บอสของฉันเป็นแวมไพร์

บอสของฉันเป็นแวมไพร์

last updateآخر تحديث : 2026-03-10
بواسطة:  ต้ตสนمستمر
لغة: Thai
goodnovel16goodnovel
لا يكفي التصنيفات
13فصول
114وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

อยู่มาวันหนึ่ง 'ลิลิท' เลขาสาวหน้าใหม่ไฟแรงได้บังเอิญไปล่วงรู้ความลับบางอย่างเข้าอย่างไม่ตั้งใจ.. "บอสใหญ่ของบริษัทนี้ความจริงแล้วก็คือแวมไพร์งั้นเหรอ?!"

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1 - [ ตื่นสาย ]

เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วคลอไปกับเสียงนฬิกาปลุก ลิลิธ ที่นอนอยู่บนเตียงยังคงนอนกลิ้งไปมาพร้อมทำหน้าตาเหมือนคนที่ยังไม่อยากตื่นนอนซักเท่าไหร่ เธอเอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุกที่ข้างหัวเตียง เจ้าตัวหนาวไปหนึ่งฝอดก่อนจะลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ เพื่มเริ่มต้นวันใหม่ในฐานะพนักงานบริษัทธรรมดา ๆ คนหนึ่ง

แต่ว่า-

"ห๊าาา สายขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย!? ตายแล้ว ตายแล้ว! ฉันตายแน่ ๆ !"

ลิลิธที่มองเวลาถึงกับหายง่วงเป็นปลิดทิ้งเมื่อนาฬิกาบนหัวเตียงได้ขึ้นโชว์เวลา 7:34 น. เด่นหรา 

เสียงน้ำจากฝักบัวไหลรินลงมาดัง ซ่าา ภายในห้องน้ำของหญิงสาววัยอายุ 26 ปี เธอวิ่งออกมาเช็ดผมให้แห่งอย่างรวดเร็วหลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอรีบสวมเสื้อสีขาวและกระโปรงความยาวเสมอเข่า หวีผมให้เรียบตรง ตบด้วยแต่งหน้าอีกสักนิดหน่อย จากนั้นเจ้าตัวก็รีบบึ่งออกจากห้องอย่างด่วนจี๊ 

"พี่วินน!!" ลิลิธโบกมือเรียกวินมอเตอร์ไซแถว ๆ คอนโดของเธอขณะที่กำลังวิ่งลงมาจากคอนโด

"ไปบริษัทมิดไนท์ค่ะพี่ ด่วนเลย หนูสายแล้ว!" 

"โอเค ๆ ขึ้นดี ๆ ล่ะ!" คนขับรถสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอวิ่งมาหาแล้วกระโดดขึ้นรถอย่างรวดเร็ว ไม่รอช้า พี่คนขับก็เหยียบคันเร่งเพื่อขับไปส่งเธอให้ทันเวลาทันที แม้ระหว่างทางทรงผมของลิลิธจะเสียทรงไปบ้างก็ตามที 

เมื่อมาถึงสำนักงานลิลิธก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาตอกบัตรอย่างเฉียดฉิว เธอถอนหายใจอกอมาอย่างโล่งอกพร้อมปาดเหงื่อไปหนึ่งที 

"อ้าวลิลิธ ทำไมวันนี้มาสายจังเลยล่ะ?" สาววัยกลางวันที่นั่งอยู่หลังโต๊ะประชาสัมพันธ์เอ่ยทักขึ้น 

"พี่แก้ว!" ลิลิธเอ่ยทักทายตอบ "เมื่อคืนนอนนึกน่ะพี่ วันนี้เลยตื่นสายเลยเนี่ย" 

'แก้ว' เธอคือเพื่อนสาวของลิลิธคนแรกของเธอเมื่อตอนที่เธอเพิ่งเข้าบริษัทใหม่ ๆ ถ้าในช่วงแรกไม่ได้พี่แก้วช่วยแนะนำอะไรให้อีกหลาย ๆ อย่างลิลิธก็คงไม่มีวันนี้ วันที่ได้ทำงานในบริษัทใหญ่อย่างที่เธอใฝ่ฝัน 

บริษัทมิทไนท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ คือบริษัทสื่อบันเทิงเจ้าใหญ่อีกหนึ่งแห่งของไทยที่ส่งออกซีรี่ส์และภาพยนต์น้ำดีมากมายออกสู่คลาดมาอย่างยาวนานถึงสิบปี ซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทที่ลิลิธใฝ่ฝันว่าสักวันหนึ่งเธอจะต้องมาทำงานที่นี่ให้จงได้ และเมื่ออายุได้ 25 ปี ความฝันของเธอก็ได้เป็นจริง ลิลิธได้ทำงานในตำแหน่งเลขา แม้งานของเธอในตำแหน่งนี้จะค่อนข้างวุ่นวาย ไม่ว่าจะเป็นการประสานงาน จดบันทึกการประชุม แล้วก็งานเอกสารอื่น ๆ อีกมากมาย.. ถึงอย่างนั้นลิลิธก็เต็มใจที่จะทำมัน 

"ตอกบัตรแล้วรีบไปเลยย ป่านนี้สายลูกค้าโทรตามจนสายไหม้แล้วมั้งน่ะ" พี่แก้วเอ่ยแซว 

"ไปแล้วค่ะพี่!" ลิลิธโบกมือให้พี่แก้วแล้วรีบวิ่งไปที่ลิฟต์อย่างรีบเร่ง 

ขณะที่เจ้าตัวกำลังวิ่งไปทางลิฟต์นั้น ประตูเจ้ากรรมก็ดันจะปิดตัวลงต่อหน้าเธอเสีอย่างนั้น 

"ด เดี๋ยวค่ะ รอด้วย!" ลิลิธตะโกนเพื่อบอกให้คนในลิฟต์

"..." แม้คนในลิฟต์จะไม่ได้ตอบอะไรกลับมาแต่ก็ยังใจดีกดลิฟต์คาเอาไว้ให้เธอ ทำให้ลิลิธสามารถขึ้นลิฟต์มาได้ทันเวลา 

"ขอบคุณนะคะ..!" ลิลิธกล่าวขอบคุณแล้วปาดเหงื่อของเธอ เจ้าตัวเหลือบมองไปยังชายหนุ่มร่างสูงที่อยู่ในลิฟต์ ดูเหมือนว่าเธฮจะไม่คุ้นหน้าอีกฝ่ายสักเท่าไหร่นัก.. อีกฝ่ายนั้นสวมชุดสูทสีดำราคาแพง รองเท้าหนัง ผมสั้นสีดำที่มีปอยผมเประหน้าผากนิด ๆ นอกจากตัวสูงแล้ว ผิวของเขาก็ดู..ขาวมากเลย 

'หวา..หน้าตาดีใช้ได้เลยแหะ อยู่แผนกไหนกันนะ ไม่เคยเห็นหน้าเลย?' ลิลิธคิดในใจหลังจากเห็นชายหนุ่มยืนนิ่งอยู่ข้าง ๆ เธอ 

"..ไหน"

"คะ?" 

"ชั้นไหน?"

ชายหนุ่มร่างสูงข้าง ๆ เธอถามออกมา ทำให้ลิลิธถึงกับหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะความเขินอาย ทั้ง ๆ ที่เมื่อกี้เธอรีบแท้ ๆ แต่กลับมามองความหล่อของเขาจนเพลินซะได้! เก็บอาการหน่อยสิลิธเอ๋ย

"อ อ้อค่ะ! ชั้น 7 ค่ะ!" ลิลิธให้คำตอบกับชายคนนั้นอย่างตะกุกตะกักหลังจากเผลอทำตัวน่าอายไปเมื่อครู่ ซึ่งเจ้าตัวก็ได้แต่หวังว่าอีกฝ่ายจะไม่เก็บไปเม้ามอยกับเพื่อนร่วมงานนะ..

'เพิ่งทำงานมาได้แค่อาทิตย์เดียวแท้ ๆ ก็ดันทำตัวน่าอายใส่คนอื่นเข้าซะแล้ว..ฮือ' 

ติ๊ง~ 

เสียงลิฟต์ดังขึ้น ตัวเลขบนหน้าจออีเล็กทรอนิคปรากฎเป็นเลข 7 ซึ่งเป็นเป้าหมายปลายทางของเธอ

"ขอบคุณนะคะ!" เธอกล่าวขอบคุณชายแปลกหน้าพลางก้มหัวเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปจากลิฟต์ 

เมื่อประตูปิดลง ชายหนุ่มภายในลิฟต์ก็ยังคงไม่ได้พูดอะไร เขาทำเพียงแค่มองแผ่นหลังของลิลิธไปจนประตูลิฟต์ปิดลงเพียงเท่านั้น  หากแต่สายตาของเขาที่จ้องมองไปนั้นแฝงไปด้วยความรู้ที่ยาสึกที่ยากจะอธิบาย.. เมื่อประตูลิฟต์ปิดลงอย่างสนิท มันก็เคลื่อนตัวไปยังชั้นที่สูงขึ้นอย่างเงียบงัน 

ทางด้านลิลิธที่มาถึงที่นั่งในออฟฟิศของตนก็ถูกต้อนรับด้วยเอกสารและเสียงเรียกจากโทรศัพท์ไม่ขาดสาย 

"เริ่มต้นวันได้ดีจริง ๆ เล๊ย" ลิลิธบ่นอุบ ก่อนจะนั่งลงเพื่อเคลียร์งานบนโต๊ะและรับสายลูกค้าอย่างหัวหมุน 

โดยทั่วไปแล้ว งานของเธอก็คือเลขาธรรมดา รายละเอียดงานต่าง ๆ มักเป็นสิ่งที่เธอมักฝึกซ้อมและเรียนรู้มาเพื่อเตรียมตัวในการทำงานที่นี่อยู่แล้ว มว่า..มันก็มีงานบางงานที่เธอทำกี่ครั้งก็ยังไม่ชินเสียที 

นั่นก็คือการส่งซองเอกสารธุรกิจที่เป็นความลับให้กับบอสของที่นี่ 

ซึ่งมันควรจะเป็นเรื่องปกติ แต่มันก็ไม่ใช่เสียทีเดียว การจะไปส่งเอกสารนั้นนอกจากที่เธอต้องไม่เปิดเอกสารลับเหล่านี้ดูแล้ว เธอต้องไปส่งมันในช่วงเวลากลางคืนเท่านั้น อย่างเช่นวันนี้.. เอกสารลับนั้นถูกวางไว้อย่างเรียบร้อยในลิ้นชักของเธออย่างเป็นระเบียบ มันถูกผนึกด้วยเชือกอย่างแน่นหนา และมีกำหนดให้เธอส่งซองเอกสารฉบับนี้ในเวลาห้าทุ่มเป็นต้นไป

มันเหมือนจะดึกและเลยเวลาในการทำงานของเธอไปมาก แต่ผลตอบแทนมันกลับมหาศาล ค่าแรงที่เธอจะได้รับนั้นมันเท่ากับค่าแรงที่คนอื่น ๆ ต้องทำงานเป็นเวลาทั้งหมด 3 เดือนติดกันถึงจะได้มันมา ซึ่งก็ถือว่าเป็นโชคดีในโชคร้ายก็ว่าได้

หลังเลิกงานเธอสามารถพักผ่อนได้ตามปกติ แค่ต้องไม่ออกจากบริษัทในเวลาที่กำหนดเพียงเท่านั้น ซึ่งเธอก็ยินดี

แหงล่ะ ใครจะไม่อยากได้เงินจำนวนมากเข้ากระเป๋ากันล่ะ ขอแค่เธอทำมันให้เสร็จเรียบร้อยทุกวันมันก็ไม่มีปัญหาแล้ว!

เวลาบนหน้าปัดนาฬิกาบนผนังเลื่อนไปอย่างช้า ๆ จนในที่สุดก็ถึงเวลาที่เธอต้องทำงานชิ้นสำคัญ 

23:00 น. 

ได้เวลาส่งเอกสารแล้ว 

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
13 فصول
บทที่ 1 - [ ตื่นสาย ]
เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วคลอไปกับเสียงนฬิกาปลุก ลิลิธ ที่นอนอยู่บนเตียงยังคงนอนกลิ้งไปมาพร้อมทำหน้าตาเหมือนคนที่ยังไม่อยากตื่นนอนซักเท่าไหร่ เธอเอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุกที่ข้างหัวเตียง เจ้าตัวหนาวไปหนึ่งฝอดก่อนจะลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ เพื่มเริ่มต้นวันใหม่ในฐานะพนักงานบริษัทธรรมดา ๆ คนหนึ่งแต่ว่า-"ห๊าาา สายขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย!? ตายแล้ว ตายแล้ว! ฉันตายแน่ ๆ !"ลิลิธที่มองเวลาถึงกับหายง่วงเป็นปลิดทิ้งเมื่อนาฬิกาบนหัวเตียงได้ขึ้นโชว์เวลา 7:34 น. เด่นหรา เสียงน้ำจากฝักบัวไหลรินลงมาดัง ซ่าา ภายในห้องน้ำของหญิงสาววัยอายุ 26 ปี เธอวิ่งออกมาเช็ดผมให้แห่งอย่างรวดเร็วหลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอรีบสวมเสื้อสีขาวและกระโปรงความยาวเสมอเข่า หวีผมให้เรียบตรง ตบด้วยแต่งหน้าอีกสักนิดหน่อย จากนั้นเจ้าตัวก็รีบบึ่งออกจากห้องอย่างด่วนจี๊ "พี่วินน!!" ลิลิธโบกมือเรียกวินมอเตอร์ไซแถว ๆ คอนโดของเธอขณะที่กำลังวิ่งลงมาจากคอนโด"ไปบริษัทมิดไนท์ค่ะพี่ ด่วนเลย หนูสายแล้ว!" "โอเค ๆ ขึ้นดี ๆ ล่ะ!" คนขับรถสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอวิ่งมาหาแล้วกระโดดขึ้นรถอย่างรวดเร็ว ไม่รอช้า พี่คนขับก็เหยียบคันเร่งเพื่อขับไปส่งเธอให้ทันเวลา
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
บทที่ 2 - [ งานส่งเอกสาร ]
ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก เสียงนาฬิกาบอกเวลาบนผนังออฟฟิศได้แสดงเวลา 23:00 น. อย่างชัดเจน ลิลิธที่กำลังนั่งมองเวลาบนเก้าอี้นุ่มในล็อบบี้บริษัทก็ลุกขึ้นยืนแล้วหยิบเอกสารที่เธอถือติดตัวเอาไว้มาตลอดหลังเลิกงานขึ้นมาแล้วเดินตรงไปที่ลิฟต์อย่างคุ้นชิน งานที่ต้องทำนั้นช่างง่ายแสนง่าย นั่นคือเมื่อถึงเวลาห้าทุ้ม เธอต้องไปส่งเอกสารให้กับบอสของบริษัทนี้ให้ทันเวลา และห้ามเกินจากห้าทุ่มไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเจ้าตัวจะถูกหักเงินเดือนและอาจถูกไล่ออกทันที "ง่วงจังเลย..รีบไปส่งแล้วกลับบ้านดีกว่า" ลิลิธบ่นกับตัวเองขณะอยู่ในลิฟต์ เธอกดปุ่มไปที่ชั้นพิเศษอย่างชั้น N ชั้น N นี้เป็นชั้นพิเศษเฉพาะคนที่ได้รับอนุญาติเท่านั้นถึงจะได้สิทธิ์ขึ้น ซึ่งลิลิธเป็นหนึ่งในนั้น ตัวประตูลิฟต์ปิดลงอย่างช้า ๆ ก่อนจะเริ่มเลื่อนขึ้นไปยังชั้นบนที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ เสียงลิฟต์ผสมปนเปไปกับเพลงที่เปิดเบา ๆ ด้านใน ดังคลอไปมาเพื่อให้คนภายในไม่รู้สึกโดดเดี่ยวจนเกินไป ไม่นานนักตัวลิฟต์ก็ได้มาหยุดยังชั้นที่เธอต้องการ เมื่อประตูถูกเปิดออก ทางเดินตรงหน้าของเธอก็ปรากฏทางเดินที่ถอดยาวไปยังประตูบานใหญ่ พื้นพรมบนทางเดินถูกปูด้วยสีแดงสดดูหรูหร
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
บทที่ 3 - [ สงสัย ]
ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อกเสียงนาฬิกาบนผนังส่งเสียงออกมาเบา ๆ คลอไปกับเสียงพูดคุยงานอย่างเคย ลิลิธเดินกลับมาที่โต๊ะหลังจากจดันทึกการประชุมเสร็จอย่างเหนื่อยล้า แต่เจ้าตัวก็ต้องขมวดคิ้วอย่างแปลกใจเมื่อเห็นว่าบนโต๊ะของเธอนั้นมีซองเอกสารถูกวางเอาไว้เด่นหรา มันคือซองเอกสารที่เธอจำเป็นต้องนำไปส่งทุกวัน เอกสารลับของบอส "ทำไมมาเอาตอนนี้อ่ะ!?" ภาพของการกลับบ้านเร็วเพื่ออาบน้ำเย็น ๆ แล้วนอนดูทีีซีรี่ส์ของลิลิธพลันสลายหายไปอย่างกับควันเมื่อซองเอกสารเจ้ากรรมดันปรากฏบนโต๊ะของเธอราวกับมันกำลังเรียกร้องให้ตัวของเธอนั้นอยู่ที่บริษัทต่อ"เฮ้อ อดกลับบ้านเร็วตามเคย.." ลิลิธถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย และนี่ก็เป็นอีกวันที่เธอต้องอยู่ที่บริษัทจนดึกดื่น ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบเงินหรอกนะ แค่อยากมีวันที่เธอได้กลับบ้านเร็วบ้างก็เท่านั้นเอง เวลาล่วงเลยไปจนถึงเวลาเลิกงาน ลิลิธเก็บข้าวของของเธอเพิ่งรอเวลาไปส่งเอกสารตามปกติ ในระหว่างรอเธอก็เดินไปหาอะไรเพื่อดื่มแก้กระหายสักหน่อยที่ตู้หยอดน้ำอัตโนมัติ ทว่าในระหว่างที่เจ้าตัวก้มเก็บกระป๋องน้ำอัดลมที่จ่ายเงินซื้อไปนั้น ลิลิธก็ได้เผลอทำมันหลุดมือจนมันกลิ้งไปโดนเท้าของชายใ
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
บทที่ 4 - [ ทำความรู้จัก ]
วันนี้มีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นอีกครั้ง ลิลิธที่เดินทางมายังบริษัทเพื่อทำงานอย่างทุกทีได้เจอจดหมายซองสีดำที่มีตราประทับสีแดงถูกวางเอาไว้บนโต๊ะของเธอ โดยปกติแล้วจดหมายทั่วไปจะใช้ซองสีขาวกัน แต่จดหมายที่เธอได้รับนั้นกลับเป็นสีดำแบบนี้ นั่นก็หมายถึงได้อยู่อย่างเดียว.. ถ้าไม่ใช่การกลั่นแกล้ง ก็เป็นจดหมายที่เจาะจงส่งถึงเธอในฐานะ 'เลขา' ของบอส เมื่อเธอเปิดดู ข้อความายในนั้นก็ได้กล่าวถึงงานที่เธอต้องทำหลังจากส่งซองเอกสารเสร็จ นั่นคือให้เธอนั่งรอภายในห้องนั้นสักหนึ่งนาที 'หมายความว่ายังไง?' ลิลิธอ่านข้อความด้วยสีหน้างงงวยจนคิ้วขมวด การไปส่งเอกสารให้บอสที่ออฟฟิศก็สยองพอแล้วเพราะรูปหลอน ๆ ตรงทางเดินนั่น นี่ยังจะให้เธอไปนั่งรอในห้องที่ไม่มีคนอยู่นั่นอีกเหรอ นี่มันคือการแกล้งกันหรือยังไง? ลิลิธถอนหายใจออกมา แล้วเก็บจดหมายนั้นใส่ลงในลิ้นชักแล้วหวังว่าสิ่งที่เธอได้รับมานั้นคือจดหมายปลอม "......" ใช่ เธออยากให้มันเป็นจดหมายปลอมมาก ถ้าในจดหมายนั้นไม่มีตราประทับกับลายเซ็นยืนยันความน่าเชื่อถือของจดหมายเอาไว้จากบอสของเธอ 'โธ่เอ๊ย! ทำก็ได้ ขอนับเป็นการทำโอทีก็แล้วกัน!' ไหน ๆ เงินที่เธอได
last updateآخر تحديث : 2026-03-01
اقرأ المزيد
บทที่ 5 - [ ใคร ? ]
"คุณ เป็นใครกันแน่คะ?" ลิลิธเค้นเสียงถามออกไปอย่างยากลำบาก ในใจเต็มไปด้วยความสับสนและหวาดกลัว แต่ความสงสัยกลับมีอำนาจเหนือกว่าในวินาทีนั้น ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากที่ดูเยือกเย็นแต่กลับเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันตราย เขาขยับกายเข้ามาใกล้จนเธอได้กลิ่นจางๆ ของน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นไอเย็นของสายฝน "คำถามนั้น ฉันควรเป็นฝ่ายถามเธอมากกว่า" เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบปีกของค้างคาวตัวน้อยที่เกาะอยู่บนไหล่เบาๆ เจ้าสัตว์ปีกส่งเสียงร้องแหลมเล็กตอบรับ ราวกับมันกำลังขบเคี้ยวเพชรสีแดงในปากด้วยความสำราญ ก่อนที่เขาจะเบนสายตามาที่ซองเอกสารในมือ "มองเห็นจริงๆ ด้วยสินะ" เขาพึมพำออกมา เสียงนั้นไม่ได้มีความโกรธเคือง ทว่ากลับแฝงไปด้วยความฉงนสงสัยที่ดูจะทำให้เขารู้สึกสนุกขึ้นมาเล็กน้อย เขาขยับกายเข้าไปใกล้ลิลิธอีกนิดจนเธอสามารถได้ยินเสียงลมหายใจของเขาที่ดูจะเย็นเฉียบยิ่งกว่าอากาศในห้องนี้เสียอีก "ปกติแล้ว เลขาคนก่อนๆ จะเดินเข้ามาวางเอกสารแล้วก็เดินออกไปเหมือนคนตาบอด พวกเขาเห็นแค่ความว่างเปล่า เห็นแค่โต๊ะที่ไม่มีใครนั่ง และเห็นแค่ความเงียบที่ฉันจงใจสร้างขึ้น" เขากล่าวพลางเอียงคอเล็กน้อย ปอยผมสีดำสนิทปะหน้าผากนิ่งส
last updateآخر تحديث : 2026-03-01
اقرأ المزيد
บทที่ 6 - [ ยินดีที่ได้รู้จัก ]
"ฉ- ฉันไม่เข้าใจค่ะ" ลิลิธเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความประหม่า "คุณหมายความว่ายังไงว่าคนอื่นมองไม่เห็นคุณ?" ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นมาเรื่อย ๆ ท่ามกลางออฟฟิศอันเงียบงัน ลิลิธที่นั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามกับบอสของเธอยังคงกุมมือของตนเอาไว้แน่น บรรยากาศในห้องนี้เริ่มหนาวขึ้นอย่างน่าประหลาดทั้ง ๆ ที่เป็นหน้าร้อน ตัวของลิลิธในตอนนี้รู้สึกว่าตัวของชายคนนี้มีบางอย่างที่ดูแปลกจนเธอไม่กล้าแม้แต่มองตาเลยด้วยซ้ำ แม้ว่าเมื่อวันก่อน ๆ จนถึงตอนนี้เธอจะคิดว่าอีกฝ่ายนั้นหล่อหล่อก็ตามแต่.."คุณคงมีเรื่องที่สงสัยเต็มไปหมดเลยใช่ไหม ไม่เป็นไร ผมจะอธิบายให้ฟังอย่างช้า ๆ ก็แล้วกัน" ชายหนุ่มกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ขอเริ่มต้นด้วยสิ่งที่ง่ายที่สุดก่อนก็แล้วกัน ผมคือบอสของคุณ และคุณคงรู้ชื่อเต็มของผมดีอยู่แล้วจากกระดานพนักงาน..ธีรภัทร จันทราวงศ์ หรือจะเรียกผมว่าธีเฉย ๆ ก็ได้นะ" ชายหนุ่มเอนหลังผิงโซฟาตัวนุ่มอย่างใจเย็นก่อนจะอธิบายสิ่งต่าง ๆ ให้หญิงสาวฟังต่อ "อย่างที่สอง เรื่องที่ว่าไม่มีคนมองเห็นผมน่ะ เป็นเรื่องจริงครับ ไม่ใช่ในเชิงว่าคนในบริษัทตั้งใจเมินผมอะไรเทือกนั้นหรอกนะ แต่หมายความตามคำพูดเลยล่ะ" ธีคว้
last updateآخر تحديث : 2026-03-02
اقرأ المزيد
บทที่ 7 - [ ข้อตกลง ]
ความเงียบที่ปกคลุมห้องทำงานบนชั้น N ในขณะนี้ ไม่ใช่ความเงียบสงัดทั่วไป แต่มันคือความเงียบที่หนักอึ้งและบีบคั้นจนได้ยินเสียงหยดน้ำค้างที่เกาะอยู่นอกหน้าต่างไหลรินลงมาเป็นทางยาว ลิลิธรู้สึกเหมือนก้อนเนื้อในอกซ้ายกำลังประท้วงด้วยการเต้นรัวจนเจ็บปวด เธอนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนโซฟาหนังราคาแพงที่สัมผัสของมันในยามนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนพื้นผิวของสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่กำลังโอบรัดตัวเธอไว้สายตาของเธอจ้องมองไปยังหน้าจอมือถือที่ยังคงบันทึกวิดีโออยู่ มันว่างเปล่า บนโซฟาฝั่งตรงข้ามที่สายตาของเธอมองเห็นชายหนุ่มรูปงามนั่งอยู่ กลับไม่มีเงาร่างใดๆ ปรากฏในเลนส์กล้อง มีเพียงพนักพิงโซฟาที่บุ๋มลงไปตามน้ำหนักที่กดทับลงมาเท่านั้น"ต-ต้อนรับน้องใหม่ ใช่ไหมคะ? แผนกไอทีทำเอฟเฟกต์ใส่แอปฯ กล้องให้บอสมาแกล้งหนูใช่ไหม?" ลิลิธพยายามเค้นยิ้มที่ดูเหมือนการแยกเขี้ยวด้วยความกลัวมากกว่าความขบขัน "พี่แก้วบอกว่าบอสชอบความสันโดษ แต่ไม่เห็นบอกเลยว่าบอสชอบเล่นมุก มุกแวมไพร์แบบนี้"ธีเอนหลังพิงพนักโซฟา ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายขัดกับบรรยากาศที่กำลังจะระเบิดออก เขาหมุนแหวนเงินบนนิ้วนางข้างซ้ายช้าๆ ดวงตาสีเข้มคู่นั้นไม่ได้ฉายแวว
last updateآخر تحديث : 2026-03-03
اقرأ المزيد
บทที่ 8 [ ตัดสินใจ ]
"ห้าเท่า.."ลิลิธพึมพำออกมาเบาๆ จนเกือบจะกลายเป็นเสียงกระซิบ เธอจ้องมองหยดไวน์สีแดงเข้มที่เกาะอยู่ข้างแก้วในมือของธีรภัทร มันดูราวกับหยาดเลือดที่สดใหม่ท่ามกลางแสงไฟสลัว.. ดวงตาของเธอสั่นไหวเมื่อมองไปยังนาฬิกาบนผนังที่เข็มนาทีกำลังเคลื่อนเข้าใกล้เลขหกเข้าไปทุกที ความเงียบในห้องทำงานทำให้เสียง ติ๊ก ต่อก ของนาฬิกาดังชัดเจนราวกับเสียงกลองศึกที่รัวกระชั้นชั่งน้ำหนักระหว่าง 'อิสรภาพที่ว่างเปล่า' กับ 'พันธนาการที่มั่งคั่ง'"ทำไมต้องเป็นฉันคะ?"เธอรวบรวมความกล้าเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่มที่ไร้เงาในกระจก แผ่นหลังของเธอเหยียดตรงด้วยความเครียดขึง มือที่ประสานกันบนตักบีบเข้าหากันจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน"ถ้าบริษัทนี้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น บอสจะหาคนที่มี 'ตาทิพย์' หรืออะไรแบบนั้นมาทำงานให้ก็น่าจะไม่ยากนี่คะ ทำไมถึงเลือกเลขาธรรมดาๆ ที่เพิ่งทำงานได้แค่อาทิตย์เดียว แถมยังมาสายตั้งแต่วันแรกแบบฉัน?"ธีรภัทรวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเสียงดัง แกร๊ก เบาๆ เขาโน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย แสงไฟนีออนที่กะพริบถี่ๆ สะท้อนให้เห็นรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของเขา มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ดูถูก แต่กลับดูเหมือนเขากำลังชื่นชมในความกล้าที่
last updateآخر تحديث : 2026-03-03
اقرأ المزيد
บทที่ 9 - [ หน้าที่ใหม่ ]
กริ๊ก เสียงปิดประตูดังขึ้นเบาๆ เมื่อเธอเดินทางมาถึงหน้าโรงแรมคาร์ดอนเนียในเวลา 06:50 น. ตรงตามที่ตกลงกันไว้ บรรยากาศของโรงแรมหรูระดับห้าดาวในช่วงเช้ามืดดูเงียบเหงาแต่ทว่าเต็มไปด้วยความกดดันแปลกๆ ลิลิธกระชับซองหนังสีดำในมือแน่น ความเย็นของมันยังคงย้ำเตือนถึงสัมผัสของ 'บอส' เมื่อคืนนี้ "เชิญทางนี้ครับ คุณลิลิธ" ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิท—ธีรภัทร—ปรากฏตัวขึ้นจากมุมมืดของโถงทางเดินโรงแรม ราวกับเขาหลอมรวมอยู่กับเงาของเสาหินอ่อนมาตั้งแต่ต้น ลิลิธสะดุ้งเล็กน้อยแต่พยายามคุมสติให้มั่น ผิวของเขาดูขาวซีดยิ่งกว่าเมื่อคืนเมื่อต้องแสงไฟสีนวลของโรงแรม และเขายังคงไม่มีเงาสะท้อนบนพื้นหินอ่อนที่ขัดจนเงาวับ "บอส มาถึงนานแล้วเหรอคะ?" "ผมไม่ต้องนอนเหมือนมนุษย์ครับ" เขาตอบสั้นๆ พร้อมกับเดินนำไปทางห้องรับรองพิเศษที่อยู่ชั้นบนสุด "จำไว้นะลิลิธ ในที่ประชุมนี้ คุณไม่ต้องตกใจกับสิ่งที่เห็น หน้าที่ของคุณคือถ่ายทอดคำพูดของผมออกไปให้ชัดเจนที่สุด และห้ามเปิดซองหนังนั่นจนกว่าผมจะสั่ง" พรึ่บ! ประตูบานคู่ของห้องรับรองถูกเปิดออกโดยพนักงานโรงแรมที่ดูไร้วิญญาณ ภายในห้องนั้นมีชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งรออยู่ก่อนแล้ว เขา
last updateآخر تحديث : 2026-03-04
اقرأ المزيد
บทที่ 10 - [ เริ่มงาน ]
"บอสคะ แล้วอายุขัยที่ว่านั่น บอสเอาไปทำอะไรเหรอคะ?" ลิลิธถามขึ้นเบาๆ เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกสู่โถงจอดรถชั้นใต้ดินที่ถูกปิดกั้นไว้เป็นส่วนตัวธีรภัทรก้าวเดินออกจากลิฟต์ตรงไปยังรถลีมูซีนสีดำสนิทที่จอดรออยู่เพียงคันเดียว ท่ามกลางความสลัวของไฟนีออนชั้นใต้ดิน ร่างของเขาดูราวกับหลอมรวมไปกับความมืดได้ทุกเมื่อ เขาหยุดฝีเท้าลงหน้าประตูรถที่ถูกเปิดออกโดยชายในชุดสูทสีเทาเข้มคนหนึ่งซึ่งลิลิธไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน"ไซมอน นี่ลิลิธ เลขาคนใหม่ของฉัน" ธีรภัทรแนะนำสั้นๆไซมอน พนักงานขับรถวัยกลางคนที่มีใบหน้าเรียบเฉยจนดูเหมือนหุ่นยนต์ก้มหัวทักทายลิลิธเล็กน้อย "ยินดีที่ได้พบครับ คุณลิลิธ"ธีรภัทรก้าวเข้าไปนั่งด้านในก่อนจะผายมือให้ลิลิธตามเข้าไป เมื่อประตูปิดลง ความเงียบสงัดก็ครอบงำไปทั่วห้องโดยสารที่ถูกบุด้วยกำมะหยี่สีเข้ม ธีรภัทรหยิบกล่องสีดำสี่หลี่ยมเล็กๆ ออกมาจากที่เก็บของภายในรถแล้วเปิดมันออก จากนั้นเขาห็หยิบผลึกสีแดงนั้นขึ้นมาถือไว้ระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ แสงไฟสีนวลในรถทำให้มันดูเหมือนดวงตาของอสุรกายที่กำลังจ้องมองกลับมา"มนุษย์มักจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนต้องการในเวลาอันสั้นครั
last updateآخر تحديث : 2026-03-06
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status