่ก้มหน้าก้มตา ไม่มองน้ำตาน้อง เพราะกลัวจะทำใจไม่ได้

"ใช้ทุนด้วยเงินส่วนตัว มันง่ายมากเลยค่ะ เงินเท่านี้ ไม่สะดุ้งสะเทือนเงินในบัญชี ของพี่ทิน พี่แทน พี่ทอย แน่นอน น้องเทียนรู้ แต่คนอื่น เขาคงพูดกันว่า หมอเทียน ลูกสาวหมอแดนไท เป็นเด็กเส้น เด็กที่พ่อแม่ ใช้เงินแก้ปัญหา พี่ชายหวง จนไม่เป็นอันทำอะไร แบบนั้นแน่ๆค่ะ ตัวน้องเทียน ไม่เป็นอะไรเลยค่ะ ถ้าใครจะมากล่าวหาน้อง แต่ถ้าพาดพิง ไปถึง คุณพ่อคุณแม่ "

"ใครมันจะพาดพิงถึงน้อง พี่ก็ไม่ยอม "

พี่ชายคนที่สอง บอกเสียงดุ แล้วหันไปมอง พี่ชายคนที่สาม ที่ยกเครื่องดื่ม กระดกทีเดียวจนหมดกระป๋อง แล้วโยนลงถังขยะ

"ยัยตัวแสบ ยัยตัวดี อย่ามาบีบน้ำตา ให้พี่ๆ ใจอ่อน ไม่มีทางเสียหรอก "

ชายหนุ่มสองคน หันไปมองยัยตัวแสบ ที่นั่งที่พื้น แล้วมองหน้ากัน

"น้องเทียน " พี่ชายสองคน ดุน้องพร้อมกัน

คนที่เพลี้ยงพล้ำ เพราะคิดว่าตัวเอง กำลังจะได้รับชัยชนะแล้ว มองพี่ชายคนที่สาม ด้วยสายตาค้อนๆ ไม่พอใจ

"น้องพูดเรื่องจริงค่ะ เอกสารออกมาแล้วว่า นักศึกษาแพทย์ ดุจดวงใจ คนนี้ ต้องไปเป็นคุณหมอ ที่โรงพยาบาล บ้านดงเล็กน้อย อยู่จังหวัด ที่ห่างไกลออกไปจากกรุงเทพ หลายร้อยกิโลเมตร และ ถ้าไม่ไป อาจจะมีผลทำให้เรียนไม่จบ ดังนั้น คุณทิน คุณแทน คุณทอย ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะผู้ปกครอง คือนายแพทย์แดนไท อนุญาตแล้ว "

"พ่อ " สามพี่ชาย เรียกหาพ่อ พร้อมกัน น้องสาวคนเล็กที่อายุห่างจากพี่ชายนับสิบปี ลุกขึ้น แล้วเดินไปหาพี่ชายคนที่สาม ก่อนจะไปนั่งข้างๆ แล้วยกแขนพี่มากัดไม่เบานัก

"นิสัยไม่ดี ต่อไปนี้ เทียนจะไม่รักพี่ทอย "

น้องน้อยอาละวาด แบบเด็กๆ ที่ตัวเองเคยทำ ความลูกหลง ที่พี่ชายสามคน เฝ้าทะนุถนอม ทำให้เธอเป็นยิ่งกว่า แก้วตาดวงใจ ชื่อดุจดวงใจ ที่มาจาก ความเห็นที่ตรงกัน ของพี่ชายทั้งสามคน ที่ตั้งชื่อให้น้องสาว ที่อายุห่างกันราวสิบกว่าปี ลูกหลงของนายแพทย์แดนไท ที่ถอดใจแล้วว่า ตัวเองจะไม่มีลูกสาว แต่สุดท้าย พรจากฟ้า ที่ประทานมา ทำให้ ได้รับ ลูกสาวที่อายุห่างจากพี่ชายคนโต ถึงสิบห้าปี