MasukShare
ตอนที่9 ชั่วช้าสารเลว
Terakhir Diperbarui:
2025-12-30 20:02:06“จะทำอะไร” พิมแพรทองถอยหลังหนีคนตัวโตจนขาชิดไปกับเตียง แววตาของสาวเจ้าดูตื่นกลัวมากกว่าเดิมหลายเท่า เดาไม่ออกเลยว่าอีกฝ่ายลากเธอมาทำอะไรให้ห้องนี้
“กลัวเหรอ”
ปึก “นี่...” เธอถูกเขาถึงเข้ากอดแนบเอาไว้อยู่กับตัว ไม่ใช่ว่าเขากำลังจะทำอะไรไม่ดีกับตัวของเธอล่ะ
“ถ้าอยากได้เงินก็ติดต่อครอบครัวฉันสิ บ้านฉันมีเงินนะ อยากได้เท่าไรก็บอกพวกเขาได้เลย”
“ใครว่าผมอยากจะได้เงิน” เขาเอ่ยพร้อมใช้สายตาแพะโลมหญิงสาวไปทั่วทั้งตัว
“นี่ อย่ามามองฉันแบบนั้นนะ” พิมแพรทองรับไม่ได้กับสายตาที่คนตัวโตมองมายังเธอ แววตานั้นดูหื่นกระหายจนน่าสะอิดสะเอียน ไม่ได้หากเธอยังอยู่ในอ้อมกอดของเขาอยู่แบบนี้มีหวังอาจเกิดเรื่องที่เธอไม่อยากให้เกิดแน่ คิดได้ดังนั้นก็พยายามผละตัวเองให้ออกจากอ้อมกอดของเขาให้ได้
“คิดว่าแรงของคุณจะสู้แรงของผมได้เหรอ”
“นี่...หยุดคิดไม่ดีกับฉันนะ”
“อะไร คุณกำลังคิดอะไรอยู่ กำลังคิดว่าผมจะจูบคุณอย่างนั้นเหรอ” เขาพูดพร้อมก้มลงหมายจะกดจมูกโด่งลงบนพวงแก้มนวล ทว่าสาวเจ้าก็เอี้ยวคอหนีได้อย่างทันท่วงที
“โรคจิต”
“ไหนว่าอยากให้ผมมาลงโทษคุณคนเดียวไง หรือจะให้ผมกลับไปจับไอ้เด็กนั่นถ่วงน้ำ”
“นี่ หยุดนะ จะทำอะไรก็ทำ แต่ขอให้นายรักษาสัญญาว่าห้ามทำอะไรต้นน้ำ”
“ใจดีเหลือเกินนะ”
สิ้นเสียงยียวนของรณภพเขาก็ไล่สายตามองตามร่างกายคนตัวเล็กหยาดเยิ้ม พิมแพรทองยืนนิ่งกัดฟันกำหมัดข่มอารมณ์ให้จำใจยอมกับสถานการณ์เบื้องหน้า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอก็พร้อมยอมรับ ขอแค่เพียงให้ต้นน้ำปลอดภัย เด็กคนหนึ่งไม่น่ามาเจออะไรแบบนี้ หากเธอรอดจากที่นี่ไปได้สาบานเลยว่าโจรที่นี่ได้หายไปหมดแน่
รณภพค่อยๆ เชยคางมนให้ใบหน้าจิ้มลิ้มเงยขึ้นรับสัมผัสจูบของเขา คราแรกเพียงอยากจูบผิวเผิน ทว่าเมื่อปากของเขาได้ประกบเข้ากับริมฝีปากบางนุ่มเขาก็อดไม่ได้ที่จะดูดดึงริมฝีปากนั้นทั้งยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดง่ายๆ
พิมแพรทองน้ำตาไหลอาบแก้ม เธอยืนตัวสั่นเทาเป็นลูกนกตกน้ำ สิ่งที่เธอกลัวมันกำลังจะเกิดขึ้นแล้วจริงๆ
รณภพสัมผัสได้ถึงน้ำตาของหญิงสาวเขาก็รีบผละเธอออกจากตัว เขายืนหน้าเสียเล็กน้อย และไม่เข้าใจตัวเองว่าเหตุใดจะต้องรู้สึกสะเทือนใจเมื่อเห็นน้ำตาของเธอ
“วันนี้ผมแค่เตือน ถ้าคุณยังคิดหนีอีกผมจะผูกเชือกลากไอ้เด็กอ้วนนั่นไปกับทะเลจนกว่ามันจะตาย”
“เลวที่สุด” เธอปาดน้ำตาลวกๆ ก่อนจะพึมพำออกมาเสียงสั่น เขาคิดวิธีการชั่วร้ายแบบนั้นกับเด็กได้อย่างไร จิตใจของโจรพวกนี้ช่างมืดบอดไร้มนุษยธรรมเป็นที่สุด
พิมแพรทองถูกจับมาขังในกระท่อมกลางป่าเช่นเดิม ทว่าตอนนี้เธอไม่มีต้นน้ำอยู่ข้างกายเพราะรณภพแยกเธอกับเด็กชายเพื่อให้ยากต่อการหนี อีกทั้งยังใช้ต้นน้ำเป็นเครื่องมือเพื่อจะใช้บังคับเธอได้ง่ายขึ้นด้วย
“ชั่วช้าสารเลวที่สุด” พิมแพรทองยังคงก่นด่ารณภพทั้งในใจและคำพูด เธอภาวนาให้คนที่บ้านตื่นตัวโดยเร็วเมื่อเธอขาดการติดต่อ “คุณพ่อขาคุณแม่ขา ตอนนี้รู้แล้วหรือยังคะว่าแพรกำลังอยู่ในอันตราย”
คราแรกเข้าใจว่าโจรพวกนี้จะจับตัวเธอมาเพื่อเรียกค่าไถ่ ทว่าไม่ได้เป็นเช่นที่คิด และเธอก็เดาว่าโจรพวกนั้นคงจับเธอมาเพื่อต้องการใช้งาน และถ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ เธอก็ต้องอยู่ที่นี่นานขึ้น เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากภาวนาให้ครอบครัวของเธอหรือไม่ก็ครอบครัวของต้นน้ำตามหาพวกเธอให้เจอโดยเร็ว
ฟึ่บ ขณะที่กำลังคิดถึงวันที่จะได้ออกไปจากที่ก็มีถุงกระดาษสามถุงใหญ่หล่นมากองตรงหน้า
“อะไร?” เธอมองค้อนคนตัวโตที่ยืนจังก้าเท้าเอวอยู่หน้าประตูกระท่อม แค่เขาเดินเอาของมาวางตรงหน้าดีๆ ทำไม่ได้หรือยังไง แต่จะว่าไปเธอก็ไม่ควรสงสัยอะไรกับพฤติกรรมของโจร หากถูกอบรมสั่งสอนมาเป็นอย่างดีก็คงจะไม่มาเป็นโจร
“เสื้อผ้าไง ผมจะแก้มัดให้คุณ หลังจากนี้หน้าที่ของคุณคือการดูแลผม ทั้งเรื่องความสะอาดของบ้านเรือน อาหารการกิน รวมไปถึง...” รณภพย่อตัวลงมองจ้องหญิงสาวตาไม่กะพริบก่อนจะลงมือแก้มัดให้กับเธอ
“ถึงอะไร?” อีกแล้ว เขาแพะโลมเธอด้วยสายตาอีกแล้ว
“เรื่องอะไรก็ค่อยว่ากันอีกที แต่ผมขอย้ำว่าถ้าคุณหนีผลร้ายจะเกิดกับต้นน้ำแน่”
“ฉันรู้แล้วน่ะ นายไม่ต้องมาย้ำ เกิดมาชีวิตนึงไม่คิดอยากเป็นคนดีกับเขาบ้างเหรอ ทำร้ายได้แม้กระทั่งเด็ก นายนี่มัน”
“ถ้าไม่หยุดพูดก็จะเจออย่างเมื่อกลางวันอีก” เอ่ยจบก็อมยิ้มกรุ้มกริ่ม พอใจที่ทำให้สาวเจ้าจอมพยศสลดลงได้
“ตามผมมา”
“จะพาฉันไปไหน”
“ไปทำกับข้าว ไม่หิวหรือไง”
“ไม่หิวไม่อยากกิน”
ทำตัวพยศกับเขาอีกแล้ว แต่มีหรือคนอย่างเขาจะไม่รู้วิธีการรับมือกับเธอ “แต่ไอ้เด็กอ้วนที่คุณอยากปกป้องนักหนามันร้องหิวมานานแล้ว”
“แล้วนายทำไมไม่หาอะไรให้ต้นน้ำกิน ใจดำที่สุด”
รณภพรั้งคนตัวเล็กมากอดรัดเอาไว้ ดูสิว่าเธอจะยังกล้าปากดีกับเขาอีกไหม “ปากดีอีกแล้วใช่ไหม”
“ปล่อยสิ จะรีบไปทำกับข้าว”
“แล้วรู้เหรอว่าไปทางไหน”
“นายก็นำไปสิ”
“เลิกเรียกผมว่านายซะที ผมชื่อโรม จะเรียกว่าคุณโรมหรือพี่โรมก็ได้ ผมอยากให้คุณเรียกชื่อผม มันสยิวหูดี”
พิมแพรทองอ้าปากค้างย่นคิ้วหนักขึ้น คำพูดคำจาลามกแบบนี้ฟังแล้วเธออยากจะอาเจียน
ยิ่งกวนประสาทคนตัวเล็กได้รณภพก็ยิ่งชอบใจ ลูกคุณหนูผู้ดีเก่าอย่างพิมแพรทองคงไม่ได้เจอคนพฤติกรรมแบบเขาง่ายๆ ก็ถือซะว่าเป็นการฝึกการใช้ชีวิตบนโลกอันโหดร้ายของเธอไปในตัวก็แล้วกัน
Bab terbaru
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่54 ใช้ความรักเยียวยา
ไม่นานนักทั้งสองหนุ่มสาวก็มาอยู่ที่ถนนคนเดิน เป็นรณภที่ทำหน้าที่แจกจ่ายตุ๊กตานับสิบตัวให้กับเด็กตัวเล็กๆ ที่เดินสวนทางมา เสียงเจี๊ยวจ๊าวขอบคุณและรอยยิ้มไร้เดียงสาของเด็กๆ ทำให้บรรยากาศรอบตัวของชายหนุ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาก พิมแพรทองมองภาพนั้นด้วยความประทับใจ ลึกๆ ในใจเธอเริ่มมีความหวังว่าหัวใจที่แข็งกระด้างของรณภพอาจจะไม่ได้เยียวยายากอย่างที่คิดหลังจากแจกจ่ายตุ๊กตาเรียบร้อยแล้ว รณภพก็เดินกลับมาหาพิมแพรทองแล้วคว้ามือเล็กไปกุมไว้แน่น เขาจูงมือเธอเดินฝ่าฝูงชนแล้วเดินไปด้วยรอยยิ้มตลอดทาง“รู้ไหมแพร... พี่ไม่ได้มีความสุขแบบนี้มานานมากแล้ว” เขากระซิบข้างหูเธอท่ามกลางเสียงจอแจของตลาด “นานจนพี่จำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่พี่ยิ้มได้เต็มหน้าแบบนี้คือตอนไหน”พิมแพรทองหันไปสบตาคนข้างๆ เธอเห็นประกายความสุขที่ส่งออกมาจากใจจริงของเขาก็สุขใจตามไปด้วย “ถ้ามีความสุข... ก็รักษาความรู้สึกนี้ไว้นานๆ นะคะ” พิมแพรทองบีบมือเขาตอบเบาๆหัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความอิ่มเอม อย่างน้อยวันนี้เธอก็ได้เห็นร่องรอยของความอ่อนโยนในตัวผู้ชายคนนี้ และมันคุ้มค่
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่53 ตกลงคบหา
พอเรื่องของตัวเองคลี่คลาย ไหมพราวงามก็พร้อมรับฟังปัญหาของพิมแพรทอง ทว่าพิมแพรทองก็ลังเลเล็กน้อยว่าจะเริ่มต้นปรึกษากับไหมพราวงามอย่างไรดี“คือ…เค้ารู้จักคนคนนึง เขาเจ็บปวดกับชีวิตครอบครัวมาก แล้วเขาก็อยากแก้แค้นครอบครัวตัวเอง”“ใครกันอะ”“เค้าขอยังไม่บอกได้ไหม แค่อยากรู้ว่า…เราจะทำยังไงให้คนคนนั้นเลิกคิดแก้แค้น”“ได้ เค้าจะไม่ถามชื่อ ถ้าตามที่ตัวเล่า เขาน่าจะขาดความรักใช่ไหม”“ก็ประมาณนั้น”“งั้นก็ต้องทำให้เขาเห็นค่าในตัวเอง ให้เขามองเห็นคนที่รักเขาจริงๆ มากกว่าคนที่ไม่เคยสนใจเขาเลย”“ใช้ความรักแก้ปัญหาครั้งนี้เหรอ”“ก็ประมาณนั้น ถึงมันจะรักษาแผลเขาได้ไม่ทั้งหมด แต่ถ้ามันทำให้เขาเห็นว่าโลกนี้ยังมีสิ่งที่มีค่ากว่าความแค้น เค้าว่าน่าจะช่วยได้นะ”พิมแพรทองพยักหน้าน้อยๆ “โอเค ขอบคุณนะ”หลังจากไหมพราวงามออกจากห้องไป ความเงียบก็กลับมาอีกครั้ง และแล้วเธอก็เริ่มลังเลหรือว่าฉันต้องตกลงคบกับเขา…ให้ความรัก เยียวยาหัวใจ แล้วความแค้นในใจของเขาจะได้ลดลง เพราะหากเขาหายแค้นครอบครัวตัวเองได้ ก็จะดีต่อตัวของเขา ไหนจะปฐวีและไหมพราวงามด้วยพิมแพรทองนัดรณภพมาที่ร้านอาหารกึ่งรูฟท็อปที่มองเห็นวิวเมืองเชียงใ
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่52 ความจริงที่แสนเจ็บปวด
รณภพพาพิมแพรทองขับรถออกจากเมืองมาเกือบชั่วโมงจนมาถึงบึงบัวขนาดใหญ่ ผืนน้ำเบื้องหน้าของทั้งสองสงบนิ่งสะท้อนแสงแดดยามบ่ายดูสวยงามผิดกับอารมณ์ของทั้งสองในตอนนี้“จะคุยกับฉันต้องพามาคุยไกลขนาดนี้เลยเหรอคะ” สาวเจ้าเอ่ยขณะทิ้งตัวนั่งลงใต้ต้นไม้ใหญ่ น้ำเสียงพิมแพรทองฟังดูเรียบทว่าก็แฝงไปด้วยความอยากรู้ใจจะขาดว่ารณภพจะเล่าเรื่องครอบครัวเขาว่าอย่างไร“อยากรู้ไม่ใช่เหรอ” รณภพไม่หันมามองหน้าคนคนตัวเล็ก ตอนนี้เขาไม่ลังเลแล้วที่จะบอกความจริงกับเธอ“ก็พูดมาสิคะ”“รอพี่เดี๋ยวนะ” เขาหยิบก้อนหินขึ้นมาแล้วปาลงไปในบึง เสียงน้ำกระจายเป็นวงคลื่นเล็กๆ เหมือนหัวใจของเขาที่ไม่เคยได้สงบเหมือนน้ำที่หินตกกระทบตรงหน้าแววตาเศร้าที่ทอดมองผิวน้ำของชายหนุ่มทำให้พิมแพรทองไม่กล้าคะยั้นคะยอ แค่นั้นก็พอจะทำให้เธอรู้ว่าเขาคงเจ็บปวดกับเรื่องครอบครัวไม่น้อยเลย“แพรเห็นใช่ไหมว่าวีมีความสุขพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ขนาดไหน”“ค่ะ” เธอตอบเสียงอ่อนด้วยกลัวจะไปกระทบความรู้สึกบางอย่างในใจเขา“พี่ไม่เคยมีภาพนั้นเลย”คำพูดสั้นๆ ของเขามันแฝงไปด้วยความปวดร้าวจนเธอรับรู้ได้เป็นอย่างดี ทว่าเธอก็ไม่อยากจะเชื่อว่าศาสตราจะทอดทิ้งเลือดเนื้อเชื
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่51 เป็นตัวตลกในสายตาใครบ้าง
พิมแพรทองยืนตัวตรงอยู่หน้าโต๊ะทำงานของรองประธานหนุ่ม ใบหน้าสวยเรียบเฉยไร้อารมณ์แม้ในอกจะอึดอัดจนหายใจไม่ทั่วท้องก็ตาม“สวัสดีค่ะ ท่านรอง”คำเรียกขานที่แสนเป็นทางการทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นจากเอกสารทันที คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย“ทำไมถึงเรียกพี่ห่างเหินแบบนั้นล่ะครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่สายตากลับจับจ้องเธอไม่วางราวกับพยายามอ่านความคิดที่อีกฝ่ายกำลังซ่อนเอาไว้“ในเวลางานตอนนี้ฉันถือว่าฉันเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณ ไม่ควรทำตัวสนิทสนมถูกต้องแล้วค่ะ”รณภพชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆ “แพรกำลังไม่พอใจเรื่องข่าวพี่รึเปล่า”“ข่าวอะไรคะ ไม่เห็นรู้เรื่อง ช่วงสายมีคุยงานกับคุณเบนจามิน เตรียมตัวให้พร้อมด้วยนะคะท่านรอง”เธอเลือกจะหลบเลี่ยงไม่เปิดโอกาสให้เขาได้อธิบายอะไรทั้งนั้นก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นเรียกสายตาของคนทั้งสองได้เป็นอย่างดี“เข้ามาได้ครับ”ดารกาเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มสุภาพ “สวัสดีค่ะ ฉันรบกวนรึเปล่าคะ”“ไม่เลยครับ ยังไงเราก็ต้องคุยกันอยู่แล้ว”คำตอบนั้นทำให้พิมแพรทองเผลอเหลือบมองทั้งสองคนอย่างไม่รู้ตัว ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นวาบขึ้นมาในอก“พี่ลืมบอก พี่จะให้คุณดาว
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่50 ทำให้ข่าวดังกว่าเดิม
ดวงตาคู่สวยทอดมองไปยังดวงดาวพราวระยับบนท้องฟ้า ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ แล้วสูดหายใจเข้าลึก ภาพฟาร์มหอยมุก ศาลาไม้กลางทะเล และรอยยิ้มของรณภพผุดขึ้นมาในความคิดอย่างไม่ตั้งใจการที่เธอคิดถึงเขาทั้งที่เพิ่งจากกันนี่มันคืออะไรกันนะ ไม่พ้นเธอรู้สึกดีกับเขามากไปแล้วหรือ ดึกมากแล้วแต่รณภพก็ยังคงเปิดดูคลิปวีดิโอที่ถ่ายกับพิมแพรทองซ้ำไปซ้ำมา เขาไม่คุ้นเคยกับความรู้สึกแบบนี้เอาเสียเลย คำที่พูดหยอกล้อกับเธอว่าเธอจะคิดถึงเขา กลับเป็นเขาเองที่คิดถึงเธอมากเสียอย่างนั้น ไม่ติดว่าพรุ่งนี้มีธุระสำคัญที่กรุงเทพมหานคร เขาไม่อยากจะห่างเธอแน่พิมแพรทองเดินเข้ามาหาเฟื่องฟ้าหลังจากรับประทานอาหารเช้าเรียบร้อย เมื่อเห็นสีหน้าแจ่มใสของหญิงสาวด้วยตัวเองก็พลอยคลายความกังวลไปได้มาก“พี่แพร นั่งก่อนค่ะ”พิมแพรทองหย่อนก้นลงนั่งเก้าอี้ที่หญิงสาวเจ้าบ้านเป็นคนจัดหาให้ “สบายดีใช่ไหมฟ้า แล้วเรื่องสมัครเรียนว่ายังไง”“สบายดีค่ะ อีกไม่กี่วันฉันก็จะไปสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยแล้วค่ะ”“แล้วจะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยจริงเหรอ”“ค่ะ ถึงพี่โรมกับพี่แพรจะช่วยฉันค่าเรียน แต่ยังไงถ้าฉันได้หาเงินไปด้วยก็จะสบายใจกว่าค่ะ”“ตามใจแล้วกั
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่49 เข้าใจดี
หลังจากอยู่ที่ร้านอาหารไม่นานนักไหมพราวงามก็กลับมาที่บ้านของปฐวีพร้อมกับปานทิพย์ สองชั่วโมงแล้วที่ไหมพราวงามยังคงนั่งรอปฐวีอยู่ที่โซฟาห้องรับแขก มือประสานกันแน่นบนตัก สายตามองนาฬิกาแขวนผนังที่เข็มยาวขยับผ่านไปช้าๆ ยิ่งเวลาผ่านไปนานมากเท่าไร ความรู้สึกที่ว่าตัวเองไม่สำคัญกับว่าที่สามีมากเท่านั้นไม่ได้ อย่าคิดแบบนี้อีก เธอพยายามบอกตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะยังไงปฐวีก็คงยุ่งเพราะเรื่องงาน หากไม่มีคืนที่ผิดพลาดวันนั้นเขาก็คงไม่ต้องมารับผิดชอบแต่งงานกับเธอสายฟ้าแล่บแบบนี้ปานทิพย์ว่าจะออกมาหาน้ำดื่มก่อนนอน ทว่าก็ต้องแวะเข้าห้องรับแขกเพราะเห็นไหมพราวงามยังคงนั่งอยู่ในนั้นไม่ไปไหน “หนูพราว ยังไม่ขึ้นไปนอนอีกเหรอลูก”“พราวอยากรอพี่วีค่ะ” เธอฝืนยิ้มทั้งที่แววตาอ่อนล้าเต็มทีปานทิพย์มองว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยความสงสารก่อนจะถอนหายใจเบาๆ “ไปพักเถอะลูก มันดึกแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้เจอตาวี วันนี้พี่เขาอาจจะยุ่งอยู่ที่บริษัทก็ได้”ไหมพราวงามลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย “ค่ะคุณน้า”เช้าวันรุ่งขึ้นปานทิพย์เดินลงบันไดมาด้วยความตั้งใจจะไปทำธุระแต่เช้า ทว่ากลับต้องหยุดเท้าเมื่อเห็นร่
Anda juga akan menyukai
(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก93.6K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน77.8K Dibacaสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา362.6K Dibacaบ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย48.9K Dibacaเมียปลดหนี้
พริมริน379 Dibacaคลั่งรักเมียเด็ก
เฮียกังฟู809 DibacaBAD ENGINEER วิศวะร้ายลองเล่นเพื่อน 3P (20+)
DARINRAT2.0K Dibacaวังวนสวาท นนท์ ฝน ต้น แอน
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร1.9K Dibaca
