All Chapters of นางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง: Chapter 1 - Chapter 6

คนอื่นทะลุเข้ามาในนิยายต้องมาหนักใจเรื่องความรัก เพราะถ้าดันทะลุมาเป็นนางร้ายของเรื่องก็ต้องคอยมาแก่งแย่งกับนางเอก ไม่ก็ไม่สนตัวเอกไปเลยจนพวกเขาเป็นฝ่ายที่มาสนใจเธอแทน แต่สำหรับน้ำหนาวแล้วไม่ใช่ เพราะปัญหาหลักในนิยายเรื่องที่เธอทะลุเข้ามา เรื่องความรักกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยมากสำหรับเธอ เพราะเรื่องที่เธอต้องจัดการคือเรื่องของบริษัทที่เธอต้องมานั่งแท่นผู้บริหารต่อจากนี้ต่างหาก แต่จะว่าก็ว่าเถอะ เธอน่ะไม่ได้อยากแย่งพระเอกจากนางเอกหรอกนะ แต่พระรองของเรื่องนี้เธอขอได้มั้ยคะ สเปคสุดๆ หน้าคมหุ่นล่ำผิวสีน้ำผึ้งดูสุขภาพดีดูก็รู้ว่าน่าจะต่อยคนเก่ง แต่พระเอกจะออกแนวคุณช้ายคุณชายผิวขาวเป็นยองใย เขาก็หล่อค่ะ ดูดีมากด้วย แต่คนเราชอบไม่เหมือนกันนี่น่า ก็เธอดันชอบแบบพระรองน่ะสิ ส่วนพระรองแน่นอนชื่อก็บอกอยู่แล้ว เป็นพระรองก็คือชอบนางเอกมาก แต่ก็นะ คุณไม่สมหวังหรอกค่ะ มารักกับนางร้ายอย่างพี่เถอะ แต่ก็อย่างว่าละนะ เรื่องนี้มันก็แล้วแต่วาสนา เพราะงั้นเธอขอโฟกัสที่ตัวเองก่อน “คุณแม่คะ เข้าบริษัทบ้างเถอะค่ะ มีแต่คนถามหาคุณแม่กันใหญ่” “เห็นหนูก็เท่ากับเห็นแม่แล้วมั้ยคะ” คุณหญิงอรทิรามองหน้าลูกสาวสุดที

ตอนแรกเขาเอาแต่นั่งตัวตรงแน่วไม่ขยับเขยื่อน ชำเลืองมองเธอเป็นบางครั้ง ทำหน้าที่บอดี้การ์ดทุกวินาที เธอเลยหยุดปากกาที่จรดลงกระดาษครู่หนึ่ง แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความให้เลขาสาวคนสวยบทสนทนาทางไลน์ระหว่าง น้ำหนาว - ริสาน้ำหนาว: คุณริสาคะ รบกวนคุณริสาสั่งอาเมกาโน่มาให้สักสองแก้วนะคะริสา: ได้ค่ะคุณหนาว รอสักครู่นะคะ เธอกลัวว่าเขาจะเบื่อเกินไปก็เลยเอ่ยขึ้น “พี่จะเล่นโทรศัพท์หรือทำอะไรอย่างอื่นก็ได้นะคะ” “ครับ” เขาตอบเธอมาแค่นั้น ประหยัดคำพูดเสียจริงเมนฉัน ไม่นานก็ได้ยินเสียงเคาะประตูหน้าห้อง อาหมิงเลยรีบเดินไปเปิดประตู ก็พบว่าเป็นเลขาหน้าห้องของเจ้านาย “ผมถือให้ครับ” “ค่ะ” การกระทำทุกอย่างอยู่ในสายตาของน้ำหนาวทั้งหมด ดูเอาเถอะขนาดกับคุณริสาเขายังพูดคุยเยอะกว่าเธอที่อยู่ด้วยกันมาเป็นชั่วโมงแล้วซะอีก นางร้ายเนี่ยเป็นพวกไร้วาสนาหรือไงกัน เขานำแก้วกาแฟมาวางให้เธอด้วยท่าทางสบายๆ เป็นตัวเธอเองมากกว่าที่เกร็งขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ “ขอบคุณสำหรับกาแฟครับ” “ค่ะ” เธอยิ้มให้เขาน้อยๆ แต่ใบหน้าของเขากับเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา อย่างน้อยก็น่าจะยิ้มให้เธอสักนิดพอให้มีกำลังใจในก

การดิลงานกับมิรินถือว่าดำเนินไปได้ด้วยดี ทางฝั่งนั้นก็ทำงานเป็นมืออาชีพมาก เธอนำหลายคอเลคชั่นที่มีอยู่ในสต๊อกอยู่แล้วไปให้มิรินได้เลือกดูด้วย แล้วก็ตกลงเซ็นสัญญากันเรียบร้อยดีทุกอย่าง “นี่ค่ะ” เธอยื่นกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มให้กับมิริน “อะไรอะหนาว” “ของขวัน ที่ร่วมงานกันค่ะ” มิรินยิ้มบางๆอย่างเอ็นดู เด็กคนนี้ทำตัวน่ารักแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ยังไงเสียมิรินก็ถือว่าเป็นพี่สาว ถ้าไม่มีเรื่องผู้ชายเข้ามาเกี่ยวข้องพวกเธอก็ยังคงมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน “ไว้วันงานพี่จะส่งชุดไปให้นะ” “ขอสวยที่สุดในงานเลยนะคะ” ตอนนี้ทุกอย่างยังดำเนินไปด้วยดี เธอจะเลิกมีอคติกับนางเอกก็ได้ แค่ห้ามมายุ่งกับพี่อาหมิงของเธอก็พอ แต่ถ้าอาหมิงของเธอจะเข้าไปยุ่งกับมิรินเองก็อีกเรื่อง เพราะพวกเขาเคยชอบกันมาก่อนนี่นา เธอน่ะมาทีหลังจะทำอะไรได้ แต่ต่อให้มาก่อนก็ใช่ว่าเขาจะรักเหมือนกัน คิดเเล้วก็หันไปมองคนที่ใส่ชุดสูทเข้ารูปยืนตัวตรงเฝ้ามองเธออยู่ที่หน้าประตู ไม่ว่าจะไปที่ไหนเขาก็ยังเป็นเป้าสายตาของทั้งผู้หญิงผู้ชาย เธอก็เหนื่อยแล้วที่จะต้องมาคอยหวงเขา ก็เลยปล่อยเลยตามเลย ถึงน้ำจะไม่ค่อยได้มีโอกาสหยดลงหินเท่าไหร