Masukภายในห้องทำงานของคาลอส
“ไปสืบประวัติลูกสาวของนายวิศัลย์มา พรุ่งนี้เช้าฉันต้องรู้เรื่องของเธอทั้งหมด”
“ครับนาย”
“ออกไปได้แล้ว”
“รับทราบครับ”
คาลอสนั่งเงียบอยู่ภายในห้องทำงาน เขากำลังคิดว่าจะทำอย่างไรกับหญิงสาวที่เพิ่งลากเธอเข้ามาในบ้านเพียงแค่ไม่กี่นาทีที่ผ่านมา
เงินแค่ห้าร้อยล้านที่พ่อของเธอติดหนี้ มันไม่ได้มีผลกระทบกับธุรกิจของเขาเลยแม้แต่น้อย แต่ที่เขาต้องเข้าไปจัดการด้วยตนเอง เหตุก็เพราะพ่อของเธอนั้นหลอกเขาจนเขานั้นเกือบตายใจ และในวันนี้ที่เขาไปก็พบว่านายวิศัลย์พ่อของเธอกำลังจะพาลูกสาวหนีออกนอกประเทศ มันจึงทำให้เขาโมโหเป็นอย่างมาก และเมื่อได้เห็นน้ำตาของมันไหลรินก็ทำให้เขานั้นรู้สึกสะใจ เว้นแต่น้ำตาของหญิงสาวที่ทำให้หัวใจของเขานั้นเกิดความเมตตาออกมา หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเธอกำลังเล่นละครตบตาของเขาอยู่ เขาจึงตัดสินใจดึงหญิงสาวเข้ามาเล่นในเกมนี้ด้วย เพราะอยากเห็นพ่อของเธอทรมานและรู้สึกตายทั้งเป็น ที่บังอาจกล้ามาทำกับเขาแบบนี้
รุ่งเช้า..
คาลอสตื่นขึ้นมาตั้งแต่ตีห้า เพื่อมาออกกำลังกายในห้องฟิตเนสที่เขานั้นเนรมิตมันขึ้นมา มันเป็นกิจวัตรประจำวันของเขาไปแล้วที่ต้องทำแบบนี้ ก่อนจะออกไปทำงาน
หลังจากเขาใช้เวลาอยู่ในห้องฟิตเนสจนถึงเจ็ดโมงเช้าก็ไม่เห็นเหงาของหญิงสาวที่เมื่อคืน เขาให้เธอนอนอีกห้องที่ติดกับเขา จึงตัดสินใจไขกุญแจเข้าไปในห้องของเธอ ก็พบว่าเธอนั้นกำลังนอนหลับอยู่บนเตียงเปิดเครื่องปรับอากาศเย็นอย่างสบายใจ
“ตื่นได้แล้ว”
หญิงสาวที่ได้ยินเสียงปริศนาเข้ามาในห้องและรบกวนเวลานอนของเธอก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าคาลอสเจ้าหนี้ของพ่อเธอกำลังยืนมองเธออยู่ข้างเตียงด้วยใบหน้าที่ดุดันและเผยอกกว้างโชว์ซิกแพคของเขาอยู่ต่อหน้าเธอ
“เฮือก คุณคาลอส”
“เป็นลูกหนี้ อย่ามาทำตัวสุขสบายในบ้านของฉัน ลงไปทำอาหารให้ฉันกินซะ”
“...”
“ฉันให้เวลาเธอสามสิบนาที ถ้ายังไม่เห็นอาหารวางอยู่บนโต๊ะ เธอเจอดีแน่”
“ค่ะ”
เมื่อจบคำพูดของชายหนุ่มเธอก็ลุกลี้ลุกลนรีบวิ่งลงไปยังด้านล่างและมองหาห้องครัวก่อนที่จะรีบเข้าไปจัดเตรียมอาหารมื้อเช้าให้กับเขา
และชายหนุ่มก็ใช้เวลาสามสิบนาทีตรงตามคำพูดของเขา ก็เดินลงมายังด้านล่างและนั่งมองดูหน้าตาอาหารก่อนที่จะตักมันเข้าไปในปาก ซึ่งหญิงสาวก็ยืนมองเขาตาปริบๆ
“ฉันจะออกไปทำงาน ในช่วงเวลาที่ฉันไม่อยู่ เธอก็จัดการทำความสะอาดบ้านไปซะ แต่ห้ามยุ่งกับห้องนอนของฉัน”
“รับทราบค่ะ”
ณ บริษัทของคาลอส
“ประวัติของเธอ ผมได้มาแล้วครับนาย” เคนบอดี้การ์ดคนสนิทของเขาเดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มสืบประวัติของน้ำค้างยื่นมาให้กับคาลอสผู้เป็นเจ้านายของตน
เขารับมันมาเปิดดู ก็พบว่าประวัติของเธอช่างน่าสนใจ และเป็นเด็กเรียนดีมาตลอด รูปภาพหญิงสาวในก่อนหน้านี้ช่างดูสดใสยิ่งนัก ทำให้มุมปากเขายกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจ
‘คงจะเป็นเด็กดีของนายวิศัลย์สินะ’ เขานึกอยู่ภายในใจ
แต่ไม่นานมุมปากที่กำลังยกยิ้มอยู่กับหยุดลง เมื่อพบว่าตัวหนังสือบนกระดาษนั้นบอกว่าเธอกำลังคบหากับหนุ่มหน้าตี๋ชั้นปีเดียวกัน ซึ่งเป็นว่าที่แพทย์ในอนาคต เขารู้จักไอ้หนุ่มหน้าตี๋คนนี้ เพราะว่าตระกูลของมันก็ไม่ธรรมดา แต่ทว่าก็ยังด้อยกว่าเขาอยู่ดี แถมยังเป็นพาร์ทเนอร์ของเขาอีกต่างหาก
เขาปิดแฟ้มและโยนมันไปอีกทางอย่างไม่ชอบใจและลุกจากเก้าอี้ออกไปดูงาน แต่ทว่าเคนสังเกตพฤติกรรมของเจ้านายก็ต้องแปลกใจ เพราะว่าการทำงานในวันนี้ของเขานั้นลำบากเป็นอย่างมาก เพราะคาลอส เจ้านายของเขานั้นเห็นใครทำอะไรก็ไม่ถูกใจไปเสียหมด
“กลับบ้าน”
“ครับนาย”
“อายุแค่นี้ยังกล้ามีแฟน...ฉันจะเป็นคนแยกเธอกับมันออกจากกันเอง...ยัยคุณหนูตกอับ”
“นะ นาย!!” น้ำค้างที่ได้ยินเสียงคาลอส เจ้าหนี้ของเธอก็เบิกตาโพลงโต เขามาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่ตอนไหนกัน แววตาของเขาในตอนนี้มันช่างน่ากลัวยิ่งหนัก วันนี้เธอจะรอดจากน้ำมือไหมนะ เมื่อคืนที่ผ่านมาเขาทำเธอจนหมดเรี่ยวแรงเอวาที่เห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดีก็รีบดึงธันย์ออกจากตัวของเพื่อนเธอทันที “ยัยน้ำค้าง คนนี้นะเหรอเจ้าหนี้ของแก” เอวากระซิบถามเบาๆหญิงสาวได้แต่พยักหน้าตอบรับว่า ‘ใช่ เขานี่แหละ’ คนที่อยู่ตรงหน้าของเธอ ภายนอกดูหล่อเหลา แต่นิสัยราวกับซาตาน“คุณเป็นใคร??” ธันย์ถามออกมา ด้วยความไม่พอใจ เมื่อชายที่อยู่ตรงหน้าสั่งเขาให้ปล่อยมือออกจากคนรัก คาลอสไม่ตอบคำถามใดๆ แต่เดินตรงเข้ามาที่หญิงสาวก่อนจะดึงเธอเข้าไปโอบเอวและยืนประจันหน้า“น้ำค้าง ผู้ชายคนนี้เป็นใคร??”“คือ..”“ตอบดีดีนะ ถ้าเธอตอบไม่ถูกใจฉัน อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” คาลอสกระซิบข้างหูหญิงสาว‘ทำไมวันนี้มีแต่คนกระซิบเธอบ่อยจังเลยนะ’ เธอเหนื่อยล้ากับสถานการณ์แบบนี้เหลือเกิน‘ได้โปรด ขอให้หลุดพ้นจากเรื่องบ้าๆ พวกนี้เสียที’ เธอได้แต่ภาวนาในใจ แต่มันก็ได้แค่เพียงคำภาวนา“ตอบมัน!!” คาลอสตะคอกใส่หญิงสาวจนเธอสะดุ้ง เอวาเพื่อนของเธอก็สะดุ้งเช่นเดีย
“เข้าใจแล้ว” เธอพูดจบก็รีบเดินลงจากรถทันที เพราะไม่อยากจะเสวนากับคนป่าเถื่อนอย่างเขา “คนบ้า เอาแต่ใจ ป่าเถื่อนที่สุด” เธอเดินกระทืบส้นเท้าเดินเข้าไปยังห้องเรียนก่อนจะวางกระเป๋าอย่างแรงลงบนโต๊ะข้างเพื่อนสนิทของเธอ“น้ำค้าง แกหายไปหามาเป็นอาทิตย์ ฉันเป็นห่วงเธอแทบแย่” เอวาเพื่อนสนิทของเธอถามขึ้นมาทันทีหลังจากที่ไม่เจอเธอมาหลายวัน“เอวา ฮึก!!” หญิงสาวมองหน้าเพื่อนของตัวเองก็ร้องไห้ออกมาหลังจากที่อัดอั้นตันใจมาหลายวัน “ใจเย็นๆ แกใจเย็นๆ ก่อนนะ” เอวาลูบหลังเพื่อนสาวเบาๆ เพื่อปลอบเธอ“ฮือออ ฉันเหนื่อย”“ฉันได้ยินข่าวเรื่องพ่อของแกแล้วนะ แกโอเคใช่ไหม”“ไม่ ฉันไม่โอเค”“ฉันเข้าใจ มีอะไรให้ฉันช่วยไหม”“ขอยืมเงินห้าร้อยล้านได้ไหม”“ยัยน้ำค้าง เธอพูดยังกับฉันมีเงินเป็นถุงเป็นถัง” เอวากรอกตาไปมากับเพื่อนของตัวเอง“ถ้าเธอไม่มีฉันก็ต้องไปอยู่กับเขา และไม่รู้อีกนานแค่ไหนถึงจะหลุดพ้นสักที”“เดี๋ยวนะ!! ที่แกหายไปหลายวันและฉันติดต่อแกไม่ได้ แกไปอยู่กับเจ้าหนี้มาอย่างนั้นเหรอ” เอวากระซิบถามเธอเบาๆ ให้ได้ยินกันเพียงแค่สองคน น้ำค้างพยักหน้าบอกเธอ ทำให้เอวาที่ได้ยินถึงกับตาโตออกมาด้วยความตกใจ“น้ำค้างงง
“ฉันจุก มันรู้สึกอึดอัด เอาออกก่อนได้ไหม??”ชายหนุ่มไม่พูดอะไรแต่ใช้มืออีกครั้งที่ไม่ได้คีบบุหรี่จับสะโพกของเธอบังคับให้ขึ้นลงเบาๆ “อ่าส์!!”“ซี๊ด!! ของสดนี่มันดีจริงๆ” คาลอสพูดออกมา“อื้อออ มันแน่น”“ขยับมันขึ้นลง และอย่าให้ของเธอหลุดออกจากฉัน ถ้าเธอทำมันหลุดอย่าหาว่าไม่เตือน”เขาพูดพร้อมกับใช้มืออีกข้างคีบบุหรี่ มองร่างของหญิงสาวที่กำลังเกาะไหล่ของเขาแน่น ขยับตัวขึ้นลง“อื้อ!!”“ทำไปอย่าหยุด” เขาพูดพร้อมใช้มืออีกข้างคลึงหน้าอกของเธอ “อ๊ะ ยะ อย่าจับ” หญิงสาวที่กำลังทำตามคำสั่งชายหนุ่มเธอก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่แปลกใหม่อีกครั้ง ในครั้งนี้เธอรู้สึกเจ็บน้อยกว่าเดิม และรู้สึกว่าภายในของเธอมันกำลังตอดรัดเขาอย่างบ้าคลั่งและเมื่อมือของเขามาคลึงหน้าอกของเธอ ทำให้เธอนั้นรู้สึกเสียวสะท้านไปทั้งตัว“อย่ากัด” เธอพูดกับเขาในขณะที่กำลังโยกตัวขึ้นลง แต่ชายหนุ่มเห็นหน้าอกของเธอสั่นไหวไปมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะโน้มใบหน้าเข้าไปกัดมัน“เจ็บ อึก อย่ากัด”“หุบปาก” เขาใช้มือที่กำลังคีบบุหรี่โยนทิ้งไปในที่เขี่ยบุหรี่ก่อนจะใช้มือทั้งสองคลึงหน้าอกของเธอที่กำลังกระเพื่อมไปมาอย่างพอใจ ตัวของเธอมันช่างหวานไปห
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป..เธอนอนซมอยู่ภายในห้องเป็นเวลาหลายวัน หลังจากวันนั้นที่เขาพูดทิ้งท้ายเอาไว้ เธอก็ไม่เคยเจอหน้าเขาอีกเลย ตอนนี้ร่างกายเธอรู้สึกดีขึ้นมากแล้วล่ะ เธอนั่งมองดูท้องฟ้าที่หน้าระเบียงอย่างเหม่อลอยคิดถึงแม่และพ่อของเธอ‘พ่อของเธอจะมาไถ่ตัวเธอเมื่อไหร่กันนะ’ เมื่อนึกแล้วก็รู้สึกเศร้า เธอปาดน้ำตาออกอย่างลวกๆ และเดินลงไปยังด้านล่าง เพื่อช่วยแม่ครัวที่ในบ้านทำอาหารเย็น เพื่อลดความคิดฟุ้งซ่านทันที“มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ ป้านิ่ม” เธอถามแม่บ้านที่มีอายุออกไป“ไม่แล้วล่ะ ป้าทำเสร็จแล้ว ถ้าหนูอยากทำ ก็ไปจัดโต๊ะอาหารก็ได้จ้ะ อีกไม่นานเจ้านายก็จะมาแล้ว”“เขามาวันนี้เหรอคะ??”“ใช่จ้ะ เห็นลูกน้องบอกป้ามาอย่างนั้น”เธอได้ยินแว่วๆ ว่าเขาบินไปที่ฮ่องกง แต่ไม่คิดว่าจะกลับมาไวขนาดนี้ เธอยังไม่อยากจะเผชิญหน้ากับเขาเลย“เห้อ เธอต้องอดทนนะ น้ำค้าง เดี๋ยวอีกไม่นานพ่อของเธอก็จะหาเงินมาใช้หนี้เขาแล้ว” หญิงสาวพูดปลอบใจตัวเองออกไป ก่อนที่จะเดินไปจัดโต๊ะ เตรียมอาหารให้กับเขาไม่นานรถเก๋งคันหรูก็มาจอดยังหน้าคฤหาสน์ ขายาวๆก้าวลงจากรถอย่างมีสง่า ซึ่งเธอไม่ต้องเดาเลยว่าเขาเป็นใคร เธอสูดลมหายใจลึกๆ และร
เช้าวันรุ่งขึ้น…ชายหนุ่มนั่งมองดูหญิงสาวนอนหลับใหลมานานหลายชั่วโมง จนเขารู้สึกหงุดหงิดและทนไม่ไหวจึงลุกไปกระชากตัวเธอให้ลุกขึ้นแต่เขากลับต้องรีบดึงมือออกทันที ตัวเธอร้อนราวกับไฟก็ไม่ปาน“หึ ครั้งแรกก็สำออยเสียแล้ว แล้วเธอจะทนฉันได้อีกกี่น้ำ” ชายหนุ่มเดินออกไปจากห้องนอน ก่อนจะสั่งแม่บ้านให้เข้ามาเช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอ [ฮัลโหล กูมีเรื่องให้มึงช่วย][อืม มาที่บ้านของกูหน่อย][ไม่เกินหนึ่งชั่วโมง มึงต้องมาถึง]ติ้ด!!หลังจากคาลอสวางสายก็นั่งไขว้ห้างดูข่าวประจำวันอยู่ในห้องนั่งเล่น ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถสปอร์ตของเพื่อนตนขับเข้ามาอย่างรีบร้อน“ไง ไอ้คลาส มึงเป็นอะไร มึงโดนยิงตรงไหนวะ” วิกเตอร์เพื่อนสนิทในแก๊งค์ของเขารีบวิ่งเขามา หลังจากที่เขาเพิ่งวางสายมันไปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง “กูไม่ได้เป็นไร”“ไม่ได้เป็นอะไรแล้วเรียกกูมารักษาทำไม” วิกเตอร์ถามออกไป “คนที่กูให้ดูอยู่ข้างบน”“ข้างบน??”“มึงเอาใครมา” “หยุดถามกูได้แล้ว ไปดูยัยนั่นซะ!!” วิกเตอร์ที่ได้ยินก็ยิ่งขมวดคิ้วไปกันใหญ่“มึงเอาผู้หญิงมาบ้าน??”“แค่คุณหนูตกอับ กูเอามาขัดดอก”“ไอ้คลาส ไอ้เชี่ย กูคิดว่ามึงมันเลว แต่ไม่คิดว่าจะเลว
หลังจากที่ชายหนุ่มออกคำสั่งกับเธอ เขาก็จัดการถาโถมแก่นกายอย่างหนักเข้าที่กลีบกุหลาบของเธออย่างบ้าคลั่ง“กรี๊ดด คุณคาลอส ช่วยเบาๆ หน่อยได้ไหมคะ ฉันเจ็บ” เธอร้องไห้ออกมาและกำลังอ้อนวอนเขา ตอนนี้เธอสัมผัสได้ว่าด้านล่างของเธอรู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน เขาไม่ได้เล้าโลมใดๆ เธอเลยแม้แต่น้อย และยังสอดแก่นกายเข้าออกไปหยุดหย่อนจนเธอรู้สึกเจ็บเจียนตาย“เป็นแค่ผู้หญิงขัดดอก ไม่มีสิทธิ์มาอ้อนวอนความเห็นใจจากฉัน”“ฮึก แต่ฉันเจ็บมากๆ เลยนะคะ”“เธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า เป็นแค่คนหนูตกอับ วันไหนที่ฉันเบื่อเธอก็จะตายทั้งเป็น” “ฮือออ” เธอร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด เขาจะพูดจาทำร้ายจิตใจเธอไปถึงไหนกัน“ไม่มีใครจริงใจกับเธอหรอก เพราะเธอมันก็แค่ผู้หญิงสกปรกคนหนึ่งเท่านั้นแหละ”“คุณมันใจร้ายที่สุด”“ฉันร้ายได้มากกว่านี้แน่ เพราะพ่อของเธอมันเลวทรามยังไงล่ะ”“คุณคาลอส!! หยุดว่าคุณพ่อของฉันเดี๋ยวนี้นะ”“ทำไม พ่อกับลูก นิสัยก็คงไม่ต่างกัน”“ฮือ..... หยุดพูดนะ” “ไม่พูดก็ครางมันออกมา” “ไม่ อึก!!” หญิงสาวที่โดนชายหนุ่มด่าทอเธอก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั้งใจ ทำไมเขาถึงใจร้ายและเลือดเย็นขนาดนี้นะ เธอจะไม่ยอมตกเป็นทาสบำเรอรักข







