Mag-log inเช้าวันถัดมา...
วีกลับมาดูสดใสมากขึ้นกว่าหลายวันที่ผ่านมา
เธอเดินลงมากินข้าวเช้าพร้อมผมตามเคย ยิ้มทักทายแม่และน้าตามปกติ
แล้วนั่งตรงข้ามผมที่โต๊ะอาหารโดยไม่หลบสายตาเหมือนวันที่ผ่านมา
ระหว่างที่เดินเข้าไปในโรงเรียน เธอยังคุยเล่นบ้างเป็นพัก ๆ
แม้บ้างครั้ง เธอจะเผลอทำหน้าแบบผู้ชนะบ้างก็ตาม
ที่โรงเรียนในตอนนี้กำลังเข้าสู่ช่วงใกล้สอบปลายภาคเรียนที่ 1 แล้ว
เพื่อนบางคนก็เริ่มจับกลุ่มติวหนังสือกัน...
และเพื่อน ๆ บางกลุ่มในห้องเริ่มพูดคุยเรื่องงานกีฬาสีตอนต้นเทอม 2 ที่กำลังจะมาถึงหลังปิดเทอมกลางภาค
สำหรับเด็กม.6 แล้ว นี้เป็นเทอมสุดท้ายของการสอบ...
ในตอนนั้นช่วง ปี 2010 กว่า ๆ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยยังเป็นระบบ Admintion โดยจำเป็นต้องใช้ GPA (เกรดเฉลี่ยของโรงเรียน) เป็นหนึ่งในตัวประเมิณการคัดเลือก
บรรยากาศเลยดูตึงเครียดและวุ่นวายแบบนักเรียนม.ปลายทั่วไป
ไม่กี่วันต่อมา ช่วงหัวค่ำหลังจากที่ผมทำธุระส่วนตัวเสร็จ
ผมกลับไปบ้านตัวเองตามปกติ
ไม่นานนัก เสียงเคาะเบา ๆ ก็ดังขึ้น
'ก๊อก ก๊อก'
“เข้ามาสิ” ผมตอบ
วีเปิดประตูเดินเข้ามา
เธอสวมชุดนอนเสื้อสายเดี่ยวสีขาวครีมเนื้อผ้าบาง ขนาดพอดีตัวจนกระชับรูปร่าง เผยไหล่และไหปลาร้าขาว ๆ ชัดเจน เนินอกถูกผ้าโอบแน่นจนเห็นเป็นรูปทรงและหัวนมที่ดันผ้าออกมาเล็กน้อย
ผมรู้แทบจะทันทีว่าเธอไม่ได้ใส่เสื้อใน
กางเกงขาสั้นสีเทาอ่อนสั้นมากจนโชว์ต้นขาขาวเรียวเกือบทั้งหมด สะโพกที่ถูกผ้ากางเกงรัดแน่นดูกลมกลึงเป็นพิเศษใต้แสงไฟห้อง
ผมตรงยาวปล่อยลงมา รับกับใบหน้าน่ารักแบบหมวย ๆ ดูสดใสผิดกับหลายวันที่ผ่านมา
เธอนั่งลงบนเตียงข้าง ๆ ผมตามเคย แล้วคุยเล่นเรื่องทั่วไป ๆ
ผมนั่งพิงหัวเตียงอยู่ และเปิดหนังสือการ์ตูนอ่านไปด้วย
จนเรื่องที่คุยกัน วนไปถึงคืนวันนั้น...วันที่ผมช่วยตัวเองต่อหน้าเธอ
“วันนั้น…แกเสร็จเร็วมากนะ”
วีพูดพลางยิ้มมุมปาก
ผมหน้าแดงทันที
“อย่าพูดถึงเรื่องนั้น!...”
วีเอียงคอมองผม พร้อมกับรอยยิ้มแบบเจ้าเล่ห์
“ฉัน...อยากดูอีกอ่ะ...”
ผมส่ายหน้าทันที
“ไม่เอา...พอแล้ว มันน่าอายเกินไป”
วีเถียงกลับทันที
“จะอายอะไรกัน?...เราอยู่กันแค่สองคน!”
ผมนิ่งไปครู่หนึ่ง พยายามคิดหาทางปฏิเสธเธอ
“เรา...ไม่มีอารมณ์อ่ะ”
“งั้น...ก็เปิดหนังโป๊เรื่องนั้นดูสิ”
“คืนแผ่นให้ทศไปแล้ว...”
วีทำปากยื่น เหมือนที่เธอชอบทำบ่อย ๆ
“งั้นก็จินตนาการเอาสิ...”
สิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวผมโดยไม่ตั้งใจคือ...ภาพวีที่ถูกผมจับแหกขากว้างตอนเธอหลับไม่รู้ตัว
ภาพกางเกงในสีขาวตึง รัดต้นขาเรียวยาวที่ถูกแยกออก…
ท่าทางดูเปิดเผย แบบไร้การป้องกัน...
หน้าผมแดงขึ้นทันทีโดยที่วีไม่รู้สาเหตุ...
ผมรู้สึกเลือดสูบฉีดขึ้นเล็กน้อย จนลำยาวของผมเริ่มขยายใหญ่ขึ้นมา...
“ไม่เอา...มันเมื่อยมือ” ผมพูดเสียงแข็ง
ผมไม่คิดไม่ฝันว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นจริง ๆ กับผม...
วีเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเสียงเบา แต่ชัดเจน...
“งั้น… เดี๋ยวฉันช่วยชักให้ก็ได้...”
เธอพูดไป หัวเราะไป แบบเขิน ๆ แต่ท่าทีเธอยังคงเหมือนว่าเธอเป็นผู้ชนะในเกมนี้อยู่...
ผมสะดุ้งแรงทันที คิดว่าเธอพูดอะไรผิดหรือเปล่า...
“วี…รู้ตัวหรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา?”
ผมถามเธอด้วยเสียงที่ดูอึ้งปนความสับสน
วีมองผมตรง ๆ ทำหน้าเหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก
“ก็แค่...ใช้มือชักให้นี่นา...อีกอย่าง…เป็นแก...ฉันก็ไม่ได้กังวลอะไร...”
ผมนิ่งไปพักนึ่งมองหน้าเธอ จนเธอหลบตาผมเล็กน้อย
ในหัวตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไรเลย มันรู้สึก...โล่ง ๆ
ผมแอบคิดว่าเธอจะล้อผมเล่น เหมือนที่เธอชอบแกล้งผม
ผมส่ายหน้าช้า ๆ แต่ท่าทางเริ่มลังเลอย่างเห็นได้ชัด
วีก้มหน้าลงเล็กน้อย เม้มปาก ทำท่าเหมือนจะพูดอะไรออกมา
“เด๋วฉัน...จะให้แกจับหน้าอกไปด้วยก็ได้...เหมือนที่แกอยากจับ..."
ผมจำไม่ได้ว่า ไปอยากจับหน้าอกเธอตอนไหน...เธออาจจะเข้าใจผิดตอนที่ผมปัดมือไปโดนหน้าอกของเธอ ตอนที่เธอแกล้งจะเอาหน้าอกมาหนีบหน้าผม...
แต่คำพูดนั้น...ทำให้ผมจินตนาการภาพตามทันที
ภาพมือตัวเองกำนมเธอเต็มฝ่ามือ…จนเนื้อนุ่ม ๆ แทรกขึ้นมาตามร่องนิ้วของผม
ลำยาวใต้กางเกงของผม...แข็งตัวขึ้นทันที มันชัดเจนจนตุงเป้ากางเกงขาสั้นที่อยู่ตรงหน้าเธอ
วีเห็นมันเต็ม ๆ ตา
เธอหัวเราะเบา ๆ อย่างผู้ชนะอีกครั้ง...
“หมดข้ออ้างแล้วนะ...”
ผมถอดหายใจออกมาอย่างยอมจำนน ก่อนจะขยับตัวพิงหัวเตียง ขาทั้งสองข้างเหยียดตรง
วีเดินไปล๊อคประตูห้อง
ก่อนจะมานั่งตะแคงข้าง อยู่ทางด้านขวาของผม ขาข้างหนึ่งพับบนเตียง อีกข้างห้อยลงพื้นเล็กน้อย
มือข้างขวาของเธอท้าวกับเตียงไว้เพื่อพยุงตัว ส่วนอีกข้างวางไว้บนหน้าตักของตัวเอง
ผมจำใจดึงกางเกงขาสั้งลงมากองไว้ที่ต้นขา
เผยลำยาวที่กำลังแข็งตัวเต็มที่ประมาณสิบหกถึงสิบเจ็ดเซนติเมตร เส้นเลือดปูดโปนเต้นเป็นจังหวะ ส่วนหัวบวมเป่งสีแดงอ่อน ๆ เปิดออกมาครึ่งหนึ่ง มันชี้ตั้งตระหง่านราวกับรอคอยการสัมผัสจากมือเธอ
ผมได้ยินเสียงวีกลือน้ำลายเบา ๆ
"กะ...แกไม่ได้ใส...กางเกงในหรือไง?..."
วีพูดแบบติด ๆ ขัด ๆ เหมือนกำลังตื่นเต้นอยู่
"ตอนนอนใครเขาใสกันละ..."
ผมตอบกลับแบบไม่มองหน้าเธอ
ผมรู้สึกทั้งอายและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน
ถึงแม้ว่าเราทั้งสองคนจะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้...แต่ผมก็ไม่เคยรู้สึกหวั่นไหวกับวีเลยแม้แต่น้อย...
วีมองลำยาวของผมค้าง โดยไม่ได้พูดอะไรอยู่พักหนึ่ง
"อยากจะทำอะไรก็ทำ...จ้องนานแบบนั้น มันน่าอายนะ!"
วีสะดุ้งเล็กน้อยเหมือนตื่นจากภวังค์
เธอไม่ได้มองหน้าผมเลย
วียื่นมือนุ่ม ๆ ของเธอที่เคยวางไว้ที่หน้าขาของตัวเอง มาวางไว้บนกางเกงที่ต้นขาของผม อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ
"รู้แล้วน่า"
เธอตอบกลับด้วยท่าทีที่ยังเหมือนเป็นผู้คุมเกมนี้อยู่
ก่อนนิ้วเรียว ๆ ของเธอจะเลื่อนขึ้นมาแตะเบา ๆ ที่แกนกลางของผมที่กำลังชี้ตั้งขึ้น
ผมสะดุ้งเล็กน้อย เผลอครางออกมาเบา ๆ
"อ๊ะ~"
วีหอบหายใจแรงขึ้น ก่อนจะเอามือนุ่ม ๆ โอบรอบลำยาวที่มีเส้นเลือดปูดโปนเต้นเป็นจังหวะ
เธอค่อย ๆ ขยับ
ขึ้น...
ลง...
ช้า ๆ
สีหน้าเธอดูทั้งตื่นเต้นและประหม่า แก้มแดงจัด ตาเรียวยาวจ้องดูมือตัวเองและลำยาวอย่างไม่วางตา
“มัน… ร้อนจัง” วีพึมพำเบา ๆ
ผมหลบตาลงพยายามกลั้นเสียงครางเอาไว้ เงยหน้ามองเพดาน...แล้วปล่อยให้มือของวีนำทางของผมไป...
หลังจบงานกีฬาสี ทางโรงเรียนอนุญาตให้นักเรียน ม.6 สามารถอยู่บ้านอ่านหนังสือที่บ้านได้โดยไม่ต้องมาที่โรงเรียนบรรยากาศของห้องเรียนชั้น ม.6 เกือบทุกห้องจึงเงียบเหงาลงอย่างเห็นได้ชัดโต๊ะว่างเปล่า เพื่อน ๆ บางคนหายไปอ่านหนังสือที่บ้านหลังจากคืนนั้นที่วีหลับไปในอ้อมกอดผมเช้าวันรุ่งขึ้นผมตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเธอแล้ว...หลังผ่านพ้นงานกีฬาสี วีไม่มาโรงเรียนอีกเลย...บางวันผมเห็นน้องณัฐเดินหาวีที่ห้อง แต่พอไม่เห็นวี เธอก็เดินมาถามผม“วันนี้พี่วีก็ไม่มาเหรอคะ?”ผมตอบได้เพียงว่า“อาจจะอ่านหนังสือเองที่บ้าน”ทุกครั้งที่ผมกลับบ้านหรือกินข้าวเย็น ผมจะไม่เห็นวีที่โต๊ะอาหารเห็นเพียงไฟในห้องของเธอที่เปิดอยู่ผมกับเมษ์เลือกที่จะยังมาโรงเรียนอยู่บ้าง เพราะอยากใช้เวลาช่วงสุดท้ายของมัธยมปลายด้วยกันบางวันเรามาแต่เช้าตอนที่ยังไม่มีใครแอบเข้าไปในห้องวิทยาศาสตร์ที่ลับตาที่สุดแล้วจูบกันเงียบ ๆ
ผมทำอยู่นานจู่ ๆ วีก็กดหัวผมลงไปข้างล่างเบา ๆ แล้วค่อยแรงขึ้น แรงขึ้นจนศีรษะของผมเลื่อนไปตามทิศทางที่เธอต้องการปากผมลูบไล้ไปตามผิวขาวเนียนสวย ลมหายใจอุ่น ๆ รดไปตามผิวสัมผัสของเธอผ่านหน้าท้องขาว ๆ ที่กำลังบีบแกร็งจนเห็นเป็นร่องกล้ามเนื้อกลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนดอกไม้หวาน ๆ คลุ้งทั่วโพรงจมูกของผมริมฝีปากของผมผ่านท้องน้อยจนมาหยุดตรงเนินระหว่างขาที่วีกำลังแหกกว้างอยู่ผมเห็นร่องกึ่งกลางระหว่างขาของวีอย่างชัดเจนแม้ยังมีกางเกงขาสั้นบังอยู่ความรู้สึกมันแตกต่างจากที่ผมเห็นตอนเธอหลังลิบลับ...เสียงหัวใจผมของผมเต้นแรงไม่แพ้เธอเลยวีกดหัวลงไปอีก จนใบหน้าผมแนบชิดไปกับเนินเนื้อนุ่ม ๆจมูกของผมจมลงไปที่ร่องกึ่งกลางของเธอที่มีผ้าบาง ๆ กันอยู่ วีครางออกมาทันที“อ๊ะ~ เอาอีก…”เธอกดศีรษะผมแรงขึ้นพร้อม ๆ กับโยกเอวเป็นวงกลม เธอหายใจหอบถี่ผมค่อย ๆ อ้าปากงับเบา ๆ บนเนินและร่องกึ่งกลางขณะที่เธอโยกเอวไปมา&
หลังจากที่ผมรับรู้ว่าวีชอบผู้หญิง ผมก็ตกใจเล็กน้อยจริง ๆ แล้วสำหรับผม ผมไม่ได้รังเกียจหรือรู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไปเลย เพียงแต่มันกะทันหัน เลยประหลาดใจและยังไม่รู้ว่าจะรับมือกับเหตุการณ์นี้ยังไงแต่ในสายตาผม วีก็ยังเป็นวีคนเดิมที่โตมาด้วยกัน ผมรู้จักเธอและเธอก็รู้จักผมมาทั้งชีวิต...เธอสวมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้น ใบหน้ามีคราบน้ำตา ดวงตาแดงก่ำ ผมที่มัดไว้หลวม ๆ ร่วงหล่นปกหน้าวีกอดผมอยู่สักพักใหญ่ ใบหน้าเธอซุกอยู่ที่อกผมจนหายสะอื้นและเริ่มสงบลงผมค่อย ๆ พาเธอมานั่งที่ขอบเตียงวีเงยหน้าขึ้น แต่สายตายังจ้องลงพื้นเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ผมของเธอหลุดร่วงติดแก้มไปกับคราบน้ำตาผมเอามือไปปัดผมที่บังหน้าเธอออกช้า ๆ แล้วพักไว้ที่ข้างหูของเธอสายตาของวียังมองพื้น แต่เมื่อเธอเงยขึ้นมามองสบกับผมริมฝีปากสั่นแล้วร้องไห้ออกมาอีกครั้ง...เธอโน้มตัวมากอดผมแน่นอีกรอบแม้ว่าเธอจะร้องไห้อีกกี่รอบ ผมก็กอดและปลอบเธอไว้เสมอ...เมื่อเริ่มสงบลงอีกครั้ง...
หลังจากคืนที่ผมกับเมษ์ผ่านประสบการณ์ครั้งแรกด้วยกันมา มันเป็นความทรงจำที่แสนล้ำค่าของผมที่จะจำไปตลอดชีวิตวันรุ่งขึ้น คือวันงานกีฬาสีนาฬิกาปลุกดังตั้งแต่ท้องฟ้ายังเป็นสีหมึกวีเดินเข้ามาในห้องผมโดยไม่เคาะประตู“ลุกเร็ว ไปโรงเรียนกัน”ผมเอาหมอนอีกใบมากอดทับหัวตัวเอง ก่อนจะพูดผ่านหมอน“ทำไมเราต้องไปเวลาด้วยล่ะ? ”วีเดินมาลากแขนผมบนเตียง“เร็ว ๆ เมษ์รออยู่”พอได้ยินชื่อเมษ์ ผมรีบลุกขึ้นทันที แล้วรีบอาบน้ำแต่งตัววีแค่ต้องการคนช่วยถือของเท่านั้น จึงลากผมไปด้วยตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างผมช่วยทั้งสองคนถือกระเป๋าของใช้ส่วนตัว ออกจากบ้านไปโรงเรียนในความมืดก่อนฟ้าสางที่โรงเรียนก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ท้องฟ้ายังคงเป็นสีน้ำเงินเข้ม บรรยากาศคึกคักผิดปกตินักเรียนเต็มโถงทางเดินและห้องเรียนที่เปิดไฟสว่างจ้ากลุ่มนักเรียนที่เดินพาเหรดแต่งหน้าทำผมกันวุ่นวายเชียร์ลีดเดอร์ซ้อมท่าและทับทวนกันเป็นกลุ่ม ๆ เสียงไดร์เป่าผม เสียงหัวเ
ภาพตรงหน้าทำให้สติผมเริ่มเลื่นราง เปลี่ยนเป็นความหื่นกระหายที่เข้ามาแทนที จนผมแทบจะคุมตัวเองไม่ได้…ผมจับข้อมือเธอแยกออกทันที…หน้าอกของเมษ์เด่งตามแรงของผมเมษ์มีสีหน้าตกใจเล็กน้อยแล้วผมก็ก้มลงไปดูดและเลียยอดอกของเมษ์อย่างหิวกระหายและขาดสติเมษ์ครางออกมา พยายามเม้มปากไม่ให้เสียงดัง“อืมม… อืมม”ผมจูบและไซ้ซอกคออย่างรุนแรง อย่างควบคุมตัวเองแทบไม่ได้ ผมหายใจแรงจนดูน่ากลัว…ผมดูดแรงหัวนมเธอแรงขึ้น ใช้มือทั้งสองข้างบีบยอดอกจนชูตั้ง แล้วใช้ลิ้นเลีย วนรอบจนเมษ์ส่ายหน้าและครางออกมาเบา ๆเธอหายใจแรงขึ้นเช่นกันจู่ ๆ เมษ์ก็พูดเสียงสั่นออกมา“…ฉันกลัว…”คำนั้นทำให้ผมชะงักทันทีสติผมกลับมา…ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้…สายตาหื่นการหายและลมหายใจกลับเป็นปกติแทบจะทันทีผมมองหน้าเมษ์ในท่าคร่อมระหว่างขาเธอเธอปิดหน้าอกตัวเองด้วยแขนทั้งสองข้าง ท่าทางดูตื่นกลัวปนความรู้สึกเข้าใจ“เรา… ขอโทษ” ผมพูดเบา ๆ&nbs
หลังจากที่เมษ์เดินเข้ามาในห้อง“แล้ววีล่ะ?” ผมมองไปข้างหลังเมษ์เมษ์ส่ายหน้าเบา ๆ“เรามาคนเดียวน่ะ”เธอสวมชุดนอนสีขาว เนื้อผ้าบางทำให้เธอดูเหมือนคุณหนูที่น่าทะนุถนอมมาก ๆ ผมสั้นบ๊อบยังเปียกชื้นเล็กน้อยหลังอาบน้ำ สวมแว่นตาทรงกลมกรอบบาง ๆ ทำให้ดวงตากลมโตดูอ่อนโยนขึ้นเมษ์ก้าวเข้ามาในห้อง มองสำรวจไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ ผมรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ ที่เธอเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวผมปิดประตูแล้วมานั่งลงที่ขอบเตียง“ห้องแทนดูเป็นระเบียบจัง” เมษ์พูดเสียงใสผมยิ้มเล็กน้อย“ก็พยายามจัดน่ะ”เมษ์เห็นการ์ดวันเกินที่เธอเคยเขียนให้แทนตอนอยู่.ต้นต้้งอยู่บนชั้นหนังสือ“ยังเก็บไว้อยู่เหรอ?”ผมพยักหน้า“ของสำคัญของเราเลยล่ะ”เมษ์ยิ้มกว้างออกมาก่อนจะวางการ์ดนั้นไว้ที่เดิม เธอเดินมานั่งข้างผมทั้งคู่นั่งใกล้ ๆ กันบนเตียง แล้วเริ่มคุยเรื่องเก่า ๆ“จำได้ไหม วันแรกที่เราคุ







