MasukShare
บทที่ 2 รอสนม
Tanggal publikasi:
2026-05-20 10:39:47
Bab terbaru
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทส่งท้าย 4
บทส่งท้าย 4ภายในศาลาริมน้ำอันร่มรื่นของจวนรุ่ยอ๋อง บรรยากาศการรับประทานอาหารมื้อกลางวันของสองเจ้านายช่างดูแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เฟยอวี้ในชุดคลุมผ้าไหมตัวกว้างสีหวาน นั่งเอนกายอย่างสง่างามโดยมีหมอนนุ่มรองแผ่นหลัง ครรภ์ของนางเห็นว่านูนกว่าเดิมชัดเจนบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยของอร่อยนานาชนิด โดยเฉพาะขาหมูน้ำแดงที่ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวล เฟยอวี้คีบเนื้อนุ่มเข้าปากด้วยความสำราญใจ แววตาเป็นประกายสดใส ต่างจากบุรุษผู้เกรียงไกรที่นั่งอยู่ห่างออกไปรุ่ยอ๋องที่เคยสง่างามแต่บัดนี้ใบหน้าคมสันกลับซีดเซียวราวกับกระดาษ เขาใช้ผ้าเช็ดหน้าสีเข้มปิดจมูกไว้แน่น ดวงตาคมกริบที่เคยสยบศัตรูนับหมื่นกลับดูโรยแรงและสั่นระริกทุกครั้งที่กลิ่นอาหารลอยมาปะทะ“อุ่ก...” เขาชะงักพลางหันหน้าหนี กลิ่นขาหมูที่ชายารักกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยกลับเหม็นจนเขาแทบจะรักษามาดพยัคฆ์ไว้ไม่อยู่“ท่านพี่ ทรงเป็นอย่างไรบ้างเพคะ? ลองชิมสักคำไหม ขาหมูนี้เชฟทำได้นุ่มลิ้นนัก” เฟยอวี้แสร้งถามด้วยน้ำเสียงซื่อ ๆ ทว่ามุมปากกลับแอบกลั้นยิ้มขำเมื่อเห็นสามีขยับหนี“เจ้า... เจ้ากินเถิดเสี่ยวเฟย พี่แค่นั่งดูเจ้าก็พอ” เขาตอบเสียงอู้อี้ผ่านผ้าเช็ดหน้า แต่
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทส่งท้าย 3
บทส่งท้าย 3นางผลักเขาเบา ๆ ให้แผ่นหลังกว้างพิงกับขอบหินอ่อน ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนกายเข้าหาแทรกตัวอยู่ระหว่างขาแกร่งของเขาในน้ำที่เริ่มร้อนรุ่ม มือซุกซนเริ่มลูบไล้ไปตามแผงอกที่มีมัดกล้ามสมบูรณ์ ลากผ่านหน้าท้องที่ตึงเคร่งลงไปสู่เบื้องล่างใต้ผิวน้ำ สัมผัสที่แผ่วเบาแต่จงใจปลุกเร้านั้นทำให้รุ่ยอ๋องถึงกับต้องขบกรามแน่นนางไม่ยอมให้เขาเป็นฝ่ายคุมเกมฝ่ายเดียวอีกต่อไป มือเรียวเล็กลากไล้ลงไปสัมผัสกับแก่นกายที่ตึงเคร่งภายใต้น้ำร้อนอุ่นจัด สัมผัสที่นุ่มนวลแต่หนักแน่นจงใจวนเวียนอยู่ตรงจุดอ่อนไหว ทำเอาเยี่ยนจงเหลียนถึงกับสะดุ้งโหยง ลมหายใจของเขาขาดช่วงไปทันที“เฟยอวี้... เจ้า...” เขาพร่าเสียงเรียกนางคล้ายจะปรามแต่กลับเต็มไปด้วยแรงอารมณ์นางไม่ตอบใบหน้างามค่อยเคลื่อต่ำลงมุดลงใต้ผิวน้ำชั่วครู่ สัมผัสจากริมฝีปากที่อุ่นจัดและปลายลิ้นที่ร้ายกาจของนางทำเอาเยี่ยนจงเหลียนแทบจะสิ้นสติ เขาตกใจในความใจกล้าของนาง ทว่าความเสียวซ่านที่โถมเข้าใส่ระลอกแล้วระลอกเล่ากลับทำให้เขาแทบคลั่ง สตรีที่เคยอ่อนหวานบัดนี้กลายเป็นนางมารยั่วสวาทที่ปรนเปรอเขาจนสติกระเจิง“อา... พอ... พอก่อนเฟยอวี้” เยี่ยนจงเหลียนครางกระเส่า มือห
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทส่งท้าย 2
บทส่งท้าย 2“ทีเสด็จพี่รบกวนเวลาสงบสุขของกระหม่อมคราแล้วคราเล่า กระหม่อมยังไม่ว่าอันใดเลย!” เยี่ยนจงเหลียนเอ่ยประชดประชันอย่างไม่เกรงกลัว “คอยดูเถิด กระหม่อมจะมาเรียกพระองค์ตอนดึกสงัด ในยามที่พระองค์กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับเหล่าสนมบ้าง ถึงตอนนั้นเสด็จพี่คงจะทรงเข้าใจความรู้สึกของกระหม่อม!”แทนที่จะโกรธเคือง ฮ่องเต้กลับทรงระเบิดเสียงหัวเราะอย่างสำราญพระทัย แววตาคู่นั้นดูนิ่งสงบผิดกับน้องชายที่กำลังเดือดพล่าน “เจ้าก็เอาสิ... ข้ามิได้ว่าอะไรเจ้าเสียหน่อย หากเจ้ามีปัญญาเรียกข้าออกมาจากกองฎีกาพวกนี้ได้น่ะนะ”รุ่ยอ๋องชะงักไปเล็กน้อย จริงที่ว่าพี่ชายของเขาเป็นฮ่องเต้ผู้บ้างานยิ่งกว่าสิ่งใด เหล่าสนมนางในนับร้อยในวังหลังก็เป็นเพียงดอกไม้ที่ประดับไว้ตามธรรมเนียม หาได้มีสตรีนางใดเคยทำให้จักรพรรดิผู้เย็นชาองค์นี้เสียอาการได้เหมือนที่เฟยอวี้ทำกับเขา“ข้าเรียกเจ้ามา เพราะเห็นว่าเจ้าเหนื่อยยากมานาน...” ฮ่องเต้ทรงคลี่ราชโองการฉบับหนึ่งโยนให้ผู้เป็นน้องอย่างเป็นกันเอง “ข้าจะมอบวันหยุดยาวให้เจ้าพารุ่ยหวังเฟยไปพักผ่อน จะไปแช่น้ำพุร้อนหรือไปที่ใดก็เชิญตามใจเจ้า ข้าจะไม่ให้ใครไปกวนใจเจ้าแม้แต่คนเดียว”แม
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทส่งท้าย 1
บทส่งท้าย 1สามวันก่อนถึงกำหนดการประหารชีวิตของฉู่เจิ้งหนาน บรรยากาศในคุกหลวงอันหนาวเหน็บและอับชื้นชวนให้หดหู่ตั้งแต่ก้าวเดินเข้าไป แต่เฟยอวี้ก็ยังคิดจะมาหาผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นบิดาฉู่เจิ้งหนานถูกจองจำในสภาพนักโทษประหารด้วยความผิดฐานสมคบคิดกับกองกำลังเถื่อนนอกด่านที่ลอบเข้ามาสร้างความวุ่นวายในเมืองหลวงช่วงเร็ว ๆ นี้ แต่ตระกูลฉู่รอดพ้นจากการถูกประหารเจ็ดชั่วโคตรมาได้ ก็เพราะเฟยอวี้ร่วมมือกับพี่ชายคนโตอย่างฉู่หยุนเซียว โดยใช้ความลับของเจ้าตัวเป็นเครื่องต่อรองเพื่อเข้าถึงหลักฐานมัดตัวบิดาใจทมิฬผู้นี้ได้เยี่ยนจงเหลียนยืนเคียงข้างเฟยอวี้อยู่หน้ากรงขัง แววตาของเขายังคงเย็นชาดุจน้ำแข็งขณะจ้องมองชายในกรงที่สภาพดูไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นฉู่เจิ้งหนานก็ยังใช้สายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเกลียดชังไม่ต่างจากเดิมมองเฟยอวี้เช่นเดิม“ข้ามาที่นี่... เพื่อถามคำถามเดียวที่ยังติดค้างในใจ” เฟยอวี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ทำไมท่านต้องฆ่าท่านแม่ ท่านทำลงไปได้อย่างไร”ฉู่เจิ้งหนานหัวเราะร่าทันใด เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูบ้าคลั่งทว่าสงบงันอย่างน่าขนลุก “ใช่! ข้าลงมือเอง ข้าเป็นคนสั่งวางยาแม่เจ้า!” เขาตะคอกใส่หน้ากร
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทที่ 40 ฟื้นเถอะ
บทที่ 40บัดนี้สติที่เหลือเพียงน้อยนิดของเฟยอวี้ล่องลอยอยู่ในมิติที่ไร้ขอบเขต พื้นที่รอบกายขาวโพลนอ้างว้างจนสุดลูกหูลูกตา นางก้าวเดินไปบนความว่างเปล่าอย่างคนหลงทาง กระทั่งเบื้องหน้าปรากฏร่างเงาสูงส่งที่แผ่กลิ่นอายกดดันดั่งเขาคือผู้ควบคุมโลกใบนี้“เจ้าใกล้ตายแล้ว... เฟยอวี้” เสียงนั้นดังกังวานคล้ายจะเย้ยหยัน “เจ้าสละชีวิตเพื่อช่วยสามี ทั้งที่เป้าหมายของเขาก็คือการส่งเจ้ากลับมาเกิดใหม่คือเพื่อให้เจ้าได้มีชีวิตอีกครั้งแท้ ๆ”เฟยอวี้ชะงักฝีเท้า หัวใจที่ดวงจิตสั่นไหวด้วยความสับสนกับคำพูดของบุรุษแปลกหน้าตรงหน้า “หมายความว่าอย่างไร... อะไรคือที่ท่านบอกว่าใครเป็นคนส่งข้ากลับมา?”ร่างเงานั้นเค่นหัวเราะทุ้มต่ำก่อนเอ่ยตอบ “ช่างน่าเสียใจแทนคนที่อุตส่าห์แลกทุกสิ่งเพื่อดึงเจ้ากลับมาจากความตายในชาตินั้นเสียจริง... รุ่ยอ๋องของเจ้าอย่างไรเล่า! ในอดีตชาติที่เจ้าจากไปอย่างเดียวดาย เขาใช้บารมีทั้งชีวิตของชาติก่อนที่สั่งสมมา สละทั้งบุญวาสนาและตบะทั้งหมดเพียงเพื่อแลกกับโอกาสให้เจ้าได้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง”หยาดน้ำตาไหลรินอาบสองแก้มของเฟยอวี้ทันทีที่ความจริงถูกเปิดเผย ความเจ็บปวดแล่นริ้วเข้ามาจุกที่อกจนแทบจะ
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทที่ 39 อย่าคิดว่าไม่มีใครรู้
บทที่ 39เฟยอวี้สาวเท้าไปตามเส้นทางเงียบสงัดมุ่งสู่สวนดอกเหมยตามสถานที่นัดหมาย เบื้องหน้าคือแผ่นหลังของบิดาที่นางเคยเคารพและถามหาความเมตตา ทว่าในยามนี้ เมื่อภาพเหตุการณ์ในชาติก่อนและความจริงที่ได้รับรู้จากจ้าวซื่อผุดขึ้นมาในหัว นัยน์ตาของนางก็กลับกลายเป็นเย็นเยียบไร้ความรู้สึกใดบิดาหันกลับมามองนางด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและเข้าเรื่องทันทีอย่างไร้เยื่อใย "ข้านัดเจ้ามาเพราะอยากเตือนให้เจ้าเลิกทำตัวเป็นศัตรูกับตระกูลฉู่เสียที ไม่ว่าเจ้าจะแค้นเคืองจ้าวซื่อเพียงใดแต่ข้านั้นจัดการให้เจ้าแล้ว และอย่าลืมข้าคือบิดาที่เลี้ยงดูเจ้ามาจนได้ดีเป็นถึงพระชายา!"เฟยอวี้แค่นยิ้มหยัน แววตานิ่งสงบจนน่ากลัว “เจิ้งหนาน... เจ้าไม่ได้ทำสิ่งใดเลย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนเป็นผลจากการกระทำของพวกเจ้าเองทั้งสิ้น ส่วนเรื่องที่ท่านเลี้ยงดูข้ามา...” นางเว้นจังหวะพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา “ข้ายังสงสัยนักว่าท่านเลี้ยงข้ามาเพื่อให้เป็นหมากในมือหรือบุตรสาวกันแน่”สีหน้าของเจิ้งหนานเปลี่ยนไปชั่วครู่ แววตาที่สั่นไหวเล็กน้อยไม่อาจรอดพ้นสายตานางไปได้ “ทำอะไรไว้ อย่าคิดว่าไม่มีใครรู้ ท่านเองก็เตรียมรับผลกรรมที่ก่อไว้ด้วยเถิ
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทที่ 7 เลือดกลบปากเพราะเขา
บทที่ 7เลือดกลบปากเพราะเขาหลังจากฮ่องเต้จากไปแล้วชิงเยว่ที่มีท่าทีเขินอายก็ลอบยิ้มกริ่มก่อนจะจัดการคว้าชุดคลุมผ้าไหมสีขาวบางละเอียดมาสวมทับเรือนร่างที่ยังเปียกชื้นอย่างลวก ๆ หยาดน้ำที่เกาะตามผิวพรรณซึมผ่านเนื้อผ้าจนทำให้ผ้าไหมขาวนวลนั้นแนบสนิทไปกับทุกสัดส่วนโค้งเว้า ปลายผมดำขลับที่เปียกชุ่มทิ้งตั
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทที่ 6 กับดักร้ายที่เขาก้าวเข้าไปเอง
บทที่ 6กับดักร้ายที่เขาก้าวเข้าไปเอง“ขอบพระทัยไทเฮาที่ทรงพระเมตตาเอ่ยชมเพคะ...” ชิงเยว่กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อยให้ดูราวกับคนฝืนเข้มแข็ง “ทูลตามตรง... ชุดนี้มิใช่ผ้าไหมจากบ้านเกิดของหม่อมฉันหรอกเพคะ หม่อมฉันเดินทางมาตัวเปล่ามิมีสิ่งใดติดตัวมามากมาย แต่โชคดีที่ได้รับความเมตตาจากเหล่าพี่น้
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทที่ 5 ของกำนัลจากเพื่อนสนม
บทที่ 5ของกำนัลจากเพื่อนสนมหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจหยั่งเชิงที่ตำหนักเต๋อเฟย ชิงเยว่ก็ก้าวเดินกลับสู่ตำหนักเป่าเย่วของตนทว่าทันทีที่ฝีเท้าเหยียบเข้าสู่เขตเรือน บรรยากาศอึดอัดขัดตาก็เข้าปะทะทันทีเหตุเพราะขันทีซิงอวี่รีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาคุกเข่าแจ้งข่าวด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า“พระสนม... เกิดเรื่องใหญ่
นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ บทที่ 4 โรคมังกรสงบ
บทที่ 4โรคมังกรสงบยามดึกสงัด ณ ตำหนักบรรทมส่วนพระองค์ของฮ่องเต้แคว้น เยี่ยนหมิงเทียนก้าวเดินกลับมาด้วยฝีเท้าที่เร่งรีบจนผิดสังเกต เมื่อก้าวพ้นธรณีประตูเขาไม่รอช้าที่จะสั่งการด้วยสุ้มเสียงเฉียบขาดทันใด“เกาเต๋อเฉิง... ให้คนข้างนอกออกไปให้หมด และห้ามใครเข้ามารบกวนข้าเด็ดขาด!”ทันทีที่ความเงียบเข้าป
Anda juga akan menyukai
ชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.4K Dibacaหงส์ขย่มมังกร 3P
ซีไซต์35.7K Dibacaทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย677.2K Dibacaเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่131.4K Dibacaฉือตานผิง นางร้ายเกิดใหม่เป็นแม่ม่ายลูกติดพราวเสน่ห์ในยุค 70
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)84 Dibacaหมดแรงรัก
ปกแดง498 Dibacaนางมารจ้าวพิษ
จิ้งจอกน้อยแอบหลงรัก31 Dibacaนางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น
อักษรามณี251 Dibaca
