การปรับปรุงดินเริ่มจากบ้านเราเอง 2

ตอนนี้อ้ายปิงยังเล็กนักคงไม่สามารถออกไปส่งน้ำพลังปราณยังพื้นที่อื่นได้ แต่ขอเพียงที่ดินของบ้านหนี่ว์อุดมสมบูรณ์ ก็สามารถหาเงินได้มากอย่างแน่นอน 

         แต่จะปลูกเพียงผักเพื่อดองรอขายให้กองทัพคงไม่เหมาะนัก สงสัยนางต้องออกแนวคิดใหม่ให้ท่านแม่เสียแล้ว เพราะตอนนี้มีเพียงท่านแม่ที่มีอำนาจสั่งการในบ้าน 

         คิดแล้วก็ต้องเร่งลงมือ อ้ายปิงในวันนี้ไม่ได้เล่นกับพี่ชาย หลังอาหารเที่ยงนางก็เข้าไปเก็บเกี่ยวข้าวโพดอีกครั้ง ก่อนเอ่ยเสียงอ้อแอ้คุยกับมารดา 

         “อ้านแอ้ อ้านแอ้” ‘บัดซบ’ อ้ายปิงพบปัญหาใหญ่เสียแล้ว ตอนนี้นางยังเด็กเกินไปจริง ๆ จึงไม่อาจสนทนาและบอกความคิดของตนกับคนอื่นได้ 

         เมื่อมารดาเห็นลูกสาวอยากคุยด้วยก็ก้มลงมาอุ้ม ก่อนพูดคุยเรื่องต่าง ๆ ให้บุตรสาวฟัง จากนั้นก็หยิบสะดึงและเข็มปักผ้ามาจับมือสอนบุตรสาวช้า ๆ 

         ไม่นานอ้ายปิงก็ถูกเข็มปักผ้าดึงดูด บ่อยครั้งที่นางปักโดนมือตัวเองแต่ก็เพียงสะดุ้งเท่านั้น กลับรู้สึกว่าการปักผ้าก็เพลินดีเหมือนกันนะ 

         กว่าจะรู้ตัวนางก็กลับมานอนบนเตียงเพื่อเตรียมเข้านอนแล้ว อ้ายปิงเปิดหน้าจอขึ้นมาเก็บเกี่ยวข้าวโพดชุดสุดท้าย ก่อนถอนหายใจ 

         ‘ไม่ได้เรื่องจริงๆ ยังเด็กเกินไปกระทั่งออกความเห็นก็ไม่ได้ คิดว่าถ้าเลี้ยงไก่ด้วยน้ำพลังปราณจะทำให้ไก่เติบโตได้ดีแท้ ๆ เสียดายจริงๆ’ 

         [นายหญิงอย่าใจร้อน ตอนนี้ท่านยังเด็กนัก ยังมีเวลาอีกมาก] 

         ‘ถ้างั้นขอสคิปส์เวลาเลยได้มั้ย หึหึ’ เด็กน้อยนอนบนเตียงโดยส่งเสียงหัวเราะชั่วร้าย หากมีคนมาได้ยินคงต้องแปลกใจแล้ว โชคดีที่รอบด้านไม่มีใครอยู่แม้สักคนเดียว

         ‘วันนี้มีเหรียญอยู่เท่าไหร่หลังขายข้าวโพด’ 

         [สองร้อยห้าสิบเหรียญขอรับ] 

         ‘โอ้ ดูเหมือนปลูกข้าวโพดจะคุ้มไม่น้อยเลย ลองปลูกมะเขือเทศดูดีมั้ย งั้นเลือกเมล็ดพันธุ์ที่ราคาไม่เกินหกสิบเหรียญและใช้เวลาสิบชั่วโมงขึ้นมาที’ 

         [มีข้าวสาลีที่เหมาะสม ปลูกสิบชั่วโมงเก็บได้รอบเดียว ราคาห้าสิบเหรียญต่อช่อง]

         ‘งั้นซื้อช่องเพาะปลูกหนึ่งแล้วปลูกข้าวสาลีทั้งสามช่อง’ 

         [รับทราบ นายหญิงต้องการหมุนวงล้อฟรีของวันนี้เลยหรือไม่ ยอดคงเหลือหนึ่งรอบ] 

         ‘เก็บไว้ก่อนแล้วกัน’ คิดแค่นั้นดวงตาก็ค่อย ๆ หนักอึ้ง ก่อนจมดิ่งสู่ห้วงนิทราในทันที 

         [นายหญิงเช้าแล้ว ข้าวสาลีสามารถเก็บเกี่ยวได้แล้วขอรับ] อ้ายปิงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอย่างคุ้นชิน สิ่งแรกที่ทำคือเปิดหน้าจอเกมขึ้นมา

         ‘อืม ข้าวสาลีมีหน่วยเป็นกงจินหรอกหรือ เก็บหนึ่งหน่วยได้หนึ่งกงจินเชียว ข้าวอื่น ๆ จะเหมือนกันมั้ยนะ’ 

         [มีทั้งเหมือนและไม่เหมือนขอรับ] 

         ‘เก็บเกี่ยวให้หมด’ สิ้นคำก็มีตะกร้าลอยเหนือช่องปลูก ผลผลิตถูกเก็บเกี่ยวไปต้นข้าวสาลีที่เคยทอดรวงสีเหลืองทองก็แห้งเหี่ยวลงก่อนทอดกายเป็นปุ๋ยบำรุงช่องเพาะปลูกต่อไป 

         ‘ถ้าเก็บพวกซากต้นพืชไว้ได้ก็ดีสิ’ 

         [เก็บไว้ได้ขอรับ ยังสามารถนำมาใส่บ่อหมักปุ๋ยได้หากได้รับบ่อหมักปุ๋ยจากกงล้อโชคลาภในภายภาคหน้า หรือขายเป็นอาหารสัตว์ได้เมื่อมีจำนวนมากพอ] 

         ‘โอ้ งั้นต่อไปเก็บเกี่ยวไว้ด้วยแล้วกัน’ อ้ายปิงเพิ่งรู้ว่าระบบทำอย่างนั้นได้ด้วย 

         [รับทราบขอรับ วันนี้จะปลูกอะไรดี มะเขือเทศเลยดีมั้ย] 

         ตอนนี้หลังจากขายข้าวสาลีไปในราคาหน่วยละร้อยเหรียญ ทำให้มีอยู่สามร้อยเหรียญในระบบและสามารถปลูกมะเขือเทศได้แล้วจริงๆ 

         ‘ปลูกมะเขือเทศเลย แล้วอย่าลืมเตือนตอนมะเขือเทศสุกด้วยล่ะ’ 

         [ขอรับนายหญิง ตอนนี้มีสิทธิ์หมุนวงล้อคงเหลือสองครั้ง ต้องการใช้งานเลยหรือไม่] 

         ‘อืม…หมุนเลยแล้วกัน’ เพราะเมื่อวานยังมีของที่อยากได้ไม่มาก มีเพียงเครื่องเพาะปลูกและเก็บเกี่ยวอัตโนมัติซึ่งน่าจะได้รับมายากพอควร จึงยังไม่ได้หมุน วันนี้เลยลองเสี่ยงดวงหน่อยแล้วกันเผื่อจะได้บ่อปุ๋ยหมักมาบ้าง 

         วงล้อยังคงหมุนไปเรื่อย ๆ ก่อนจะไปหยุดที่ช่องสีฟ้าเช่นเดียวกับที่ได้รับบ่อพลังปราน ทำเอาอ้ายปิงแอบกรีดร้องในใจ 

         [ได้รับเครื่องเพาะปลูกและเก็บเกี่ยวอัตโนมัติ วิธีใช้เพียงต้องมีพลังงาน เช่น บ่อน้ำพลังปราณ หรือใช้เหรียญแปลงเป็นพลังงานวันละหนึ่งร้อย เนื่องจากในพื้นที่เกมมีบ่อน้ำพลังปราณเครื่องเพาะปลูกและเก็บเกี่ยวจะทำงานโดยอัตโนมัติ] 

         [โดยจะทำการปลูกพืชชนิดเดิม จนกว่าจะได้รับคำสั่งใหม่] 

         ‘เยี่ยม ถ้างั้นก็ปลูกมะเขือเทศไปก่อนแล้วกัน ถ้าได้แปลงปลูกมาเพิ่มค่อยคิดอีกที’ อ้ายปิงกลิ้งตัวไปทั่วเตียงด้วยความอารมณ์ดี ไม่คิดว่านางจะโชคดีขนาดนี้ อายุเพียงแค่นี้แต่ได้เครื่องเพาะปลูกและเก็บเกี่ยวอัตโนมัติมาเหมือนทำให้นางติดปีกบินเลยทีเดียว

         แม่นมเหลียนที่เพิ่งเข้ามาในห้องแปลกใจเมื่อเห็นคุณหนูของตนอารมณ์ดีอย่างยิ่งในวันนี้