ตอนที่5 รักแรกของนางร้าย

ห้องนอน

"เสร็จสักที"

ร่างบางชื่นชมผลงานของตัวเองหลังจากที่ทำความสะอาดห้องนอนเสร็จ ปกติแล้วบ้านหลังนี้จะจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดอาทิตย์ละหนึ่งถึงสองครั้งเพราะบ้านหลังนี้ไม่มีแม่บ้านประจำ สาเหตุมาจากรดาไม่ชอบความวุ่นวายเลยไม่มีคนอื่นอยู่ในบ้านร่วมกับเธอ ส่วนอาหารการกินที่ผ่านมาก็มักจะสั่งมากิน

ทว่าตั้งแต่เธอเข้ามาอยู่ในร่างนี้ทุกอย่างในบ้านเธอทำเองหมด เพราะนิสัยเดิมของเธอก็มักทำนั่นทำนี่อยู่เสมอ และเธอไม่ชอบอยู่เฉย ๆ ยิ่งมาอยู่ในร่างนี้ก็ยิ่งต้องหาอะไรทำฆ่าเวลา เพราะเจ้าของร่างยังไม่ได้ทำงานเป็นหลักแหล่ง แต่สิ่งที่เจ้าของร่างมักทำเป็นประจำคือการเข้าไปวอแวเหมราชในที่ทำงานอาทิตย์ละครั้ง

แต่ก็เป็นสองอาทิตย์แล้วที่ตั้งแต่เธอเข้ามาอยู่ในร่างนี้เธอก็ไม่เคยพาร่างนี้ไปหาเหมราชเลย

"รักเขามากสินะ"

เธอมองรูปแต่งงานที่อยู่ในกรอบรูปที่เพิ่งปัดฝุ่นทำความสะอาดไปเมื่อครู่ ในรูปนั้นเจ้าสาวแสดงออกชัดเจนว่ารักใคร่เจ้าบ่าวมากแค่ไหน แต่ใบหน้าของเจ้าบ่าวในรูปนั้นไร้ซึ่งอารมณ์

เหมราชคือรักแรกของรดา

รดาถึงได้หลงใหลเหมราชขนาดนี้

ในนิยายกล่าวเพียงว่ารดาเป็นนางร้ายที่ทำทุกอย่างจนได้แต่งงานกับพระเอก แต่แท้จริงแล้วความรักที่รดามีต่อเหมราชมันก็มีที่มาที่ไปและไม่ได้ถูกบรรยายไว้ในนิยาย อีกทั้งเรื่องราวชีวิตต่าง ๆ ของรดาก็ไม่ได้ถูกบรรยายไว้ แต่พอได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้ถึงได้รับรู้

รดานั้นเคยเจอกับเหมราชตั้งแต่เด็กในครั้งนั้นรดาไปออกงานสังคมกับคนเป็นพ่อ ซึ่งรดาในวัยเด็กยังเป็นเด็กไม่กล้าเข้าสังคมและขี้อายและไม่ค่อยชอบผู้คนสักเท่าไหร่ และในครั้งนั้นทำให้รดาแอบปลีกตัวออกมานั่งเพียงลำพัง และด้วยความอึดอัดทำให้เธอแอบร้องไห้เงียบ ๆ แต่ในระหว่างนั้นกลับมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพร้อมยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เธอ

'รับไปสิ'

'อ...เอ่อ ขะ ขอบคุณค่ะ'

'เธอชื่ออะไร'

'ช...ชื่อรดาค่ะ'

'อืม ฉันเหมราช'

'ค่ะ...'

'เธออายุเท่าไหร่'

'แปดปีค่ะ'

'งั้นเธอก็เรียกฉันว่าพี่เพราะฉันอายุเก้าปี'

'ค่ะ...พี่เหมราช'

และนั่นเป็นครั้งแรกที่ทำให้รดาเจอกับเหมราช

หลังจากวันนั้นรดาก็ไม่เคยเจอกับเขาอีกเลย และหลังจากวันนั้นแม้รดาไม่ชอบงานสังคมแต่เธอก็พยายามออกงานกับคนเป็นพ่อหากมีโอกาส ทว่าเธอกลับไม่มีโอกาสได้เจอพี่ชายคนนั้นอีก แต่สำหรับรดาเธอจดจำชื่อของเขาได้เสมอและจดจำใบหน้าพี่ชายที่แสนดีที่อยู่เป็นเพื่อนคุยกับเธอจนจบงานในครั้งนั้นได้เสมอ ถ้าไม่มีเขาเธอคงเหงาและแอบร้องไห้ไปจนจบงาน จวบจนรดาอายุสิบหกปีเธอก็มีโอกาสได้ออกงานกับคนเป็นพ่ออีกครั้ง ซึ่งในครั้งนั้นรดาก็ไม่ได้คาดหวังอะไรอีกแล้ว

แต่โชคชะตากลับเข้าข้างเมื่อรดาเดินชนกับใครบางคน

'อ๊ะ'

รดาร้องเสียงหลงเมื่อชนเข้ากับใครบางคน

'ขอโทษครับ...'

ทำให้รดาเงยหน้ามองบุคคลที่เธอเดินชน แต่เธอกลับต้องชะงักเมื่อใบหน้าของคนตรงหน้ามีเค้าโครงและทุกอย่างเหมือนกับพี่ชายคนนั้น ต่างกันแค่ความสูงและดูตัวใหญ่ขึ้นและใบหน้าคมชัดมากขึ้นอีกทั้งยังหล่อเหลามาก

'มะ ไม่เป็นไรค่ะ ขอโทษเช่นกันค่ะ'

'เจ็บไหม'

'ไม่ค่ะ ไม่เจ็บ...'

'งั้น...'

'คุณเหมราชครับ คุณท่านต้องการพบด่วนครับ'

'อืม ฉันกำลังจะรีบไป'

'ขอโทษอีกครั้งนะ แต่ตอนนี้ฉันกำลังรีบ'

'เอ่อ...ค่ะ'

รดาได้แต่มองตามเขาไป แม้จะเสียดายอยู่มากที่ไม่มีโอกาสได้พูดคุยแต่รดาก็มั่นใจว่าเขาคือพี่ชายคนนั้น เธอยกยิ้มอย่างดีใจที่ได้เจอกับเขา รดาหวังไว้ว่าถ้าได้เจอกันอีกครั้งเธอจะต้องพูดคุยกับเขาและหวังว่าจะได้ทำความรู้จักกันมากกว่านี้ แค่คิดใจของเธอก็เต้นตึกตักอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นเมื่อคิดถึงใบหน้าของพี่ชายแสนดีคนนั้น

หลังจากนั้นไม่นาน...

ทุกอย่างในชีวิตของรดากลับพลิกผัน เมื่อพ่อกับแม่ของรดาเลิกรากันและตัวของรดาต้องย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับคนเป็นแม่ หลังจากวันนั้นรดาก็ไม่ได้กลับมาที่ไทยอีก เพราะคนเป็นแม่ไม่ให้เธอพบเจอกับพ่อ แต่ด้วยความเป็นพ่อลูกก็ตัดกันไม่ขาด ทำให้พ่อของเธอแอบบินไปเจอเธอที่ต่างประเทศ จนแม่เธอจับได้ทำให้รดาต้องทะเลาะกับแม่ ด้วยปัญหาครอบครัวและเรื่องต่าง ๆ ทำให้นิสัยของรดาเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ

แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับรดาอีกครั้งเมื่อแม่ของเธอเสียชีวิตจากโรคร้าย ทำให้ชีวิตของรดาพลิกผันอีกครั้ง เธอได้กลับมาอยู่กับคนเป็นพ่อที่ไทยหลังจากที่เธอไม่ได้กลับไทยนานถึงเจ็ดปี

และการที่ได้กลับมาอยู่กับคนเป็นพ่อก็ทำให้รดาได้ออกงานและพบปะผู้คน และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้รดาได้พบเจอและรู้จักกับเหมราชคนที่เธอไม่เคยลืม และรดาก็ได้รู้ว่าพ่อของเธอรู้จักกับคุณย่าของเหมราช ซึ่งปัจจุบันนี้คุณย่าของเหมราชคือคนสำคัญที่สุดในชีวิตของเหมราช เพราะพ่อแม่ของเหมราชเสียชีวิตตั้งแต่เหมราชอายุสิบเจ็ด

แต่ทุกอย่างมันก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลาเพราะเหมราชจำรดาไม่ได้แล้ว แต่ไม่แปลกที่เหมราชจะจำไม่ได้เพราะเขารู้จักเธอก็ตอนยังเด็กส่วนที่บังเอิญเจอกันครั้งที่สองเหมราชก็ไม่ได้ถามชื่อเธอ และเหมราชก็แตกต่างจากตอนเด็กอยู่ไม่น้อย เขามีความเย็นชา เงียบขรึม และดูไม่ใช่คนใจดีอย่างที่เป็นในวัยเด็ก ถึงอย่างนั้นรดาก็ยังต้องการเหมราชต่อให้เหมราชจะเปลี่ยนไปและไม่เหมือนเดิมก็ตาม

รดาเข้าหาเหมราชและเข้าหาทางคุณย่าของเหมราช จนคุณย่าของเหมราชเอ็นดูเธอมาก แต่เพราะนิสัยรดาก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน เธอก็ไม่เหมือนตอนเด็กไม่ได้อ่อนโยนอ่อนหวานและการอยู่ต่างประเทศทำให้รดามีความกล้าจนเกินกว่าผู้หญิงดี ๆ ทำ เพราะเวลาที่เธอเข้าหาเหมราช เธอกลับรุกและเปิดเผยความต้องการออกมาตรง ๆ จนถึงขั้นบอกว่าตัวเธอได้เสียกับเหมราช จนได้แต่งงานกัน

และนั่นก็เป็นสาเหตุที่เหมราชเกลียดเธอ