ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม

ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-14
ภาษา: Thai
goodnovel12goodnovel
8.5
2 การให้คะแนน. 2 ความคิดเห็น
46บท
3.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

หนี่ว์อ้ายปิง เซียนน้อยอายุสิบสามตลอดกาล ที่บังเอิญเปิดระบบหนึ่งขึ้นมาและถูกส่งลงไปทำภารกิจในโลกมนุษย์ ทำให้ต้องเผชิญกับความยากลำบากในโลกที่แร้นแค้น เด็กสาวเติบโตขึ้นในตระกูลหนี่ว์ ตระกูลแม่ทัพที่เริ่มหมดอำนาจ พ่อของนางเป็นเพียงรองแม่ทัพ สังกัดกองทัพท่านอ๋องสือ ที่ต้องปกป้องชายแดนจากการรุกราน จำต้องหาวิธีกลับสวรรค์ คิดจะใช้ชีวิตไปวันๆ แต่ไหงกลายเป็นงานยุ่งขนาดนี้ไปได้กันล่ะนี่!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

คำตัดสินจากสวรรค์

LUCY.

I wasn’t cursed, but right now I have every reason to believe that I was.

My eyes burned as tears threatened to fall. I took deep breaths trying to calm myself, but it was futile as the tears dropped from my eyes when Beta Ethan, tore my papers into pieces. I thought he was only joking when he said he would fail me so he wouldn't have to see my ugly face in the palace. 

I lifted my head to meet his gaze. “Beta,” I didn't find any word leaving my lips after that. My mouth dried up immediately, and my chest burned with so much pain. I bent low to pick up what’s left of the application letter, but he dragged me up forcefully and pushed me backwards. “This is insane! Why would you fail me and tear my application letter just because you found out I was your mate? Do I disgust you that much?”

The corner of his lips curled up unpleasantly. His eyes narrowed as he had a close look at me from my head to my toe. “You disgust me even more! You know, I have always thought that I wasn’t the goddess favorite, and right now I have my confirmation. If you think I will ever accept you, a miserable low life omega like you, then you are a fool. As a matter of fact, I’m engaged to be married by the end of this month. But even if that wasn’t the case, I wouldn't accept you as a mate.”

I was shocked. No man has ever said such hurtful things to me before, but now the first man to ever do it, happens to be my mate. After praying earnestly for the day I finally get to meet my mate, it happened and turned out to be the worse day of my life. I didn’t know what to do anymore, I just lost my father and my mother is dying in the hospital. Three weeks! Three weeks was all I had to raise her medical bill or else she dies. If this was some kind of joke, I do not know, but now I won’t be getting this job just because I committed the hideous crime of been the beta’s mate. 

I wiped my face, and soon I could hear the mocking words from other candidates. “Fine! You can reject me all you want, and honestly I do not care right now. But, can you please let me retake the exam? I need this job like my life depends on it, because it actually does. my……”

“I said that I didn't want to ever have to see your ugly face in the palace. Are you deaf?” he growled at me, and I couldn't bring myself to look at him. “If you don't leave quietly, I will have my men throw you out of here, or better still, feed you to my dogs….” his voice became hoarse.

I covered my pounding heart with my palm. “So you stood there and rejected me just because I am an Omega?” I totally ignored his command to leave the palace, but it seemed I made the huge mistake because I could sense the way he boiled in rage, but to hell with that. “Answer me! You think if I had a fucking choice I’d choose this rank? Or that I will even choose you as my mate?”

“Guards!!!” his gaze fixated on me as he yelled, and the palace guards surrounded us within a few seconds. “I think our little miss activist needs some activation to bring her back to her senses. Make sure she cleans the entire palace and after that give her fifty strokes of cane before throwing her out of the palace. She needs to learn her place.”

I shook my head repeatedly, already on my knees. Tears streamed down my cheeks. I grabbed his jeans, staring at him as tears clouded my vision. “Please! I will leave, you don’t have to do that” I cried out, but it seemed it was too late as he didn’t even look at me again.

The guards hurled me to my feet, but I tried to push back, struggling to set myself free from their painful grip. My voice was so loud, and the only one heard amid others. I bit one of them, and he let me go instantly, but the other gripped me so tight that I couldn't swing my arm a bit.

“Leave me alone!” I screamed with my whole strength, as my voice echoed out loud. “You cannot flog me, my mother needs me.” I ended up stepping on the feet of one the guard, and with that anger he hit me aggressively on the cheek, and the next place I found myself was on the floor.

My breathing hiked. What kind of trouble is this? I was already having a bad day and now it just became so worse! 

“You must think you are the only mad person in this pack. I've sent for the pack warriors to come to pick you up….” he said to me, not in a whisper because everyone heard him.

“What is going on here?” came a masculine voice with a commanding tone. Panting, I swirled my neck to the side to see everyone on their knees. I don’t understand, what were they doing? 

I hurried to my knees as well, even though I didn’t understand why they were all kneeling down. And then I saw the Alpha king and immediately lowered my head, but I heard his voice before me, “Get up.” and then I jolted to my feet instantly, but I didn’t dare look at his face. “Look at me.” he ordered, and I did so without hesitating. “Your cheek is swollen and you have a bruise on your left eye. What should I do to the guard that did this to you?”

My eyes bulged. Guard? Does he want to punish him just because he hurt me? What for? Why? He was supposed to support his Beta and have me thrown into the dungeon. Or was this another set up?

I moistened my lips. This might be a trap, and I can't fall into it. “My king, I don’t think you have to do anything because of me, I am an ordinary Omega.” I was quivering, but then I tried to hide it.

“It doesn’t matter your rank, no one is supposed to be treated badly, don’t you agree?” he asked again like he was trying to get something out of me.

I rolled my eyes. This is definitely a test, and if I pass it, I might be given a chance to take the exam again.

“My king, there’s no need for you to waste your with her, I can handle her perfectly.” Beta Ethan chipped in.

I glanced at him and lowered my brows. I need to be very smart about this. “Well, my king, maybe I caused it, because I was been stubborn and refused to leave when your beta asked me to leave the palace." I replied, praying that it was the best answer.

“If so, then you must have to increase the strokes to a hundred and also make her clean the palace for the next two days.” 

I was frozen with shock. My eyes grew wide as I heard that declaration from the Alpha King. Wasn't it a test? Did I say something wrong? Oh, my mother has always warned me to think before I talk, but here I am, doing the exact opposite. “My king….”

“Since you are honest enough to say the truth, don’t you think you deserve that punishment?” he lifted my chin with one of his finger.

I gulped harder. My jaw clenched. “No, my king, that’s not what I want. I dodn't want to be punished just because I was rejected by my mate and even got disqualified from the screening. If I get flogged, no one will take care of dying mother.” Tears gathered in my eyes.

He let go of me. “I see! Your mate rejected you, and you need the job to pay your mother's hospital bills.” he dipped his hands into his pockets, nodding. “Okay, then, since you’re useless now as you did not get the job and your mate do not want you, be my breeder. That will save you from being punished alongside the guard, and you will get paid ten times what the palace servants get as a salary. That will be enough for your mother's hospital bills, right?”

The other candidates and supervisors around watching us broke into murmurs. They didn't see that coming, right? They had mocked me for expecting a Beta to accept me as his mate, and here the Alpha is about to claim me, to make me his breeder.

“And hey, don’t ever get it twisted, you are Just going to be my breeder. Nothing else. The contract will end after you conceive a child and nurse the child for three months.” he added further.

I glanced at the Beta, and all I could get from his looks was a ‘don’t you dare accept it’. Why won't I? Didn't he reject me like I was a curse already?

With my palms gripping my clothes and my heart pounding like it would explode, I looked up to the Alpha King. “I accept to be your breeder!” and then I turned to the Beta who was glaring at me like we were sworn enemies. I know he doesn't want to see my ugly face in the palace, but there's no way I'm rejecting an offer that would do me good. “I, Omega Lucy Grey, accept your rejection, Beta Ethan Pierce. We cease to be mates, and as such we have nothing binding us anymore.” 

I winked repeatedly as those words left my lips.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
อ่านแล้วก็สนุกไปอีกแบบค่ะไม่เครีนดเพลินดีค่ะ
2026-02-01 09:56:52
1
0
Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2026-04-26 15:17:24
0
0
46
คำตัดสินจากสวรรค์
ภายในหุบเขาซึ่งมีหมอกสีขาวบางเบาคอยปกปิดแดนดินแห่งนี้จากสายตาคนนอก มีสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งงดงามราวกับภาพวาดแดนสรวง ป่าเขาระแวกนี้ล้วนอุดมสมบูรณ์ไปด้วยต้นไม้ต้นหญ้าสีเขียวชอุ่มสัตว์น้อยใหญ่อาศัยพักพิงเขาสูงใหญ่โดยรอบด้วยความสงบสุข พืชผลงดงามไม่ขาดแคลนตลอดฤดูกาล สมุนไพรเขียวสดอายุนับพันปีชูช่อหลากหลายท่ามกลางภูเขาสูงใหญ่ จะไม่ให้หุบเขาแห่งนี้อุดมสมบูรณ์ได้อย่างไร ในเมื่อสถานที่แห่งนี้เป็นที่ประทับของท่านเทพเสินจื่อ เทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ผู้ปกครองดินแดนแถบนี้มานานนับหมื่นปี ภายในหุบเขามีเรือนหลังเล็ก ๆ ตั้งอยู่ ปล่องไฟเหนือหลังคาเรือนที่มีควันพวยพุ่งบ่งบอกว่าภายในมีผู้อยู่อาศัย เรือนหลังนี้ตั้งอิงเขาดอกท้องดงามขณะที่ด้านหน้าเรือนมีทิวทัศน์ม่านน้ำตก ยามเช้าสัตว์เล็กสัตว์ใหญ่ล้วนลงมาจากขุนเขาเพื่อกินน้ำ ที่น้ำตกแห่งนี้ ทิวทัศน์ที่งดงามตระการนี้หากใครมาเห็นต่างก็รู้สึกหัวใจสงบสุข เสียงเคาะ ป็อก ๆ ดังขึ้นจากภายในเรือน ร่างเล็ก ๆ ของเด็กหญิงอายุราวสิบสามปีปรากฎตัวขึ้น ประตูเรือนเปิดออก ดั่งรอยยิ้มกว้างของเด็กสาว “ท่านเทพ ดูของเล่นใหม่นี้สิเจ้าคะ” ร่างเล็
อ่านเพิ่มเติม
กำเนิดหนี่ว์อ้ายปิง
อุแว้ อุแว้ เสียงตนเองที่ร้องตะโกนจนแสบคอทำให้อ้ายปิงรู้สึกไม่ดี นางรับรู้ว่าตนเองได้กำเนิดใหม่แล้ว ที่น่าแปลกใจคือนางกลับไม่ลืมความทรงจำในอดีต ไม่รู้ว่านี่เป็นความเมตตาของสวรรค์ หรือบทลงโทษกันแน่ที่ท่านให้นางได้จดจำชีวิตก่อนหน้า ช่วงชีวิตที่อยู่อาศัยกับท่านเทพ แต่ยิ่งเจ็บปวดเมื่อคิดถึงท่านเทพ เพราะแม้พยายามเพียงใดก็คงไม่สามารถกลับไปหาท่านเทพได้ในเร็ววัน แค่คิดนางก็ร้องไห้ออกมาอีกครั้งด้วยความช้ำใจ ที่แท้แล้วความทรงจำที่ให้เก็บไว้ยังเป็นบทลงทัณฑ์ด้วยใช่หรือไม่ กว่าอ้ายปิงจะทำใจยอมรับชีวิตใหม่ได้ ก็ผ่านไปนานทีเดียว คาดว่านานนับเดือนแล้วนับตั้งแต่นางเกิดมาด้วยวิถีของมนุษย์ หลังจากทำใจได้อ้ายปิงก็เริ่มมองสถานการณ์รอบด้าน นางอยู่ในอ้อมแขนของมารดาซึ่งกำลังป้อนน้ำนมหวานที่มีกลิ่นโลหิตจาง ๆ กินอิ่มนอนอุ่นเพราะมีครอบครัวที่สงบสุข อย่างน้อยสวรรค์ก็ไม่ได้ลงโทษนางมากนัก เว้นแต่ครอบครัวนี้ช่างแสนยากไร้ แม้ท่านพ่อจะเป็นถึงรองแม่ทัพที่นางเคยได้ยินท่านแม่เล่าให้ฟัง แต่ในจวนมีบ่าวรับใช้เพียงสามคน หนึ่งคือพ่อบ้านซึ่งนางเคยเห็นตอนทำพิธีครบเดือน
อ่านเพิ่มเติม
ระบบปลูกผักทำฟาร์ม 1
จากนั้นชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาในสายตานาง ก็เดินเข้ามาและกล่าวด้วยน้ำเสียงของอ่อนโยน ใบหน้าไม่งดงามเท่าเศษเสี้ยวของท่านเทพ ทำให้อ้ายปิงรู้ว่าที่แท้มนุษย์ก็ชอบปลูกผมบนใบหน้าพวกเขาไม่ใช่สัตว์ร้ายแปลงกลายมาเหมือนที่นางตกใจกลัว แต่ว่านางชอบใบหน้าสง่างามและเกลี้ยงเกลาแบบท่านเทพจื่อเสินมากกว่าอยู่ดี ได้ยินว่าอีกไม่กี่วันจะเป็นวันเกิดของนาง อ้ายปิงค่อนข้างตื่นเต้นเพราะนางเคยอ่านเกี่ยวกับ ‘การฉลองวันเกิด’ ของมนุษย์มามาก ในตอนที่ยังอยู่ที่เรือนของท่านเทพ มีอยู่สองสามครั้งที่ท่านเทพเชิญผู้คนมาร่วมเฉลิมฉลองวันประสูติของท่าน แต่นั่นเพียงหมื่นปีต่อครั้ง ทำให้อ้ายปิงคิดว่ามนุษย์ที่ชอบจัดงานวันเกิดทุกปีนั้นช่างสิ้นเปลืองเหลือเกิน และสงสัยว่าทำไมพวกเขาไม่จัดงานวันเกิดทุก ๆ หมื่นปีเหมือนท่านเทพ แต่เมื่อถึงวันเกิดครบรอบหนึ่งปีของนาง อ้ายปิงก็ทั้งผิดหวังและเสียใจ เมื่อสิ่งที่เห็นไม่เป็นอย่างที่คิด ท่านพ่อท่านแม่เพียงจัดเลี้ยงบนโต๊ะอาหารเล็ก ๆ มีกับข้าวห้าอย่าง และบะหมี่อายุยืนชามเล็ก ๆ ให้นางกินเท่านั้น นี่ไม่เหมือนกับที่นางคิดไว้เลย คิดว่าพวกเขาจะจัดงานใหญ่โตเหมือนอย่างในเรือน
อ่านเพิ่มเติม
ระบบปลูกผักทำฟาร์ม 2
เมื่อต้องติดตามท่านอ๋องผู้ถูกเนรเทศมาชายแดนทางเหนือ พวกเขาก็ตัดสินใจใช้เงินที่ขนมาจากเมืองหลวงซื้อที่ดินปลูกจวนนอกเมือง แทนที่จะซื้อจวนขนาดกลางในเมือง จวนสกุลหนี่ว์ไม่ได้ไกลจากในเมืองมากนัก ซ้ำยังเป็นทางไปยังค่ายทหาร อยู่ตรงข้ามกับหน้าด่าน ทำให้รู้สึกปลอดภัยขึ้นเล็กน้อย แต่จวนแห่งนี้มีขนาดไม่ใหญ่มาก ด้านหน้ามีเรือนหลัก ด้านข้างมีเรือนรับรอง เรือนสี่ประสานของจวน ด้านตะวันออกเป็นเรือนของบุตรชาย ด้านตะวันตกเป็นของบุตรสาว ขณะที่เรือนหลักเป็นที่พำนักของนายท่านและหนี่ว์ฮูหยิน ทุกวันหนี่ว์อ้ายปิงมักถูกพาไปยังห้องอาหารในเรือนหลัก ก่อนถูกมารดาพากลับไปยังห้องนอนของมารดา วันนี้บรรยากาศในห้องอาหารคึกคัก นับตั้งแต่บิดาอย่างหนี่ว์ซวงกลับมา หนี่ว์อ้ายหรงก็ดูร่าเริงขึ้นมาก แม้จะเห็นว่ามีรอยช้ำบนร่างกายมากขึ้น แต่เขากลับมีรอยยิ้มอยู่เสมอ “น้องสาวเจ้ามาแล้ว” หนี่ว์อ้ายหรงเดินไปต้อนรับน้องสาวด้วยท่าทางยินดี อ้ายปิงทำเพียงแปะๆ มือให้เขาพอเป็นพิธี ประมาณว่าขอบคุณที่มาต้อนรับนาง ไม่นานท่านพ่อก็เริ่มกินอาหาร บนโต๊ะอาหารเงียบสนิท กระทั่งถ้วยจานเปล่าถูก
อ่านเพิ่มเติม
ทำความเข้าใจกับระบบ
แต่ว่าผลผลิตจากในเกมนั้นไม่สามารถนำออกมาด้านนอกได้ แต่สามารถขายในร้านค้าของระบบเพื่อขยายฐานการผลิตแล้วจึงจะสามารถนำเหรียญในเกมที่ได้รับมาหมุนวงล้อเพื่อสุ่มของใช้ออกมาใช้ในโลกจริงได้เท่านั้น กล่าวคือเล่นเกมเพื่อเอาเหรียญในเกม จากนั้นก็นำไปแลกกับสิทธิ์หมุนวงล้อสุ่มของวิเศษ ถึงจะนำของวิเศษออกมาใช้นอกเกมได้ [ตอนนี้มีการสุ่มวงล้อฟรีหนึ่งครั้งต่อวัน ยอดคงเหลือสี่ครั้ง เจ้านายต้องการหมุนวงล้อเลยหรือไม่] ‘ยังก่อน’ ตอนนี้อ้ายปิงให้ความสนใจกับฟาร์มอยู่ นางมองช่องที่ระบบมอบให้เริ่มต้น มีเพียงหนึ่งช่องเท่านั้น หากต้องการขยายช่องก็ต้องใช้เหรียญ หากต้องการปลูกพืชก็ต้องใช้เหรียญ ช่างเป็นระบบเกมหน้าเลือดเสียจริง ความจริงเกมที่นางสร้างขึ้นก็มีความคล้ายคลึงกัน เพียงแต่ในเกมจะใช้เหรียญเพื่อสุ่มของวิเศษและของตกแต่งฟาร์มเท่านั้น ไม่เหมือนกับตอนนี้ที่มันเป็นตัวกำหนดชีวิตของนางไปเสียแล้ว หญิงสาวดูเมล็ดพันธุ์ในร้านค้าระบบ มันมีราคาซื้อและราคาขายต่อหน่วยบอกเอาไว้ มีตั้งแต่พืชธรรมดาจนถึงพืชวิเศษ [ระบบเชื่อมต่อกับร้านค้าในแดนต่างๆและส่งสินค้าอ
อ่านเพิ่มเติม
การปรับปรุงดินเริ่มจากบ้านเราเอง 1
‘หมุนอีกรอบ’ นางสั่งในทันทีเพราะเริ่มหมดความอดทนแล้ว อีกทั้งยังเลิกคาดหวังเพราะอย่างไรก็ได้ของดีอย่างแหวนมิติมาแล้วชิ้นหนึ่ง แต่จะใช้ยังไงหรือให้ใครใช้ก็ค่อยคิดอีกทีหนึ่งเช่นกัน แต่คราวนี้กลับผิดคาด หัวลูกศรค่อย ๆ หยุดลงในพื้นที่สีฟ้าซึ่งนางไม่เคยได้มาก่อน ทำให้อ้ายปิงลุ้นอยู่บ้างว่าจะได้รับอะไรในรอบนี้ [ยินดีด้วยได้รับ บ่อ‘น้ำพลังปราณ’ ซึ่งสามารถนำออกไปใช้นอกพื้นที่เพื่อปรับปรุงดินให้เหมาะกับการเพาะปลูกได้ หากพื้นดินแห้งแล้งได้รับการบำรุงด้วยน้ำพลังปราณเจือจางครบร้อยวัน จะกลายเป็นดินที่อุดมสมบูรณ์นับร้อยปี] คราวนี้ของที่ได้ทำอ้ายปิงอ้าปากค้างอย่างแท้จริง นี่ใช่มั้ยวิธีการหาเงินและเก็บเกี่ยวความอุดมสมบูรณ์ของนาง ‘ท่านเทพ ข้ามีวิธีกลับไปหาท่านแล้ว รอข้าอีกสักนิดนะเจ้าคะ’ ชีวิตเรียบง่ายของเทพน้อยตกสวรรค์อย่างอ้ายปิงก็เพียงใช้ชีวิตในฐานะมนุษย์แรกเกิดไปวัน ๆ เท่านั้น จนกระทั่งวันหนึ่งนางก็ได้รู้ว่าแท้จริงแล้วตนเองยังมีบางสิ่งติดมาด้วย สิ่งที่เรียกตนเองว่าระบบปลูกผักทำฟาร์มขั้นเทพ ตอนแรกนางคาดเดาไปต่าง ๆ นา ๆ ว่าระบบสามารถทำอะไรได้
อ่านเพิ่มเติม
การปรับปรุงดินเริ่มจากบ้านเราเอง 2
ตอนนี้อ้ายปิงยังเล็กนักคงไม่สามารถออกไปส่งน้ำพลังปราณยังพื้นที่อื่นได้ แต่ขอเพียงที่ดินของบ้านหนี่ว์อุดมสมบูรณ์ ก็สามารถหาเงินได้มากอย่างแน่นอน แต่จะปลูกเพียงผักเพื่อดองรอขายให้กองทัพคงไม่เหมาะนัก สงสัยนางต้องออกแนวคิดใหม่ให้ท่านแม่เสียแล้ว เพราะตอนนี้มีเพียงท่านแม่ที่มีอำนาจสั่งการในบ้าน คิดแล้วก็ต้องเร่งลงมือ อ้ายปิงในวันนี้ไม่ได้เล่นกับพี่ชาย หลังอาหารเที่ยงนางก็เข้าไปเก็บเกี่ยวข้าวโพดอีกครั้ง ก่อนเอ่ยเสียงอ้อแอ้คุยกับมารดา “อ้านแอ้ อ้านแอ้” ‘บัดซบ’ อ้ายปิงพบปัญหาใหญ่เสียแล้ว ตอนนี้นางยังเด็กเกินไปจริง ๆ จึงไม่อาจสนทนาและบอกความคิดของตนกับคนอื่นได้ เมื่อมารดาเห็นลูกสาวอยากคุยด้วยก็ก้มลงมาอุ้ม ก่อนพูดคุยเรื่องต่าง ๆ ให้บุตรสาวฟัง จากนั้นก็หยิบสะดึงและเข็มปักผ้ามาจับมือสอนบุตรสาวช้า ๆ ไม่นานอ้ายปิงก็ถูกเข็มปักผ้าดึงดูด บ่อยครั้งที่นางปักโดนมือตัวเองแต่ก็เพียงสะดุ้งเท่านั้น กลับรู้สึกว่าการปักผ้าก็เพลินดีเหมือนกันนะ กว่าจะรู้ตัวนางก็กลับมานอนบนเตียงเพื่อเตรียมเข้านอนแล้ว อ้ายปิงเปิดหน้าจอขึ้นมาเก็บเกี่ยวข้าวโพดชุดสุดท้าย ก่อน
อ่านเพิ่มเติม
ซื้อช่องปลูกผักเพิ่ม 1
“มีเรื่องอะไรดีดีหรือเจ้าคะคุณหนู แต่น่าแปลกช่วงนี้เหมือนมีฝนปรอย ๆ ในตอนเช้า พื้นดินชุ่มฉ่ำไปหมด นายท่านกล่าวว่าปีนี้จะแล้งกว่าทุกปีแท้ๆ” “นมๆ อุ้มๆ” อ้ายปิงหันไปยิ้มยิงฟันให้แม่นมเหลียน ก่อนปล่อยให้นางช่วยแต่งตัว เสื้อผ้าที่สวมใส่ตอนนี้ก็เป็นฝีมือเย็บปักของท่านแม่ทั้งนั้น แม้เนื้อผ้าจะธรรมดาไปบ้าง แต่สีสันก็สวยงามเหมาะกับวัยเด็กจริง ๆ ตอนนี้ผมนางเริ่มยาวขึ้นมาบ้างแล้ว เนื่องจากแม่นมช่วยทาน้ำมันอะไรสักอย่างบำรุงทุกวันตั้งแต่เกิด ผมจึงดกดำดีเหลือเกิน เมื่อหันมองร่างอวบในคันฉ่องจนพอใจถึงปล่อยให้แม่นมเหลียนอุ้มไปหาท่านแม่เหมือนทุกวัน เนื่องจากเด็ก ๆ ในบ้านยังเล็ก จึงยังไปกินอาหารที่เรือนหลักทุกมื้อ กระทั่งพี่ชายอ้ายหรงซึ่งต้องไปเรียนและซ้อมวิชาต่อสู้ทุกวัน ยังต้องกลับมากินข้าวให้ทันเวลา วันนี้อ้ายปิงใช้ชีวิตอย่างสบายใจเพราะไม่ต้องคอยระแวงเพื่อเข้าไปเก็บเกี่ยวผลผลิตในเกมอีกแล้ว นางจึงตัดสินใจจะเข้าไปดูแค่ก่อนนอนเท่านั้น ลืมไปเสียสนิทว่ายังมีสิทธิ์หมุนวงล้อเหลืออยู่อีกอัน วันนี้พี่ชายได้กระรอกตัวน้อยกลับมาตัวหนึ่ง แต่เมื่อเขาปล่อ
อ่านเพิ่มเติม
ซื้อช่องปลูกผักเพิ่ม 2
อ้ายปิงถูกแม่นมเหลียนอุ้มไปที่ห้องหลัก นางยังมีแม่นมเหลียนคอยป้อนอาหารเด็กอ่อน ยังมีน้ำเต้าหู้ให้ดื่มทั้งเช้าและเย็น บ่งบอกว่าท่านแม่ใส่ใจสุขภาพของเด็ก ๆ อย่างมาก ทั้ง ๆ ที่ผู้ใหญ่ทุกคนในบ้านล้วนมีรูปร่างผ่ายผอม บ่งบอกถึงความอดอยาก “ปิงเอ๋อร์ไม่ชอบกินเต้าหู้ แต่ชอบกินน้ำเต้าหู้ ต่อไปคงต้องหาอย่างอื่นมาให้นางกินนะแม่นมเหลียน” หลี่เอินผู้เป็นมารดาคอยสังเกตบุตรสาวหลายรอบแล้ว ดูเหมือนอ้ายปิงจะไม่ชอบกินเต้าหู้ หากวันใดมีเต้าหู้เป็นอาหารนางมักกินได้เพียงครึ่ง “เจ้าค่ะฮูหยิน บ่าวคิดว่าคุณหนูไม่เลือกกิน คงมีแต่เต้าหู้ที่กินได้ไม่มาก คงเพราะไม่ชื่นชอบจริงๆ” “ปิงเอ๋อร์กินผักง่ายกว่าอาหรงจริงๆ” หลี่เอินเห็นด้วยทันที อ้ายปิงได้ยินมารดาสนทนากับแม่นมก็อยากจะบอกว่านางไม่ชอบกินเต้าหู้แต่ไหนแต่ไรแล้ว ชอบกินผักผลไม้กับเนื้อสัตว์ อย่างที่มักจะกินตอนอยู่กับท่านเทพ เมื่อนึกถึงตรงนี้ดวงใจก็ปวดแปลบ คิดถึงท่านเทพเหลือเกิน ไม่รู้อีกนานแค่ไหนกว่าจะสามารถกลับไปได้ มีแต่ต้องรอให้หมดสิ้นอายุขัยเท่านั้น ซ้ำยังต้องรีบสั่งสมความอุดมสมบูรณ์เพื่อให้ภารกิจสำเร็จจึงจะกลับ
อ่านเพิ่มเติม
หมุนวงล้อระดับเงิน
หลังสะดุ้งตื่นเพราะเสียงระบบปลุก อ้ายปิงก็นั่งอึนอยู่บนเตียงพักหนึ่ง นางขยี้ตาเล็กน้อยพยายามมทำให้ตัวเองตื่นเต็มตา ก่อนจะเรียกให้ระบบหมุนวงล้อทันทีครั้งนี้หัวลูกศรไปหยุดบนสีที่ไม่คุ้น สีขาวซึ่งไม่เคยได้รับเลยสักครั้ง ดวงตานางเป็นประกายอย่างคาดหวังเพราะสีนี้นางยังไม่เคยหมุนได้เลยสักครั้ง [ได้รับโอสถชำระไขกระดูกหนึ่งขวด บรรจุห้าเม็ด] ดูเหมือนสีขาวจะเป็นจำพวกไอเทมใช้แล้วหมดไปรึเปล่า? อ้ายปิงแอบสงสัยแต่ไม่สามารถไขข้อข้องใจได้เพราะรอบต่อมาที่หมุนกลับได้เป็นพื้นที่สีแดงอีกครั้ง ดูเหมือนพื้นที่สีแดงจะขยันออกรางวัลมาก [ได้รับตั๋วสุ่มเหรียญหนึ่งใบ] ‘ใช้ตั๋วสุ่มเหรียญเลย’ อ้ายปิงมองรางวัลที่ค่อนข้างคล้ายกับในเกมของนาง ทันใดนั้นตั๋วสีทองก็ถูกฉีกขาด ก่อนจะปรากฎเป็นรูปเหรียญพร้อมจำนวน [ได้รับเหรียญจากตั๋วสุ่ม 2000 ยอดคงเหลือ4420] ‘ขายผลผลิต’ [ขายผลผลิตได้รับ1920 ยอดคงเหลือ 6340] ‘ซื้อช่องเพาะปลูกอีกหกช่อง ปลูกมะเขือเทศทั้งหมด’ [รับทราบ] อ้ายปิงเริ่มวางใจแล้ว ดูเหมือนฟาร์มของนางจะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status