Mag-log in24:00 น.
ฉันเดินออกมาจากคลับด้วยสภาพที่โซซัดโซเซเพราะความเมา แต่ก็ยังพอครองสติพาตัวเองกลับมาที่คอนโดได้
“อืม…โลกหมุนจังเลยนะเนี่ย บ้าจริง” ฉันพยายามเดินให้ปกติมากที่สุด ตลอดทางมันไม่ได้น่ากลัวอะไรเพราะมันมีร้านค้าร้านสะดวกซื้อเปิดอยู่กันเต็มไปหมดในช่วงกลางคืน เรียกว่าไม่ได้เปลี่ยวอะไรเลย
“อ่าวแม่หนู ไปไหนมาล่ะนั่นทำไมถึงได้เดินเซขนาดนั้น” ขณะที่ฉันกำลังเดินกลับคอนโด แม่ค้าที่เปิดร้านขายของอยู่ข้างทางก็เอ่ยทักฉันขึ้นมา ทำให้ฉันต้องหยุดชะงักแล้วหันไปพูดกับแกด้วยน้ำเสียงที่ยานหยดย้อย
“อ๋อ พอดีว่าหนูออกไปเที่ยวมาค่ะ กำลังจะกลับแล้ว”
“ผู้หญิงตัวคนเดียวทำไมถึงได้ออกมาเที่ยวแบบนี้ล่ะแม่หนู ไม่กลัวบ้างหรือไงสมัยนี้โจรชุกชุมจะตาย”
“แหะๆ กลัวค่ะป้า ว่าแต่ป้าเถอะค่ะทำไมถึงยังเปิดร้านขายของอยู่คะ ทำไมถึงยังไม่ปิดซักทีไม่เห็นมีคนมาเดินแล้ว”
“ป้ากำลังจะปิดนี่แหละแม่หนู วันนี้ขายของไม่ค่อยดีเลยก็เลยอยู่ดึก ปกติก็ปิดร้านตั้งแต่สองทุ่มแล้ว” ถึงว่าไม่เคยเห็นหน้าป้าคนนี้มาก่อนเลย ทำงานกันคนละเวลานี่เอง ป้าแกเลิกงานฉันก็หลับไปแล้ว
“อ๋อ ว่าแต่คุณป้าขายอะไรคะ”
“นี่ไงลูก มีหลายอย่างเลยผลไม้สดผลไม้อบแห้ง”
“….” ฉันก้มลงมองดูของที่คุณป้าแกขาย มีหลายอย่างจริงๆ ด้วย “งั้นหนูเหมาหมดนี่เลยค่ะคุณป้า”
“แม่หนู! ถ้าจะมาช่วยป้าเพราะสงสารป้าไม่ต้องนะลูก ป้าไม่อยากทำตัวให้ใครสงสาร”
“เปล่านะคะคุณป้า พอดีว่าวันมะรืนนี้ที่บริษัทของหนูจะมีงานประชุมใหญ่ของบริษัทน่ะค่ะ แต่หนูยังหาของว่างให้พนักงานไม่ได้เลย ก็เลยมาเจอของคุณป้าพอดีนี่แหละค่ะ”
“แม่หนูจะเอาอย่างนั้นจริงๆ เหรอลูก ป้าคงได้ยินมาว่าตามบริษัทเขาซื้อพวกขนมเค้กไม่ใช่หรอแม่หนู แล้วแบบนี้มันจะไปกินกับพวกกาแฟอะไรได้ยังไง ป้าว่ามันคงไม่เหมาะหรอกมั้ง”
“เหมาะสิคะคุณป้า ถ้ากินไม่หมดก็ยังเอากลับไปกินที่บ้านได้แถมไม่เสียง่ายด้วย เอาเป็นว่าหนูเหมาผลไม้อบแห้งของคุณป้าหมดเลยนะคะ ส่วนผลไม้สดป้าก็เอาไว้ขายต่อ”
“ได้เลยจ้ะแม่หนู”
“เอ่อป้าคะ ยังไม่ต้องรีบเอาใส่ถุงก็ได้ค่ะเดี๋ยวหนูจ่ายเงินเอาไว้ก่อนแล้วพรุ่งนี้ถึงจะมาเอา วันนี้คงขนขึ้นคอนโดเองไม่ไหว” ฉันรีบควักเอาเงินแบงค์พันหลายใบยื่นให้กับคุณป้าไป โดยที่ไม่รู้เลยว่าค่าของมันทั้งหมดเท่าไหร่
สภาพของตัวเองตอนนี้คงจะหอบของอะไรไปไม่ไหวหรอก แค่ตัวคนเดียวยังเอาไม่รอดเลย
“ไม่ถึงพันหรอกจ้ะแม่หนู ให้ป้ามาเกินแล้ว” คุณป้าแกยื่นแบงค์พันที่เหลือคืนมาให้กับฉัน
“ไม่เป็นไรค่ะป้า ป้ารับเอาไว้เถอะหนูให้”
“แม่หนู….”
“ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูขอตัวกลับห้องก่อนนะคะป้า ยืนจะไม่ตรงแล้ว”
พูดจบฉันก็เดินโซซัดโซเซกลับมาที่คอนโดของตัวเองทันที ฉันรู้สึกทุเรศกับสภาพของตัวเองในตอนนี้มากเลย กระเป๋าสะพายก็ถือลากกลับมาเพราะจับสะพายแล้วมันหล่นลงพื้น
“คุณเดียร์คะ ให้ดิฉันพาขึ้นไปส่งไหมคะ”
“อือ…ไม่เป็นไรค่ะฉันขึ้นไปเองดีกว่า” ฉันตอบพนักงานไป จากนั้นก็เดินเข้าไปในลิฟท์กดขึ้นไปยังชั้นของตัวเอง
เอาเถอะตอนไปกินก็ไปกินคนเดียวนี่นา ขากลับจะให้ใครมาลำบากด้วยไม่ได้
“อือ…ตุบ ตับ ตุบ” ฉันเดินเซซ้ายเซขวาจนตัวกระแทกกับกำแพงเสียงดังตุบ แต่ฉันก็ยังประคองตัวเองเดินมาจนถึงหน้าประตูห้องจนได้
หน้าสองหลังสาม วลีเด็ดของคนเมาทุกคนหลังจากที่ดื่มไปมากเหมือนกับฉัน
“อืมมม….ติ๊ด!” ฉันเตะคีย์เข้าที่หน้าห้องของตัวเองก่อนจะผลักประตูเดินเข้าไปด้านใน
แต่ทว่า…
พรึบ!!
มีใครก็ไม่รู้เอาแขนมาขวางประตูของฉันเอาไว้ ก่อนที่เจ้าของแขนนั้นจะดันตัวเองเข้ามาในห้องของฉัน
“นายเป็นใคร ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”
“….” ฉันพยายามเพ่งตามองคนตรงหน้าดีๆ ก่อนจะเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ “คะ คิงส์!”
ใช่! คนตรงหน้าของฉันก็คือคิงส์ผู้ชายที่เคยจับตัวฉันกับพิงค์ไปเมื่อหลายปีก่อน ผู้ชายคนนี้เป็นคนไม่ดี ฉันจำได้ว่าเขาถูกครามสามีของอีพิงค์ส่งเข้าคุกนี่นา นี่เขาออกมาจากคุกแล้วเหรอเนี่ย
แกร้ก!
ประตูถูกปิดลงพร้อมกับล็อคกลอนเรียบร้อยเลยด้วย
“ออกไปเดี๋ยวนี้นะ ไม่อย่างนั้นฉันจะเรียกยามจริงๆ ด้วย”
“คิดว่าฉันกลัวเหรอ…” เขากระตุกยิ้มแล้วก้าวเดินเข้าหาฉันด้วยท่าทีที่คุกคาม ทำให้ฉันต้องก้าวขาถอยหลังหนีโดยอัตโนมัติ
“นะ นายจะทำอะไร ถอยออกไปเดี๋ยวนี้นะ!” ฉันตวาดใส่คนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอน สายตาของเขามันดูน่ากลัวมาก แถมลักษณะท่าทางของคนที่เพิ่งจะออกมาจากคุกก็ดูน่ากลัวไม่น้อยเลย ทรงผมสกินเฮดผิวเข้มคิ้วเข้มมีรอยสัก
“เธอเป็นใครถึงได้กล้าออกคำสั่งกับคนอย่างฉัน”
“เป็นใครไม่สำคัญ แต่ที่สำคัญคือนายกำลังบุกรุกในพื้นที่ส่วนตัวของฉัน ออกไปเดี๋ยวนี้ก่อนที่ฉันจะแจ้งตำรวจจับนายเข้าคุกอีกรอบ”
“โถ่สาวน้อย เธอนี่คิดอะไรตื้นๆ จริงเลยนะ แต่ถ้าอยากแจ้งความก็เอาเลยเพราะฉันก็ไม่ได้เสียหายอะไรอยู่แล้ว คนที่เสียหายเป็นเธอต่างหากล่ะ อย่าลืมสิแม่นักธุรกิจสาว ถ้าเธอมีข่าวฉาวกับผู้ชายเมื่อไหร่บริษัทของเธอดับแน่”
“นายนี่มัน…”
“ก่อนจะว่าฉันเลว หันมองดูตัวเองก่อนนะ”
“นายพูดบ้าอะไรของนาย?” ฉันไปทำอะไรมาตอนไหน เท่าที่ฉันจำได้ฉันไม่เคยไปทำอะไรที่เรียกว่าเลวเลยนะ
“ก็พูดตามความจริงไง บ้านเธอไม่มีอินเตอร์เน็ตใช้เหรอถึงไม่รู้โลกภายนอกเลย”
“นายพูดอะไรของนาย จะพูดอะไรก็พูดตรงๆ ไปเลยฉันไม่ชอบคนอ้อมค้อม พูดจบแล้วก็ออกไปจากห้องของฉันด้วย”
“ไม่ออกอย่าทำเหมือนไม่เคยสิ ตอนกลางวันฉันเห็นผู้ชายเข้าไปที่บริษัทของเธอ ตกเย็นมาก็พาเด็กฝึกงานที่บริษัทไปงานเลี้ยง ตกดึกก็ออกท่องราตรีนั่งกุ๊กกิ๊กอยู่กับบาร์เทนเดอร์ในคลับ”
“ยะ อย่าบอกนะ ว่านายคอยตามดูฉันตลอด” แสดงว่าที่ฉันรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังมีคนติดตาม รู้สึกเหมือนว่ามีคนกำลังมองอยู่ตลอดเวลาก็เป็นความจริงน่ะสิ
“ใช่ และที่ฉันตามดู ก็เพราะว่าฉันอยากได้เธอไง”
“….”
4 ปีต่อมา"อย่าวิ่งเร็วกันลูก เดี๋ยวล้ม!" วันใหม่ตะโกนร้องเรียกลูกฝาแฝดวัยกำลังซนของเธอ เป็นฝาแฝดชายหญิง คนผู้ชายชื่อว่าน้องอารัณ ส่วนผู้หญิงชื่อว่าน้องไอรินสมใจคนเป็นพ่อแล้วล่ะที่อยากได้ลูกแฝด เพราะตระกูลนี้มีลูกแฝดกันอยู่แล้ว เพียงแต่ภากรไม่ได้ลูกแฝดเหมือนกับน้องชายก็เท่านั้นปู่ย่าก็พากันหลงรักหลานแฝดเอามากๆ ไม่ใช่แค่ปู่กับย่าคนรอบข้างก็พากันหลงรักเอามากๆ เพราะพวกแกทั้งขี้อ้อนแล้วก็ช่างพูด"แม่ครับๆ" น้องอารัณเดินมาสะกิดทางด้านหลังของผู้เป็นแม่"คร้าบลูก""พ่อบอกว่าอยากมีน้องอีกครับ""หือ??""พ่อบอกให้อารัณมาถามคุณแม่ก่อนครับ""อารัณอยากมีน้องหรอลูก?""ผมไม่ซีเรียสครับ ถ้าแม่กับพ่อจะมีน้องให้ผมก็ยินดีครับ แต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นอะไรครับ""แม่เองก็ให้คำตอบไม่ได้เหมือนกันลูก กว่าจะมีเราสองคนก็นานเหมือนกันนะ" วันใหม่ตอบลูกชาย"ครับแม่ ถ้าอย่างนั้นอารัณไปวิ่งเล่นก่อนนะครับ""ครับผม ค่อยๆ เล่นกันนะลูกเดี๋ยววิ่งเร็ว""ครับแม่"น้องอารัณวิ่งไปหาน้องสาวฝาแฝดที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ตรงสนามหญ้าในสวน ภาคินกับวันใหม่ได้สร้างบ้านไว้อยู่แยกกับพ่อแม่ และก็มีสวนกว้างพอสมควรเพราะวันใหม่เป็นคนที่ชอบปลูกต้
หัวค่ำของวันนั้นภาคินกับวันใหม่พากันกลับเข้าบ้านพร้อมกับอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะอยู่กับน้ำทะเลมาทั้งวันแล้ว และวันนี้ก็มีปาร์ตี้เล็กๆ สำหรับทั้งสอง ดื่มกินสังสรรค์กันตามปกติ"อย่าดื่มเยอะนะ เดี๋ยวเมาไม่รู้เรื่องอีก" ภาคินรีบเตือน เพราะทุกครั้งที่เธอเมาก็จะเมาหลับไปเลย เรื่องบนเตียงไม่ต้องถามถึงเขาอยากจะเร่งปั๊มลูกอยากมีลูกกับเธอแย่แล้ว"ค่า ไม่เมาหรอก" กี่ครั้งเธอก็ตอบแบบนี้ แต่แล้วสุดท้ายเธอก็เมาแบบไม่ได้สติ แล้วก็หลับไปเลยเวลาต่อมาภาคินอุ้มภรรยาตัวน้อยของเขาขึ้นไปนอนบนห้องที่ชั้นสอง เพราะเธอดื่มไปมากพอสมควรแล้ว จนใบหน้าของเธอแดงก่ำ แววตาหยาดเยิ้มเพราะความเมา"อืมพี่คิน..." ขณะที่ภาคินกำลังจะผละตัวลุกออกไป วันใหม่เธอก็คว้าต้นคอของเขาเอาไว้ พร้อมกับดึงรั้งให้ภาคินนอนทับตัวเธอลงมา"ใหม่อย่าทำแบบนี้ ถ้าจะยั่วพี่แล้วนอนหลับเหมือนเดิมอย่าทำ คนโดนยั่วมันทรมาน!" เขาอยากมีอะไรกับเธอแต่ทุกครั้งที่เธอเมาเธอก็นอนหลับ และเขาก็ไม่อยากมีอะไรกับคนที่ไม่ได้สติด้วย"ทำสิ ทำเลย""ใหม่...""ใหม่ไม่ได้เมาขนาดนั้นสักหน่อย ใหม่ยังมีสติดีอยู่ แค่อยากจะรู้ว่าพี่จะฉวยโอกาสตอนที่ใหม่เมาหรือเปล่า""นี่เ
บ้านพักริมทะเล ผมพาวันใหม่มาพักผ่อนอยู่ที่บ้านพักริมทะเล เป็นบ้านที่พ่อกับแม่ของคนซื้อเอาไว้ให้กับผมกับไอ้ภากรคนละหลัง เป็นบ้านที่ไม่ได้หลังใหญ่อะไรแต่มันอยู่ติดริมทะเลบรรยากาศดีมากๆแถวนี้ค่อนข้างเป็นส่วนตัวไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเพราะมันห่างไกลจากที่พักมากพอสมควร ผมกับวันใหม่ก็เลยอยู่กันสองคนแบบส่วนตัวจริงๆเธอเองชอบการท่องเที่ยวมากชอบเดินทางขึ้นเขามากกว่าการมาเที่ยวทะเลแบบนี้ แต่ผมอยากให้เธอลองเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง นอนฟังเสียงคลื่นทะเลเธอจะได้ผ่อนคลายแต่แผนการของผมก็คือพาวันใหม่หาปั๊มลูกที่นี่แหละ แต่ตอนนี้เธอยังไม่ได้ตั้งท้องเลย ผมคิดชื่อให้ลูกไปต่างๆ นานาแล้ว ลูกผู้ชายต้องใช้ชื่อนั้นลูกผู้หญิงต้องใช้ชื่อนี้ผมคิดเอาไว้ว่าจะอยู่ที่นี่กันซักสองอาทิตย์ จะได้มีเวลาพักผ่อน เพราะกลับไปแล้ววันใหม่เองเธอก็จะทำงานเลย ผมให้เธอไปเป็นเลขาส่วนตัวให้กับผม เธอจะได้อยู่ใกล้ๆ ผมไม่ต้องห่างไปไหนและกันพวกผู้ชายมันเข้ามาใกล้เธอด้วย ยิ่งโตขึ้นวันใหม่เธอก็สวยขึ้นมาก ไอ้ผมนี่สิไม่ต่างอะไรจากไอ้แก่ตามหวงเมียเด็กเลย อนาถใจตัวเอง"พี่คิน...มาเล่นกันเร็ว" เธอตะโกนเรียกผม เธอกลัวน้ำครับแต่เธอไม่ได้ลงไ
โรงแรมหรูห้าดาวงานแต่งถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราคนที่มาร่วมงานก็ล้วนแต่เป็นแขกผู้ใหญ่ และที่สำคัญงานแต่งวันนี้ไม่ได้แต่งแค่คู่เดียว แต่มันเป็นงานแต่งครบเซ็ตเพื่อนสนิททั้งสามคนเลยภาคินกับวันใหม่เสือกับเต้ยตามกับปาล์มสามเพื่อนสนิทตอนนี้เป็นฝั่งเป็นฝาเรียบร้อยแล้ว เรียนก็เรียนพร้อมกันจบก็จบพร้อมกัน แถมแต่งงานก็ยังแต่งพร้อมกันอีก มันเป็นอะไรที่ดีมากๆ เลย ที่มีเพื่อนสนิทคอยอยู่ด้วยแบบนี้ทุกๆ งานความฝันของผู้หญิงหลายๆ คนคือได้อยู่ในชุดแต่งงานสีขาวสวยสะอาด ได้มีคู่ชีวิตดีๆ ได้มีครอบครัวที่ดี และก็มีลูกเป็นพยานรักให้กับทั้งสอง"วันนี้พี่มีความสุขจังเลย" ภาคินแอบกระซิบข้างหูของเจ้าสาวอย่างวันใหม่ ก่อนจะเลื่อนมือไปโอบกอดเอวเล็กจากทางด้านหลัง วันใหม่เธอเป็นคนตัวเล็กและเอวเล็กแค่แขนของเขาข้างเดียวก็สามารถโอบรอบแล้ว"ใหม่ก็มีความสุขเหมือนกันค่ะ ไม่คิดว่าเราสองคนจะมาถึงจุดนี้กันได้ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเกลียดกันตีกันแทบตาย""เขาว่ากันว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกันหรอก""ค่าคุณภาคิน""แต่งงานกันแล้วเราต้องรีบปั๊มลูกนะ จะให้น้อยหน้าสองคนนั้นไม่ได้เด็ดขาด" ครั้งก่อนเขาก็โดนพี่ชายล้อเลียนว่าไม่มีน้ำยามากพอที
วันต่อมาก๊อก ก๊อก ก๊อกภาคินยืนเคาะประตูอยู่หน้าห้องนึง ซึ่งเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพื่อนสนิทอยู่ห้องไหนเพราะเมื่อคืนก็ไม่ได้ดู ต่างคนต่างแบกแฟนของตัวเองเข้าห้องเพราะพวกเธอเมาไม่ได้สติแต่ห้องที่เขาให้แม่บ้านทำความสะอาดไว้มันอยู่ติดกันแกร้ก~"อ้าวพี่คิน มีอะไรครับพี่" เสือกับเต้ยอยู่ในห้องที่ภาคินเคาะประตู ซึ่งเสือก็ถอดเสื้อออกมาเปิดประตูและดูเหมือนว่าจะตื่นเพราะเสียงเคาะประตูของเขาด้วย"เดี๋ยวสิ!""ครับ" เสือหยุดเดินแล้วหันหลังกลับมามองที่ภาคินเขาจ้องมองที่ตรงหน้าอกของเสืออย่างตั้งใจ เพราะตรงหน้าอกหักเสือมันมีรอยเหมือนกับถูกของมีคมเป็นแผลเป็นอยู่ ถึงจะรอยไม่ใหญ่มากแต่ก็พอจะมองเห็นและพอจะมองออกว่ามันเป็นแผลเป็น"หน้าอกของนาย?""อ๋อ...เป็นตั้งแต่เด็กแล้วครับ" เสือตอบ"....." ภาคินไม่ได้พูดอะไร แต่เขาเดินตรงปรี่เข้าไปหาเสือก่อนจะใช้มือลูบตรงแผลเป็นบนหน้าอกของเสืออย่างเบามือ พลางนึกถึงคำพูดของวันใหม่ที่เธอเคยพูดเอาไว้( พี่ชายคนนั้นเขามีแผลตรงหน้าอก เขาโดนพวกนั้นทำร้ายมีเลือดไหลตรงหน้าอก )"เฮ้ยพี่จะทำอะไร มาลูบหน้าอกของผมทำไม""รอยแผลนี้เกิดจากอะไร?""พี่จะรู้ไปทำไม มันนานมาแล้วล่ะตั
บ้านกระทิง หลังจากที่เสร็จงานรับปริญญาของวันใหม่และเพื่อนๆ ก็พากันมาจัดงานเลี้ยงที่บ้านต่อ โดยที่มีภาคินเป็นเจ้าภาพซื้อของทั้งหมดเพื่อเป็นของขวัญในวันเรียนจบให้กับพวกเธองานปาร์ตี้ก็ไม่ได้มีอะไรมากมายมีแค่กลุ่มของเพื่อนเธอและคนในครอบครัวเท่านั้น ส่วนใหญ่ก็มีแค่พวกเธอกับแฟนของพวกเธอเอง"เต็มที่นะสาวๆ พี่ให้แม่บ้านเตรียมห้องเอาไว้ให้แล้ว ถ้าเมาก็นอนที่นี่กันได้เลย""ขอบคุณค่า" เต้ยและปาล์มตอบพร้อมๆ กัน ส่วนอีกสองหนุ่มก็คงจะไม่พ้นนอนห้องเดียวกับแฟนของตัวเองหรอก แต่ถ้าอยากจะนอนแยกห้องนอนกันเขาก็ให้แม่บ้านเตรียมห้องเอาไว้ให้แล้วเช่นกัน"เอ้าพวกเราชน!!" สิ้นสุดคำพูดของวันใหม่แก้วเหล้าในมือของทุกคนก็กระทบกัน ก่อนจะยกขึ้นดื่มและก็ดื่มพูดคุยสัพเพเหระกันไปเรื่อยเปื่อยตั้งแต่เกิดเรื่องครั้งนั้นทั้งสามคนก็ไม่เคยได้ไปสังสรรค์ด้วยกันอีกเลย ส่วนใหญ่ก็มีแต่เรียนอย่างเดียวเท่านั้น"กว่าจะเรียนจบได้ โคตรเหนื่อย!" เต้ยพูด"จริง เหนื่อยมากเลยอะ นี่ถ้าไม่ได้วันใหม่เราสองคนก็คงจะเรียนไม่จบกันหรอก"เพราะมีวันใหม่ค่อยเป็นคุณครูคอยเป็นเพื่อนติวข้อสอบให้กับทั้งสองคน เต้ยกับปาล์มก็เลยผ่านพ้นการสอบและก็จบไปได้