Home / รักโบราณ / ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม / การปรับปรุงดินเริ่มจากบ้านเราเอง 1

Share

การปรับปรุงดินเริ่มจากบ้านเราเอง 1

last update Last Updated: 2025-11-28 15:40:11

‘หมุนอีกรอบ’ นางสั่งในทันทีเพราะเริ่มหมดความอดทนแล้ว อีกทั้งยังเลิกคาดหวังเพราะอย่างไรก็ได้ของดีอย่างแหวนมิติมาแล้วชิ้นหนึ่ง แต่จะใช้ยังไงหรือให้ใครใช้ก็ค่อยคิดอีกทีหนึ่งเช่นกัน 

         แต่คราวนี้กลับผิดคาด หัวลูกศรค่อย ๆ หยุดลงในพื้นที่สีฟ้าซึ่งนางไม่เคยได้มาก่อน ทำให้อ้ายปิงลุ้นอยู่บ้างว่าจะได้รับอะไรในรอบนี้

         [ยินดีด้วยได้รับ บ่อ‘น้ำพลังปราณ’ ซึ่งสามารถนำออกไปใช้นอกพื้นที่เพื่อปรับปรุงดินให้เหมาะกับการเพาะปลูกได้ หากพื้นดินแห้งแล้งได้รับการบำรุงด้วยน้ำพลังปราณเจือจางครบร้อยวัน จะกลายเป็นดินที่อุดมสมบูรณ์นับร้อยปี] 

         คราวนี้ของที่ได้ทำอ้ายปิงอ้าปากค้างอย่างแท้จริง นี่ใช่มั้ยวิธีการหาเงินและเก็บเกี่ยวความอุดมสมบูรณ์ของนาง 

         ‘ท่านเทพ ข้ามีวิธีกลับไปหาท่านแล้ว รอข้าอีกสักนิดนะเจ้าคะ’ 

         ชีวิตเรียบง่ายของเทพน้อยตกสวรรค์อย่างอ้ายปิงก็เพียงใช้ชีวิตในฐานะมนุษย์แรกเกิดไปวัน ๆ เท่านั้น จนกระทั่งวันหนึ่งนางก็ได้รู้ว่าแท้จริงแล้วตนเองยังมีบางสิ่งติดมาด้วย สิ่งที่เรียกตนเองว่าระบบปลูกผักทำฟาร์มขั้นเทพ 

         ตอนแรกนางคาดเดาไปต่าง ๆ นา ๆ ว่าระบบสามารถทำอะไรได้ แต่ตอนนี้หญิงสาวได้รู้แล้วว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด นางก็เหมือนคนอื่น ๆ ที่เล่นเกมเพียงสองสามนาทีต่อวันแล้วก็ทำอย่างอื่นเพลินจนลืมเข้าไปดูฟาร์ม 

         หลังจากแอบไปหยดน้ำพลังปราณใส่บ่อน้ำของบ้านแล้ว อ้ายปิงก็เข้าฟาร์มอีกครั้งในตอนก่อนนอน เพราะไม่มีเวลามามัวสนใจแต่ทำฟาร์มน่ะสิ 

         ‘เฮ่อ อยากได้ระบบอัตโนมัติมาเร็ว ๆ จริง ๆ เลย’ เสียดายเวลาที่ไม่ได้เข้ามาเก็บเกี่ยวและสั่งปลูก ทำให้ตอนนี้เพิ่งเก็บเกี่ยวผักบุ้งจีนไปรอบหนึ่ง ขายได้หกสิบเหรียญรวมเหรียญที่มีอยู่เป็นเจ็ดสิบ ก่อนจะปลูกหัวไชเท้า และผักบุ้งจีนจนใช้เหรียญไปทั้งหมด 

         เมื่อเข้ามาก่อนนอนก็เห็นว่าหัวไชเท้าเก็บได้แล้ว ส่วนผักบุ้งจีนก็ยังคงสวยงาม เพราะในเกมพืชผักจะไม่เน่าเสีย ข้อเสียคือทำให้ต้องซื้อเมล็ดพันธุ์จากระบบเท่านั้นเพราะไม่สามารถปล่อยให้ผักแก่จนเก็บเมล็ดเองได้ 

         ผักบุ้งจีนราคาสามสิบเหรียญ จะได้กำไรที่สิบเหรียญ ขณะที่หัวไชเท้าใช้ห้าสิบเหรียญในการปลูกและขายได้แปดสิบเหรียญ ทำให้ตอนนี้มีเหรียญคงเหลือ หนึ่งร้อยสิบเหรียญ 

         คราวนี้เพราะต้องปลูกระยะนานเนื่องจากถึงเวลานอนแล้วอย่างน้อย ๆ ก็สิบชั่วโมงกว่าจะมาดูได้อีกครั้ง อ้ายปิงจึงตัดสินใจเลือกพืชที่ใช้เวลาราวสิบชั่วโมงและสามารถปลูกได้ทั้งสองกระถาง 

         พบพืชที่ปลูกสิบชั่วโมงและเก็บเกี่ยวได้ทุก ๆ หกชั่วโมงอีกสองรอบ โดยมีค่าเมล็ดที่ห้าสิบเหรียญ นั่นคือ ‘ข้าวโพดหวาน’ 

         นางไม่ลังเลที่จะปลูกข้าวโพดหวานทันที มือน้อย ๆ ปิดปากที่อ้ากว้างเพราะหาวนอน ง่วงเต็มทีแล้วเพราะวันนี้เล่นกับพี่ชายช่วงบ่ายจนเหนื่อยล้า ตาจึงปิดลงและหลับสนิทในทันที 

[นายหญิงเช้าแล้ว ข้าวโพดชุดแรกเก็บเกี่ยวได้แล้วขอรับ] เสียงปลุกของระบบยังดังขึ้นแต่เช้าเหมือนเดิม 

         ‘ขยันปลุกจริง ๆ งั้นช่วยเตือนเวลาผักเก็บเกี่ยวได้บ้าง ได้มั้ย’ 

         [ข้าก็เตือนนะขอรับ แต่บางครั้งเจ้านายกำลังเพ่งความสนใจกับอะไรบางอย่าง จึงอาจไม่ได้ยินได้เช่นกัน] 

         ‘อ้าว เป็นความผิดข้าหรอกหรือ ขอโทษแล้วกัน ต่อไปข้าจะพยายามฟังเจ้านะ’ อ้ายปิงตอบยิ้มๆ ก่อนยืดเส้นยืดสายเพื่อคลายความเมื่อยขบ จากนั้นก็เรียกหน้าระบบขึ้นมา

         ตอนนี้เพิ่งเข้าใบไม้ผลิไม่นาน นางยังหวังว่าน้ำพลังปราณจากในเกมจะช่วยให้ผลผลิตดีขึ้นในปีนี้ แม้ยังไม่สามารถใช้กับพื้นที่อื่นได้ แต่อย่างน้อยขอปรับปรุงที่ดินรอบ ๆ บ้านก่อนแล้วกัน

         ‘ถ้าสามารถบังคับหยดน้ำไปใส่ในที่ดินเองได้ก็ดีสิ’ 

         [ทำได้นะขอรับ ระบบสามารถส่งสิ่งของออกไปรอบ ๆ เจ้านายในระยะหนึ่งลี้ หากเป็นน้ำก็ไม่ยาก] 

         ‘โอ้ ถ้าอย่างนั้นก็พยายามส่งออกไปทุกคืนแล้วกัน อย่างน้อยก็ให้รอบ ๆ นี้ชุ่มชื่นและปรับปรุงดินก่อนทุกๆคืน จะได้ไม่ต้องแอบไปที่บ่อน้ำให้ท่านแม่ดุอีก’

         อ้ายปิงยิ้มแหยเมื่อนึกถึงเมื่อวาน หลังจากนางแอบนำน้ำพลังปราณไปใส่ในบ่อน้ำก็โดนแม่นมเหลียนตามไปจับตัวกลับมาหาท่านแม่ ก่อนจะโดนท่านแม่ดุเสียจนหูชา 

         ‘มารดาเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวจริงๆ’ 

         [เจ้านายมีหมุนวงล้อฟรีหนึ่งรอบ อย่าลืมเก็บเกี่ยวข้าวโพด] 

         ‘จ้าๆ’ อ้ายปิงเปิดหน้าจอ สั่งเก็บเกี่ยวข้าวโพดและพบว่าได้รับเพียงหน่วยละสองฝัก ขายได้ฝักละยี่สิบแต้ม นั่นแสดงว่าการปลูกข้าวโพดเกือบได้ทุนคืนตั้งแต่รอบแรก และได้กำไรเบ็ดเสร็จคือเจ็ดสิบต่อช่องเลยทีเดียว ถือว่าคุ้มค่าไม่น้อย 

      

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม   บทส่งท้าย กลับคืนสู่สรรค์ 3 (จบ)

    หมอมาตรวจร่างกายของอ้ายปิงและให้ข่าวดี "ท่านอ๋อง ข้ามีข่าวดี หลังจากการตั้งครรภ์ไม่เคลื่อนไหวมาสองปี ท่านหญิงอ้ายปิงกำลังตั้งครรภ์แล้ว" สือซ่างเสินและเสี่ยวจิ้นตกใจมาก แต่เป็นความตกใจที่เต็มไปด้วยความยินดี "จริงหรือ! นางจะมีบุตรของเราจริงๆ หรือ?" สือซ่างเสินถามด้วยความตื่นเต้น หมอยิ้มและพยักหน้า "ใช่เจ้าค่ะ เป็นข่าวดีจริงๆ" อ้ายปิงฟื้นขึ้นมาและได้ยินข่าวนี้ นางยิ้มทั้งน้ำตา "ข้าจะมีบุตรกับท่านเทพแล้ว และเมื่อเรากลับบ้าน บุตรของเราก็จะติดตามไปด้วย ข้าอยากรู้เหลือเกินว่าบุตรชายจะใช้เวลานานหรือไม่ก่อนจะติดตามไปสวรรค์ได้" สือซ่างเสินกุมมือนางแน่น "ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าและบุตรของเราเสมอ ข้าสัญญา" เสี่ยวจิ้นยิ้ม "ใช่ เราจะอยู่เคียงข้

  • ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม   บทส่งท้าย กลับคืนสู่สรรค์ 2

    อ้ายปิงนึกไม่ถึง "แล้วข้าควรทำยังไงต่อไป? ท่านไม่ควรอยู่ในฐานะองครักษ์เงาสกุลหนี่ว์" เสี่ยวจิ้นพยักหน้า "ข้ารู้ ร่างกายนี้มีวรยุทธ์สูงส่งมาก แต่ข้อเสียอย่างเดียวคือต้องเชื่อฟังเจ้า ข้าจึงอยากขอให้เจ้าอนุญาตให้เสี่ยวจิ้นนี้กลายเป็นแม่ทัพ และข้าจะกลับไปอยู่ในเมืองกับเจ้าแทนที่เสี่ยวจิ้นในฐานะสามีของเจ้า" อ้ายปิงฟังแล้วรู้สึกสับสน "แล้วเวลาที่เจอศึกใหญ่ ท่านจะทำอย่างไร?" เสี่ยวจิ้นยิ้มบางๆ "เวลานั้น ข้าจะยังคงเป็นท่านอ๋องน้อยที่ต้องออกรบอยู่ดี ข้าสามารถทำได้ทั้งสองบทบาท ข้าจะปกป้องเจ้าและครอบครัวของเจ้า" อ้ายปิงนั่งคิดอย่างหนัก "ข้าหลงรักร่างจำแลงของท่านเทพมาโดยตลอด ข้ารู้สึกว่าท่านคือท่านเทพที่ข้ารัก แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าท่านเป็นคนเดียวกัน" เสี่ยวจิ้นจับมือนาง "ใช่ ข้าคือคนเดียวกัน ข้ารักเจ้ามาโ

  • ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม   บทส่งท้าย กลับคืนสู่สรรค์ 1

    อ้ายปิงเดินทางกลับไปที่จวนสกุลหนี่ว์ด้วยความหวัง แต่เมื่อถึงที่นั่น กลับไม่พบเสี่ยวจิ้นที่รักษาตัวอยู่แล้ว "พี่จิ้น...ท่านหายไปไหน ข้าต้องการท่าน" อ้ายปิงร้องไห้ น้ำตาของนางไหลรินจนแทบจะกลายเป็นสายเลือด นางนั่งลงที่หน้าประตูจวน รู้สึกหมดหวังและเจ็บปวด "ข้าทำอะไรผิด ทำไมทุกอย่างต้องเป็นเช่นนี้?" ขณะที่อ้ายปิงนั่งร้องไห้อยู่ นางก็เริ่มคิดถึงความทรงจำที่มีร่วมกับเสี่ยวจิ้น ความอบอุ่นที่เขามอบให้ ความรักที่นางรู้สึกได้ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา "พี่จิ้น ข้ารักท่าน ข้าไม่ต้องการใครอื่น นอกจากท่าน ข้าต้องการแต่งงานแค่กับท่านเท่านั้นในชีวิตนี้" นางพูดกับตัวเอง ในขณะเดียวกัน สือซ่างเสินที่ค่ายทหารรู้สึกเป็นห่วงอ้ายปิงอย่างมาก เขาตัดสินใจว่าจะต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้อ้ายปิงรู้ความจริงและยอมรับเขา&nb

  • ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม   แต่งงานกับท่านอ๋อง

    “ข้าทำอะไรไม่ได้เลย ข้าไม่สามารถช่วยคุณหนูได้” เสี่ยวจูพูดกับตัวเอง พลางปาดน้ำตาออกจากใบหน้า ขณะนั้นเอง ซื่อจื่อเดินตามมาด้วยความเงียบ เขารู้สึกว่าต้องการทราบความเคลื่อนไหวของอ้ายปิง เมื่อเห็นเสี่ยวจูนั่งร้องไห้เพียงลำพัง เขาจึงเดินเข้าไปใกล้ “เสี่ยวจู เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเจ้ามานั่งร้องไห้อยู่ที่นี่?” ซื่อจื่อถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าที่เคยใช้ เสี่ยวจูสะดุ้งและรีบเช็ดน้ำตา “ข้า...ข้าแค่รู้สึกหนักใจ เจ้าค่ะ” ซื่อจื่อยืนคาดคั้น “บอกข้ามาเถิด เจ้าร้องไห้เพราะอะไร?” เสี่ยวจูถอนหายใจยาว “คุณหนูล้มป่วยเพราะเสี่ยวจิ้นไม่ตื่นมาหลายวัน นางต้องเร่งดูแลพี่ชายของนางจนร่างกายทรุดโทรม นางเพ้อหาแต่เสี่ยวจิ้น ข้าไม่รู้จะทำอย่างไร” 

  • ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม   ล้มป่วยไปอีกคน 2

    อ้ายปิงร้องไห้อยู่ข้างเตียงพี่ชายได้ไม่นานก็หันมามองทุกคนในห้อง นางรู้สึกว่าต้องการความสงบและเวลาที่จะช่วยพี่ชายได้เต็มที่ "ข้าขอให้ทุกคนออกไปก่อน ยกเว้นเสี่ยวจู" อ้ายปิงกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ สือซ่างเสินหรือท่านอ๋องน้อยมองนางด้วยความเป็นห่วง "แต่ข้า... ข้าห่วงเจ้า" อ้ายปิงส่ายหน้า "ท่านไปพักผ่อนเถิด ข้าจัดการได้" ท่านอ๋องน้อยลังเลก่อนจะพยักหน้า "ได้ ข้าจะรออยู่ข้างนอก ถ้ามีอะไรเรียกข้าได้เสมอ" เมื่อทุกคนออกไปจากห้องแล้ว อ้ายปิงหันมาหาเสี่ยวจู "ข้าต้องทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยพี่ใหญ่" อ้ายปิงเริ่มหยิบของล้ำค่ามากมายออกมาจากกระเป๋า "ข้ามีสมุนไพรและยาพิเศษที่ได้รับมาจากท่านเทพ ข้าหวังว่ามันจะช่วยได้"&nbs

  • ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม   ล้มป่วยไปอีกคน 1

    อ้ายปิงและเสี่ยวจูรีบเดินทางไปที่ค่ายทหารด้วยความเร่งรีบ โดยฝากให้หมอหลายคนช่วยดูแลร่างของเสี่ยวจิ้นเอาไว้ให้ดี หัวใจของหญิงสาวทั้งสองเต้นรัวด้วยความกังวล เมื่อมาถึงค่ายทหาร ทั้งสองก็พบกับทหารยามที่ประตูทางเข้า "พวกเจ้าไม่อนุญาตให้เข้าไปในค่ายทหาร" ทหารยามกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น อ้ายปิงพยายามอธิบาย "แต่ข้าต้องเข้าไปพบพี่ชายของข้า เขาได้รับบาดเจ็บหนัก ข้าไม่อาจปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวได้" ทหารยามยังคงไม่ยอม "ข้าเข้าใจความห่วงใยของท่าน คุณหนูผู้นี้ แต่เรามีกฎระเบียบ ท่านไม่สามารถเข้าไปได้" เสี่ยวจูมองเห็นท่าทางของอ้ายปิงที่เริ่มท้อใจ "คุณหนู เราควรทำอย่างไรดี?" ขณะที่ทั้งสองกำลังหาทางออก องค์ชายรองปรากฏตัวขึ้นมา เขาดูรีบร้อนและมุ่งหน้าเข้าสู่ค่ายทหาร อ้ายปิงเห็นโอกาสจึงรีบเข้าไปหาทันที

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status