Home / โรแมนติก / ท่านรองคลั่งรัก / ตอนที่ 7 ความจริงอีกด้าน

Share

ตอนที่ 7 ความจริงอีกด้าน

last update publish date: 2026-09-14 16:00:27

สิ่งที่ทำให้ดาหวันมั่นใจว่าถ้าเธอหย่ากับสามีแล้วคุณอิทธิจะหันมาสนใจเธอก็เพราะเธอแอบได้ยินเขาคุยกับเพื่อนคนหนึ่ง

“เลขาของนายสวยใช่เล่นเลยนะอิท”

“ไม่ใช่แค่สวยอย่างเดียวนะ เธอทำงานได้เก่งมากรู้ใจฉันไปเสียทุกอย่าง”

“นี่สมภารอย่างนายจะกินไก่วัดเหรอ”

“นายก็พูดไปเรื่อยดาหวันเธอแต่งงานมีครอบครัวมีลูกแล้วนะ”

“นายรังเกียจเรื่องนี้เหรอ”

“เปล่าเลย ฉันไม่ได้รังเกียจเธอเลยสักนิด ฉันแค่ไม่อยากยุ่งกับคนที่มีครอบครัวแล้วแค่นั้นเอง”

“นี่แสดงว่าถ้าวันหนึ่งเธอเกิดหย่ากับสามีหรือเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวขึ้นมานายก็อาจจะสนใจเธอใช่ไหมล่ะ”

“แล้วถ้าเป็นนายล่ะ” อิทธิถามเพื่อนกลับบ้าง

“ก็สวย เก่งซะขนาดนั้นเป็นใครจะไม่สนใจล่ะ”

เสียงพูดคุยของเจ้านายกับเพื่อทำให้คนที่แอบยืนฟังอยู่ถึงกับยิ้ม ดาหวันรู้สึกดีที่เขาไม่เคยรังเกียจเธอเลยสักนิดแต่ที่เขาไม่ยุ่งเกี่ยวกับเธอและทำตัวเป็นสุภาพบุรุษก็เพราะไม่อยากให้ครอบครัวของเธอมีปัญหา

ความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว ช่วงนี้เธอกับสามีก็มักจะมีปากเสียงกันบ่อยๆ เพราะฝ่ายสามีมักแอบออกไปหาผู้หญิงคนอื่น เธอจะใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างในการขอหย่า

ดาหวันจัดการเรื่องตัวเองกับสามีอยู่เกือบครึ่งปีเธอก็กลับมาเป็นโสดอีกครั้ง และช่วงที่เธอกำลังวุ่นวายจัดการเรื่องหย่าอยู่นั้นเธอก็ไม่รู้เลยว่าอิทธิได้พบรักกับผู้หญิงคนหนึ่งและกำลังจะแต่งงานในอีกสองเดือนข้างหน้า

“คุณอิทธิต้องล้อดาหวันเล่นแน่ๆ เลยค่ะ ถ้าคุณมีแฟนดาหวันต้องรู้สิคะ”

“ผมจะล้อคุณเล่นทำไมล่ะครับ”

“แล้วทำไมดาหวันไม่เคยเห็นคุณพาเธอมาที่นี่ล่ะคะ คุณไม่เคยสั่งให้ดาหวันเตรียมดอกไม้หรือของขวัญพี่เศษอะไรให้เธอเลยนะคะ” ด้วยตำแหน่งเลขาดาหวันจึงมีหน้าที่จัดการเรื่องทุกอย่างให้เจ้านาย ที่ผ่านมาเธอก็เคยสั่งดอกไม้ ซื้อของขวัญรวมถึงการจองร้านอาหารบรรยากาศดีๆ ให้กับเจ้านาย

“ช่วงนี้ผมเห็นคุณดาหวันยุ่งๆ กับเรื่องที่บ้าน ผมก็เลยจัดการเรื่องทุกอย่างเอง”

การรับรู้ว่าเจ้านายจะแต่งงานทำให้ดาหวันผิดหวังอยากจะลาออกเพราะไม่อยากจะทนเห็นเขาแต่งงานมีครอบครัวได้ แต่ความคิดของเธอก็เปลี่ยนเมื่อเห็นว่าที่เจ้าสาวของเจ้านายที่ดูเรียบร้อย จืดชืดไม่มีเสน่ห์อะไรเลยสักนิด

เธอคิดว่าความสวยและมีเสน่ห์ของตนเองจะทำให้คนอย่างอิทธิว่อกแว่กมาสนใจได้ แต่วันนั้นมันก็ไม่เคยมาถึง เธอเก็บความแค้นความเสียใจไว้จนกระทั่งวันหนึ่งที่คุณอิทธิจะไปทำงานที่ต่างจังหวัดและครั้งนี้ภรรยาของเขาไปด้วยทั้งที่ท้องแก่ใกล้คลอด

“พี่อิทคะ อรปวดท้องค่ะ” อรดีบอกสามีขณะกำลังเดินทางกลับ

“ปวดท้อง หรือว่าอรกำลังจะคลอด”

“ดาหวันแถวนี้มีโรงพยาบาลที่ไหนใกล้ที่สุด” เขาถามเลขาที่นั่งคู่มากับคนขับรถ

“มีโรงพยาบาลXXXค่ะ”

“ตรงไปที่นั่นเลย ฉันว่าอรคงรอให้ถึงกรุงเทพไม่ไหว” อิทธิเป็นห่วงภรรยาและลูกในท้องทั้งสองคนมาก เรื่องที่เขามีลูกแฝดอิทธิไม่เคยบอกใครเพราะอยากจะให้ทุกคนประหลาดใจหลังจากภรรยาคลอดลูกออกมาแล้ว

เมื่อมาถึงโรงพยาบาลอรดีก็ถูกนำตัวเข้าไปที่ห้องคลอดก่อนและผ่านไปเกือบสองชั่วโมงคุณหมอก็ออกมาแจ้งทั้งข่าวดีและข่าวร้าย

ภรรยาและลูกเล็กปลอดภัยดีส่วนลูกคนโตมีปัญหานิดหน่อยจนต้องเข้าไปอยู่ในห้องไอซียูสำหรับเด็กอ่อน

ผ่านไปสองวันคุณหมอก็อนุญาตให้อรดีและลูกชายออกจากโรงพยาบาลได้ ส่วนลูกอีกคนยังต้องอยู่ในโรงพยาบาล

“คุณอรกับคุณอิทธิกลับไปกรุงเทพเธอค่ะ ทางนี้เดี๋ยวดาหวันช่วยดูแลให้เอง”

“อรจะทำอย่างนั้นได้ยังไงล่ะพี่ดาหวัน ในตู้อบนั่นก็ลูกชายของอรอีกคนหนึ่งนะ เขาเป็นแฝดพี่”

“ดาหวันไม่ได้บอกให้คุณอรทิ้งลูกนะคะ แต่คุณอรก็ยังมีลูกชายอีกคนที่ต้องดูแล ดาหวันจะส่งข่าวให้เรื่อยๆ ค่ะ ตอนนี้คุณอรต้องโฟกัสที่คุณหนูแฝดน้องนะคะ ต้องปั๊มนมและป้อนนมให้ตรงเวลาด้วยค่ะ ที่นี่โรงพยาบาลมีแต่เชื้อโรคถ้าคุณหนูเป็นอะไรขึ้นมาอีกคนจะแย่เอานะคะ ส่วนคุณหนูที่อยู่ในตู้อบก็มีทั้งหมอและพยาบาลคอยดูแล” 

“ผมเห็นด้วยกับดาหวันนะอร ทางนี้มีคนคอยดูแล้ว”

อรดีเป็นห่วงลูกมาแต่ถ้าเธอยังอยู่ที่นี่ก็กลัวเชื้อโรคอย่างที่ดาหวันบอก

“เอางั้นก็ได้พี่ดาหวันอย่าลืมส่งข่าวให้เรานะคะ”

ดาหวันยอมอยู่ดูแลฝาแฝดคนโตที่โรงพยาบาลไม่ใช่เพราะหวังดีแต่เพราะเธอมีแผนบางอย่างที่จะทำเพื่อแก้แค้นอิทธิที่ไม่เคยสนใจเธอเลย

หลังจากนั้นสามวันดาหวันก็โทรแจ้งกับคุณอิทธิและภรรยาว่าลูกชายของเขาเสียชีวิตแล้วด้วยสภาพร่างกายที่ไม่แข็งแรงตั้งแต่อยู่ในครรภ์

“ฉันจะไปรับลูกมาทำพิธีที่กรุงเทพ” อิทธิพูดเสียงสั่น

“ฉันเข้าใจคุณอิทธินะคะ แต่ถ้าคุณทำแบบนั้นคนอื่นก็จะรู้ว่าคุณมีลูกอีกหนึ่งคน แล้วถ้าคุณหนูโตขึ้นมาแล้วเขารู้ว่าเสียพี่ชายฝาแฝดไป ดาหวันกลัวว่าจะไม่ดีกับคุณหนู”

“ฉันจะไม่มีโอกาสบอกลาลูกชายเลยใช่ไหม”

“คุณไม่ได้เสียลูกชายไปนะคะ คุณยังมีคุณหนูอีกคนหนึ่ง คุณเสียใจได้แต่ต้องไม่ให้กระทบกับคนที่มีชีวิตอยู่ โดยเฉพาะความรู้สึกของคุณอรค่ะ มันจะมีผลต่อน้ำนมได้นะคะ”

“แล้วดาหวันจะจัดการยังไงต่อ”

“ดาหวันจะพาคุณหนูไปทำพิธีทางศาสนาที่วัดค่ะ จะส่งคุณหนูให้สมเกียรติ”

“ฉันคงเป็นพ่อที่ใจร้ายมาก”

“ไม่หรอกค่ะ คุณไม่ได้ผิดอะไรเลยแต่คุณหนูมีบุญแค่นี้ ดาหวันจะเป็นตัวแทนของคุณและคุณอรเองค่ะ”

“ขอบใจมากนะดาหวัน”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ท่านรองคลั่งรัก   ตอนที่ 43 ท่านรองคลั่งรัก (ตอนจบ)

    “พี่อลันโกรธมุกไหมคะ ที่มุกออกมาเจอกับแฟนเก่าของพี่” มุกตาภาถามเมื่อถึงเธอเดินเข้ามานั่งในรถ“ไม่โกรธหรอกครับ แค่รู้สึกน้อยใจนิดหน่อยที่มุกไม่เชื่อใจพี่”“มุกก็เชื่อใจพี่นะคะแต่เธอโทรมาบอกว่ามีหลักฐาน มุกก็เลยคิดว่ามาคุยกับเธอหน่อยก็ดี”“แล้ววันนี้มุกไม่ต้องทำงานเหรอครับ”“แล้วมุกขายเวรบ่ายแล้วค่ะ มุกขอโทษที่ไม่บอกพี่นะคะ”“มุกครับ พี่ไม่โกรธเลยนะ” เขาเอื้อมมาจับมือเธอไว้ขณะขับรถออกจากหน้าร้าน“แต่มุกโกหกพี่”“ถ้าพี่เป็นมุกพี่ก็คงทำเหมือนมุก อย่าคิดมากนะ มุกครับถ้าสมมุติพี่ไม่มีแผลเป็นและคืนนั้นมุกไม่ได้อยู่กับพี่มุกจะเชื่อสิ่งที่เธอพูดไหมล่ะ”“มันมีความเป็นไปได้อยู่ค่ะ แต่ในเมื่อพี่อลันสัญญากับมุกแล้วว่าจะไม่กลับไปคบกับเธอมุกก็คงจะต้องถามพี่ก่อนว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่”“ต่อไปนี้ห้ามปิดบังพี่นะครับ”“ค่ะ แล้วพี่จะโกรธพี่อารัญไหมคะ”“พี่ไม่โกรธหรอก โชเป็นคนเจ้าเล่ห์แล้วพี่อารัญก็คงไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมเธอ เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้กันอีกนะ พี่ไม่อยากให้พี่อารัญต้องไม่สบายใจ” เขากลัวว่าพี่ชายจะรู้สึกไม่ดีถ้าหากเขาไปพูดเรื่องนี้“มุกก็คิดว่าอย่างนั้นค่ะ อะไรที่มันผ่านไปแล้วมุกไม่อยากเก็บเอา

  • ท่านรองคลั่งรัก   ตอนที่ 42 รอวันแทรกลาง

    ชีวิตของมุกตาภาก็ดำเนินไปตามปกติอลันยังทำหน้าที่คนรักที่ตามรับส่งอยู่ทุกวัน แม้เธอจะบอกว่าไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้แต่เหมือนว่าเขาจะไม่ฟังเธอเลยสักนิดวันนี้หญิงสาวขึ้นเวรบ่ายและเขาไม่ว่างที่จะมาส่งแต่ก็ไม่วายให้ดนัยคนขับรถมารอรับเธอที่พอพักเพื่อไปส่งที่โรงพยาบาล“พี่ดนัยส่งมุกที่ข้างโรงพยาบาลก็ได้ค่ะ ไม่ต้องไปส่งถึงข้างใน”“แต่คุณอลันสั่งว่าให้ส่งถึงที่นะครับ”“นี่ก็ถึงแล้วค่ะ มุกไม่บอกพี่อลันหรอกนะคะ”“งั้นก็ตามใจคุณมุกครับ”เมื่อเคลื่อนออกไปแล้วมุกตาภาก็เดินข้ามถนนไปยังร้านฝั่งตรงข้าม อันที่จริงวันนี้เธอขายเวรบ่ายออกไปแล้วเพราะมีนัดสำคัญกับคนที่เธอเองก็ยังไม่เคยเจอตัวจริงหญิงสาวเดินเข้ามาในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง สายตามองหาคนที่นัดไว้และดูเหมือนอีกฝ่ายจะมารอเธออยู่แล้วพอเธอเดินเข้ามาคนที่นัดไว้โบกมือให้“สวัสดีค่ะ คุณนัดฉันไว้ใช่ไหมคะ” มุกตาภาทักทายไปตามมารยาท“อือ นักก่อนสิ”“คุณมีอะไรจะพูดกับฉันก็พูดมาเลยค่ะ ฉันไม่เวลาไม่มากหรอกนะคะ”“ก็เพราะเธอเอาแต่ทำงานแบบนี้ไม่รู้เลยว่าแฟนเธอน่ะแอบนอกใจ”“นอกใจเหรอคะ” หญิงสาวทวนคำ“นี่ไม่รู้เลยเหรอว่าเวลาที่เธอทำงานเวรกลางคืนน่ะแฟนเธอเขาก็แอบออกมาหาฉั

  • ท่านรองคลั่งรัก   ตอนที่ 41 รางวัลของใคร nc

    มุกตาภาขึ้นมานอนบนเตียงโดยมีอลันนอนกอดซ้อนอยู่ทางด้านหลัง“พี่อลันอย่ากอดแน่น”“แน่นที่ไหนแบบนี้กำลังดี มุกง่วงแล้วเหรอ”“นิดหน่อย”“แต่พี่ยังไม่อิ่มเลยนะ อยากเอาต่อ พี่รอมาตั้งหลายวันมุกจะให้พี่น้ำเดียวเองเหรอ”“พี่อลันก็ชอบพูดตรงเกิน”“แล้วทำไมต้องพูดอ้อมด้วยนะ อยู่กับเมียบนเตียงแบบนี้มันก็มีเรื่องเดียวที่จะพูด”“ไม่เหนื่อยเหรอคะ”“ไม่ครับ พี่เก็บแรงมาหลายวัน”“มุกจะยอมพี่ถ้าบอกว่าวันนี้แอบไปคุยเรื่องอะไรกับพี่ภู”“ไม่มีอะไรหรอกครับ”“แต่มุกว่าต้องมีค่ะ ถ้าไม่อย่างนั้นก็ต้องคุยต่อหน้ามุกไปแล้ว มุกเพิ่งรู้ว่าพี่มีความลับกับมุก” มุกตาภารู้สึกว่าเรื่องที่เขาไปคุยกับภูวิศต้องเกี่ยวกับเธออย่างแน่นอน“มันไม่ใช่ความลับหรอกครับ แต่พี่ไม่อยากให้มุกไม่สบายใจ”“ยิ่งพี่ไม่บอกมุกก็ยิ่งไม่สบายใจนะคะ” หญิงสาวพลิกตัวกลับมามองหน้าคนรักที่ดูเหมือนกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่“ถ้าพี่บอกไปแล้วจะไม่คิดมากใช่ไหม”“ค่ะ” หญิงสาวสัญญาไปก่อนแต่จะทำได้หรือเปล่ามันก็เป็นอีกเรื่อง“พี่ภูเล่าว่าเจอแฟนเก่าพี่”“แค่นี้เหรอคะ”“เธอถามถึงพี่ พี่ภูก็เลยบอกไปว่าพี่มีแฟนแล้ว”“แต่หน้าพี่ดูไม่สบายใจเลย มีอะไรหรือเปล่าคะ

  • ท่านรองคลั่งรัก   ตอนที่ 40 กินไอติม nc

    คอนโดมิเนียมของอลันมุกตาภาเข้ามาแปรงฟันอาบน้ำอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้เธอรู้สึกว่าแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปมันกำลังออกฤทธิ์ แต่ยังไม่ทันออกจากห้องน้ำอลันก็เดินตามเข้ามา หญิงสาวแปลกใจเพราะเธอจำได้ว่าตัวเองล็อกประตูห้องน้ำแล้ว“พี่อลันเข้ามาได้ยังไงคะ พี่จะรีบใช้ห้องน้ำเหรอคะ มุกอาบเสร็จพอดีค่ะ” หญิงสาวรีบปิดฝักบัวจากนั้นก็เดินไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำเพื่อจะสวมแต่ก็ช้ากว่าอลันเพราะตอนนี้เขาเข้ามาประชิดและรวบเอวของหญิงสาวไว้แล้ว“พี่อลันจะทำอะไรคะ”“อาบน้ำให้พี่หน่อยได้ไหม”“พี่ก็อาบเองสิคะ”“เมื่อกี้มุกบอกพี่เองนะครับว่าจะยอมตามใจพี่ทุกอย่าง อาบให้หน่อยนะคนเก่งของพี่” ชายหนุ่มทำเสียงอ้อนมุกตาภากำลังคิดหนักเพราะเมื่อกี้เธอพลาดเองที่ไปพูดกับเขาแบบนั้น“ถ้าอยากให้มุกอาบให้พี่ก็ถอยไปนิดสิคะ ยืนเบียดกันแบบนี้จะอาบได้ยังไงล่ะคะ”อลันหัวเราะก่อนจะยอมปล่อยเอวของหญิงสาวออกเขากระตุกปมผ้าเช็ดตัวไปแขวนไว้แล้วหยิบฝักบัวมาราดไปบนตัวเองจนชุ่มหญิงสาวกดครีมอาบน้ำใส่มือและหันมาใบหน้าของเธอก็ร้อนผ่าว ผิวหน้าแดงระเรื่อเมื่อเห็นเรือนร่างของเขาทุกสัดส่วนอย่างชัดเจน“ทำไมยังจะต้องอายอีกล่ะ มุกก็เคยเห็นพี่มาทั้ง

  • ท่านรองคลั่งรัก   ตอนที่ 39 กระชับมิตร nc

    ทางด้านอารัญที่ออกมาดื่มกับภูวิศได้เกือบหนึ่งชั่วโมงเขาก็ขอตัวกลับตอนนี้ชายหนุ่มเลยนั่งดื่มอยู่คนเดียวและคิดว่าอีกสักพักตนเองก็จะกลับแล้วเหมือนกันเขามองไปรอบๆ ร้านซึ่งนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะมักจะเป็นคู่หรือไม่ก็มากันเป็นกลุ่มจะมีแค่เขาคนเดียวที่นั่งอยู่ตามลำพัง ชายหนุ่มอดคิดถึงตัวเองไม่ได้เพราะก่อนหน้านี้ก็เคยมีแฟนมาหลายคน แต่ไม่ว่าจะคบกับใครก็ถูกมารดากีดกันด้วยเหตุผลที่ว่าไม่มีใครเหมาะสมกับเขาสุดท้ายแล้วอารัญก็เลยเลิกที่จะสนใจผู้หญิงเพราะคิดว่าต่อให้คนนั้นสวยเก่งฐานะดีแค่ไหนก็ไม่สามารถพิชิตใจมารดาของเขาได้แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปอารัญก็เริ่มอยากจะมองหาใครสักคนเพราะการอยู่คนเดียวมันก็รู้สึกเหงาแต่ก็ยังไม่มีใครที่ทำให้เขารู้สึกอยากจะใช้ชีวิตด้วยเข้ามาเลยเขาสั่งเครื่องดื่มอีกหนึ่งแก้วและถ้าดื่มแก้วนี้หมดก็คงจะกลับแต่ดื่มไปได้เพียงครึ่งผู้หญิงคนหนึ่งก็เดินตรงเข้ามา“อลันคะ โชคดีจังที่เจอคุณที่นี่” โชติชญาเดินเข้ามาทักทายเพราะคิดว่าเขาคืออลันอดีตคนรักของเธอ “ขอโทษนะครับคุณคงทักคนผิด” อารัญปฏิเสธเพราะเขาจำได้ว่าไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนนี้มาก่อน“แหมเลิกกันไปแค่ปีเดียวทำเป็นจำโชไม่ไ

  • ท่านรองคลั่งรัก   ตอนที่ 38 แค่บอกมาว่าอยากได้อะไร

    “พี่อลันจะพามุกไปไหนคะ” มุกตาภาถามขึ้นเมื่อรู้สึกว่าทางที่อลันกำลังขับรถไปนั้นไม่ใช่ทางกลับหอพักของเธอ“ไปคอนโดพี่ครับ มุกสัญญากับพี่แล้วนะว่าจะมาค้างกับพี่ถ้าวันต่อไปเป็นวันหยุดของมุก”“แต่พรุ่งนี้มุกมีนัดกับเมย์ค่ะ”“มุกนัดกับเพื่อนที่ไหนพรุ่งนี้พี่ไปส่งก็ได้”“พี่อลันคะ พรุ่งนี้มุกต้องตื่นเช้ามากๆ เลยค่ะ ถ้าไปค้างกับพี่อลันมุกกลัวตื่นสาย”“วันหยุดทั้งทีจะรีบตื่นเช้าทำไม มุกมีธุระอะไรสำคัญขนาดนั้นเหรอครับ”“ธุระสำคัญสิคะสำคัญมากๆ ด้วยมุกรอวันนี้มานานแล้วค่ะ”“แล้วบอกพี่ได้ไหมล่ะว่าธุระที่ว่านั้นคืออะไร”“ถ้ามุกบอกพี่แล้วพี่จะคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระหรือเปล่าล่ะ”“ก็ลองบอกมาก่อนสิครับ แต่พี่ว่ามุกโตแล้วคงไม่ทำอะไรไร้สาระหรอกมั้ง”“มุกเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนอื่นมองยังไง แต่สำหรับมุกมันเป็นสิ่งที่มุกรอค่ะ”“พูดแบบนี้ทำให้พี่ชักอยากจะรู้แล้วสิว่าพรุ่งนี้มุกกับเมล์นัดกันทำอะไรถึงต้องตื่นแต่เช้า”“เรานัดกันแย่งกดบัตรคอนเสิร์ตค่ะ” มุกตาภาบอกเขาไปตามตรงเพราะถึงวันที่เธอไปดูคอนเสิร์ตเขาก็ต้องรู้“บัตรคอนเสิร์ตมันซื้อยากขนาดนั้นเชียวเหรอครับ” เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนจึงทำให้แปลกใจว่าทำ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status