แชร์

ตอนที่ 4 นางเอกของเรื่อง

ผู้เขียน: ชลิริลจ์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-20 15:00:19

ไม่ต้องพาเขาไปหาเรื่องทำแก้เบื่อแล้ว ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ เขาไม่น่าจะเบื่อแล้วละ ใครใช้ให้ลูกพี่ลูกน้องของเธอที่พ่วงตำแหน่งนางเอกของเรื่องมาที่บ้านเธอวันนี้กันเล่า แล้วพระรองก็ย้ายมาอยู่ในบ้านของเธอแล้วด้วย เรียกว่าทำงานตลอดทั้งวัน 24ชั่วโมงเลยทีเดียว และแน่นอนว่าต่าตอบแทนก็สมน้ำสมเนื้อด้วย 

 “ไม่คิดว่าหมิงจะมาเป็นบอดี้การ์ดให้กับหนาว” นางเอกพูดขึ้น ใบหน้าเธอแฝงด้วยความสงสัย ตอนนี้พวกเขานั่งอยู่ที่โต๊ะทานข้าว คุณหญิงอรทิราเรียกให้อาหมิงมานั่งทานด้วยกัน ทั้งยังถามสารทุกข์สุกดิบและภูมิหลัง คุณแม่ก็ดูจะเอ็นดูพระรองคนนี้มากอยู่ แต่ที่เธอไม่คิดคือ นางเอกมาทำไมคะ เลือกมาได้ถูกวันเสียจริง

 “น้าไม่คิดว่าหนูมิรินก็รู้จักพี่เขาด้วย” 

 “เราเคยเรียนด้วยกันค่ะคุณน้า” แหม.. โกหกได้เนียนมาก เรียนด้วยกันอะไรละ พวกคุณเจอกันครั้งแรกตอนที่ฝนตกรำไร แล้วนางเอกเกือบจะโดนรถเฉี่ยวแล้วก็ได้พระรองผู้แสนดีอย่างเมนเธอเข้าไปช่วยเอาไว้ จากนั้นทั้งคู่เลยได้ทำความรู้จักกัน เรียนด้วยกันอะไร เรียนกันคนละคณะคนละสาขาขนาดนั้น

 “อย่างนี้นี่เอง ยังไงน้าก็ต้องฝากอาหมิงดูแลน้องๆด้วยนะลูก” ประโยคหลังคุณแม่หันไปพูดกับพี่อาหมิง “แล้วก็ไม่ต้องคิดว่ามาทำงานอะไร คิดเสียว่ามาดูแลน้องแค่นั้นก็พอ” 

 “ครับคุณน้า” ตอนแรกคุณพระรองเรียกคุณแม่ว่าคุณหญิงด้วย แต่ก็ถูกท่านเอ็ดเอา ก็เลยยอมเรียกว่าคุณน้าในที่สุด ส่วนตัวเธอนั้นตอนนี้พยายามทำตัวเป็นอากาศธาตุอยู่ ในเมื่อมีนางเอกอยู่ด้วยก็ไม่อยากจะขยับหรือพูดอะไรมากนัก กลัวว่าบทนางร้ายจะส่งให้เธอดูร้ายในสายตาของพระรอง ซึ่งเธอไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น 

คุณหญิงเองก็สังเกตเห็นว่าลูกสาวเธอดูเงียบๆ แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไร คุณหญิงชวนหนุ่มสาวที่มาเป็นแขกคุยโน่นนี่ไม่หยุด ตามเนื้อเรื่องแล้วอีกไม่นานพระเอกก็จะกลับมาจากเมืองนอกแล้ว และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของนิยายเรื่องนี้ ส่วนนางร้ายคนนี้ก็คอยเอาแต่กลั่นแกล้งลูกพี่ลูกน้องคนนี้สารพัด จนพระรองเหนื่อยหน่ายใจกับนางร้ายอย่างเธอมาก 

แต่เขาก็ต้องยอมทน เพราะต้องการเงินไปรักษาน้อง ที่มีค่าเม็ดเลือดขาวผิดปกติ รักษามานานแล้วก็ยังไม่หาย เขาจึงต้องหาและเก็บเงินเอาไว้ยามฉุกเฉิน น้องสาวของเขาถูกฝากไว้กับคุณป้าที่บ้านอยู่ใกล้กัน พวกเขาไปมาหาสู่กันตั้งแต่เด็ก พี่อาหมิงเลยพอที่จะวางใจได้ เขายังให้เงินคุณป้าเอาไว้ดูแลน้องสาวเขาด้วย 

ตอนแรกคุณป้าก็ปฏิเสธบอกว่าน้องก็เหมือนลูกเหมือนหลาน และถามว่าทำไมเธอถึงรู้ลึกรู้ละเอียดขนาดนี้ ก็เพราะเรื่องราวที่นักเขียนบรรยายเรื่องพระรองเธอไม่เคยอ่านข้ามเลยสักบรรทัด แต่คุณนักเขียนก็เขียนเรื่องเขาน้อยไปหน่อย จนถึงตอนนี้เธอยังไม่รู้เลยว่าน้องสาวของพระรองชื่อว่าอะไรน่ะ ความจริงเธออยากให้พี่อาหมิงชวนน้องสาวมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน บ้านเราก็ออกจะใหญ่โต จะได้ช่วยกันดูแลน้องได้ด้วย เรื่องนี้เธอคงต้องจัดการอีกที

 “ที่ทำงานเป็นยังไงบ้างลูก” คุยกับแขกมามากแล้วคุณหญิงอรทิราก็หันมาคุยกับลูกสาวที่วันนี้ดูเงียบผิดปกติ

 “งานเยอะจนหนูแทบอยากจะลาออกแล้วค่ะท่านประธาน” เธอพูดทีเล่นทีจริง จนคุณหญิงต้องหัวเราะ 

"รู้หรึอยังว่าแม่ต้องเจออะไรบ้างในแต่ละวันน่ะ" คุณหญิงลูบหัวเธอเบาๆ เธอก็พยักหน้ารับ

 “ต่อไปนี้เดี๋ยวหนาวจัดการเองค่ะ” เธอยิ้มให้กับคุณแม่ ได้มาอยู่ในร่างลูกสาวเขาทั้งที เธอก็ต้องดูแลแม่ของนางร้ายอย่างดีเหมือนกัน อะไรที่แบ่งเบาภาระท่านได้ก็จะทำ “แต่ขออย่างหนึ่งนะคะ” 

 “อะไรเหรอลูก” คุณหญิงทำหน้าฉงน

 “ขอเอาชื่อท่านประธานไปอ้างหน่อยนะคะ ลูกน้องไม่ค่อยเชื่อฟังเลยค่ะ” 

 “โถ่.. แม่ก็นึกว่าอะไร ยัยเด็กคนนี้นี่” คุณหญิงหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู อาหมิงก็มองดูพวกเขาเงียบๆ ไม่ได้แสดงอารมณ์อะไร ส่วนมิรินเองก็ได้แต่ยิ้มตาม

 “งานพี่มิรินเป็นไงบ้างคะ” เธอเอ่ยถามลูกพี่ลูกน้องบ้าง จะไม่คุยกันเลยก็ดูกระไรอยู่

 “เหนื่อยมาก.. ไม่ต่างจากหนาวเลย ตอนนี้ก็เร่งออกแบบเพื่อที่จะออกให้ทันช่วงฤดูใบไม้ร่วงด้วย” มิรินบอกเล่าด้วยท่าทางสบายๆ เธอเป็นนางเอกที่ทั้งสวยทั้งเก่ง เธอเป็นถึงดีไชน์เนอร์ที่มาแรงมากในตอนนี้ มิรินนับว่าอายุยังน้อย แต่ก็มาได้ไกลมากๆเช่นกัน เมื่อพูดถึงเรื่องนี้เธอก็ตาโต

 “พี่มิรินรับสปอนเซอร์เพิ่มมั้ยคะ?” 

 “น้องหนาวอยากซัพพอร์ตเหรอคะ” 

 “เปล่าค่ะ แต่อยากเป็นคู่ค้ามากกว่า ให้นางแบบพี่ใช่คอลเลคชั่นใหม่ของบริษัทเราด้วยได้มั้ยคะ” 

 “น้องหนาวเอาจริงเหรอ” 

 “จริงค่ะ” 

 “ต้องดูด้วยว่าเช็ตเครื่องเพชรกับชุดของพี่จะเข้ากันหรือเปล่าน่ะสิ” 

 “งั้นพรุ่งนี้หนาวให้เลขาติดต่อไปนะคะ คุยกันเรื่องสัญญาก่อนเลย จะได้ไม่มีปัญหาทีหลัง ถ้าไม่โอเคจะได้ไม่ไปต่อค่ะ” 

 “ได้จ่ะ แบบนั้นก็ดี” 

 “หนาวตัดสินใจเร็วทำเร็วกว่าที่แม่คิดนะ” 

 “ก็มีแต่คนเก่าคนแก่ที่บริษัทละค่ะที่ทำงานช้าอะ” พูดจบก็ต้องเม้มปาก เผลอพูดให้คุณแม่ได้ยินจนได้ 

 “แผนกไหน” คราวนี้คุณแม่รับบทท่านประธานพูดเสียงขรึม

 “HR ค่ะ” เธอก็ต้องบอกไปในที่สุด “แต่เรื่องนี้หนาวจัดการเองคะแม่ หากคุณแม่จัดการให้หนาวละก็ พวกเขาจะยิ่งไม่ชอบหน้าหนาวไปกันใหญ่” 

 “ก็ได้ แต่ถ้ามันมากไปก็ให้มาบอกแม่” 

 “รับทราบค่ะท่านประธานใหญ่” คุยกันอีกนิดหน่อยทุกคนก็แยกย้ายกันไปนอน ส่วนมิรินไม่ได้นอนที่นี่ เธอจึงต้องขับรถกลับบ้านเอง 

น้ำหนาวขึ้นมาบนห้องอาบน้ำเสร็จก็ออกมายืนเล่นที่ระเบียง แต่ใครจะรู้ว่าจะได้เห็นพระรองเดินไปเดินมาอยู่ข้างล่างน่ะ เธอเลยแอบมองเขาเงียบๆอยู่อย่างนั้น บ้าเอ้ยขนาดใส่แค่เสื้อยืดสีขาวเขายังดูดีขนาดนี้ แล้วจะไม่ให้เธอตกหลุมรักเขาได้ยังไงละ จนกระทั่งสายตาคมสบเข้ากับดวงตาของเธอ! 

หัวใจเธอจะวาย เลยรีบหลบเข้าไปด้านในห้อง คืนนั้นทั้งคืนเธอก็นอนไม่ค่อยหลับอีกแล้ว เพราะเอาแต่นึกถึงใบหน้าหล่อเหลาของอาหมิง โลกบ้าผู้ชายนี่ไม่ว่าจะทะลุไปอยู่มิติไหนก็ไม่ได้จางหายไปกับโลกเก่าเลยแม้แต่น้อย!

.

.

.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • นางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง   ตอนที่ 17 แต่งงานกัน 20+

    ไปญี่ปุ่นครั้งนี้เหมือนพวกเขามาเที่ยวจริงๆ กระทั้งอาหลิงรักษาตัวเสร็จแล้ว พวกเขาก็พาน้องอยู่เที่ยวต่ออีกสองวันจึงกลับ เมื่อกลับมาก็ได้รับข่าวดีว่าพี่มิรินกำลังจะแต่งงานแล้ว กับตากล้องชื่อดังท่านหนึ่ง ซึ่งตอนนี้พระเอกก็ไม่ใช่วาสนาของนางเอกอีกต่อไปแล้ว น้ำหนาวเองก็คิดว่าจะเลิกสนใจเนื้อหาในนิยายนี่แล้ว เพราะเนื้อเรื่องได้เปลี่ยนแปลงมาตั้งนานแล้ว กระทั่งพระเอกยังไม่ตรงปกเลย วันนั้นพวกเขานั่งทานอาหารค่ำด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน “แล้วเมื่อไหร่อาหมิงจะขอน้องแต่งงานสักทีละ” คุณหญิงอรทิราเปรยขึ้นอย่างสบายๆ แต่คนที่กระอักกระอ่วนที่สุดคือน้ำหนาว แล้วคนที่นั่งคอตั้งหูตั้งที่สุดคงเป็นอาหลิง “ผมไม่ติดอะไรครับ แต่ไม่รู้ว่าน้องเขาจะพร้อมเมื่อไหร่” ตอนนี้กลายเป็นว่าความกดดันมาตกอยู่ที่เธอ ให้ตายสิ เธอก็เลยพูดไปแบบกวนๆ “ความจริงหนูพร้อมตั้งนานแล้วนะคะ พี่เหอะเมื่อไหร่จะขอ” เธอหยักคิ้วใส่เขา “งั้นเราแต่งงานกันนะครับ” “ฮะ?” ง่ายแบบนี้เลย? เป็นคุณแม่กับอาหลิงที่หัวเราะกันยกใหญ่ กล่องกำมะหยี่สีแดงถูกเปิดอยู่ตรงหน้าเธอในนั้นมีแหวนเพชรน้ำงามอยู่วงหนึ่ง “แต่งงานกับพี่นะครับ” บอกตามตรงว่าเธอไม่คิดไม่ฝันว่

  • นางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง   ตอนที่ 16 ทริปนี้มันเว่อร์ NC

    พวกเขาเดินทางมาถึงญี่ปุ่นอย่างราบรื่น อาหลิงถูกพาไปโรงพยาบาลที่มีหมอผู้เชี่ยวชาญรอทำการรักษาอยู่ก่อนแล้ว ทั้งอาหมิงก็พาคนดูแลมาด้วยอีกสองสามคน และตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าพวกเขามาเที่ยวด้วยกันเสียมากกว่า พวกเขาเลือกพักโรงแรมเรียวกังขนาดใหญ่และเป็นส่วนตัวมาก แน่นอนว่าพวกเขาที่หมายถึงไม่มีอาหลิงอยู่ในนั้นด้วย เพราะน้องต้องอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นส่วนใหญ่ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา อาหลิงงอแงอยากไปเที่ยวช่วงแรก แต่ก็โดนผู้เป็นพี่คุมกำเนิด แต่ทุกอย่างที่น้องอยากจะได้ก็จะได้รับมันทั้งหมดหลังรักษาเสร็จ อาหลิงจึงมีแรงฮึดในการรักษามากๆ เพราะเธอตั้งใจจะรีดไถให้พี่ชายหมดตัวกันไปข้าง แต่ที่อาหลิงไม่รู้คือพี่ชายของเธอน่ะโคตรรวย และไม่มีทางหมดตัวง่ายๆอย่างที่เจ้าตัวคิด “หนาวหิวมั้ยครับ จะทานข้าวก่อนหรือจะพักผ่อนก่อนดี” “อือ.. ตอนนี้ยังไม่ค่อยหิวค่ะ” “งั้นพักก่อนนะครับ” “ค่ะ” เมื่อตกลงกันดังนั้นเขาทั้งสองก็ตรงไปยังห้องสวีตทันที ถึงที่นี่จะเป็นโรงแรมดังมีแขกเข้าพักไม่ขาด แต่กลับดูสงบมากสมกับเป็นญี่ปุ่นโดยแท้ เมื่อเปิดประตูระเบียงออกไปก็จะพบกับสวนสไตล์ญี่ปุ่นขนาดย่อม ทั้งมองไปด้านนอกก็เป็นวิวภูเขาไฟฟูจิ จนน

  • นางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง   ตอนที่ 15 น้องมันรู้

    ในที่สุดสองพี่น้องก็ได้พบกันสักที หลังจากที่ต้องโกหกคนน้องมานาน แต่ดูเหมือนว่าอาหลิงไม่ได้สนใจพี่ชายขนาดนั้น กลับกันอาหลิงดูจะติดน้ำหนาวเสียมากกว่า “พี่หาข้อมูลมาแล้วนะเราต้องไปรักษาที่ญี่ปุ่น คุณหมอที่เชี่ยวชาญโรคนี้อยู่ที่นั่น” “พี่หนาวไปด้วยหรือเปล่าคะ” อาหมิงเลยหันมามองน้ำหนาวเป็นเชิงว่าไปด้วยกันได้มั้ย แล้วอาหมิงก็เห็นถึงความกังวลจากแววตาเธอ “เรื่องงานไม่ต้องห่วง พี่หาคนมาจัดการให้ได้” เอาเว่ย การมีแฟนเป็นขาทองคำนี่มันดีอย่างนี้ “อย่างนั้นก็ได้ค่ะ จะได้ดูแลน้องด้วย” เธอไปด้วยก็น่าจะดีกว่ายังไงก็เป็นผู้หญิงด้วยกัน ผู้ชายก็ดูจะไม่สะดวกนักเมื่อตกลงกันเสร็จอาหมิงก็ไม่ยอมกลับ แต่ขอนอนอยู่ที่บ้านใหญ่ด้วย แน่นอนว่าเขาขอนอนกับน้ำหนาว ซึ่งเธอไม่ค่อยจะสบายใจนัก “พี่หมิงคะ แบบนี้มันเรียกว่าผิดผีเปล่า” “แต่เราก็ผิดกันไปแล้วนะ” เขาเลิกคิ้ว ส่วนน้ำหนาวก็ขำ เธอไม่ได้กังวลเรื่องนั้น แต่เธอเกรงใจคุณแม่ต่างหาก ในวันที่ท่านไม่อยู่บ้าน พวกเธอก็จะทำตัวเป็นเด็กไม่ได้ “ถ้างั้นพี่นอนห้องรับแขกนะ” “พี่นอนไหนก็ได้แต่หนาวต้องไปนอนกับพี่ด้วย” บทจะเอาแต่ใจเขาก็เอาแต่ใจมากเลยนะผู้ชายคนนี้ สรุปคื

  • นางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง   ตอนที่ 14 ค่าตอบแทน NC

    วันนั้นทั้งวันทุกคนในบริษัทวุ่นวายกันหมดตั้งแต่บนลงล่าง แต่ก็ได้คนของอาหมิงเข้ามาดูแลความเรียบร้อยทั้งหมด ทั้งยังจ้างฝ่ายบริหารนอกเข้ามาจัดการระบบทันที เพื่อไม่ให้การทำงานหยุดชะงัก ตอนนี้คนพี่นั่งอยู่ในห้องทำงานของคนน้อง ห้องที่เขาไม่ได้มาที่นี่เสียนาน “ที่นี่คนไม่เยอะเหมือนแต่ก่อนแล้วเหรอ” พอเขาได้มาอยู่ที่นี่ก็นึกถึงเมื่อก่อนขึ้นมา “หนาวจัดห้องให้พวกเขาแล้วค่ะ จะได้มีเวลาอู้บ้าง ช่วงแรกเป็นหนาวที่อยากเร่งสร้างผลงานก็เลยต้องให้พวกเขาอยู่ที่นี่ไปก่อนเพื่อความรวดเร็วและเรียบร้อย” คนพี่เองก็พยักหน้ารับ “เหนื่อยมากมั้ยครับ” “ก็พอไหวอยู่ค่ะ พี่เถอะ ไปไงมาไงถึงได้มาเป็นเจ้าพ่อมาเฟียได้” “มาเฟียอะไร นั่นน่ะการ์ดบริษัทพี่ทั้งนั้น” “ฮะ? อ่าว” น้ำหนาวยิ้มเจื่อนคิดว่าจะได้แฟนเป็นมาเฟียท่านหนึ่งเสียแล้ว “แต่ที่หนาวพูดก็ไม่ผิดหนัก ตระกูลพ่อพี่ทำงานสีเทาหลายอย่าง” เธอพยักหน้ารับ ก็ว่าแล้วก็ทรงเขาน่ะ เหมือนพระเอกมาเฟียสุดๆไปเลย เพราะการ์ดพี่เขาแต่ละคนทั้งดูโหดและมีรอยสักเต็มตัว การ์ดที่บ้านเธอก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนี้ “หนาวครับ” “คะ?” “ตอนนี้พี่คือผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัท” เขาเปรยขึ้น ซ

  • นางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง   ตอนที่ 13 ผู้ถือหุ้น

    วันต่อมาน้ำหนาวต้องเข้าประชุมแต่เช้า ส่วนคุณหญิงต้องเดินทางไปงานที่ฝรั่งเศส เธอเลยต้องเข้าร่วมในฐานะตัวแทนของท่านประธาน แต่ก็ไม่คิดว่าเรื่องวุ่นวายจะเกิดขึ้นมากมายในวันนี้ จู่ๆก่อนเข้าประชุมเพียงไม่กี่นาที เธอก็ได้รับสายจากรุ่นน้องว่าเธอถูกแผนกไล่ออก เพราะทำผิดกฎบริษัท เรื่องนี้ทำให้รุ่นน้องกังวลมาก ไม่รู้ว่าพวกเขาจะเล่นใหญ่กระทั่งโดนสอบปากคำหรือเปล่า แต่แล้วนี่มันอะไรกัน พวกนั้นต่างหากไม่ใช่เหรอที่เป็นคนโกงบริษัทน่ะ น้ำหนาวทั้งโกรธทั้งโมโห พวกนั้นไหวตัวได้ไวกว่าที่เธอจะจัดการได้ และนี่เป็นการประกาศสงครามกับเธอแบบกลายๆแล้ว แม้ว่าภายในใจเธอจะกังวลมาก แล้วตอนนี้คุณแม่ก็ยังไม่อยู่อีก แต่เธอก็พยายามคุมสติตัวเองไว้แล้วก็นิ่งให้ได้มากที่สุด และเธอก็ได้รู้ในเวลาต่อมาว่าพวกมันไม่ได้มาเล่นๆ แล้วก็กะเอาตายกันไปข้าง “ไม่คิดว่าหลักฐานเท็จแบบนี้ก็ยังมีคนกล้าทำขึ้นมา” เธอแสยะยิ้ม เมื่อพวกบอร์ดถือหุ้นพวกนี้เล่นสกปรก “เรื่องนี้เอาไว้ให้กองบังคับคดีเป็นผู้ตรวจสอบจะดีกว่า” คุณทรงพลผู้ถือหุ้นคนหนึ่งกล่าวขึ้น เธอกำหมัดแน่น ถ้าหากเธอจัดการไม่ได้แล้วเป็นข่าวใหญ่ขึ้นมาบริษัทคงหุ้นร่วงแน่ และเธอคงไม่สาม

  • นางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง   ตอนที่ 12 สับสน

    เดินมาจนถึงหน้ารถลีมูซีนที่มีการ์ดสองคนยืนเฝ้าอยู่ เมื่อเห็นผู้เป็นนายเดินมา การ์ดก็เปิดประตูรถด้านหลังให้ทันที “เข้าไป” “มีอะไรก็คุยกันตรงนี้เถอะค่ะ” “พี่จะไปส่ง เข้าไปก่อน” เมื่อเห็นว่าเธอดูยังไงก็คงไม่ยอมลงให้เขา เขาก็เลยใช้ไม้อ่อนคุยกับเธอดีๆ ซึ่งน้ำหนาวก็จ้องเขาอยู่นาน กว่าจะยอมเข้าไปนั่งในรถดีๆ ประตูรถถูกปิดลงเมื่อเจ้านายเข้าไปนั่งด้านในแล้ว การ์ดจึงเดินไปนั่งที่นั่งคนขับ “จะกลับบริษัทหรือกลับบ้านครับ” อาหมิงถาม “บ้านค่ะ” เธอตอบแค่นั้น อาหมิงจึงหันไปสั่งลูกน้องก่อนจะกดปิดม่านกั้นระหว่างที่นั่งคนขับลงทั้งสองนั่งตรงข้ามกันเพื่อให้มองเห็นหน้ากันชัดๆ น้ำหนาวยกขาไขว่ห้างแถมยังนำมือมากอดอกไว้ เป็นภาษากายที่บ่งบอกชัดเจนว่าเธอไม่ต้องการคุยกับเขา ตอนนี้เธอเอาแต่สำรวจเขาจนทั่ว ดูเหมือนเขาจะดูดียิ่งกว่าเดิมเสียอีก ทั้งยังดูน่ากลัวขึ้นมากก่วาเดิมด้วย ตอนนี้เขาก็ยังใส่ชุดสูท แต่เป็นชุดสูทจากแบรนด์หรู แน่นอนว่ามันราคาแพงกว่าสูทที่เขาใส่เมื่อก่อนมาก เขาเองก็เอาแต่จับจ้องเธอไม่วางตา รออยู่นานเขาก็ไม่พูดอะไรออกมาสักที เป็นเธอที่ต้องเปิดปากพูดก่อน “พี่มีอะไรจะคุยก็พูดมาค่ะ” “ถึงจะช้า

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status