บทที่ 7 มารูดเอง

"เข้า-กัน-ได้"

 ถ้อยคำสั้น ๆ นั้นสื่อความหมายได้อย่างชัดเจน ใบหน้าสวยหวานขึ้นสีระเรื่อจางๆ เมื่อถูกจ้องมองด้วยสายตาที่ทั้งร้ายกาจและเจ้าเล่ห์ของคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เจ้าจันทร์รู้สึกว่ามือของเธอชื้นเหงื่อขึ้นมา 

 คนที่รู้แต่ภาคทฤษฎีอย่างเธอจะทำได้ถูกใจเขาหรือเปล่านั้น...ข้อนี้เธอไม่แน่ใจเลย

 ที่ผ่านมาตอนทำงานในผับก็เคยเห็นหนังสดมาบ้าง เคยได้ยินได้ฟังทริกต่าง ๆ จากทั้งลูกค้าและพนักงานด้วยกัน 

 เหมือนจะรู้มามากแต่ก็ไม่เคยทำกับคนจริง ๆ สักที อย่างมากก็แค่มีซื้อของเล่นมาลองทำดูเท่านั้น

 และของเล่นของเธอมันก็ไม่ได้ใหญ่เท่าน้องชายที่ใต้กางเกงของคุณสิงหราชเสียด้วย

 "คุณจะเปลี่ยนใจก็ได้นะ" 

 ชายหนุ่มแสร้งทำเป็นยอมอ่อนข้อ แต่เจ้าจันทร์กลับรู้ดีว่าเขากำลังเร่งเร้าให้เธอตกลงต่างหาก 

 "ถ้าเราเข้ากันได้ คุณต้องเพิ่มข้อตกลงว่าคุณจะไม่มีเซ็กซ์กับคนอื่นอีก ไม่ว่าคุณจะกลับมารู้สึกเป็นปกติหรือเปล่า เพราะฉันไม่ต้องการใช้ของร่วมกับใคร ไม่อยากสกปรกและติดเชื้อโรคที่คุณอาจได้รับมาจากการนอนกับคู่นอนของคุณ ทางเดียวที่คุณจะนอนกับคนอื่นได้คือเราต้องยกเลิกสัญญาก่อน ถ้าคุณผิดสัญญาข้อนี้…"

 "ถ้าผมผิด ผมให้คุณร้อยล้าน อีกอย่าง คุณห้ามผม งั้นคุณเองก็ต้องห้ามนอนกับคนอื่นเหมือนกัน"

 เจ้าจันทร์ยอมรับในข้อตกลงนี้ "นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ฉันไม่ควงคู่นอนเข้าโรงแรมวันละสี่ห้าคนเหมือนคุณหรอกนะ จริงสิ คุณได้ตรวจโรคบ้างหรือเปล่า ถึงจะใช้แค่นิ้วฉันก็ไม่เสี่ยงด้วยหรอกนะคะ"

 พลันสิงหราชขมวดคิ้วขึ้นมา ฟังคำพูดของเลขาแล้วก็พบว่าในสายตาของเธอ เขาดูจะเป็นพวกมักมากเสียเหลือเกิน ดูเป็นคนสกปรกและอาจถึงขั้นเป็นตัวแพร่เชื้อโรคอะไรทำนองนั้น ทั้งที่สิบกว่าปีมานี้เขายังไม่เคยได้จิ้มใครเลยสักคน!

 เห็นอย่างนี้เขาก็ใช้ถุงยางสำหรับสวมนิ้วตอนเบ็ดให้พวกสาว ๆ เหมือนกันนะ

 "ให้ตายเถอะเจ้าจันทร์ คุณมองผมแย่ขนาดไหนกันเนี่ย" 

 เขากล่าวออกมาก่อนจะหยิบเอกสารในลิ้นชักขึ้นมาโยนให้เธอรับไปอ่าน

 "ที่จริงผมตรวจทุกอาทิตย์อยู่แล้ว แต่ของอาทิตย์นี้ผมตรวจเลทไปวันหนึ่งพอดี นี่ผลที่ผมไปตรวจโรคมาเมื่อวาน"

 เจ้าจันทร์รับเอกสารทางการแพทย์ไปอ่าน เน้นดูที่ผลการตรวจโรคทางเพศสัมพันธ์ของเขา ไล่อ่านทีละบรรทัดจนแน่ใจว่าเขาไม่มีโรคติดต่ออะไรจึงยอมพยักหน้ารับรู้

 "หลังจากตรวจแล้วคุณก็ยังไม่ได้นอนกับใครใช่ไหมคะ" เธอถามย้ำเพื่อความแน่ใจอีกหน

 "ใช่ แต่ตอนนี้กำลังจะลอง" 

 สิงหราชตอบหน้าตายทำเอาคนฟังอย่างเธอถึงกับใจเต้นครึกโครม 

 "ว่าแต่ ในประวัติคุณบอกว่าไม่มีสามี แล้วพวก…คู่นอนล่ะ"

 "ไม่มีค่ะ ที่จริงก็ยังไม่เคยมีเซ็กซ์ เอ่อ...คุณคนแรก"

 "ว้าวว!" สิงหราชตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย "ผมไม่รู้เลยว่าคุณจะไม่เคย"

 "แล้วมันแปลกตรงไหนคะ"

 "ไม่แปลกเลย ดีออกด้วยซ้ำ" ชายหนุ่มยิ้มมาทีใจของคนมองก็สั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่ "ถ้าอย่างนั้นคุณโอเคหรือเปล่าถ้าจะต้องเสียครั้งแรกให้กับคู่นอนแบบผม"

 "มันก็ไม่เชิงว่าครั้งแรกหรอกคะ"

 "หือ?"

 เขาทำสีหน้าแปลกใจเจ้าจันทร์ก็รีบอธิบายต่อทันที

 "ฉันเคยมีใช้เซ็กซ์ทอยมาก่อน ถึงของเล่นพวกนั้นจะขนาดไม่เท่า เอ่อ ของคุณก็เถอะ"

 "อ่าา...คุณนี่น่าทึ่งดีจริง ๆ" สิงหราชถึงกับหัวเราะหึหึในลำคอ แววตามาดร้ายของเขายังคงจ้องมองเธอมาอย่างอยากจะกลืนกิน

 "เรื่องแบบนี้ใคร ๆ เขาก็ทำกัน หรือคุณจะบอกว่าไม่เคยช่วยตัวเอง"

 พอต้องมาพูดเรื่องใต้สะดือ เจ้าจันทร์ก็อดไม่ได้ที่จะเขินอายขึ้นมาแปลก ๆ ยิ่งพูดถึงเรื่องขนาดด้วยแล้ว มันก็อดจะนึกไปถึงตอนที่มือของเธอคว้าจับเจ้าสิ่งนั้นไว้ไม่ได้ 

 "หึ ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ ผมแค่นึกว่าคุณจะเป็นพวกเนิร์ดซะอีก"

 "ไม่ใช่คนทุกคนที่ใส่แว่นแล้วจะต้องเนิร์ดนี่คะ" เธอบอกอย่างมีอารมณ์ฉุนนิดหน่อย

 "โอเค ๆ ผมรู้แล้ว แล้ว…ทีนี้เราจะลองทดสอบกันได้หรือยัง?" 

 สิงหราชเอ่ยถามพลางส่งสายตามาให้ แววตาของเขามันร้ายเหลือทน เจ้าจันทร์ไม่เคยพ่ายแพ้ต่อสายตาใครมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นนักธุรกิจที่ต้องดีลงานด้วย หรือแม้แต่คนหล่อมากหน้าหลายตาที่บังเอิญมีโอกาสได้สบตากัน ทุกคนล้วนแต่ทำลายกำแพงของเธอไม่ได้ 

 แต่กับคนคนนี้นี่สิ เหตุใดถึงต่างจากคนอื่นกันนะ

 "ว่ายังไง คิดนานจัง"

 พอถูกกระทุ้งถามมา เจ้าจันทร์ก็ผ่อนลมหายใจออกมาช้า ๆ 

 "คุณจะรูดซิปเอง หรือจะให้ฉันรูดให้ล่ะคะ?"

 คราวนี้ชายหนุ่มถึงกับยิ้มออกมาด้วยความถูกใจ ทั้งที่เลขาคนเก่งของเขาทำหน้าเรียบเฉยขนาดนั้น แต่ดูใบหน้ากับใบหูแดงก่ำของเธอนั่นสิ นี่มันโคตรจะน่าเอ็นดูเลยไม่ใช่หรือไง แล้วคำพูดคำจาของเธอนี่อีก จะทำตัวน่าฟัดไปถึงไหนกัน 

 ให้ตายเถอะ เจ้าจันทร์ทำให้เขาตื่นเต้นและอดใจรอแทบจะไม่ไหวแล้ว

 "คุณมารูดออกเองสิ คนที่ต้องกินมันเข้าไปคือคุณนี่ครับ คุณเจ้าจันทร์"